COMMUNIST PARTY OF INDIA (MARXIST - LENINIST) - LIBERATION

COMMUNIST PARTY OF INDIA (MARXIST - LENINIST) - LIBERATION, TAMILNADU

Tuesday, May 17, 2016

மாலெ தீப்பொறி தொகுதி 14 இதழ் 20 2016 மே 16 – 31

தலையங்கம்
கார்ப்பரேட் ஊடகங்களிடம் இருந்து
ஜனநாயகத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டியுள்ளது
ஏற்கனவே முதலாளித்துவம் மூளைக்கு, சிந்தனைக்குத் தளை போட்டுள்ளது. இன்றைய தகவல் தொடர்பு தொழில் நுட்ப உலகில் முதலாளித்துவம் அந்தத் தளைகளையும் பிரம்மாண்டமாக மறுஉற்பத்தி செய்கிறது.
தேசம் தெரிந்துகொள்ள விரும்புகிறது என்று உச்சஸ்தாயில் சொல்கிற ஆங்கில ஊடகங்கள், ஜேஎன்யுவில் நடக்கும் மாணவர் போராட்டம் பற்றி தேசம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டாம் என்று முடிவு செய்துவிட்டதாகத் தெரிகிறது. ஜிஷா படுகொலை பற்றியும் அந்த ஊடகங்கள் அக்கறை காட்டவில்லை. நாடு எதைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும், எதை தெரிந்து கொள்ள வேண்டாம் என்று ஊடகங்கள் நிர்ணயிக்கின்றன. மோடியின் கல்வித் தகுதி பற்றிய சர்ச்சையை ஊதிப் பெரிதாக்கும் ஊடகங்கள் கல்வி கற்று கற்றதற்கேற்ற வேலை கிடைக்காமல் அலைந்து திரியும் கோடிக்கணக்கான இந்திய இளைஞர்கள் வாழ்க்கை பற்றி செய்திகள் வெளியிடுவதில்லை.
ஜனநாயகத்தின் நான்காவது தூண் என்று கார்ப்பரேட் ஊடகங்கள் தங்களை அழைத்துக் கொள்கின்றன. நடுநிலை தவறாமல் செய்தி வெளியிடுவதாகச் சொல்கின்றன. மக்களும் கார்ப்பரேட் ஊடகங்கள் சொல்வதை நம்ப வைக்கப்படுகிறார்கள். தமிழ்நாட்டு சட்டமன்றத் தேர்தல்களை ஒட்டி தமிழ் தொலைக்காட்சி அலைவரிசைகள் நடத்திய, வெளியிட்ட, விவாதித்த கருத்துக் கணிப்புகள், எவ்வளவு தவிர்க்கப் பார்த்தாலும், அந்த ஊடகங்களின் நடுநிலை பற்றிய கேள்விகளை எழுப்புகின்றன. ஜெயலலிதாவின் கடைசி கூட்டம் உட்பட தேர்தல் பிரச்சாரக் கூட்டங்களில் உயிரிழந்தவர்கள் எண்ணிக்கை 7. குறைந்தபட்சம், உயிரிழந்தவர்களின் குடும்பங்களைச் சந்தித்து அவர்கள் நிலை என்ன என்பது பற்றி இந்த ஊடகங்கள் செய்தித் தொகுப்பு ஏதாவது வெளியிட்டிருந்தால் இவற்றின் நடுநிலை பற்றி நமக்கு நம்பிக்கை ஏற்பட்டிருக்கக் கூடும். இது வரை அப்படி ஒன்று எந்த கார்ப்பரேட் ஊடகத்தின் தரப்பில் இருந்தும் நடக்கவில்லை.
மக்கள் மத்தியில் கார்ப்பரேட் ஊடகங்கள் கொண்டிருக்கிற தாக்கம் கணக்கில் கொள்ளத் தக்கது என்பதால், நாம் இந்த விசயத்தை விவாதித்தாக வேண்டியிருக்கிறது. இந்த ஊடகங்கள் வெளியிடுகிற கருத்துக் கணிப்பின்படிதான் மக்கள் வாக்களிக்கப் போகிறார்கள் என்று நிச்சயமாகச் சொல்ல முடியாது என்றாலும் அவற்றின் தாக்கமே இருக்காது என்றும் சொல்ல முடியாது. நடக்கிற விவாதங்களில் வெவ்வேறு கட்சியினரைப் பேச வைத்து எதிரெதிர் கருத்துக்களைச் சொல்ல வாய்ப்பு தரப்படுவதாலேயே நடுநிலை வந்துவிட்டது என்றும் சொல்ல முடியாது. கருத்துக் கணிப்பு மட்டுமின்றி, கார்ப்பரேட் ஊடகங்களின் ஒட்டுமொத்த செயல்பாட்டிலும் நிச்சயமாக பாரபட்சமான போக்கு உள்ளது என்பதையும் சொல்லியாக வேண்டும்.
இந்த ஊடகங்கள் நடத்திய கருத்துக் கணிப்புகளின் முடிவுகள் என்று சில கருத்துக்கள் வெளியிடப்பட்ட பிறகு, அவற்றால் பாதிப்புக்கு உள்ளாகும் கட்சிகள் மத்தியில் இருந்து கருத்துத் திணிப்பு நடப்பதாக விமர்சனங்களும் எழுந்துவிட்டன.
தாது மணல் கொள்ளை புகழ் விவி மினரல்சுக்குச் சொந்தமான நியூஸ் 7 சேனலும் (அவர் திமுக பக்கம் சாய்ந்து விட்டதாகச் சொல்லப் படுகிறது) பாஜக ஆதரவு தினமலரும் சேர்ந்து நடத்தும் ஒரு கருத்துக் கணிப்பு நிச்சயம் மக்கள் நலக் கூட்டணியோ பாமகவோ வெற்றி பெறும் என்று சொல்லும் நோக்கத்துடன் நடத்தப்பட்டிருக்காது. அஇஅதிமுகவிடம் தற்போதுள்ள சில தொகுதிகள் அதன் கைவிட்டு திமுகவிடம் போய்விடும், திமுகவிடம் உள்ள தொகுதிகள் அஇதிமுகவிடம் போய் விடும், மற்ற கட்சிகள் எல்லாம் இந்த இரண்டு கட்சிகள் பெற்றுள்ள இடங்களின் எண்ணிக்கையில் இருந்து வெகு தொலைவில், கணக்கில் கொள்ளும் அளவுக்கு முக்கியத்துவம் இல்லாத எண்ணிக்கையில் இடங்கள் பெறும் என்று சொல்லி, நடுநிலை தவறாமல் கருத்துக் கணிப்பு நடத்தியதாக காட்டப் பார்க்கின்றன. ஆனால், இந்தக் கருத்துக் கணிப்பு முடிவுகள், தேர்தல் வெற்றி, அடுத்த ஆட்சி ஆகியவற்றை, அஇஅதிமுக, திமுக தாண்டி, பாஜக உட்பட வேறு எந்த கட்சியும் பெரிதாகப் பெற்றுவிட முடியாது என்ற கருத்தைத் திணிக்கின்றன.
தினத்தந்தி நாளிதழும் புதிய தலைமுறை தொலைக்காட்சியும் தங்களது ஆளும்கட்சி ஆதரவு நிலையை தாங்கள் நடத்திய கருத்துக் கணிப்புக்களில் ஒளிவுமறைவின்றி வெளிப்படுத்தின. 2 லட்சம் வாக்காளர்களுக்கும் மேல் உள்ள தொகுதியில் வெறும் ஆயிரம் பேரிடம் கருத்துக் கேட்டது எப்படி சரியான முடிவைத் தரும் என்ற கேள்வி நியூஸ் 7 அலைவரிசையும், தினமலரும் நடத்திய கருத்துக் கணிப்புத் தொடர்பாக எழுந்ததால், புதிய தலைமுறை தொலைக்காட்சி தனது கருத்துக் கணிப்புக்கு ‘விஞ்ஞானபூர்வ’ என்ற அடைமொழியைச் சேர்த்துக் கொண்டது.
நியூஸ் 7 அலைவரிசையும், தினமலரும் வெற்றி தோல்வி பற்றி கருத்துக் கணிப்பு நடத்தின என்றால், புதிய தலைமுறை தொலைக் காட்சி வெற்றி தோல்வி என்று நேரடியாகச் சொல்லாமல், யார் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற் றுவார், யார் நிலையான ஆட்சி தருவார் என்று கேள்விகள் கேட்டு அவற்றுக்கான பதில்கள் அடிப்படையில் அப்பட்டமாக ஆளும்கட்சிக்கு ஆதரவான கருத்துக்களை வெளியிடுகிறது.
புதிய தலைமுறை தொலைக்காட்சியின் கருத்துக் கணிப்பு பற்றிய விவாதத்தின் நெறியாளர், மக்களுக்கு நல்வழி காட்டுவது ஊடகத்தின் வேலை, அதைத்தான் செய்கிறோம் என்றார். மக்களுக்கு நல்வழி காட்ட இவர்களை யார் எப்போது நியமித்தார்கள், அல்லது தங்களைத் தாங்களே இந்த மகத்தான பணிக்காக நியமித்துக் கொண்டார்களா என்று நமக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால், இது மேட்டுக்குடி கருத்து என்பது மட்டும் நமக்குத் தெரிகிறது. ஒருதலைபட்சமான கருத்துக்களை வெளியிடுபவர்கள், ஒரு வகையில் திணிக்கப் பார்ப்பவர்கள் யாரை என்ன நல்வழிப்படுத்த முடியும்?
அஇஅதிமுகவின் சைதை துரைசாமியுடன் நேர்காணல் நடத்திய, கிடைத்தவர்களை எல்லாம் வளைத்து வளைத்து கேள்வி கேட்கிற தினத்தந்தி தொலைக்காட்சியின் தலைமைச் செய்தியாளர் ரங்கராஜ் பாண்டே, கருணாநிதியுடன் ராஜா, கனிமொழி என ஊழல் குற்றச்சாட்டில் சிறை சென்று வந்தவர்கள் எல்லாம் நிற்கிறார்கள் என்று திரு.துரைசாமி சொல்ல, ஜெயலலிதா கூடத்தான் சிறை சென்று வந்தார் என்று எதிர்வாதம் செய்யாமல், எதிர்கேள்வி எழுப்பாமல் மழுப்பி அடுத்த கேள்விக்குப் போனார். பரபரப்பான தேர்தல் பிரச்சார சூழலில் நடக்கும் ஒரு நேர்காணலில் கூட முக்கியமான, மிகவும் அடிப்படையான கேள்வியை தவிர்த்துவிடுகிற ஒரு தொலைக்காட்சி வெளியிடுகிற கருத்துக் கணிப்பு நடுநிலையானது என்று நாம் சொல்ல முடியாது.
தேர்தல் பிரச்சாரத்தில் கட்சிகள் ஒன்றுக் கொன்று விமர்சனங்களுக்கு பதில் சொல்வது போல், கருத்துக் கணிப்புகளுக்கும் பதில் சொல்லும் ‘வாய்ப்பு’ இருப்பதால், இரண்டு கருத்துக் கணிப்புகள் அஇஅதிமுகவுக்கு ஆதரவு, ஒரு கருத்துக் கணிப்புதான் திமுகவுக்கு ஆதரவு என்ற நிலையில், இப்போது இன்னொரு கருத்துக் கணிப்பு திமுக அமோக வெற்றி, அஇஅதிமுக படுதோல்வி என்கிறது.
தமிழ்நாட்டில் இதுவரை இந்திய தேர்தல் வரலாற்றிலேயே இல்லாத அளவுக்கு ரூ.100 கோடி வரை பறிமுதல் செய்யப்பட்டுள்ளது. கே.சி.பழனிச்சாமி தொடர்பான பறிமுதல் தவிர பிற பெரிய பறிமுதல்கள் எல்லாம் அஇஅ திமுகவினர் தொடர்பானது. சிறுதாவூர் பங்களாவில் நின்ற வாகனங்கள், சரத்குமார் வாகனத்தில் பிடிபட்ட பணம், அவசர சிகிச்சை வாகனங்களில் எடுத்துச் செல்லப்படுகிற பணம் என கண்ணுக்குத் தெரிந்தவை எல்லாம் பெருங்கடல் நீரின் சில துளிகள் மட்டுமே என்பது ஊடகங்களுக்குத் தெரியாதா? ஏன் எந்தத் தொலைக்காட்சியும், வாக்காளர்களுக்கு அதிகம் பணம் கொடுக்கும் கட்சி எது என்று ஒரு கருத்துக் கணிப்பு நடத்தியிருக்கக் கூடாது?
மறுபுறம், கிட்டத்தட்ட எல்லா தொலைக்காட்சிகளும் இந்தக் கட்சிகள் சொல்லும் பிரச்சனைகள் மட்டும்தான் தமிழ்நாட்டின் பிரதானப் பிரச்சனைகள் என்று சொல்லப் பார்க்கின்றன. விவசாயக் கடன் பற்றி பேசுபவர்களிடம், தமிழ்நாட்டின் விவசாய சமூகத்தில் மிகப்பெரிய எண்ணிக்கையில் இருக்கிற விவசாயத் தொழிலாளர்கள், கிராமப்புறத் தொழிலாளர்கள் நலன் பற்றி எதுவும் கேட்கவில்லை. வேலை வாய்ப்பு பற்றி பேசுபவர்களிடம் வேலை இழந்து நிற்கிற நோக்கியா, பாக்ஸ்கான் தொழிலாளர்களுக்கு என்ன வழி என்று கேட்கவில்லை.
திட்டவட்டமான, தெளிவான சில கோடுகளைப் போட்டுக் கொண்டு, அந்தக் கோடுகளுக்குள் நின்று கொண்டு, ஜனநாயகத்தில் அரசியல் அரங்குக்கு வந்தே ஆக வேண்டிய கேள்விகளை வரவிடாமல் பின்னுக்குத் தள்ளி, அல்லது மறைத்து, வெளிப்பாட்டுச் சுதந்திரத்தை கேலி செய்வதாகத்தான் கார்ப்பரேட் ஊடகங்களின் செயல்பாடுகள் அமைந்துள்ளன. தமிழ்நாட்டின் தொலைக்காட்சிகளின், பத்திரிகைகளின் சமீபத்திய கருத்துக் கணிப்புகள் இந்தப் போக்கின் உச்சம்.
அடுத்த சில ஆண்டுகளுக்கு மக்களின் வாழ் வாதாரம் யாரால், எந்த ஆளும் வர்க்கக் கட்சியால், மீண்டும் கடுமையான தாக்குதலுக்கு உள்ளாகும் என்று தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பு மட்டுமே இன்று மக்கள் முன் உள்ளது. இந்தக் கட்டுரை வாசகர்கள் கைகளில் சேரும் போது, தேர்தல் முடிந்திருக்கும். மக்கள் தங்கள் ஜனநாயக உரிமையை பயன்படுத்தி முடித்திருப்பார்கள். கார்ப்பரேட் ஊடகங்கள் கருத்துருவாக்கம் தொடர்பான அடுத்த படையெடுப்புக்குத் தயாராகிவிட்டிருப்பார்கள். ஜனநாயகம் காக்கும், மக்களைக் காக்கும் போராட்டத்தில், கார்ப்பரேட் ஊடகங்களிடம் இருந்தும் ஜனநாயகத்தைக் காப்பாற்ற வேண்டியுள்ளது.
மக்களுக்கு உண்மையில் பயன்தராத தேர்தல் அறிக்கைகள்
காம்ரேட்
2016 சட்டமன்றத் தேர்தல் முடிவுகள் எப்படி அமைந்தாலும், இந்தத் தேர்தலில், கட்சிகள், முதலமைச்சர் வேட்பாளர்கள் மட்டு மல்லாமல், வெவ்வேறு கட்சிகளின் தேர்தல் அறிக்கைகளும் கூடக் களம் இறக்கப்பட்டன. கடைசியாக மே 5 அன்று ஈரோடு மாவட்டம் பெருந்துறையில் ஜெயலலிதா தமது கட்சியின் தேர்தல் அறிக்கையை வெளியிட்டார்.
திரைப்படத் துறையில், படத் தலைப்புக்களைப் பதிவு செய்து கொள்கிறார்கள். அறிவியல் தொழில்நுட்பக் கண்டுபிடிப்புகளுக்கு காப்புரிமை பெற முடியும். தேர்தல் அறிக்கைகளுக்கு, பதிவோ காப்புரிமையோ கிடையாது. அதனால் பாமகவின் அன்புமணி, திமுக தமது தேர்தல் அறிக்கையை காப்பி அடித்துவிட்டது என்றார். திமுகவிடம் படைப்பாற்றல் இல்லை என்றும் திமுக அறிவுச் சுரண்டலில் ஈடுபட்டுள்ளது என்றும் குற்றம் சுமத்தினார். இந்த தேர்தலில் திமுகவின் முதன்மை பரப்புரையாளரான மு.க.ஸ்டாலின், ஜெயலலிதா திமுகவின் அறிக்கையை காப்பி அடித்துவிட்டார் என்றார். கருணாநிதியும் கனிமொழியும் அன்புமணியும், ஜெயலலிதா சாத்தியம் இல்லாத வாக்குறுதிகளைத் தந்துள்ளார் என முறையிட்டனர். தேர்தலில் ஜெயலலிதா தப்பாட்டம் ஆடுவதாகக் குறை சொன்னார்கள்.
ஜெயலலிதா கிடைத்த வாய்ப்பை சும்மா விடுவாரா? தந்தையும் மகனும் மாறி மாறிப் பேசுகிறார்களே? ஒருவர் உங்கள் அறிக்கையைப் பார்த்து எங்கள் அறிக்கை காப்பி அடிக்கப்பட்டது என்கிறார். மற்றொருவர் எங்கள் அறிக்கை மோசடி என்கிறாரே, இதில் எதுதான் உங்கள் நிலைப்பாடு எனக் கேள்வி எழுப்பி உள்ளார்.
இதற்கிடையில் தொலைக்காட்சியில் நடக்கும் ‘அறிவுபூர்வமான’ அரசியல் விவாதங்களில் இலவசங்கள் (ஊழ்ங்ங்க்ஷண்ங்ள்) நாட்டிற்கு தீமையா நன்மையா என்று சலிக்காமல் விவாதித்தனர். நல்ல இலவசம், மோசமான இலவசம், சமூகரீதியாக பயனுள்ள இலவசம், அத்தகைய பயனில்லாத இலவசம், இலவசம் தர பணம் இருக்கிறதா என்ற விவாதங்கள் விடாமல் நடைபெற்றன. ‘இலவசங்கள்’ என்று சொல்லும்போதே, அதில் ஒரு மேட்டிமைத்தனம் (உகஐபஐநப), நிச்சயமாய் இருக்கிறது. குவார்ட்டர்களுக்கு, பிரியாணிகளுக்கு, பணத்திற்கு, இலவசங்களுக்கு மயங்கி மக்கள் வாக்களிக்கிறார்கள் என மக்கள் மீது பழி சுமத்தப்படுகிறது. எந்த விசயத்திலும், எந்த அரங்கத்திலும் எளிதாக பாதிக்கப்பட்டவர்களையே தாக்க முடிகிறது (யஐஇபஐங ஆஅநஏஐசஎ). மதுவுக்கு, இலவசத்திற்கு, சினிமாவுக்கு மக்கள் மயங்கி அடிமையாகிவிட்டதாக பாமக குற்றம் சுமத்தியது.
மக்கள் பற்றிய ஓர் இளப்பம், ஓர் ஏளனம் உலகெங்கும் இருந்து வருகிறது. அய்க்கிய அமெரிக்கா, பிரிட்டனுக்கு எதிராக நடத்திய விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு தலைமை தாங்கி அந்த நாட்டின் முதல் அதிபரான ஜார்ஜ் வாஷிங்டன், பிரிட்டனுக்கு எதிராகப் போராடிய மக்கள் படையில் இருந்த சாமான்ய மக்களை, ‘மிகவும் அழுக்கு பிடித்த, கேடுகெட்ட, விவரிக்க முடியாத முட்டாள்தனம் கொண்ட கீழ்த்தட்டு வர்க்க மக்கள்’ என விவரித்தார். வாஷிங்டன் மற்றும் பிரிட்டன் ராணுவம் போல் கட்டமைக்கப்பட்டு வழிநடத்தப்பட்ட இணையான ராணுவம் தோல்விமேல் தோல்வியே அடைந்தது. உண்மையில், ஜார்ஜ் வாஷிங்டன் இளப்பமாகப் பேசிய மக்கள் படையால்தான் வெற்றி வந்தது. பிரிட்டனிடமிருந்து அய்க்கிய அமெரிக்கா சுதந்திரம் பெற்றது.
‘இலவசம்’ எனச் சொல்லப்படுவது, உண்மையில் விலையில்லாப் பொருட்களாகும். சேவைகளாகும். அவை, கருணாநிதியோ ஜெயலலிதாவோ தங்களுடைய அறிவிக்கப்பட்ட, அறிவிக்கப்படாத சொத்துக்களிலிருந்து தந்தவையோ, தருபவையோ அல்ல. அரசாங்க கஜானாவிலிருந்து, வரி செலுத்தும், வாக்களிக்கும் மக்களுக்குத் தரப்படுகிற பொருட்களாகும். சேவை களாகும். விலையில்லா பொருட்களை, கட்டணமில்லா சேவைகளை ஏன் வழங்குகிறார்கள் என்பதற்குத்தான் விடை காண வேண்டும்.
இந்தக் கேள்விக்கு விடை காண எல்லா தேர்தல் அறிக்கைகளும் சொல்கிற விவசாய நெருக்கடி, வறுமை, வேலையின்மை ஆகிய பிரச்சனைகளைப் பரிசீலிக்க வேண்டும்.
இந்தப் பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு சொல்வதில், நிச்சயமாக, குறைந்தபட்ச மாதச் சம்பளம் மாதம் ரூ.18,000 என்பது முதல் 2 ஏக்கர் நிலம், குடிமனை, வீடு, கல்வி, மருத்துவம் வரை பல மக்கள் ஆதரவு நடவடிக்கைகளைக் குறிப்பிட்டுள்ள மக்கள் நலக் கூட்டணியின் அறிக்கை மாறுபட்டது என்பதை ஏற்றுக் கொள்ளலாம்.
தேமுதிகவின் விஜய்காந்த் அந்தக் கூட்டணியின் முதல்வர் வேட்பாளர். அந்தக் கூட்டணியில் தேமுதிகவும் தமாகாவும் தனித்தனியாக தேர்தல் அறிக்கைகள் வெளியிட்டுள்ளன. தேமுதிக 104, தமாகா 26 என 130 இடங்களில் போட்டியிடுபவர்கள், மக்கள் நலக் கூட்டணியின் தேர்தல் அறிக்கையை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. அவர்களுக்கென தனியாக ஒரு தேர்தல் அறிக்கை வெளியிட்டுள்ளனர். ஆகவே மக்கள் நலக் கூட்டணியின் தேர்தல் அறிக்கை, தேமுதிக, மநகூ, தமாகா கூட்டணியின் தேர்தல் அறிக்கை அல்ல.
மக்கள் நலக் கூட்டணியின் வைகோ திருச்சியில் மே 11 அன்று நடந்த அவர்களது மாற்று அரசியல் வெற்றி மாநாட்டில், அவர்களுக்கு கர்நாடகாவும் கேரளாவும் தமிழ்நாட்டிற்கு வர வேண்டிய தண்ணீர் மறுக்க புதிய சதித் திட்டம் தீட்டி நடவடிக்கைகள் எடுத்துள்ளது பற்றி அவர் மேடையில் பேசுவதற்கு முன்பாக தகவல் வந்ததாகவும், தமிழகம் எத்தியோப்பியா மாதிரி மாறிவிடும் அபாயம் இருப்பதாகவும், அதை கேப்டன் விஜய்காந்த் ஆட்சி மூலமே தடுக்க முடியும் என்றும், மேடையில் இருப்பவர்கள் என்ன நினைத்தாலும் தாம் மிகவும் போற்றி மதிக்கும் தலைவர் வாஜ்பாய் எனவும், மக்களிடம் கொள்ளையடிக்கப்பட்ட பணம் அஇஅதிமுக, திமுக மூலம் தேர்தல் நேரத்தில் வாக்குகளுக்காகத் தரப்பட்டால் அதனை வாங்கிக் கொள்ளுங்கள், இப்படிச் சொல்வதால் வழக்கு போட்டாலும் பரவாயில்லை எனவும் பேசுகிறார். பொத்தாம் பொதுவாக விவசாயம் காப்பது பற்றியும், ஊழலற்ற, மதுவற்ற, அறிஞர்களின் கண்காணிப்புக்கு உட்படுத்தப்படும் ஆட்சி வழங்கப்படும் எனப் பேசுகிறார்.
அதே கூட்டத்தில் அவர்களின் வருங்கால முதல்வர், மேடையில் இருப்பவர்கள் கூட்டத்தினர் அனைவரையும் எழுந்து நிற்கச் சொல்லி, கையை நீட்டிக் கொண்டு தேர்தலில் வாக்கு பெற லஞ்சம் கொடுக்க மாட்டேன், லஞ்சம் வாங்க மாட்டேன் என உறுதிமொழி எடுக்க வைத்தார். கிட்டத்தட்ட ஒரு மணி நேரம் பேசிய அவர்களது நட்சத்திரப் பேச்சாளர் ஒருங்கிணைப்பாளர் வைகோவும் அந்த உறுதிமொழியை எடுத்தார். ஊழல் எதிர்ப்பில் எப்பேர்பட்ட துவக்கம்!
இடதுசாரிகள் இடம்பெறுகிறார்கள் என்பதாலும், மாற்று அரசியல் என்று பெரிதும் பேசப்படுவதாலும்தான், அவர்கள் தேர்தல் அறிக்கை பற்றி முதலில் குறிப்பிடுகிறோம். மக்கள் நலக் கூட்டணியின் முதல் வாக்குறுதி, கூட்டணி ஆட்சி பற்றியதாக உள்ளது. இந்தியாவுக்கு வழிகாட்டும் கூட்டணி ஆட்சி பற்றி அது பேச வருகிறது. ‘கேப்டன் விஜய்காந்த்’ தலைமையில் ‘அய்யா வாசன்’ துணையோடு, வைகோவை வைத்துக் கொண்டு, மேற்குவங்க, கேரள, திரிபுரா இடது முன்னணி அரசாங்கங்களைக் காட்டிலும் மேலானதாக ஓர் ஆட்சி தரும் விருப்பம் எவ்வளவு உயர்ந்த விருப்பம்!
எளிமையான சொற்களில் வலுவான கருத்துக்களைப் பேசும் கேப்டன், மற்றவர்கள் போல் அல்லாமல் ஆட்சிக்கு வந்தவுடன் போடும் முதல் கையெழுத்து, முதல்வர் என்பதற்காகப் போடும் கையெழுத்து என்று எப்படி சிறப்பாகப் பேசுகிறார் தெரியுமா என்று கூட அந்தக் கூட்டத்தில் சிலாகிக்கப்பட்டது.
ஆனால் வைகோ கூட்டணி ஆட்சியை மூக்கணாங்கயிறு, கடிவாளம், அங்குசம் என்ற அளவுக்கே பார்க்கிறார். 104 இடங்களில் போட்டியிடும் மக்கள் நலக் கூட்டணி, இவர்களது தேர்தல் அறிக்கையை ஏற்காத 130 இடங்களில் போட்டியிடும் கட்சிகள் விஷயத்தில் எப்படி மூக்கணாங்கயிறாக, கடிவாளமாக, அங்குசமாக இருக்க முடியும்? கூட்டணி ஆட்சியே தீர்வு ஆகிவிடுமா? பாஜக முதலில் நாட்டை ஆண்டது, தேசிய ஜனநாயக முன்னணி என்ற கூட்டணி ஆட்சி மூலம்தான் என்பதையும், 2004 முதல் 2014 வரை இரண்டு முறை அய்க்கிய முற்போக்கு கூட்டணி என்ற காங்கிரஸ் தலைமையிலான கூட்டணி ஆட்சிதான் இருந்தன என்பதையும், இந்த ஆட்சிகள் மக்கள் விரோத, தேச விரோத ஆட்சி நடத்தியதையும் மறக்க முடியுமா? மக்கள் நலக் கூட்டணியின் தேர்தல் அறிக்கையும், இடதுசாரிகள், வைகோ விஜய்காந்த் வாசன்களோடு அரசியல்ரீதியாக அணி சேர்ந்துள்ளதும் பொருந்தாத விஷயங்கள்.
திமுக, அதிமுக தேர்தல் அறிக்கைகள் ஜனரஞ்சகமான விஷயங்களோடு, வளர்ச்சி பற்றியும் பேசுகின்றன. இரண்டு பேரும், இளைஞர்கள் பற்றிப் பேசுகிறார்கள். வேலை வாய்ப்பு பற்றிப் பேசி உள்ளார்கள். வழக்கமான வெற்று போலி வாக்குறுதிகள் தந்துள்ளார்கள். வேலையின்மையும் வேலையின்மைக்கான நிவாரணமும் குரூரமான நிஜமான யதார்த்தங்கள். இரண்டு கட்சிகளின் தேர்தல் அறிக்கைக ளும் வேலை இல்லா கால நிவாரணத்தை, படிப்புக்கேற்ப ரூ.300, ரூ.400, ரூ.600 என வழங்க உறுதி அளித்துள்ளன. எவ்வளவு ஆணவம்! இரண்டு கட்சிகளும் ஏழை விவசாயிகளுக்கு, விவசாயத் தொழிலாளர்களுக்கு நிலம் வழங்குவது பற்றியோ, தமிழ்நாட்டின் உழைக்கும் மக்களுக்கு கவுரவமான குறைந்தபட்சக் கூலி வழங்குவது பற்றியோ, கல்வியில், மருத்துவத்தில் தனியார்மயமாக்கத்தை அகற்றுவது பற்றியோ பேசவில்லை.
பாஜக அறிக்கை கல்வியில் நீதி போதனைகளுக்கு (காவிமயமாக்கத்துக்கு) கவனம் செலுத்துகிறது. சிறுபான்மையினர்க்கு எதிராக நஞ்சை உமிழ்கிறது. ஜெயலலிதா கொண்டு வந்து அடிவாங்கி திரும்பப் பெற்ற மதமாற்ற தடைச் சட்டத்தைக் கொண்டு வரப் போவதாகச் சொல்கிறது. ஆன்மிகம் பற்றி, இந்து கோவில்கள் பற்றி அதிகம் கவலைப்பட்டுள்ளது.
மத்திய பாஜகவிலிருந்து மாநில பாஜகவைப் பிரித்துப் பார்க்க முடியாது. கோவில்களின், மடங்களின் நிலங்கள் உழுபவர்கள் கைகளில் போகாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதில் பாஜக தெளிவாக உள்ளது.
பாமகவின் தேர்தல் அறிக்கை தமிழ்நாட்டில் ஊழலுக்கு முதலிடமும் வளர்ச்சிக்குக் கடைசி இடமும் இருப்பதாகச் குற்றம் சுமத்துகிறது. ஒரு பைசா ஊழல் இல்லாத, ஒரு துளி மது இல்லாத தமிழகம் உருவாக்கப் போவதாகச் சொல்கிறது. தென்கொரியா போன்ற முதலாளித்துவ நாடுகளை, பிரம்மாண்டமான ஊழல்களுக்கும், ஏகபோக பெருமுதலாளிகளான சாய்போல்களுக்கும் முன்உதாரணங்களான நாடுகளைப் பின்பற்றப் போவதாகச் சொல்கிறது. வேளாண் தொழிலாளர் பற்றாக் குறையைச் சமாளிக்கும் விதத்தில் வேளாண் துறையில் இயந்திரமயமாக்கலும் நவீனமயமாக்கலும் துரிதப்படுத்தப்படும் என அப்பட்டமாக கிராமப்புறப் பணக்காரர்களுக்கு ஆதரவான கிராமப்புற வறியவர்களுக்கெதிரான நிலை எடுக்கிறது. சமூகத்தின் வேறு எந்த பிரிவினரையும் அல்லாமல், வாக்களிக்கும் மக்களை அல்லாமல், முதலீட்டாளர்களை மாதம் ஒரு முறை முதல்வர் சந்திப்பார் என உறுதி கூறுகிறது. ‘இலவசக் கலாச்சாரம்’ என இழித்துக் பழித்துத் துவங்குகிற அறிக்கையின் ஒரு தலைப்பு, ஒரு குடும்பத்திற்கு ஆண்டுக்கு ஒரு லட்சம் இலவசம் என ஆர்ப்பரிக்கிறது!
விலையில்லாப் பொருட்களுக்கு, சேவைகளுக்கு எதிரான கூப்பாடு நியாயமற்றது. அவை வீண் பொருளதார நாசம் எனப் பேசுவதும் ஏற்கத்தக்கதல்ல. மே 11 அன்று உச்சநீதிமன்றத்தில், சஹாரா நிறுவன அதிபர் சுப்ரதா ராயின் இடைக்கால ஜாமீன் மனு உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி தாகுர், நீதிபதிகள் தாவே, சிந்ரி அமர்வம் முன்பு விசாரணைக்கு வந்தது. சுப்ரதா ராயின் தாயார் மரணத்தை ஒட்டி அவருக்கு ஏற்கனவே பரோல் வழங்கப்பட்டிருந்தது. அவருக்காக வாதாட மூத்த வழக்கறிஞர் கபில் சிபல் ஆஜரானார்.
மூன்று கோடி முதலீட்டாளர்களிடம் சட்ட விரோதமாக ரூ.36,000 கோடி திரட்டியதாக, அவர்மீது குற்றம் சுமத்தப்பட்டுதான் அவர் சிறை வைக்கப்பட்டார். இந்த சஹாரா நிறுவனம்தான் தனது பல்லாயிரக்கணக்கான ஊழியர்களை தேசபக்த உறுதிமொழி எடுக்க வைத்து பெரிதாக விளம்பரம் தேடிக் கொண்டிருந்தது. கபில் சிபல், மூடப்பட்ட உறையில் சுபத்ரா ராயின் தனிப்பட்ட சொத்துக்களின் பட்டியலைத் தந்து, இவ்வளவு சொத்திருப்பவர் ஜாமீன் கிடைத்தால் ஓடிப்போய் விடமாட்டார் என்றார். படித்துப் பார்த்த நீதிபதிகள் திடுக்கிட்டனர். பட்டியலில் சொல்லப்பட்டிருந்தத் தொகையைக் சொல்ல முன்வந்தபோது, கபில் சிபல் அவசர அவசரமாகக் குறுக்கிட்டு வெளியே சொல்ல வேண்டாம் எனக் கேட்டுக் கொண்டார். நீதிமன்றம் அதனை ஏற்றுக் கொண்டது. இவ்வளவு சொத்து இருப்பவர் பணத்தைக் கட்டி வெளியில் வந்திருக்கலாமே, தேவையில்லாமல் ஏன் இரண்டு ஆண்டுகள் சிறையில் இருந்தார் என்றனர் நீதிபதிகள். 6 மாத இடைக்கால ஜாமீனுக்கு மாதம் ரூ.500 கோடி வீதம் கட்டச் சொன்னார்கள். கபில் சிபல் பேரம் பேசி வாதாடி ஜ÷லை 11க்குள் ரூ.200 கோடி கட்டினால் போதும், 6 மாதங்கள் இடைக்கால ஜாமீன் வழங் கப்படுகிறது என உத்தரவு வாங்கி விட்டார்.
இந்திய ரிசர்வ் வங்கியில் துணை ஆளுநராகவும் பஞ்சாப் நேஷனல் பேங்க் மற்றும் பேங்க் ஆப் பரோடாவில் தலைவராகவும் இருந்த டாக்டர் கமலேஷ் சந்திர சக்கரவர்த்தி, தேசியமயமாக்கப்பட்ட வங்கிகள் கடந்த 15 ஆண்டுகளில் மூன்றரை லட்சம் கோடி ரூபாய் கடன்கள், 2013 - 2015ல் (மன்மோகன் + மோடி காலம்) மட்டும் ரூ.1.14 லட்சம் கோடி கடன்கள் தொழில்நுட்ப தள்ளுபடி (டெக்னிக் கல் ரைட் ஆஃப்) செய்யப்பட்டுள்ளன என்ற ஒரு குண்டை வீசி உள்ளார். 2014ல் மோடிக்காக பிரச்சாரம் செய்த 3டி டிஜிட்டல் சித்தி விநாயகா லாஜிஸ்டிக்ஸ் நிறுவனமும் இந்த தள்ளுபடியை அனுபவித்த ஒரு நிறுவனமாகும்.
2014 - 2015 நிலவரப்படி, முகேஷ் அம்பானியின் ரிலையன்ஸ் இண்டஸ்ட்ரீஸ் ரூ.1,87,070 கோடி, அனில் அம்பானியின் ரிலையன்ஸ் குரூப் ரூ.1,24,956 கோடி, ரூயா பிரதர்சின் எஸ்ஸôர் குரூப் ரூ.1,01,461 கோடி, அனில் அகர்வாலின் வேதாந்தா ரூ.1,03,340 கோடி, கவுதம் அதானியின் அதானி குரூப் ரூ.96,031 கோடி, சைரஸ் மிஸ்ட்ரியின் டாடா ஸ்டீல் ரூ.80,701 கோடி, மனோஜ் கவுரின் ஜேபி குரூப் ரூ.75,163 கோடி, சஜ்ஜன் ஜின்டல் ரூ.58,171 கோடி, எல்எம் ராவின் லேன்கோ குரூப் ரூ.47,102 கோடி, ஜிஎம் ராவின் ஜிஎம்ஆர் குரூப் ரூ.47,976 கோடி, விஎன் தூத்தின் வீடியோகான் குரூப் ரூ.45,400 கோடி, ஜிவிகே ரெட்டியின் ஜிவிகே குரூப் ரூ.33,933 கோடி கடன் வாங்கி உள்ளனர்.
8 வருடங்களில் இந்தக் கடன்கள் 7 மடங்கு உயர்ந்துள்ளன. இப்போது திருப்பிக் கட்டுமாறு பல முனைகளில் இருந்தும் குரல் வருவதால், இந்தப் பாவப்பட்ட பெருமுதலாளிகள் சில சொத்துக்களை விற்றுக் கடன்களை அடைக்கப் போகிறார்களாம். முதலாளித்துவ பொருளாதாரத்தின் துவக்க கால அறிஞர் ஆடம் ஸ்மித் பெருவணிகர்களையும் தொழில் துறை உற்பத்தியாளர்களையும் மனித குல எசமானர்கள் என்றார். நிதி மூலதனமும் ஏகபோகமும் இன்று நாங்களே மனிதகுல எசமானர்கள் என்கிறார்கள். எல்லாம் எங்களுக்கே, மக்களுக்கு எதுவும் கிடையாது என்கிறார்கள்.
இந்தப் பின்னணியில், விலையில்லாப் பொருட்கள், சேவைகள் பற்றி கூப்பாடு போடுவது, கடைந்தெடுத்த அயோக்கியத்தனம் என்பது புலப்படும். தமிழ்நாட்டில் விலை இல்லாமல் தரப்படும் 20 கிலோ அரிசி, மதிய உணவு, மடிக்கணினி, சைக்கிள், சீருடை, பாட மற்றும் நோட்டு, புத்தகம், ஆடு, மாடு, டி.வி, மிக்சி, கிரைண்டர், மின்விசிறி இவற்றை எப்படிப் பார்க்கப் போகிறோம்?
பிழைத்திருப்பதற்கும் சந்ததியினரை உருவாக்கவும், மானுட ரத்தத்தாலும் சதையாலும் ஆன உழைப்பு சக்தி என்ற பண்டத்தின் மதிப்பே கூலி என்கிறார் மார்க்ஸ். தமிழ்நாட்டில் முதலாளித்துவம் உழைக்கும் மக்களுக்கு பிழைத்திருப்பதற்கும் சந்ததியினரை உருவாக்கு வதற்குமான தொகைகளை கூட கூலியாகத் தருவதில்லை. நான்கு பேர் கொண்ட தலித் குடும்பத்தின் மாத வருமானம் ரூ.5,800அய்த் தாண்டவில்லை. இங்கேதான் முதலாளித்துவ அரசியல்வாதிகள், முதலாளித்துவத்திற்கு மான்யமாக விலை இல்லாப் பொருட்களை, சேவைகளை அரசாங்க கஜானாவிலிருந்து தருகிறார்கள். வறண்டு போன வாழ்க்கை உடைய மக்கள், ஒரு டம்ளர், ஒரு சொம்பு தண்ணீர் கிடைத்தாலும் அதனை இரண்டு கைகளாலும் பற்றிக் கொள்ளும் நிலையில் உள்ளனர். தமிழ்நாட்டில் 78 லட்சம் பேர் 2 மாதங்களில் 100 யூனிட்டிற்கும் மேல் மின்சாரம் செலவழிப்பதில்லை. சராசரி இந்தியரின் மின் நுகர்வைக் காட்டிலும் சராசரி அய்க்கிய அமெரிக்கர் 17 மடங்கு கூடுதலாக மின்சாரம் செலவழிக்கின்றனராம். ஆகவே விலை இல்லாப் பொருட்கள் பற்றிய மோசடி அறச்சீற்றத்தை, முற்றிலுமாக நிராகரிக்க வேண்டும்.
தேர்தல் அறிக்கைகள், இந்தியாவில் தமிழ் நாடு ஒரு மாநிலம்தான் என்பதையும், நிதியும் அதிகாரமும் பெருமளவுக்கு மத்திய அரசிடமே உள்ளன என்பதையும், மத்திய அரசு பின்பற்றும் அடிப்படைக் கொள்கைகளை மாநில அரசுகள் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதையும் சொல்வதில்லை.
மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புப்படி தமிழ்நாடு உலகில் 17ஆவது இடத்தில் உள்ளதாக பாமக தேர்தல் அறிக்கை சொல்கிறது. (இந்தியாவில், தமிழகத்தை விட கூடுதல் மக்கள் தொகை கொண்ட மாநிலங்களைக் கணக்கில் கொண்டார்களா எனத் தெரியவில்லை). வேலை வாய்ப்பு மரத்தில் காய்க்கும் ஒரு விஷயம் போலவும், அந்த மரம் நடுவது மிகவும் சுலபம் போலவும் பேசுகிறார்கள். வேலை இல்லாத் திண்டாட்டம் மூலதனத் திரட்சிக்கு நெம்புகோல், முதலாளித்துவச் சுரண்டலுக்கு முன்நிபந்தனை என்பதை மறைக்கிறார்கள்.
மன்மோகன், மோடி பின்பற்றும் பொருளாதாரக் கொள்கைகள், குறை கூலி வேலைகளையே உருவாக்கும். அப்போதுதான் லாபங்கள் உயரும். இந்தக் கொள்கைகள் சிலர் கைகளில் செல்வம் குவியும் நிலைமையையே உருவாக்குகின்றன. வேலை இன்மையை, குறை கூலியை, பாதுகாப்பும் கவுரவமும் இல்லாத வேலைகளையே உருவாக்குகின்றன.
பொருளாதாரம் வளர, செழிக்க, மக்கள் கையில் வாங்கும் சக்தி அதிகரிக்க வேண்டும். பெரும்பான்மை மக்களின் நுகர்வும் தேவையும் அதிகரிக்க வேண்டும். அதற்கு அரசுகளின் பொது முதலீடும் அரசு செலவினங்களும் பிரம்மாண்டமாய் அதிகரிக்க வேண்டும். விவசாய வர்த்தக நிறுவனங்கள் மற்றும் கிராமப்புற செல்வந்தர்கள் நீங்கலான விவசாயிகளின், ஏழை, சிறு குறு நடுத்தர விவசாயிகளின் நலன்களுக்காக, விவசாய உள்கட்டுமானத்திற்காக சில லட்சம் கோடிகள் செலவழிக்கப்பட வேண்டும்.
ஆனால், நிதி மூலதனமும் ஏகாதிபத்திய மும், சர்வதேச நிதியம் மற்றும் உலக வங்கி மூலம், மத்திய மாநில அரசுகள் நிதி பொறுப்பு சட்டம் இயற்றுமாறும் அவற்றிற்கேற்பவே நிதிநிலை அறிக்கை தாக்கல் செய்ய முடியும் எனவும், நிர்ப்பந்தித்துள்ளன. இந்தியா அதனை ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது. அதனால் பொது முதலீடோ அரசு செலவினங்களோ அவசியப்படும் அளவுக்குச் செய்ய முடியாது.
போலி தேச பக்திக்குப் பதிலாக, நிதிமூலதன ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புடன் பெருமுதலாளித்துவ சார்பு வளர்ச்சிப் பாதையை நிராகரிக்காத, மக்கள் சார்பு வளர்ச்சிப் பாதையை உயர்த்திப் பிடிக்காத எந்தத் தேர்தல் அறிக்கையாலும் மக்களுக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை.
நிம்மதியாக உறங்காதே ஜிஷா!
ஷெஹ்லா ரஷீத்
அன்புள்ள ஜிஷா,
நான் உன்னை அறிந்திருக்கவில்லை, நீயும் என்னை அறிந்திருக்க மாட்டாய்.
அநேகமாக, நீ ஒரு சராசரி மாணவியாக படித்துக் கொண்டு, உனக்கும் உன் தேசத்துக்கும் ஒரு சிறந்த எதிர்காலம் பற்றி கனவு கண்டு கொண்டு இருந்திருப்பாய். நட்சத்திரங்களையும் வானங்களையும் பற்றி கனவு கண்ட ரோஹித் வேமுலா போல்தான் நீயும் இருந்திருப்பாய். நீ சட்டம் பயிலும் மாணவி என்பதை அறிந்தேன். இந்த நாட்டின் சட்டங்கள் நம்மை மோசமாக கைவிட்டுவிட்டன என்பதைச் சொல்ல வருந்துகிறேன்.
ஒரு பன்வாரி தேவிக்கு நீதி கிடைக்காத தால்தான் பகானா நடந்தது. பகானாவில் யாருக்கும் நீதி கிடைக்காததால்தான் டெல்டா மேக்வால் நடந்தது. டெல்டா மேக்வாலுக்கு நீதி கிடைக்காததால்தான் ஜிஷா நடக்கிறது. உனக்கும் நீதி கிடைக்காது என்பதை மிகுந்த வேதனையோடு என்னால் யூகிக்க முடிகிறது.
ஏனெனில் நீ கற்ற சட்டம் இந்த தேசத்தை இயக்கும் சட்டமல்ல. இந்தத் தேசம் மனு ஸ்மிரிதி என்றழைக்கப்படும் இணைச் சட்டத்தின்படியேதான் இயங்குகிறது. நீதிபதி களின் தீர்ப்புகளில் எல்லாம் இது வழக்கமாக மேற்கோளாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஆனால், இதைப் பற்றி நீ சட்டக் கல்லூரியில் படித்தி ருக்க மாட்டாய். இந்த மனு ஸ்மிரிதியின் சட்டம்தான் பெண்களுக்கும் தலித்துகளுக்கும் வரம்புகளை நிர்ணயிக்கிறது.
பெண்கள் குறிப்பிட்ட நேரத்துக்குப் பிறகு வெளியே போகக் கூடாது, பெண்கள் படிக்கக் கூடாது, சுதந்திரமாக வாழக் கூடாது, தலித்துகள் படிக்கக் கூடாது, திறமைகளை வளர்த்துக் கொள்ளக் கூடாது... இவை இந்த நாட்டை வழி நடத்தும் மனு ஸ்மிரிதி சட்டத்தில் பதிந்துள்ளன.
நீ இந்த தேசத்தை நேசித்திருப்பாய். ஆனால் இது பெண்களுக்கான தேசம் இல்லை என்பதை நான் வருத்தத்தோடு சொல்கிறேன். மாறாக நீ ஆணாதிக்கம் பற்றியோ, சாதி அல்லது வர்க்கம் பற்றியோ கேள்வி கேட்டி ருந்தால், உனது குரல்வளையில் ஒன்றிரண்டு முழக்கங்களை திணித்திருப்பார்கள். யாராவது அநீதி குறித்து புகார் எழுப்பினால் பாரத் மாதா கி ஜெய் என்று சொல், வந்தே மாதரம் என்று சொல் என்பதுதான், அவர்களுக்கு நமது அரசு அளிக்கும் பதிலுரை. அதுதான் அதற்கு பிடித்தமான பதிலுரை.
நீ தேசப்பற்று கொண்டவளாக தேசத்தை நேசிப்பவளாக இருந்திருப்பாய் என நான் யூகிக்கிறேன். ஆனால் நீ வல்லுறவுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு கொலை செய்யப்படும்போது பாரத் மாதா கி ஜெய் என்ற பிரகடனம் உன்னைக் காப்பாற்ற உதவிக்கு வந்திருக்காது. உனக்கு நேர்ந்த பாலியல் வன்கொடுமை பற்றி வெளி வந்த விவரங்களை நினைத்து நான் நடுங்குகிறேன். குழந்தையாக இருக்கும்போதே தம் பெண் குழந்தைகளைக் கொல்பவர்கள் எல்லாம் சரியான காரியத்தைத்தான் செய்கிறார்களோ என்று நான் திகைப்படைகிறேன். வலிமையாகவும், அமைதியாகவும் இருக்க வேண்டிய என்னைப் போன்ற ஒருவருக்கு இது போன்ற நம்பிக்கையில்லா சிந்தனை வருகிறதே, ஆனால், அது நானாக இருந்திருக்கலாம், வேறு யாராகவும் இருந்திருக்கலாம். எனக்கு உன்னைத் தெரிந்திருக்கவில்லை. ஆனால் நீ அனுபவித்த கொடுமையை என்னால் யோசித்துப் பார்க்க முடிகிறது.
உனக்கு நேர்ந்ததைத்தான் பாஜக ஆதரவாளர்கள் ட்விட்டரில் எனக்கு விடுத்த மிரட்டல்களில் சொன்னார்கள். எங்கிருந்து வருகிறது இந்த சிந்தனை? உன்னை வன்கொடுமைக்கு ஆளாக்கியவர்களின் நடவடிக்கைகளுக்கும் இந்த சங் பரிவார விஷமிகளின் சொற்களுக்கும் இடையே உள்ள இந்த ஒற்றுமை எப்படி வந்தது? மனுவின் சித்தாந்தம், வெறுப்பு சித்தாந்தம், சாதிய, ஆணாதிக்க சித்தாந்தம்தான், இந்த இரண்டு வகை குற்றக் கும்பல்களையும் இது போன்ற குற்றங்களைச் செய்யவும் பேசவும் வைத்திருக்கிறது.
உனக்கு நீதி கிடைக்காது. ஏனெனில், பாலியல் வன்கொடுமையின் உண்மையான காரணத்தைத் தவிர, மற்ற எல்லாவற்றின் மீதும் நாம் உடனே குற்றம் சாட்டிவிடுகிறோம். பாலியல் வன்கொடுமைக்கு, பெண்களின் உடை, அவர்களின் விருப்பங்கள், வறுமை, மது, சாமீன் (நூடுல்ஸ் உணவு), கைப்பேசி மற்ற பிற அபத்தமான விசயங்கள் மீது நாம் பழி போடுகிறோம். ஆனால் ஆணாதிக்கத்தையோ, நிலப்பிரபுத்துவத்தையோ, பெண்களைப் பண்டமாக்கும் முதலாளித்துவத்தையோ, சாதியையோ, நமது சமூகத்தையோ நாம் குற்றம் சாட்டுவதில்லை.
உன்னைப் போன்ற பெண்களுக்கு, பகானா கூட்டு பாலியல் பலாத்காரத்தில் உயிர் பிழைத்திருக்கிற பெண்களுக்கு, காஷ்மீரிலும், வடகிழக்கு மாநிலங்களிலும், துப்பாக்கி முனையில் பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப்படும் பெண்களுக்கு, இந்த நாட்டின் பழங்குடியினர் மீதான கார்ப்பரேட்டுகளின் தாக்குதலுக்கு எதிராகப் போராடுவதால் மாவோயிஸ்ட் முத்திரை குத்தப்பட்டு பாலியல் வன்முறைக்கு உள்ளாக்கப்பட்ட சோனி சோரி போன்ற பெண்களுக்கு (அவரை பாலியல் பலாத்காரம் செய்தவருக்கு விருது வேறு தரப்பட்டது) நீதி கேட்டு நாங்கள் குரல் எழுப்பினால் அரசியல் செய்யாதீர்கள், படிப்பில் கவனம் செலுத்துங்கள் என்று எங்களுக்குச் சொல்லப்படுகிறது.
படிப்பை மட்டும் கவனித்துக் கொண்டு, அரசியல் செய்யாமல் இருக்கும் கோடிக்கணக் கான மாணவர்களில் ஒருத்தியாகத்தான் நீ இருந்திருப்பாய். ஆனால், இந்தச் சமூகத்தின் காட்டுமிராண்டித்தனம் உன்னை விட்டு வைக்கவில்லை. நீ அனுபவித்த கொடுமை உன் மீது இருந்த தனிப்பட்ட வெறுப்பால் நேர்ந்தது அல்ல என்று நான் கருதுகிறேன்; பெண்களுக்கு எதிராக ஆழப் பதிந்திருக்கும் பாகுபாடுகள், பரவியிருக்கும் பெண் வெறுப்பு, பெண்களை உபயோகித்து தூக்கியெறியும் பொருட்களாக நடத்துவது ஆகியவற்றின் விளைவு அது.
எல்லாப் பெண்களுக்கும் எதிராக, எனக்கெதிராக, எனது நண்பர்களுக்கு எதிராக, சிந்தித்துக் கொண்டும் பேசிக் கொண்டும் வேலை செய்து கொண்டும் படித்துக் கொண்டும் கேள்வி எழுப்பிக் கொண்டும், அரசியலில் செயல் துடிப்போடு இயங்கும் பெண்களுக்கு எதிராக நிலவுகிற, நாமெல்லாம் பாரம்பரியமான சமூக மேட்டுக்குடியினர் அல்ல என்ப தால் நிலவுகிற, வெறுப்பின் வெளிப்பாடுதான், உனக்கு நேர்ந்த வன்முறை. என்ன துணிச்சல் இருந்தால் அவர்கள் தங்கள் பாலினத்தை மீறி நடப்பார்கள்? என்ன துணிச்சல் இருந்தால் தங்கள் இரண்டாந்தர சிறுபான்மை அந்தஸ்தை மீறி நடப்பார்கள்? என்ன துணிச்சல் இருந்தால் தங்கள் கீழ்ச்சாதி அந்தஸ்தை மீறி அவர்கள் நடப்பார்கள்?
சாதி, வர்க்கம், பால், இனம், மாற்றுத்திறன் ஆகிய பிரச்சனைகளை நாம் எழுப்பும்போது, மக்களை பிளவுபடுத்த வேண்டாம் என நமக்குச் சொல்லப்படுகிறது. சட்டத்தில் எழுதப்பட்டுவிட்டதால் சமத்துவம் அடையப்பட்டுவிட்டது என நமக்கு சொல்லப்படுகிறது.
ஆனால், உனக்காக நாங்கள் நீதி கோரும் போது, நிர்பயா என்றழைக்கப்பட்ட பெண்ணின் நிலையைப் போலவே கொடூரமானதாக உனது நிலை இருந்தாலும், தேசத்தின் மனசாட்சியை அது உலுக்காத போது, உனது சம்பவத்தில், அதற்குக் காரணமானவர்கள் ஏழைகளாக இல்லாத பட்சத்தில், யாருக்குமே கடுமையான தண்டனை கிடைக்காதபோது, சாதியின் குரூரமான யதார்த்தங்களை நாங்கள் வெகுசீக்கிரமே எதிர்கொள்ள நேரிடும்.
சக பெண்ணாக, சகோதரியே நீ நிம்மதியாக உறங்கு எனச் சொல்ல எவ்வளவு விரும்புகிறேன் தெரியுமா? ஆனால் நாம் வாழும் இந்த காலம், அப்படிச் சொல்ல என்னை அனுமதிக்கவில்லை.
நிம்மதியாக உறங்காதே ஜிஷா! எனச் சொல்ல நான் கட்டாயப்படுத்தப்படுகிறேன். இந்த நாட்டில் யாரையும் நிம்மதியாக இருக்க விடாதே.
இந்தத் தேசத்தை, இந்த உலகத்தை சீற்றம் கொள்ளச் செய். அதன் சுயதிருப்தியில் இருந்து விழித்தெழச் செய்.
உன்
ஷெஹ்லா
ஒவ்வொரு 18 நிமிடங்களிலும் 1 தலித்துக்கு எதிரான குற்றம் நடக்கிறது.
ஒவ்வொரு நாளும் 27 தலித்துகள் தாக்கப்படுகிறார்கள்.
ஒவ்வொரு வாரமும் 13 தலித்துகள் கொல்லப்படுகிறார்கள்.
ஒவ்வொரு நாளும் 3 தலித் பெண்கள் பாலியல் வன்முறைக்கு உள்ளாக்கப்படுகிறார்கள்.
2012ல் தலித்துகளுக்கு எதிராக நடந்த குற்றங்கள் 33,655.
2013ல் தலித்துகளுக்கு எதிராக நடந்த குற்றங்கள் 39,408.
2014ல் தலித்துகளுக்கு எதிராக நடந்த குற்றங்கள் 47,064.
அவள் ஒரு பெண்...
ஆணாதிக்கம் அவள் மீது பாய்ந்தது
அவள் ஒரு தலித்...
சாதி வெறி அவள் மீது பாய்ந்தது
அவள் சட்டம் படிக்கும் மாணவி...
சட்ட விரோத சட்டம் அவள் மீது பாய்ந்தது
அவள் துடிப்பானவள்...
பொறாமை அவள் மீது பாய்ந்தது
அவள் புத்திசாலி...
ஆணாதிக்க வெறுப்பு அவள் மீது பாய்ந்தது
எல்லாம் அவள் மீது பாய்ந்து அவளைக் கொன்றுபோட்டன
அவளது சிந்தனையையும் உடலையும்
சிதைத்துப் போட்டன
கண்ணன் அர்ச்சுனனிடம் சொன்னான்
கர்ணன் அவன் கொல்லப்படுவதற்கு முன்பே
ஆறு முறை கொல்லப்பட்டுவிட்டான்
இப்போது இங்கே அதுபோல் ஒரு தலித் பெண்....
சீற்றத்தைச் சொல்ல வார்த்தைகள் போதாது..
- கே.சேஷ்யு பாபு
நன்றி: kafila.org தமிழில்: தேசிகன்
மருத்துவப் படிப்புக்கு பொது நுழைவுத் தேர்வு
பறி போன உரிமைகளை மீட்க வேண்டும்!
கல்வி வர்த்தகமயமாக்கத்துக்கு முடிவு கட்ட வேண்டும்!
முதலாளித்துவம் தன்னைச் சுற்றியுள்ள அனைத்தையும் தன்னைப் போலவே மாற்றி விடும். கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை இப்படிச் சொல்கிறது. போட்டி... போட்டி... போட்டி... லாபம் ஈட்டுவதில் மட்டுமல்ல. முதலாளித்துவ சமூகத்தின் ஒவ்வோர் அரங்கிலும் அம்சத்திலும் போட்டி. இங்கு தக்கவை பிழைக்கும் என்ற காட்டு விதியே நியதி. இந்த விதிக்குள் சிக்கித் தவிக்கிறார்கள் இன்றைய மாணவர்கள்.
மருத்துவப் படிப்பு கடினமானது, கூடுதல் ஆண்டுகள் படிக்க வேண்டியது, படித்த பிறகும் பொருளீட்ட முடியும் என்றாலும் பெயரீட்ட காலம் பிடிக்கும் போன்ற காரணங்களால், நல்ல மதிப்பெண் பெற்றிருந்த மாணவர்கள் கூட மருத்துவப் படிப்புக்குப் பதிலாக பொறியியல் படிப்பை தேர்ந்தெடுத்தார்கள். அந்தக் காலம் போய்விட்டது. பொறியியல் படிப்பு கிட்டத்தட்ட +2 போல் ஆகிவிட்டது. பொறியியல் மாணவர்கள் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களாக சம்பளம் ரூ.10,000 கூட தாண்டாத வேலைகள் பார்க்கிறார்கள். மருத்துவம், எதிர்கால உத்தரவாதம், மரியாதை எல்லாம் தரும் என்பதால் பத்தாம் வகுப்பில் தேர்ச்சி பெற்று அதற்குரியப் பாடப் பிரிவில் சேர்ந்து, அந்த வயதுக்குரிய எல்லா கேளிக்கைகளையும் ஒத்தி வைத்துவிட்டு அல்லது ஒதுக்கித் தள்ளிவிட்டு மருத்துவப் படிப்பில் இடம் பிடித்து விட வேண்டும் என்று பேயாய் அலைந்து படிக்கிறார்கள் மாணவர்கள்.
அப்படிப் படித்துப் படித்து, இந்த ஆண்டு மருத்துவப் படிப்பில் சேரக் காத்திருந்த மாணவர்களுக்கு, குறிப்பாக, தமிழ்நாட்டு மாணவர் களுக்கு பேரதிர்ச்சி தந்தார்கள் மத்திய ஆட்சியாளர்கள். தேசிய அளவிலான தகுதி மற்றும் நுழைவுத் தேர்வு கட்டாயம் என்று சொன்னார்கள். கிட்டத்தட்ட 20 நாட்களுக்கும் மேலான வழக்குகள், மேல்முறையீடுகள், ஆகியவற்றுக்குப் பிறகு, பொது நுழைவு தேர்வுதான் எல்லாம் என்று உச்சநீதிமன்றம் சொல்லிவிட்டது.
‘இந்த ஆண்டு’ மாநிலங்கள் நடத்திக் கொள்ளலாம் என்றும் தனியார் கல்லூரிகள் தனியாக நுழைவுத் தேர்வு நடத்தக் கூடாது என்றும் முதல் கட்டத் தேர்வில் கலந்து கொள்ளாத மாணவர்களும் ஜ÷லை 24 அன்று நடக்கும் இரண்டாம் கட்டத் தேர்வில் கலந்துகொள்ளலாம் என்றும் மத்திய அரசு உச்சநீதிமன்றத்தில் சொல்லிவிட்ட பிறகும் உச்சநீதிமன்றம் பொது நுழைவுத் தேர்வுதான் நடத்தப்பட வேண்டும் என்று சொல்லியுள்ளது.
மத்திய அரசும் உச்சநீதிமன்றத்தில் ‘இந்த ஆண்டு’ என்று சொன்னதைக் கூட தானே சொல்லிவிடவில்லை. மாணவர்கள், மருத்துவர்கள் மத்தியில் இருந்து கடுமையான எதிர்ப்பு உருவான பிறகே இந்தத் தற்காலிக முடிவுக்கு வந்துள்ளது. மத்திய அரசு சொன்னவற்றை உச்சநீதிமன்றம் கணக்கில் கொள்ளவில்லை.
உச்சநீதிமன்றம் சொல்லியுள்ளபடி, நாடு முழுவதும் மருத்துவம் படிக்கக் காத்திருக்கும் மாணவர்கள் பொது நுழைவுத் தேர்வு எழுத வேண்டும். மாநிலங்கள் இதுவரை நடத்தியிருந்த தேர்வுகள் செல்லாது. மாநிலங்கள், நிகர்நிலை பல்கலை கழகங்கள், தனியார் கல்லூரிகள், சிறுபான்மை கல்வி நிறுவனங்கள் யாரும் தனியே தேர்வு நடத்த முடியாது. முதல் கட்டத் தேர்வு எழுதிய மாணவர்கள் திடீர் அறிவிப்பால் சரியாக தயார் செய்யவில்லை, அதனால் இரண்டாவது கட்டம் எழுத வேண்டும் எனக் கருதி னால் முதல் கட்டத்தில் அவர்கள் எழுதியது செல்லாது. மாநிலத்தில் எந்தச் சட்டம் இருந்தாலும் மத்திய அரசின் சட்டமோ, அறிவிப்பாணையோ அதே விசயத்தில் வந்தால், மத்திய அரசின் சட்டமோ அறிவிப்பாணையோதான் செல்லுபடியாகும். (அதன்படி, மருத்துவப் படிப்புக்கு நுழைவுத் தேர்வு இல்லாமல் சேர்க்கை நடத்தும் தமிழக அரசின் சட்டம் செல்லாது).
தமிழகத்தில் மருத்துவப் படிப்பு நுழைவு தேர்வு நடத்தப்படுவதில்லை. 2007ல் நுழைவுத் தேர்வுகள் ரத்து செய்யப்பட்டன. பொறியியல் போல், மதிப்பெண் அடிப்படையில் ஒற்றைச் சாளர முறையில் மருத்துவக் கல்லூரிகளில் இடங்கள் தரப்படுகின்றன. கர்நாடகா, ஆந்திரா, மகாராஷ்டிரா மாநிலங்களில், வழக்கமாக நடக்கும் நுழைவுத் தேர்வுகள் நடந்துள்ளன. இந்தத் தேர்வுகள் எழுதிய மாணவர்களுடன் முதல் கட்ட பொது நுழைவுத் தேர்வு எழுதாத தமிழக மாணவர்களும் இரண்டாம் கட்ட நுழைவுத் தேர்வு எழுதினால்தான் மருத்துவப் படிப்புக்குள் நுழைய முடியும்.
இருக்கிற நிலைமைகளில் ஏதாவது ஒரு தேர்வில் வெற்றி பெற்றுவிட்டால், தமிழ்நாட்டில் இடம் கிடைக்கவில்லை என்றாலும் வேறு கல்லூரிகளில் இடம் கிடைக்கக் கூடும் என்பதால், மருத்துவம் படிக்கும் லட்சியம் கொண்ட மாணவர்கள் வேறு வேறு நுழைவுத் தேர்வுகளையும் எழுதி வைக்கிறார்கள்.
மத்திய பாடத் திட்டப்படி மருத்துவக் கல்லூரிகளில் சேர நடத்தப்படும் தேச அளவிலான நுழைவுத் தேர்வு மே 1 அன்று நடத்தப் பட்டுவிட்டது. இந்தத் தேர்வுதான் பொது நுழைவுத் தேர்வு என்று அறிவிக்கப்பட்டது. இந்தத் தேர்வை நாடு முழுவதும் 6 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட மாணவர்கள் எழுதினார்கள். தனியார் மருத்துவக் கல்லூரிகளில் நடக்கும் கட்டணக் கொள்ளையைத் தடுக்க எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கத் துப்பில்லாத இந்திய அதிகார வர்க்கம், நுழைவுத் தேர்வு எழுத வந்த மாணவர்களிடம் மிகவும் கறாராய் கண்டிப்பாய் நடந்து கொண்டது. தேர்வு எழுத வந்த மாணவர்கள் காதுகளுக்குள் கூட டார்ச் அடித்துப் பார்த்து ப்ளூடூத் கருவி ஏதும் வைத்திருக்கிறார்களா என்று சோதனை செய்தார்கள். அரைக் கைச் சட்டை, சாதாரண செருப்பு ஆகியவற்றுடன்தான் மாணவர்கள் அனுமதிக்கப்பட்டார்கள். தேர்வுக்கு சில நிமிடங்கள் தாமதமாக வந்தவர்களுக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டு திருப்பி அனுப்பப்பட்டார்கள். (இந்தக் கெடுபிடிகளை எல்லாம் விஜய் மல்லையா போன்றவர்களிடம் காட்டியிருந்தால், நாட்டில் பல தரமான மருத்துவக் கல்லூரிகளை, மருத்துவமனைகளைக் கட்டியிருக்க முடியும்).
இந்தத் தேர்வு எழுத விண்ணப்பித்திருந்த தமிழக மாணவர்களில் 3,250 பேர் மே 1 அன்று நடந்த முதல் கட்டத் தேர்வில் கலந்து கொள்ளவில்லை. இவர்கள் இரண்டாம் கட்டத் தேர்வில் கலந்துகொள்ள வேண்டும்.
பிரச்சனை இங்கு முடிந்துவிடவில்லை. இந்தத் தேர்வு மத்திய பாடத் திட்டத்தின் அடிப்படையில் நடத்தப்படுகிறது. மாநிலப் பாடத் திட்டத்தில் படித்த மாணவர்களுக்கு அந்த நுழைவுத் தேர்வு எழுதுவது சிரமம். நாடு முழுவதும் ஒரே பாடத் திட்டம் இல்லாதபோது, ஒரே நுழைவுத் தேர்வு நடத்துவதில் பொருள் இல்லை. இந்தத் தேர்வில் தவறான விடைகள் மதிப்பெண்களைக் குறைக்கும். இதுவும் மாநிலப் பாடத் திட்டத்தில் படிக்கும் மாணவர்கள் தேர்வில் வெற்றி பெறுவதை கடினமாக்கும்.
படுபாதகமான நிலைமைகளுக்கு எதிராகக் குரல் எழுப்புவதற்குப் பதிலாக அந்தப் பாதகமான நிலைமைகளில் ஏதாவது கொஞ்சமாவது தங்களுக்குக் கிடைக்காதா என்று தேட நமது ஆட்சியாளர்கள் நம்மை பழக்கிவிட்டார்கள்.
தமிழ்நாட்டு பாடத் திட்டத்தின் தரத்தை உயர்த்த வேண்டும் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. நமது பாடத்திட்டத்தில் படித்தவர்கள் நோபல் பரிசு வாங்கும் அளவுக்கு மதிநுட்பம் உடைய வர்களாக இருந்திருக்கிறார்கள். பல அரங்கங்களிலும் பல்வேறு சாதனையாளர்களை நமது கல்வித் திட்டம் உருவாக்கியிருக்கிறது. இவர்கள் இன்றைய பாடத் திட்டத்தில் படித்தவர்கள் அல்ல. இன்றைய பாடத் திட்டத்தை விட எளிதானது என்று மதிப்பிடப்படுகிற பாடத் திட்டத்தில் படித்தவர்கள். எதைத் தின்றால் பித்தம் தீரும் என்று தெரியாமல், கல்வி வர்த்தகமயமாக்கம் என்ற கண்ணுக்கு நன்கு தெரிகிற பூதம் தவிர வேறு வேறு இடங்களில் காரணங்களைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறோம்.
நுழைவுத் தேர்வில் ஆங்கிலத்திலும் இந்தியிலும் மட்டும் கேள்விகள் கேட்கப்படுவதால், தமிழ் மட்டுமே படித்துவிட்டு மருத்துவப் படிப்பில் சேரும் கனவுகள் கொண்டுள்ள தமிழக மாணவர்கள், பின்தங்கிய பொருளாதார, சமூகப் பிரிவுகளைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் அந்தக் கனவுகளை மறந்துவிட வேண்டும். தமிழிலும் இந்தத் தேர்வு எழுதுவதற்கான சாத்தியப்பாடு பற்றி யோசிப்பதாக சொல்லப்பட்டுள்ளது.
மாநில அரசுகள் தங்கள் அப்பட்டமான மக்கள் விரோத நடவடிக்கைகளில் இருந்து மக்கள் கவனத்தைத் திருப்ப, வாக்கு வங்கியைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள, அவர்கள் போராட்டங்களில் இருந்து எழுகிற சில மக்கள் ஆதரவு நடவடிக்கைகளை எடுத்துத் தீர வேண்டியிருக்கிறது. அதுபோன்ற நடவடிக்கைகளில் ஒன்றாக, தங்கள் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி, மாநில அரசுகள் தங்கள் சட்டங்கள், விதிகள்படி மாணவர் சேர்க்கை நடத்துகின்றன. அந்த உரிமையில் மத்திய அரசு தலையிடுகிறது.
நாட்டில் வேறெந்த மாநிலத்திலும் இல்லாத 69% இட ஒதுக்கீட்டு உரிமையை தமிழ்நாட்டில் கண்காணிப்புடன் பாதுகாத்து வருகிறோம். பொது நுழைவுத் தேர்வு அந்த உரிமையையும் பாதிப்புக்குள்ளாக்கும். பிற்படுத்தப்பட்ட, தலித் சாதிகளைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் மருத்துவப் படிப்பு படிக்கும் வாய்ப்புக்கு பொது நுழைவுத் தேர்வு தடை போட்டு விடும். இன்றைய நிலைமைகளிலேயே, மதிப்பெண் இருந்தும் மருத்துவப் படிப்பில் இடம் கிடைக்காத சில மாண வர்கள் இடஒதுக்கீடுதான் அதற்குக் காரணம் என்று நீதிமன்றங்களை நாடுவது நடக்கிறது. பொது நுழைவுத் தேர்வு இந்த நிலைமைகளை மேலும் சிக்கலானதாக மாற்றும். மேல்சாதி, மேட்டுக்குடியினர் மட்டும் மருத்துவப் படிப்பு பெறுவார்கள் என்ற நிலை உருவாகக் கூடும்.
மாநிலப் பாடத்திட்டத்தில் படித்தால் கூடுதல் மதிப்பெண் பெற முடியும், அதனால் மருத்துவப் படிப்பில் இடம் கிடைப்பது எளிது என்று மத்திய பாடத் திட்டத்தில் படித்த மாணவர்கள் கூட +2 படிப்பில் மாநிலப் பாடத் திட்டத்துக்கு மாறினார்கள். இந்த ஆண்டு அப்படி மாற நினைத்தவர்கள் பலரும் மத்தியப் பாடத் திட்டத்திலேயே தொடர முடிவு செய்கிறார்கள். இதுவும் மத்திய அரசு பாடத் திட்டத்தை, மாநிலப் பாடத் திட்டம் விரும்பும் மாணவர்கள் மீது திணிக்கும் வழிதான். இதன் கூடவே இந்தி, சமஸ்கிருதம் எல்லாம் வரும்.
இந்த பொது நுழைவுத் தேர்வு தனியார் மருத்துவக் கல்லூரிகளின் கட்டணக் கொள்ளையைக் கட்டுப்படுத்தும் என்பது வாதம். ஆனால், தனியார் கல்லூரிகளை அரசே ஏற்று நடத்தி விட்டால் இந்தப் பிரச்சனைக்கு ஒரேயடியாக தீர்வு கண்டுவிட முடியும். ஏன் மத்திய அரசு தலையைச் சுற்றி மூக்கைத் தொடப் பார்க்கிறது? உண்மையிலேயே தனியார் மருத்துவக் கல்லூரிகளின் கட்டணக் கொள்ளையைத் தடுக்கும் நோக்கம் மத்திய அரசுக்கு இருக்கிறது என்று நாம் நம்புவதற்கு கடந்த காலத்திலும் நிகழ்காலத்திலும் எதுவும் நடந்துவிடவில்லை.
இல்லையென்றாலும் இதுதான் காரணம் என்றால் குறைந்தபட்சம் தனியார் கல்லூரிகளுக்கும் பல்கலை கழகங்களுக்கும் மட்டும்தானே நுழைவுத் தேர்வு நடத்த வேண்டும்? தனியார் கல்லூரிகளில் நிர்வாகத்துக்கென ஒதுக்கப்பட்ட இடங்களை நிரப்புவதற்கும் மத்திய அரசு திணிக்கும் நுழைவுத் தேர்வுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை. தனியார் நிர்வாகம் கேட்கிற பணத்தைக் கொடுத்தால் கழுதைக்கும் குதிரைக்கும் கூட மருத்துவப் படிப்பில் இடம் கிடைக்கும். அங்கு +2 மதிப்பெண் கூட ஒரு பொருட்டல்ல. தகுதியான மாணவர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கத்தான் நுழைவுத் தேர்வு என்றால், அதுவும் தனியார் மருத்துவக் கல்லூரிகள், பல்கலைக் கழகங்கள் விசயத்தில் பொருளற்றுப் போகிறது.
மத்திய, மாநில அரசுகளே திட்டமிட்டு, லட்சம் லட்சமாக சம்பளம் கொடுத்து அதிகாரிகள் நியமித்து, அவர்கள் கூடிகூடி போண்டா, டீ சாப்பிட்டு, கல்வியாளர்கள் வடிவமைத்த பாடத் திட்டத்துக்கு ஒப்புதல் தந்து.... இதை ஒரு மாணவர் 12 ஆண்டுகள் படித்து எழுதிய தேர்வுகளில் தெரியாத தகுதி பொது நுழைவுத் தேர்வில் புதிதாகத் தெரிந்து விடப்போவதில்லை.
நுழைவுத் தேர்வுகளில் வெற்றி பெற மாணவர்கள் பயிற்சி வகுப்புகளுக்குச் செல்கிறார்கள். இங்கு முதல் கட்ட கொள்ளை நடந்துவிடுகிறது. பயிற்சி வகுப்புகள் நடத்தும் நிறுவனங்கள் ஓராண்டு பயிற்சி வகுப்புக்கு ரூ.12,800 வரை வசூலித்தன. இப்போது 45 நாட்கள் வகுப்புக்கு ரூ.22,500 என கட்டணம் உயர்ந்துவிட்டது. இந்தப் பயிற்சி தரும் சிலர் ஒரு மணி நேரத்துக்கு ரூ.800 முதல் ரூ.1,500 வரை கூட கட்டணம் பெறுகிறார்கள்.
பொது நுழைவுத் தேர்வு கட்டாயம் என்ற பின்னணியில் தனியார் மருத்துவக் கல்லூரிகள், நிகர்நிலை பல்கலைக் கழகங்கள் தங்கள் கல்வி கட்டணத்தை உயர்த்திவிட்டன. உதாரணமாக சவீதா பல்கலை கழகத்தில் ரூ.7 லட்சமாக இருந்த ஆண்டு கல்வி கட்டணம், இந்த ஆண்டு ரூ.15 லட்சமாக உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. மருத்துவப் படிப்புச் செலவு மொத்தமாக ரூ.80 லட்சம் வரை வந்துவிடும். ஊழல் அரசியல்வாதிகள், அரசு அதிகாரிகள் பிள்ளைகள் மட்டும்தான் இந்தக் கட்டணம் செலுத்தி படிக்க முடியும். அரசு ஊழியர்கள் கூட தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு மருத்துவப் படிப்பு பற்றி யோசிக்க முடியாது.
இப்படிப் பெருஞ்செலவு செய்து படித்து வெளியில் வரும் மருத்துவர்கள் நாளைய இந்தியாவின் நல்வாழ்வை எந்த அளவுக்கு உறுதி செய்வார்கள் என்பது அச்சுறுத்துகிற கேள்வி. தலிபான்களிடம் இருந்தோ, அய்எஸ்எஸ்ஸிடம் இருந்தோ தனியாக நமக்கு தீவிரவாத ஆபத்து வர வேண்டியிருக்காது. இன்றைய நிலைமைகளிலேயே, தவறான மருத்துவத்தால் உயிரிழந்தவர்களின் உறவினர்கள் சாலை மறியல் என்று வாரத்தில் ஒரு செய்தியையாவது நாம் கடந்து செல்கிறோம்.
உச்சநீதிமன்றம் என்னதான் சொன்னாலும், அவசரச் சட்டம் பிறப்பிப்பதில், பெரும்பான்மையே இல்லை என்றாலும் ஏதோ ஒரு பெயரில் மக்கள் விரோதச் சட்டத்தை நிறைவேற்றுவதில் மோடி அரசுக்கு போதுமான அனுபவம் இருப்பதை நிலப்பறி மசோதா விசயத்திலும் ஆதார் அட்டை விசயத்திலும் நாடு பார்த்திருக்கிறது. நாட்டின் லட்சக்கணக்கான மாணவர்களின் இன்றைய மன உளைச்சலைப் போக்க, நாளைய வாழ்க்கையை உறுதி செய்ய மோடி அரசு தனது துணிச்சலை இந்த விசயத்தில் காட்டி அவசரச் சட்டம் இயற்ற வேண்டும். பொது நுழைவுத் தேர்வு இல்லாமல் +2 மதிப் பெண் அடிப்படையில் மருத்துவப் படிப்பில் சேர வழி காண வேண்டும். இந்த விசயத்தில் மோடி அரசுக்கு தேவை, அரசியல் விருப்பம், அரசியல் தயார்நிலை மட்டுமே.
தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரை, தேர்தல் நடப்பதால், இந்தப் பிரச்சனையிலும் வாக்குறுதிகள் தாண்டவமாடுகின்றன. வாக்குறுதி தரும் யாரும் தனியார் மருத்துவக் கல்லூரிகள் நடத்தும் கட்டணக் கொள்ளையைத் தடுப்பதாகச் சொல்லவில்லை. தமிழக அரசு உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுத்து, அடுத்த வாக்குறுதி தந்ததோடு ஜெயலலிதாவின் சாதனை முடிகிறது.
கருணாநிதி, தனது ஆட்சியில்தான் இந்தச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது என்றும் அதனாலேயே தமிழக அரசு உச்சநீதிமன்றத்தில் இந்தச் சட்டத்தை வலியுறுத்தி வாதிடவில்லை என்றும் திமுக ஆட்சி வந்தால் மருத்துவம் மற்றும் பொறியியல் கல்லூரிகளில் +2 மதிப்பெண்கள் அடிப்படையில் மாணவர்கள் சேர நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்படும் என்றும் சொல்கிறார். தமிழ்நாட்டில் பொறியியல் படிப்புக்கு +2 மதிப் பெண்கள் அடிப்படையில்தான் இப்போது மாணவர் சேர்க்கை நடக்கிறது. அதை ஏன் கருணாநிதி, பிரச்சனையில் இருக்கும் மருத்துவப் படிப்புடன் சேர்த்து, அதில் இருக்கும் அமைதியையும் கெடுக்கப் பார்க்கிறார்?
ஒவ்வோர் ஆண்டும் 2 லட்சம் பொறியியல் பட்டதாரிகள் பட்டம் பெற்று வேலை வாய்ப்புச் சந்தையில் நுழைகிறார்கள், அவர்களுக்கு என்ன வேலை வாய்ப்பு உத்தரவாதம் என்ற கேள்விக்கு ஏன் அவ்வளவு பேர் வெளியே வருகிறார்கள் என்று பதில் கேள்வி கேட்டார், தீவிரமான தேர்தல் பிரச்சாரத்தில் இருக்கும் நாம் தமிழர் கட்சியின் பிரதிநிதி ஒருவர். ஏன் மருத்துவம் படிக்க வேண்டும் என்று அவர் கேட்டாலும் வியப்பில்லை. மேல் தட்டில் இருக்கும் மிகச் சிலருக்கு மட்டுமே எல்லா வளங்களும் என்ற நிலைமைகளுக்கு எதிராக, ஒவ்வொரு பிரச்சனையிலும் போராடி மட்டுமே சாதாரண உரிமைகளைக் கூடத் தக்க வைத்துக் கொள்ள முடியும் என்ற நிலைமை இருக்கும்போது, அக்கம்பக்கமாக, மக்கள் பற்றிய இவ்வளவு விவரமான பார்வை இருப்பவர்களும், அவர்கள் இப்படிச் சொல்ல வெளி உருவாக்கித் தருபவர்களும் இருக்கும்போது, சாமான்ய மக்கள், நடுத்தர பிரிவு மக்கள் தங்கள் உரிமைகளைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதில் எதிர்கொள்ள வேண்டிய சவாலின் தீவிரமும் அதிகரிக்கிறது.
இன்றைய மாணவர்களுக்கு கடைநிலை பள்ளிப் பருவமும் அதில் இருந்து கல்லூரிக்குச் செல்லும் முன்பு கடக்க வேண்டிய காலமும், அவர்கள் விரும்பவில்லை என்றாலும், எதிர்காலம் பற்றிய அச்சத்துடனும் பதட்டத்துடனும்தான் கடந்து செல்கிறது. குறைந்தபட்சம் நமது ஆட்சியாளர்கள் இந்த மாணவர்களைத் துன்புறுத்துவதையாவது, அவர்களை மேலும்மேலும் பதட்டத்துக்குத் தள்ளுவதையாவது நிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.
பொது நுழைவுத் தேர்வு ரத்து செய்யப்பட வேண்டும். மாநிலங்கள், தங்கள் கல்லூரிகளில் நுழைவுத் தேர்வின்றி, இட ஒதுக்கீட்டுக்கு எந்த பாதிப்பும் நேராமல், மாணவர் சேர்க்கை நடத்தும் நிலை தொடர வேண்டும். தனியார் கல்லூரிகள் கட்டணக் கொள்ளையைத் தடுப்பது என்று மத்திய அரசோ, மருத்துவக் கவுன்சிலோ புறப்படுவது ஏமாற்று. தனியார் கல்லூரிகளால் மாணவர்களும் பெற்றோர்களும் படும் துன்பங்களைப் புதிதாகச் சொல்ல வேண்டியதில்லை. அவை அரசின் கட்டுப்பாட்டில் வர வேண்டும். முதல் இரண்டு அம்சங்கள் ஏற்கனவே போராட்டங்களால் வென்றெடுக்கப்பட்டு இன்று பறி போயுள்ளவை. பறி போனவற்றை மீட்பதும் போராட்டங்களால்தான் சாத்தியம். அந்தப் போராட்டங்கள் கல்வி வர்த்தகமயமாக்கத்துக்கு முடிவு கட்டும் வரை நீள வேண்டும்.
அரசுக்குச் சொந்தமான டன்லப் விளையாட்டு மைதானத்தில் ஆக்கிரமிப்பு
போராட்ட மைதானமான விளையாட்டு மைதானம்
அய்ம்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாக விளையாட்டுக்காக மட்டுமே பிரதானமாக பயன்படுத்தப்பட்டு வரும் அம்பத்தூர் டன்லப் விளையாட்டு மைதானம், கடந்த 5 மாதங்களாக விளையாட்டு வீரர்களின் போராட்டக் களமாக மாறியிருக்கிறது.
டன்லப் தொழிற்சாலை நிரந்தரமாக மூடப்பட்டு நான்கு ஆண்டுகளுக்கு மேலாகிவிட்ட நிலையில் இந்த விளையாட்டு மைதானத்தை அரசு பொது விளையாட்டு மைதானமாக அறிவிக்க வேண்டும் என்றும், கிட்டத்தட்ட 7 ஏக்கர் பரப்புள்ள இந்த விளையாட்டு மைதானத்தை சட்டவிரோதமாக ஆக்கிரமிக்க முயற்சிக்கும் கும்பல்களுக்கும், டன்லப் நிர்வாகத்துக்கும், அதற்கு உடந்தையாக இருக்கும் அரசு அதிகாரிகளுக்கும், முதலாளித்துவ கட்சிகளுக்கும் எதிராகவும் இகக மாலெ தொடர்ந்து போராடி வருகிறது.
தற்போது இந்த மைதானத்தை ஏப்ரல் 21 முதல் மே 30 வரை 40 நாட்களுக்கு வர்த்தக பொருட்காட்சி நடத்த வேதாரண்யத்தைச் சேர்ந்த தனியார் நிறுவனத்துக்கு லட்சக்கணக் கில் வாடகைக்கு விட்டுள்ளது டன்லப் நிர்வாகம். இதற்கு தமிழக அரசும் ஒப்புதல் கொடுத்துள்ளது.
டன்லப் தொழிற்சாலை அமைந்துள்ள நிலமும், டன்லப் விளையாட்டு மைதானமும் தமிழக அரசுக்கு சொந்தமானதாகும். அது டன்லப் தொழிற்சாலைக்குச் சொந்தமானதல்ல. இந்த நிலம் 1957ல் டன்லப் தொழிற்சாலைக்கு தமிழக அரசால் வழங்கப்பட்டது. தொழிற் சாலை மூடப்படும் நிலை ஏற்பட்டால், இந்த நிலம் மீண்டும் அரசின் வசமாகிவிடும் என்று இது குறித்த தமிழக அரசாணையில் தெள்ளத் தெளிவாக கூறப்பட்டுள்ளது. இது தவிர, தொழிற்சாலை நிரந்தரமாக மூடப்பட்டுவிட்டதால், அதன் அனைத்து சொத்துக்களையும் Official Liquidator வசம் ஒப்படைக்கும்படி கொல்கத்தா உயர்நீதிமன்றம் 2015 டிசம்பரில் உத்தரவிட்டுள்ளது.
ஆனால், இன்னமும் இந்த நிலத்தில் சட்டவிரோதமாக உரிமை கொண்டாடி வருகிறது டன்லப் நிர்வாகம். அதன் ஒரு பகுதியாகவே டன்லப் விளையாட்டு மைதானத்தை முழுவதுமாக ஆக்கிரமித்து பொருட்காட்சி நடத்த அனுமதி வழங்கப்பட்டுள்ளது.
டன்லப் விளையாட்டு மைதானம், அம்பத்தூர் பகுதி மட்டுமல்லாமல் சுற்று வட்டாரப் பகுதிகளில் உள்ள மாணவ மாணவியர் இளைஞர்களுக்கு கிரிக்கெட் கால் பந்து உள்ளிட்ட பல்வேறு விளையாட்டுகளுக்கான ஒரே தரமான மைதானமாகும். தற்போது பொருட்காட்சிக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டுள்ளதால், கோடை விடுமுறையில் விளையாடுவதற்கு இடமின்றி மாணவர்களும், இளைஞர்களும் அல்லல்படுகின்றனர். இங்கு தினசரி நடைப்பயிற்சி செய்யும் பெரியவர்களும் இதனால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர்.
பொருட்காட்சி நடத்த தமிழக அரசு ஒப்புதல் வழங்கியதை அறிந்து அதை ரத்து செய்ய வலியுறுத்தி கடந்த ஒரு மாதமாக அகில இந்திய விளையாட்டு வீரர்கள் நலச் சங்கம் தலைமையில் விளையாட்டு வீரர்களும் பகுதி மக்களும் டன்லப் ஓய்வு பெற்ற தொழிலாளர் நலச் சங்கத்தினரும் தொடர்ந்து போராடி வருகின்றனர்.
இகக மாலெ மாநிலக் குழு உறுப்பினரும், அகில இந்திய விளையாட்டு வீரர்கள் நலச் சங்கத்தின் தலைவருமான தோழர் பாரதி, சங்கத்தின் செயலாளர் மோசஸ் தலைமையில் 24.04.2016 அன்று மனித சங்கிலி போரட்டத்தில் ஈடுபட்டதற்காக விளையாட்டு வீரர்கள், வழக்கறிஞர் தோழர்கள் சங்கர், அதியமான், புகழ்வேந்தன், தோழர் மோகன், தோழர் முனுசாமி உள்பட சுமார் நூறு பேர் கைது செய்யப்பட்டனர். இகக மாலெ அம்பத்தூர் தொகுதி வேட்பாளர் தோழர் பழனிவேல் போராட்டத்தில் கலந்து கொண்டார்.
பொருட்காட்சி நடத்த அரசு அனுமதி அளித்ததை எதிர்த்து மூத்த வழக்கறிஞர் சுதா ராமலிங்கம் மூலம் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் அகில இந்திய விளையாட்டு வீரர்கள் நலச் சங்கம் வழக்கு தொடுத்தது. 29.04.2016 அன்று தலைமை நீதிபதி அமர்வு முன்பு வழக்கு விசாரணைக்கு வந்தது. மூத்த வழக்கறிஞர் வைகை சங்கம் சார்பாக வாதாடினார். அய்ந்து நாட்களுக்குள் தமிழக அரசு தனது உத்தரவை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்று தலைமை நீதிபதி உத்தரவு பிறப்பித்தார்.
அதைத் தொடர்ந்து வேறு வழியின்றி தனது ஒப்புதலை ரத்து செய்து, தமிழக அரசு 05.05.2016 அன்று ஆணை வெளியிட்டது. ஆனால், அந்த உத்தரவை எதிர்த்து நீதிமன்றத்தில் தடையாணை பெற்றுள்ளது பொருட்காட்சி நடத்தும் தனியார் நிறுவனம். Official Liquidator அலுவலகத்தில் ரூ.2 லட்சத்தை பொருட்காட்சி நடத்தும் நிறுவனம் டெபாசிட் செய்ய வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் பேரில் நீதிமன்றம் அந்த தடையாணையை வழங்கியது.
தற்போது அந்த தடையாணையை ரத்து செய்ய வலியுறுத்தி அகில இந்திய விளையாட்டு வீரர்கள் நலச் சங்கம் டன்லப் தொழிலாளர் சங்கம் டன்லப் ஒய்வு பெற்ற ஊழியர்கள் நலச் சங்கம் சார்பில் வழக்கு தொடுக்கப்படவுள்ளது. என்ன நடந்தாலும் சரி, மேலும் மக்களை அணிதிரட்டி விளையாட்டு மைதானத்தை மீட்டே தீருவோம் என்ற உறுதியுடன் விளையாட்டு வீரர்களும் டன்லப் மைதானத்தை பயன்படுத்தும் பொது மக்களும் இகக மாலெ தோழர்களும் கொண்டாட்டமாய்ப் போராட்டக் களத்தில் உள்ளனர்.
இந்தப் போராட்டத்தினூடே, 2015 டிசம்பரில், இகக மாலெ மாநகரக் குழு உறுப்பினர் தோழர் மோகன் மற்றும் 8 பேர் மீது குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டப்பிரிவு 151ன் கீழ் (முன்னெச்சரிக்கை கைது) அம்பத்தூர் காவல் நிலையம் வழக்கு பதிவு செய்துள்ளது. இப்போது, டன்லப் மைதானத்தில் பொருட்காட்சி நடத்த அனுமதி பெற்றுள்ள நிறுவனம் கொடுத்துள்ள புகாரில், தோழர்கள் பாரதி, மோகன் ஆகியோர் மீது இந்திய தண்டனைச் சட்டப் பிரிவுகள் 143 ( சட்டவிரோதமாக கூட்டம் கூடுவது), மற்றும் 188 (அரசு ஊழியர் உத்தரவுக்குக் கீழ்படியாமை) ஆகியவற்றின் கீழ் ஏப்ரல் 24 அன்று அம்பத்தூர் காவல் நிலையம் வழக்கு பதிவு செய்துள்ளது.
ஜேஎன்யு மாணவர்கள் பட்டினிப் போராட்டம்
உடல் எடை குறைகிறது. சர்க்கரை அளவு குறைகிறது 
ஆனால் போராட்ட உணர்வு பெருக்கெடுக்கிறது....
இந்தக் கட்டுரை எழுதும்போது ஜேஎன்யு மாணவர்கள் 17 பேர் துவங்கிய பட்டினிப் போராட்டம் 13ஆம் நாளாக தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. பிப்ரவரி 9 அன்று ஜேஎன்யு வளாகத்தில் பாகிஸ்தானுக்கு ஆதரவாக முழக்கமிட்டதாக மாணவர்கள் பலர் மீது தேசத்துரோக வழக்கு, கைது என நடவடிக்கை துவங்கியது. ஆர்எஸ்எஸ், ஏபிவிபி, பாஜக துவக்கிய இந்த தேசப்பற்று பற்றிய பிரச்சனை நாடு முழுவதும் விவாதப் பொருளாக மாறியது. இடதுசாரி கருத்தியல் ஆழ வேரூன்றியுள்ள ஜேஎன்யுவில் மாணவர்கள் வழக்கு, சிறை, காவல்துறை அச்சுறுத்தல் என எல்லாவற்றையும் எதிர்கொண்டு போராட்டத்தைத் தொடர்ந்து வந்தார்கள். சங் பரிவாரங்களின் வழிகாட்டுதலில் இப்போது உயர்மட்ட விசாரணைக் குழுவின் அறிக்கை மீது பல்கலை நிர்வாகம் மாணவர்களுக்கு தண்டனை வழங்கியிருக்கிறது. ரூ.10,000, ரூ,20,000 அபராதம், ஒரு பருவ தேர்வுக்கு தடை, விடுதியிலிருந்து வெளியேற்றம், 5 ஆண்டுகளுக்கு கல்லூரிக்குள் நுழைய அனுமதி மறுப்பு வரை விதவிதமான தண்டனைகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன.
உயர்மட்ட விசாரணைக்குழு முன்னதாகவே அறிக்கை கொடுத்திருந்தும், மாணவர்கள் தேர்வுக்குத் தயாராகிக் கொண்டிருக்கும் ஏப்ரல் இறுதி வாரத்தில்தான் தண்டனை வழங்கப்பட்டது. அப்போதுதான் மாணவர்கள் போராட முன்வரமாட்டார்கள் என நிர்வாகம் தப்புக் கணக்குப் போட்டது.
ஆனால் ஏப்ரல் 27 அன்றே 19 மாணவர்கள் உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தில் குதித்தனர். நிர்வாகத் துறை கட்டிடம் முன்பு பட்டினிப் போராட்டம் நடக்கும் இடத்திற்கு ‘சுதந்திர சதுக்கம்’ எனப் பெயரிடப்பட்டது. மாணவர்கள் கொண்டாட்டமாய் போராட்டத்தை துவங்கினர். கலை நிகழ்ச்சிகள், ஓவியங்கள், முழக்கங்கள் என தங்களது அறச்சீற்றத்தை வெளிப்படுத்தினர். ஒலிபெருக்கிக்கு அனுமதியில்லை, போராட்டக்காரர்கள் கழிவறையைப் பயன்படுத்தத் தடை என நிர்வாகம் எடுத்த தாக்குதல் நடவடிக்கைகளை மாணவர்களும் ஆசிரியர்களும் முறியடித்தனர். நிர்வாகத்தின் இந்த ‘ரோஹித் வேமுலா மாதிரி’ அடாவடி நடவடிக்கைக்கு எதிராக ஜவகர்லால் நேரு பல்கலைக் கழக ஆசிரியர் சங்கம் ஒருமைப்பாடு தெரிவித்து நின்றது. ஜேஎன்யு பல்கலைக் கழக துணை வேந்தர் ஆர்எஸ்எஸ்ஸின், அரசாங்கத்தின் எடுபிடியாய் செயல்பட்டு நல்ல ஆலோசனைகள் எதையும் ஏற்க மறுத்துவிட்டார்.
மே 1 அன்று ஜேஎன்யு வளாகத்தில் ஏஅய்சிசிடியுவுடன் இணைக்கப்பட்ட ஒப்பந்த தொழிலாளர் சங்கமும் ஜேஎன்யு மாணவர் சங்கமும் இணைந்து மே தினத்தை கொண்டாடின. தொழிலாளர் உரிமைக்காக நின்ற மாணவர்கள் பக்கம் உறுதியாக நிற்பதாக தொழிற்சங்கம் அறிவித்தது. இது போராட்டத்திற்கு மேலும் வலு சேர்த்தது. ஒரு வார காலத்திற்கும் மேலான பட்டினிப் போராட்டத்தில் மாணவர் சங்கத் தலைவர் கன்னையா குமார் உட்பட சிலர் மயக்கமுற்று எய்ம்ஸ் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டனர். மருத்துவமனையிலும் சிகிச்சை எடுக்க மறுத்து மீண்டும் சுதந்திர சதுக்கம் வந்து சில மாணவர்கள் பட்டினிப் போராட்டத்தைத் தொடர்கின்றனர்.
மே 7 அன்று ஜேஎன்யுவின் முன்னாள் மாணவர்கள், டெல்லியிலுள்ள ஜனநாயக சக்திகள் கலந்து கொண்ட மாபெரும் மனிதச் சங்கிலிப் போராட்டம் நடைபெற்றது. மே 8, அன்னையர் தினத்தன்று பட்டினிப் போராட்டம் நடத்திக் கொண்டிருக்கும் மாணவர்களின் தாய்மார்கள் உட்பட பல அன்னையர்கள் ஒரு நாள் பட்டினிப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர்.
இகக(மாலெ) பொதுச் செயலாளர் தோழர் திபங்கர் மாணவர்களின் விடாப்பிடியான இந்தப் போராட்ட உணர்வைப் போற்றி ‘சுதந்திரச் சதுக்கத்தில்’ உரையாற்றினார். பீகார் மாநிலம் போஜ்பூரிலுள்ள ஜேஎன்யு மாணவர் தோழர் சிந்து குமாரியின் சொந்த ஊரில் ஜேஎன்யு ஆதரவு உண்ணாவிரதப் போராட் டத்தில் அவ்வூர் மக்கள் கலந்து கொண்டனர். பீகார் முழுக்க மாணவர்கள் மீதான தண்டனையை ரத்து செய்ய வலியுறுத்தி புரட்சிகர இளைஞர் கழகம், அகில இந்திய மாணவர் கழகம் சார்பில் இரயில் மறியல் போராட்டம் நடைபெற்றது.
மாணவர்கள் மீதான இந்த அதீத தண்டனையை ரத்து செய்ய வலியுறுத்தி ஜேஎன்யு ஆசிரியர்கள் சங்கங்கள் துணைவேந்தருக்கு வேண்டுகோள் விடுத்தன. ஆளும் பாஜக அரசின் பொம்மையான துணை வேந்தர் ஜெகதீஷ்குமார் எல்லாவற்றையும் புறக்கணித்தார். பட்டினிப் போராட்டம் சட்டவிரோதமா னது என்றார். கோரிக்கைகளை ஏற்று தண்டனைகளை ரத்து செய்வதற்குப் பதிலாக மாணவர்கள் தங்கள் உடல்நிலையை மோசமாக்கிக் கொள்ள வேண்டாம் என்றார். உடல்நிலை மோசமாகி சிலர் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ள போது புதிதாக வேறு சில மாணவர்கள் பட்டினிப் போராட்டத்தைத் துவக்கியிருக்கின்றனர்.
மே 10 அன்று நடைபெற்ற அகாடமிக் கவுன்சில் கூட்டத்திற்கு துணை வேந்தர் வந்தபோது அவருக்கு எதிராக முழக்கங்கள் எழுப்பப்பட்டன. ஜேஎன்யு மாணவர் சங்கம், கூட்டத்திற்கு அழைக்கப்பட்டிருந்தும் சங்கத்தின் தலைவர் கன்னையா குமார், பொதுச் செயலாளர் ராமநாகா, துணைத் தலைவர் ஷெஹ்லா ரசீத் ஆகியோர் கூட்ட அரங்கிற்குள் அனுமதிக்கப்படவில்லை. காவலர்களோடு நடைபெற்ற தள்ளுமுள்ளுவுக்குப் பின் அரங்கினுள் தோழர்கள் சென்றனர். அங்கு பட்டினிப் போராட்டத்தில் இருக்கும் மாணவர்கள் சார்பாக துணை வேந்தருக்கு பழக் கூடையும், பூச்செண்டும் வழங்கப்பட்டது. முன்னதாக மாணவர்கள் தங்களது உணவுத் தட்டுகளையும் அவருக்கு அனுப்பி வைத்திருந்தனர்.
கூட்டத்தில் தண்டனையை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது என ஆசிரியர்களும் மாணவர்களும் உறுதியாக இருந்ததால் துணை வேந்தர் கூட்டத்தையே நடத்தாமல் வெளியேறிச் சென்று ஓடிவிட்டார். மாணவர்கள் ‘துணை வேந்தரே திரும்பிப் போ’ என்று முழக்கமிட்டனர். அவர் மாணவர்கள் தனது சட்டையைப் பிடித்து இழுத்தார்கள் என்று இப்போது பொய்யான புகார் ஒன்றும் அளித்திருக்கிறார்.
போராட்ட இடத்திற்கு அருகிலேயே ஏபிவிபி அமைப்பினர் குழுமி மதவெறி, சாதிய, ஆணாதிக்க துவேசத்தை தொடர்ந்து வெளிப்படுத்தி வருகின்றனர். போராட்டத்தை திசை திருப்பும் எல்லா முயற்சிகளையும் எதிர்த்து முன்னேறி வரும் ஜேஎன்யு மாணவர் போராட்டத்துக்கு நாடு முழுவதும் ஆதரவு பெருகி வருகிறது. மாணவர்களின் ஜனநாயகத்துக்கான இந்த போராட்டம் ஆளும் பாஜகவுக்கு நிச்சயம் சாவு மணி அடிக்கும்.
தருணத்தைக் கைப்பற்றி மக்களோடு நெருக்கமாக இணைவோம்!
20,000 பேரை வீடுகளில் நேரில் சந்தித்து 
அம்பத்தூர் வேட்பாளர் தோழர் கே.பழனிவேல் பிரச்சாரம்
டான்ஸ் இல்லை. பளபளப்பான ஜிகினாக்கள், பதாகைகள், காதைக் கிழிக்கும் ஒலிபெருக்கிகள் என்ற ஏதும் இல்லை. வண்ணமயமான 1/8 அழகிய துண்டு பிரசுரம் மட்டுமே அவரிடம் உள்ளது. எனக்கு மக்களை சந்திப்பது புதிய விஷயம் இல்லை. அம்பத்தூரில் மக்கள் சார்பு வளர்ச்சி மட்டுமே வேண்டும். இங்கு 25 ஆண்டுகால கார்ப்பரேட் வளர்ச்சியால் வாழ்ந்து உயர்ந்தவர்கள் கழகங்களின் தலைவர்களும் அவர்களது குடும்பங்களும் மட்டுமே. இப்படிப் பேசிக் கொண்டு, தெருவில் இறங்கி இன்று (12.05.2016) 17ஆவது நாளாக தேர்தல் பிரச்சாரம் செய்கிறார் அம்பத்தூர் தொகுதி இககமாலெ வேட்பாளர் தோழர் கே.பழனிவேல்.
தேர்தலுக்கு முன்னரும் தேர்தலுக்கு பிறகும் மக்களின் கவலைகள் விருப்பங்கள் கோரிக்கைகளுக்கு குரல் கொடுத்தது, இககமாலெ மட்டுமே என்பதை அவர் ஆதாரங்களுடன் விளக்குகிறார். சாராயக் கடைகளை மூடியதைச் சொல்லுகிறார். டன்லப் மைதானத்தை விழுங்கி ஏப்பம் விட வந்தவர்களை சட்டத்தின் முன்நிறுத்தியதைச் சொல்கிறார். போராட்டங்கள் மூலம் மக்கள் உரிமைகளை மீட்டதைச் சொல்கிறார். இந்த மைதானம் மக்களுக்கும் இளைஞர்களுக்கும் அர்ப்பணிக்கப்பட வேண்டும் என, அடுத்த போராட்டத்திற்கும் வாங்க என அழைப்பதுடன், பானை சின்னம், பாட்டாளிகளின் கருவி இது, மக்கள் கோரிக்கைகள் வலுப்பெற வாய்ப்புகளை பயன்படுத்திக் கொள்ள பானைக்கு ஓட்டு போடுங்கள், அப்போது மட்டுமே, ஆட்சியில் இருக்கறவங்களுக்கும், வரவங்களுக்கும் மக்கள் கோரிக்கைகள் காதுகளுக்கு எட்டும் என்று சொல்கிறார். பகுதி குறைகளைக் கூறும் அந்த மக்களின் ஆலோசனைகளைக் கேட்டு அவற்றை கோரிக்கைகளாக மாற்றிட போராட்டத்தில் சந்திக்கலாம், போராட்டத்தினால் மட்டுமே வெற்றி பெற முடியும், அதற்கு முன்நிற்க நான் தயார் என வாக்குறுதி அளித்து வருகிறார் வேட்பாளர் தோழர் பழனிவேல். இந்தத் துணிச்சல் நம்மை தவிர யாருக்கும் வராது.
காலை 7 மணிக்கு பிரச்சாரத்தைத் துவக்க வேண்டியிருப்பதால், அதிகாலையில் தோழர்கள் வீட்டுக் கதவை தட்டி தூக்கத்தில் இருக்கும் அவர்களை எழுப்பி 15 முதல் 20 பேரை தன்னுடன் இணைத்துக் கொண்டு, மக்களை வீடுவீடாகச் சந்திக்கிறார். கட்சி கிளைகள் இருக்கும் சென்னை மாநகரத்தின் 85 டிவிசனில் வரதராசபுரம் ஒவீஏ நகர், ராமாபுரம், சம்தாரியா நகர், காமராசபுரம், மங்களபுரம், பகுதிகளில் 100 சதம் வாக்காளர்களையும் வேட்பாளர் சந்தித்துவிட்டார்.
சென்னை மாநகரத்தின் டிவிசன் 81ல் கல்யாணபுரம், திருவள்ளுவர் நகர், இந்திரா நகர், கிருஷ்ணாபுரம், சென்னை மாநகரத்தின் டிவிசன் 79ல் எஸ்வி நகர், ஒரகடம், பகுதியில் 4 கட்டங்களாக வாக்காளர்களைச் சந்தித்து மாலெ கட்சித் தோழர்கள் வாக்கு கேட்டு வருகின்றனர். சென்னை மாநகரத்தின் டிவிசன் 86ல் கேகேநகர், டிஜிஏ நகர், மண்ணூர்பேட்டை பகுதிகளில் 4 சுற்றுகள் வாக்காளர் சந்திப்பு முடிந்துள்ளன. வேட்பாளர் வீடுவீடாகச் செல்லும் இந்த வேலைகளில் ஒவ்வொரு முறையும் 60க்கும் மேற்பட்ட தோழர்கள் ஈடுபட்டுள்ளனர். இது வரை 20,000 வாக்காளர்களைச் சந்தித்துள்ளனர். மே 8 முதல் மாலை 4 முதல் 9 மணி வரை தினமும் 50 முதல் 60 பேருடன் தொகுதி முழுவதும் வாகனப் பிரச்சாரம் மேற்கொள்ளப்படுகிறது. கட்சி மாநகரக் குழு உறுப்பினர் தோழர் மோகன் பாடல்கள் பாடி வாக்கு கேட்கிறார்.
நமக்கு உறுதியாக வாக்களிப்பவர்கள் ( உறுப்பினர்கள், ஓய்வூதியதாரர்கள், வெள்ள நிவாரணப் பயனாளிகள், கட்டுமான தொழிலாளர்கள், அமைப்புசாரா தொழிலாளர்கள் என 600க்கும் மேற்பட்டவர்கள் குடும்பங்கள்) பட்டியல் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளது. மாவட்டத் தலைமைத் தோழர்கள் இவர்களை இறுதியாக ஒரு முறை பார்த்து வாக்குகளை உறுதி செய்வார்கள்.
- இககமாலெ, அம்பத்தூர் சட்டமன்றத் தொகுதி
பிரம்மாண்டமான பணபலம், ஊடக பலம், ஆள் பலம் ஆகியவற்றின் மத்தியில் இகக மாலெ தேர்தல் பிரச்சாரம்
தமிழகத்தில் பணபலம், ஊடக பலம், ஆள் பலம் ஆகியவற்றுடன் ஆளும் வர்க்கக் கட்சிகள் பிரம்மாண்ட செலவில் தேர்தல் பிரச்சாரம் மேற்கொண்டிருக்கும்போது, மக்களைச் சார்ந்து, மக்கள் சார்பு வளர்ச்சிப் பாதைக்காக, மாற்றத்துக்காகப் போராடும் இகக மாலெ போட்டியிடும் 10 தொகுதிகளில் அயராத தேர்தல் பிரச்சாரத்தில் இகக மாலெ தோழர்கள் ஈடுபட்டுள்ளனர். பணம் கொடுத்து வாக்கு கேட்பவர்கள் மத்தியில் நிதியும் கேட்டு வாக்குகளும் கேட்கிறார்கள்.
மேட்டுப்பாளையம், கவுண்டம்பாளையம் தொகுதிகளில் இதுவரை நூற்றுக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் பல்வேறு வடிவங்களிலும் தினமும் காலையிலும் மாலையிலும் பிரச்சாரத்தில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். தலித் குடியிருப்புப் பகுதிகளில் சாதி ஆதிக்க எதிர்ப்பு, சாதி ஒழிப்புக்கான கட்சியின் முன்வைப்புகளோடு ஆழமான பிரச்சாரமும் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகிறது.
உளுந்தூர்பேட்டை தொகுதியில் மத்தியக் கமிட்டி உறுப்பினர் தோழர் பாலசுந்தரம் முகாமிட்டு தேர்தல் பணிகளை கவனித்து வருகிறார். மாநிலக் கமிட்டி உறுப்பினர்கள் தோழர்கள் தனவேல், வேல்முருகன், புரட்சிகர இளைஞர் கழகத்தின் தோழர் இராஜசங்கர் ஆகியோர் பிரச்சாரத்தில் ஈடுபட்டிருக்கின்றனர்.
மாதவரம் தொகுதியில் 150 பேருக்கும் மேல் பிரச்சாரப் பணிகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். 20,000க்கும் மேற்பட்ட குடும்பங்களை வீடுவீடாக சென்றுச் சந்தித்துள்ளனர். வாக்குச் சேகரிப்பும் பிரச்சாரமும் நடைபெற்று வருகிறது.
கந்தர்வகோட்டையில் மத்தியக் கமிட்டி உறுப்பினர் தோழர் பாலசுந்தரம் கலந்து கொண்ட பிரச்சாரப் பொதுக் கூட்டங்கள் நடைபெற்றன. மாநிலக் கமிட்டி உறுப்பினர்கள் தோழர்கள் இளங்கோவும், கண்ணையனும் முகாமிட்டுப் பணியாற்றி வருகின்றனர். தொகுதியில் உள்ள 30 ஊராட்சிகளுக்கும் மேல் வீடுவீடாகச் சென்று தோழர்கள் வாக்காளர்களை சந்தித்துள்ளனர். வாகனப் பிரச்சாரம் தொகுதி முழுக்க நடைபெறுகிறது.
குமாரபாளையம் தொகுதியில் தேர்தல் அலுவலுகம் திறக்கப்பட்டு தினமும் வீடுவீடாக சென்று வாக்குச் சேகரிப்பு நடந்து வருகிறது. மாநிலக் குழு உறுப்பினர் தோழர் கே.கோவிந்தராஜ் தொகுதியில் பணியாற்றுகிறார்.
குளச்சல் தொகுதியில் மாநிலக் குழு உறுப்பினர்கள் தோழர்கள் சங்கரபாண்டியன், மேரி ஸ்டெல்லா, தூத்துக்குடியின் தோழர் ஆறுமுகம் உள்ளிட்ட தோழர்கள் வீடுவீடாக பிரச்சாரம் செய்வதோடு வாக்காளர்களிடம் நிதியும் சேகரித்து வருகிறார்கள்.
வேடச்சந்தூரில் மாநிலக் குழு உறுப்பினர் தோழர் என்.கே.நடராஜன் முகாமிட்டு தேர்தல் பணிகளில் ஈடுபட்டுள்ளார். திண்டுக்கல் மற்றும் மதுரை மாவட்டத்தின் தோழர்கள் மணிவேல், ஜெயவீரன், மதிவாணன் ஆகியோர் பிரச்சாரத்தில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். 100 நாள் வேலை நடக்கும் இடங்களுக்குச் சென்று மக்களை சந்திக்கின்றனர்.
ராதாபுரம் தொகுதியில் பச்சைத் தமிழகம் கட்சியின் அணுசக்திக்கெதிரான மக்கள் இயக்கத் தோழர் சுப.உதயகுமாருக்கு ஆதரவளித்து மாநிலக் கமிட்டி உறுப்பினர் தோழர் ரமேஷ் தலைமையில் இகக(மாலெ) தோழர்கள் பிரச்சாரத்தில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர்.
மே 10 அன்று இகக(மாலெ) மாநிலக்குழு உறுப்பினர் தோழர் ரமேஷ், பச்சைத் தமிழகத்தின் தலைவர் சுப.உதயகுமார் ஆகியோர் கலந்து கொண்ட பத்திரிகையாளர் கூட்டம் வள்ளியூரில் நடைபெற்றது. ராதாபுரம் தொகுதியில் பச்சைத் தமிழகம் வேட்பாளர் சுப.உதயகுமாருக்கான இகக மாலெயின் ஆதரவை தோழர் ரமேஷ் தெரிவித்தார். இகக(மாலெ) போட்டியிடும் 10 தொகுதிகளில் பச்சைத் தமிழகத்தின் ஆதரவை தோழர் சுப.உதயகுமார் அறிவித்தார்.
மாநிலச் செயலாளர் தோழர் குமாரசாமியின் பதிவு செய்யப்பட்ட உரை பத்து தொகுதிகளிலும் பிரச்சாரத்தில் ஒலிபரப்பப்பட்டு வருகிறது.
தோழர் டி.சுந்தரம் அவர்களுக்கு செவ்வஞ்சலி
தோழர் டி.சுந்தரம் குமாரபாளையத்தில் 1987ல் கூலி குறைப்புக்கு எதிரான போராட்டத்தில் பங்கேற்றார். அதே ஆண்டில் ஏஅய்சிசிடியு தலைமையில் நடந்த கூலி உயர்வு போராட்டத்தில் பங்கேற்றவர்.
குடும்ப சூழ்நிலை காரணமாக ஈரோடு மாவட்டம் பெருந்துறை ஒன்றியம் பாப்பம்பாளையம் கிராமத்தில் விசைத்தறி ஓட்டுவதற்காக குடியேறினார். அந்த கிராமத்தில் இருந்து கொண்டு தொடர்ந்து விசைத்தறி தொழிலாளர்கள் மத்தியில் தொழிற்சங்க பணியாற்றினார். 1995ல் மாலெ கட்சியில் உறுப்பினராக சேர்ந்தார்.
பெருந்துறை ஒன்றியத்தில் தொடர்ந்து விசைத்தறி தொழிலாளர்கள் மத்தியிலும், விவசாய தொழிலாளர் கள் மத்தியிலும் பணியாற்றினார். அவர் மகன், மகள் இருவரையும் கட்சி உறுப்பினராக சேர்த்தார்.
திங்களூர் பகுதியில் ஃபைன் ஃபியூச்சர் நிறுவன மோசடிக்கு எதிராக மக்களை திரட்டி போராடினார். திங்களூர் ஆதிக்க சாதிகள் மத்தியில் வாழ்ந்து கொண்டு மாலெ கட்சியை உருவாக்கினார். திங்களூரில் கட்சி அலுவலகம் ஒன்றை உருவாக்கினார். பெருந்துறை ஒன்றியத்தில் தீப்பொறி சந்தா சேர்ப்பதில் முக்கிய பங்காற்றினார். கட்சியின் மாவட்டச் செயலாளராகவும் சில காலம் பணியாற்றியிருக்கிறார். கட்சியின் பெருந்துறை ஒன்றியப் பொறுப்பாளராக இருந்தவர். இறுதி வரை திங்களூர் கிளைச் செயலாளராக இருந்தார். தேர்தல் பிரச்சாரம் வரை கட்சிப் பணிகளில் ஈடுபட்டிருந்தார்.
05.05.2016 அன்று இரு சக்கர வாகனத்தில் சென்று கொண்டிருந்தபோது, எதிரில் வந்த மற்றொரு இருசக்கர வாகனத்தில் மோதியதால் தலையில் அடிபட்டு, சிகிச்சைக்காக கோவை அரசு மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டார். 06.05.2016 அன்று மாநிலக் குழு உறுப்பினர் தோழர் தாமோதரன், மருத்துவமனைக்குச் சென்று மருத்துவ அதிகாரியைப் பார்த்து தோழர் சுந்தரம் அவர்களுக்கு சிகிச்சை அளிக்கும்படி கேட்டுக் கொண்டார். சிகிச்சை பலன் இன்றி 07.05.2016 அன்று காலை 11 மணி அளவில் மருத்துவமனையில் காலமானார். 08.05.2016 அன்று கோவை மாவட்டச் செயலாளர் தோழர் பாலசுப்பிரமணியன், மாநிலக் குழு உறுப்பினர்கள் தோழர்கள் தாமோதரன், வெங்கடாசலம் ஆகியோர் அவருக்கு அஞ்சலி செலுத்தி அவரது உடலை அவரது வீட்டிற்கு அனுப்பி வைத்தனர்.
08.05.2016 மதியம் தோழர் சுந்தரம் வீட்டில் நடந்த இறுதி நிகழ்ச்சியில் கட்சி மாவட்டச் செயலாளர் தோழர் ஏ.கோவிந்தராஜ், மாவட்டக் குழு உறுப்பினர்கள் தோழர்கள் சுப்பிரமணி, கே.ஆர்.குமாரசாமி, தண்டபாணி, வெங்கடேஷ், மாரியப்பன் மற்றும் பெருந்துறை பொறுப்பாளர் தோழர் கே.சரவணமூர்த்தி, தோழர்கள் ஆர்.சீனிவாசன், பி.கோபால், கே.மாகாளி, பி.தேவராஜ் மற்றும் இகக மாலெ மாநிலக் குழு உறுப்பினர் தோழர் கே.கோவிந்தராஜ் ஆகியோர் கலந்து கொண்டு செங்கொடி போர்த்தி வீரவணக்க முழக்கமிட்டு மயானம் வரை செங்கொடி பிடித்து ஊர்வலமாகச் சென்றனர். எரியூட்டுக்குப் பிறகு அஞ்சலிக் கூட்டம் நடைபெற்றது.

Monday, May 2, 2016

மாலெ தீப்பொறி 2016 மே 01 – 15 தொகுதி 14 இதழ் 19

தலையங்கம்
மக்கள் சார்பு மாற்றத்துக்கான குரலான இககமாலெவுக்கு வாக்களியுங்கள்!
என்ன வளம் இல்லை இந்தத் திருநாட்டில் என்ற எம்ஜி ராமச்சந்திரன் படப் பாடல் அஇஅதிமுககாரர்கள் பெரிதும் விரும்பும் பாடலாக இருக்கக் கூடும். தமிழக அரசுக்கு ரூ.2 லட்சம் கோடி வரை கடன் ஏறிவிட்டதே என்ற கவலைகள் இனி தமிழ்நாட்டில் தேவையில்லை. தமிழ்நாட்டில் திரும்பும் இடத்தில் எல்லாம் கோடி கோடியாய் பணம் கிடைக்கிறது. இருக்கிற கடனைச் செலுத்தி விடலாம். தமிழ்நாட்டில் இனி பஞ்சமே வராது, என்ன வளம் இல்லை எங்கள் தமிழ்நாட்டில் என்று சொல்லிக் கொள்ளும் அளவுக்கு பணம் இருக்கிறது. தோட்டங்கள், பங்களாக்கள், கிட்டங்கிகள் எல்லாம் பணம் இருக்கிறது. ஓடும் வண்டியில் பணம் இருக்கிறது. நின்றிருக்கும் வண்டியில் பணம் இருக்கிறது. பணம்... பணம்... பணம்... இருக்கிறது. எல்லாம் அஇஅதிமுக அமைச்சர்கள், அவர்களுக்கு வேண்டியவர்கள் வசம் இருக்கிறது.
அந்தப் பணத்தை எல்லாம் பறிமுதல் செய்ய வேண்டும். பணம் பதுக்கியவர்களைத் தண்டிக்க வேண்டும். பறிமுதல் செய்வதற்கு முன்னரே அவர்களைத் தண்டிக்கும் வாய்ப்பு தமிழக மக்களுக்குக் கிடைத்திருக்கிறது. இப்போது உடனடியாக தண்டித்தால்தான் பணத்தை பறிமுதல் செய்ய முடியும் என்ற நிலைமையும் இருக்கிறது.
இந்தப் பணம் அவர்கள் கையில் இருப்பதால், அது எதையும் சாதிக்கும் என்று அவர்கள் கருதுவதால், அவர்கள் ஆணவத்தின் உச்சத்துக்குச் சென்றுவிட்டனர். யானை நடந்தால் எறும்பு சாகும் என்று சொன்ன சம்பத் இப்போது, தான் வெயிலில் கிடந்து சாகத் தயார் என்று சொல்லியிருக்கிறார். அவரது பதவி பறிக்கப்பட்டது தற்காலிக பூச்சு நடவடிக்கை என்பது அவர் பதவி பறிக்கப்பட்ட போதே தெரிந்த விசயம்.
ஜெயலலிதா ஆட்சியின் ஆணவமும் குற்றமய அலட்சியமும் ஏற்கனவே சீற்ற அலைகளை ஏற்படுத்தியிருந்தபோது, தனது தலைமை துதிபாடியின் பதவியையே பறித்து விட்டாரே, அவர் எவ்வளவு நியாயமானவர் என்று மக்களை எண்ண வைக்க போடப்பட்ட நாடகம், துன்பத்தில் இருந்த மக்களை சம்பத் கொச்சைப்படுத்திவிட்டார் என்பதற்காக மக்கள் மீது அக்கறை கொண்ட அம்மா எடுத்த நடவடிக்கை அல்ல என்பது இப்போது இன்னும் தெளிவாக அம்பலமாகிவிட்டது.
கட்சியில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்ட பழ.கருப்பையா ஜெயலலிதா ஆட்சியில் மய்யப்படுத்தப்பட்ட ஊழல் நடக்கிறது என்பது வரை வெளிப்படையாகப் பேசினார். ஆனால், சம்பத் கட்சியில் இருந்து வெளியேற்றப்படவில்லை. அவரது பதவி பறிக்கப்பட்டது. அதன் பிறகும் அவராக கட்சியில் இருந்து வெளியேறவும்வில்லை. அம்மா புகழ் பாடிக் கொண்டுதான் இருந்தார். பாதந்தாங்கியாக இருப்பேன் என்றார். அவரது பதவி நீக்கம் தற்காலிகமாக நிலைமையைச் சமாளிக்க என்பது அவருக்குச் சொல்லப்பட்டு செய்யப்பட்டது. மக்கள் மறதி மேல் நம்பிக்கை வைத்து செய்யப்பட்டது. இப்போது மீண்டும் சாமான்ய மக்களின் மரணங்களை கேலி பேசுகிறார்.
அதுவும் எப்படிப்பட்ட மரணம்? அவற்றை மரணங்கள் என்று சாதாரணமாகச் சொல்லிவிட முடியாது. படுகொலைகள். யாரோ ஒருவர் எழுதித் தந்ததை யாரோ ஒருவர் படிப்பதைக் கேட்க கட்டாயமாக வெயிலில் உட்கார வைக்கப்பட்டவர்கள் அவர்கள். ஹிட்லர் ஆட்சியில் தான் மனித உடல் எவ்வளவு வெப்பம், குளிர், வலி தாங்கும் என்று பரிசோதனை செய்ய யூத மக்கள் பயன்படுத்தப்பட்டார்கள். அது அந்த விவரங்கள் தெரியாத காலம். இப்போது, அதே போன்ற ஒரு பரிசோதனை ‘மக்களுக்காக’ நடத்தப்படுவதாகச் சொல்கிறார்கள். தலை காய்ந்த மக்கள். ரூ.100 கண்ணில் பார்த்தாலே அந்த வாரம் முழுவதும் வாழ்க்கையை ஓட்டி விடலாம் என்று ஏங்கும் நிலையில் இருப்பவர்கள். கூட இன்னும் சில நூறுகளைக் காட்டினால், நிச்சயம் வருவார்கள். யாரும் சம்பத் சொல்வதுபோல் வெயிலில் காய்ந்து சாக வரவில்லை. அன்றைய பொழுது பிழைக்க கிடைத்த வழி அது. சிலருக்கு பிழைப்பு முடிந்து போனது. காசு வாங்கிக் கொண்டுதானே வருகிறார்கள், வெயிலில் காய்வதற்கும் சேர்த்துத்தான் பணம், செத்து விடுவது எதிர்பாரா உடன்விளைவு என்று நியாயப்படுத்தப் பார்க்கிறார்கள் அஇஅதிமுககாரர்கள். தமிழ்நாட்டு மக்கள் அவர்களைப் பொறுத்தவரை பட்டியில் அடைக்கப்படும் கால்நடைகள். முதலாளித்துவத்துக்கு தொழிலாளர்களின் கை கால்கள்தான் கணக்கு. அவர்களின் உயிர், உணர்வு, கவுரவம் என எதுவும் பொருட்டில்லை. அஇஅதிமுகவினருக்கு தமிழக வறிய மக்களின் வாக்களிக்கும் விரல்கள் மட்டுமே கணக்கு.
அய்ந்தாண்டு காலமாக தமிழ்நாட்டில் நடந்தது கொலைகார ஆட்சி என்பதற்கு இந்தக் கொலைகளை, இதற்கு முன் மழை வெள்ளத்தில் நடந்த கொலைகளை நியாயப்படுத்தி சம்பத் பேசும் விதமே ஆதாரம். விவசாயிகள் தற்கொலை, மாணவர் தற்கொலை, கடன் வாங்கி திருப்பிச் செலுத்த முடியாமல் குடும்பம் குடும்பமாக தற்கொலை, இதற்கு மேல் தங்கள் தலைவனுக்கு மரியாதை செலுத்த வந்தவர்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்திக் கொலை, தனியார் கல்விக் கொள்ளையைத் தட்டிக் கேட்ட மாணவர் கொலை, இசுலாமியர்களாகப் பிறந்ததால் காவல் நிலையத்தில் கொலை, ஏழையாகப் பிறந்ததாலும் காவல் நிலையத்தில் கொலை என ஆட்சிக் காலம் துவங்கியதில் இருந்து அது முடிவுக்கு வரும் காலம் வரை கொலைகள் செய்த அரசு ஜெயலலிதா அரசு.
இப்போது இந்தக் கொலைகளை புதுச்சேரியிலும் நடத்த வாய்ப்புக் கேட்கிறார் ஜெயலலிதா. புதுச்சேரியின் முப்பது வேட்பாளர்களையும் ஒரே கூட்டத்தில் அறிமுகப்படுத்திய ஜெயலலிதா, தமிழக அரசின் சாதனைகளை விளக்கினார். தமிழ்நாடு போன்ற ஒரு பெரிய மாநிலத்திலேயே இவ்வளவு சாதனைகளைச் செய்ய முடியும் என்றால் புதுச்சேரி போன்ற ஒரு சிறிய பகுதியை வெகுசீக்கிரம் முன்னேற்ற தமக்கு அனுபவமும் திறமையும் இருப்பதாகச் சொன்னார். அவர் தமது ஆட்சியின் சாதனைகளை பட்டியலிட்டபோது, தமிழ்நாட்டில் அரசு மற்றும் அரசு உதவி பெறும் பள்ளிகளில் இலவசக் கல்வி வழங்கப்படுகிறது என்றார். அரசுப் பள்ளிகளில் இலவசக் கல்வி ஒரு சாதனையா? ஜெயலலிதா பேசுவது எவ்வளவு புரட்டு என்பதைப் புரிந்துகொள்ள இதுவே அளவுகோல்.
கருணாநிதி வேலைவாய்ப்பு பற்றி கேள்வி எழுப்ப, தமது ஆட்சிக் காலத்தில் லட்சக்கணக்கில் அரசு, அரசுத்துறை, தனியார் துறை வேலை வாய்ப்பு பெருகியுள்ளதாக மீண்டும் ஜெயலலிதா பட்டியலிடுகிறார். பார்வையற்ற பட்ட தாரிகள் முதலமைச்சரை சந்திக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை கடைசி வரை நிறைவேற்றாத ஜெயலலிதாவின் பொறுப்பில் இருக் கும் காவல்துறை, போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட அவர்களைப் பந்தாடியதை நாம் பார்த்தோம். வேலை வாய்ப்பு அவர்களது முக்கியமான கோரிக்கை. பார்வையற்ற பெண் ஒருவருக்கு ஒரு தனியார் பள்ளியில் சில தனிநபர்கள் முயற்சியால் அவர் படித்தப் படிப்புக்கு ஏற்ற வேலை கிடைத்தது பற்றி பெரிதாக பத்திரிகை செய்திகள் வந்துள்ளன. இதுபோன்ற வேலை வாய்ப்புக்களை எல்லாம் சேர்த்து ஜெயலலிதா சொன்னாலும் வியப்பில்லை.
இன்னும் ஜெயலலிதா தேர்தல் அறிக்கை வெளியிடவில்லை. அதில் இன்னும் என்னென்ன புரட்டுகள் பொய்கள் இருக்கின்றன என்று நாம் பொறுத்திருந்து பார்க்க வேண்டும். எப்படியாயினும் இந்த கொலைகார, எதேச்சதிகார, ஊழல் ஆட்சிக்கு முடிவு கட்டியே ஆக வேண்டும். அஇஅதிமுக அமைச்சர்கள், சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் வாக்கு கேட்கச் செல்லும் இடங்களில் மக்கள் மத்தியில் இருந்து எதிர்ப்புகளை எதிர்கொள்கிறார்கள். இந்த எதிர்ப்பு அதன் தர்க்கரீதியான எல்லையை எட்டியாக வேண்டும்.
அம்பத்தூரில் தேர்தல் பிரச்சாரத்தில் ஈடுபட்டிருந்த இகக மாலெ மாவட்டக் குழு உறுப்பினர் தோழர் மோகனிடம், தனியாக சிறுகடை நடத்திப் பிழைக்கும் ஒரு தையல் தொழிலாளி, தனியார் நிறுவனங்களில் வேலை செய்யும் தொழிலாளர்களுக்கு மாதம் ரூ.4,000 அல்லது ரூ.5,000மாவது ஊதியம் கிடைக்கும் என்ற சாதாரண உத்தரவாதம் கூட ஜெயலலிதா தரவில்லை என்றார். ஜெயலலிதா மட்டுமல்ல, வேறு யாரும் தொழிலாளர்கள் பெறும் மாதச் சம்பளத்துக்கு உத்தரவாதம் பற்றி பேசவில்லை என்றும் சொல்கிறார். அவருக்கோ, அவரைச் சார்ந்த யாருக்கோ, மாதம் இந்த சாதாரண கூலி கூட பெற முடியாத நிலைதான் அம்பத்தூரில் மட்டுமின்றி தமிழ்நாட்டின் பிற பகுதிகளிலும் இருக்கிறது.
அதிவேக இணைய இணைப்பு, கைக் கணினி என்ற புதிய வாக்குறுதிகள் தரும் திமுகவும்தான் தமிழக மக்களின் இன்றைய துன்பகரமான நிலைமைகளுக்குக் காரணம். விவசாயிகள் கடன் தள்ளுபடி பற்றி பேசுகிற அவர்கள், அடுத்து விவசாயியின் வாழ்க்கையைப் பாதுகாப்பது பற்றி உருப்படியாக ஏதும் சொல்லவில்லை. மக்கள் பிரச்சனைகள் பற்றியெரியும்போது பேண்ட் போடுவது ஏன் என்பது பற்றி திமுக பிரச்சாரக் கூட்டங்களில் ஸ்டாலின் விளக்கமாகப் பேசுகிறார். ஏற்கனவே பல முறை திமுக ஆட்சியைப் பார்த்தாகிவிட்டது. திமுக - காங்கிரஸ் கூட்டணி எந்த நம்பகத்தன்மையையும் மக்கள் மத்தியில் உருவாக்கவில்லை. திமுக இனிமேல் வேண்டாம் என்று தமிழக மக்கள் முடிவு செய்ய வேண்டும்.
குழப்பங்கள் இன்னும் தீராத நிலையில், எந்த நேரமும் வைகோ தரப்பில் இருந்தோ, விஜயகாந்த் தரப்பில் இருந்தோ அடுத்த குழப்பம் வரலாம் என்ற நிலையில், மக்கள் நலக் கூட்டணியின் தேர்தல் அறிக்கையும் வந்து விட்டது. முதலமைச்சர் வேட்பாளர் விஜயகாந்த் என்ன பேசுகிறார் என்பதை புரிந்துகொண்டு எழுதும் போட்டி பத்திரிகையாளர்களுக்கு வைத்தால் அதுவே மிகவும் பரபரப்பான ரியாலிடி ஷோவாக தமிழ்நாட்டில் இருக்கும். இதில் தேர்தல் அறிக்கை என்ன சொல்லி என்ன நடக்கும் என்ற கேள்வி எழுகிறது.
மதமாற்றத் தடைச் சட்டம் கொண்டு வந்து ஆட்சியை இழந்து பிறகு சட்டத்தை திரும்பப் பெற்று... என பல விசயங்கள் பார்த்த தமிழ்நாட்டில் மதமாற்றச் சட்டம் வரும் என்கிறார்கள் மதவெறியை தூண்டும் பாஜககாரர் கள். தமிழ்நாட்டில் இந்துத்துவா நிகழ்ச்சிநிரலை முன்நகர்த்தும் தேர்தல் அறிக்கையை முன்வைத்து வாக்கு கேட்கிறார்கள். ஏற்கனவே தமிழக மக்களால் அவர்கள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டதால்தான் கூட்டணி கூட அவர்களுக்குக் கைகூடவில்லை.
இந்த நிலைமைகளில் தமிழக சாமான்ய மக்களின் குரல்கள், கோரிக்கைகள் தமிழக சட்டமன்றத்தில் ஒலிக்க வேண்டும். அவர்களுடைய வாழ்வாதாரப் பிரச்சனைகள் அரசியல் நிகழ்ச்சி நிரலின் மய்யத்துக்கு வர வேண்டும். வலுவான எதிர்க்கட்சிப் பாத்திரத்தை சட்டமன்றத்துக்கு வெளியே ஆற்றுகிற இககமாலெ, மாற்றத்துக்கான குரலை, மக்களுக்கான குரலை சட்டமன் றத்திலும் எழுப்ப வாய்ப்பு கேட்கிறது. மத்தியிலும் மாநிலத்திலும் மக்கள் விரோதக் கொள்கைகள் தீவிரமாக அமலாகிற இந்த நெருக்கடியான கால கட்டத்தில் இகக மாலெ போட்டியிடுகிற பத்து தொகுதிகளில் இகக மாலெவுக்கு வாக்களிப்பது மக்கள் பிரச்சனைகளை திறம்பட முன்னிறுத்த வழிகோலும்.
தோழமையான சில கேள்விகளுக்கு 
தோழமையுடன் சில பதில்கள்
காம்ரேட்
தமிழ்நாட்டின் 10 தொகுதிகளில் இகக மாலெ தனது தேர்தல் வேலைகளைத் துவக்கிய பிறகு பொதுவான இடதுசாரி மற்றும் நட்பு வட்டாரங்களில் இருந்து சில கேள்விகளைச் சந்தித்தோம். அந்தக் கேள்விகளையும் அவற்றுக்கு கட்சி அளிக்கும் பதில்களையும் பகிர்ந்து கொள்கிறோம்.
கந்தர்வகோட்டை, கவுண்டம்பாளையம் தொகுதிகளில் இகக மாவுடனும் மாதவரத்தில் இககவுடனும் இகக மாலெ போட்டியிடுவதை இகக மாலெ தவிர்த்திருக்கக் கூடாதா?
இந்தக் கேள்வி எழுப்புபவர்கள், குறைந்த பட்சம் இடதுசாரிக் கட்சிகளுக்கிடையில் போட்டி என்பதைத் தவிர்த்திருக்கலாமே என்ற விருப்பத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். இந்த விருப்பத்தை நாம் மதிக்கிறோம். ஆனால், இந்தக் கேள்வி, இகக, இககமா நோக்கி எழுப்பப்பட வேண்டும் எனச் சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறோம்.
23.03.2016 அன்றுதான் மக்கள் நலக் கூட்டணியும் தேமுதிகவும் சேர்ந்தனர். அதற்குப் பிறகுதான் ஜி.கே.வாசன் இவர்களுடன் இணைந்தார். மாதவரம், கந்தர்வகோட்டை, கவுண்டம் பாளையம் உள்ளிட்ட 10 தொகுதிகளில்தான் போட்டியிடும் விவரத்தை, 16.03.2016 அன்றே, இகக இககமா கட்சிகளிடம் தெரியப்படுத்தி, இடதுசாரி ஒற்றுமை கருதி அந்தத் தொகுதிகளில் போட்டியிட வேண்டாம் என்று இகக மாலெ கேட்டுக் கொண்டது. அவர்கள் மக்கள் நலக் கூட்டணியில் இருப்பதால் மாலெ கட்சியை ஆதரிக்குமாறு அவர்களைக் கேட்கவில்லை.
இகக, இககமா தலைவர்கள் இககமாலெ யுடன் கூட்டியக்கங்களில் பங்கு கொண்டுள்ளனர். மக்கள் நலக் கூட்டணி வந்த பிறகும் கோவையிலும் சென்னையிலும் பொது மேடைகளில் பங்கேற்றுள்ளனர். துரதிர்ஷ்வசமாக, பரஸ்பர போட்டியைத் தவிர்க்கலாம் என இககமாலெ கொடுத்த கடிதத்திற்கு இகக, இககமா கட்சிகள் எந்தப் பதிலும் தரவில்லை.
தங்கள் கூட்டாளிகளுக்காக, இணக்கமான முறையில், வெற்றி பெற்ற இடங்களைக் கூடத் தவிர்த்தவர்கள், திருவள்ளூர், கோவை, புதுக் கோட்டை மாவட்டங்களில் தலா ஒரு தொகுதி மாற்றிக் கொண்டிருக்க வேண்டாமா? அவர்கள் அப்படிச் செய்யவில்லை.
2013ல் நடந்த இககமாலெ ஒன்பதாவது காங்கிரஸ் ஆவணம், இடதுசாரி ஒற்றுமைக்கு நாடு முழுவதும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டுள்ளது எனச் சுட்டிக்காட்டியபோதே, இடதுசாரி ஒற்றுமைக்கு என்ன தடை என்பதையும் சுட்டிக் காட்டியது.
1. சமீபத்திய காங்கிரஸ் - திரிணாமூல் காங்கிரஸ் பிரிவை அடுத்து, இககமாவுக்கு காங்கிரசோடு ஏற்பட்டுள்ள புதுப்பிக்கப்பட்ட செயல்தந்திர நெருக்கம் தொடர்பான அறிகுறிகள் மற்றும் 2. இகக, இககமா கட்சிகள் இடதுசாரி ஒற்றுமையைக் காட்டிலும் முதலாளித்துவ கட்சிகளோடு ஒற்றுமைக்கு முன்னுரிமை தருவதன் தொடரும் வரலாறு ஆகியவை இத்தகைய ஒற்றுமைக்கு முக்கியத் தடைகளாகும்.
2016 சட்டமன்றத் தேர்தல்கள் இந்த இரண்டு தடைகளுக்கும் சாட்சி சொல்கின்றன.
மேற்கு வங்க சட்டமன்றத் தேர்தலில் (2016) காங்கிரசோடு கூட்டணியோ, தொகுதி உடன்பாடோ இல்லை என்று சங்கடப்பட்டு நெளிந்து கொண்டு சொன்ன சிபிஎம், ஏப்ரல் 27 அன்று கொல்கத்தாவில் பார்க் சர்க்கஸ் மைதானத்தில், அவர்களது முன்னாள் முதலமைச்சரும் அரசியல் தலைமைக்குழு உறுப்பின ருமான தோழர் புத்ததேவ் பட்டாச்சார்யா, ராகுல் காந்தியோடு இணைந்து கலந்து கொண்டதை, ராஜீவ் காந்திக்குப் புகழாரம் சூட்டியதை மறைக்கவோ மறுக்கவோ முடியாது. இருவருக்கும் ஒரே மாலை போட்டார்கள். தேசிய ஊடகங்களில், அது முக்கியப் படம். ஒரே மாலைக்குள் நுழையவும் வெளியே வரவும் மிகவும் சிரமப்பட்டார்கள். நெளிய வைக்கும் சங்கடமான உறவுக்கேற்ற பொருத்தமான மாலைதான் எனத் தோன்றுகிறது.
மேற்கு வங்கத்தில், காங்கிரசோடு உறவு என்பது இடதுசாரி கட்சிகளுக்கிடையிலான ஒற்றுமைக்குப் பிரச்சனை என்றால், தமிழ்நாட் டில் சிபிஅய், சிபிஎம், மதிமுக, தேமுதிக, தமாக போன்ற முதலாளித்துவக் கட்சிகளோடு உள்ள உறவுகளை, இகக, இககமா கட்சிகள், இடதுசாரி கட்சிகளுக்கு இடையிலான அய்க்கியத்தைக் காட்டிலும் கூடுதலாக ஏற்றிப்போற்றி மதிக்கின்றன. அதனால்தான் இகக மாதவரத்திலும், இகக (மா) கந்தர்வகோட்டை மற்றும் கவுண்டம்பாளையம் தொகுகளிலும் இகக (மாலெ)யுடன் போட்டி வராமல் இருப்பதைத் தடுக்க எந்த அக்கறைமிக்க முயற்சியும் எடுக்கவில்லை.
ஞானி போன்ற நன்கறியப்பட்ட தொலைக்காட்சி விவாதப் பங்கேற்பாளரும் நாடகாசிரியரும் மக்கள் நலக் கூட்டணிக்கு ஏன் வாக்களிக்க வேண்டும் என்று கல்கியில் எழுதியதை தீக்கதிர் 22.04.2016 நிறைய இடம் தந்து பெரிதாகப் பிரசுரம் செய்துள்ளதே. ஞானி போன்ற அறிவாளிகள் சொல்வதை இகக (மாலெ) ஏன் ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது?
இந்திய தண்டனைச் சட்ட இபிகோ 124ஏ பிரிவு (ராஜதுரோகம்) தொடர்பான பிரிவு நீக்கப்பட வேண்டும், கல்வி நிறுவனங்களில் சாதிப் பாகுபாடு ஒழிக்கப்பட ரோஹித் சட்டம் வேண்டும், சாதி மறுப்பு திருமணம் செய்பவர்களுக்கு பாதுகாப்பு, ஆதிக்க குற்றங்கள் தடுப்பு மற்றும் தண்டனைக்குத் தனிச் சட்டம் வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் மீது இகக (மாலெ)யும் அங்கம் பெறும் அகில இந்திய மக்கள் மேடை 03.04.2016 அன்று சென்னையில் ஒரு கருத்தரங்கம் நடத்தியது. இந்தக் கருத்தரங்கத்தில் கலந்துகொண்ட ஆளுமைக ளில் வசந்திதேவியும் ஞானியும் இருந்தனர். வசந்திதேவியும் ஞானியும் இப்போதும் நமது மரியாதைக்கு உரியவர்கள்தான். இனியும் நாம் அவர்களுடன் உறவாட நேரிடும். ஒரு மாற்று அரசியல், ஓர் இடதுசாரி ஜனநாயக அணியை அமைப்பது என்பதில் இகக (மாலெ)வுக்கு, இகக, இகக(மா)வுடன் இருவழிப் போராட்டம் உள்ளது. இகக (மாலெ), வசந்திதேவி, ஞானி, இகக, இகக(மா) போன்றோருடன் அய்க்கியம் மற்றும் போராட்டம் என்ற உறவைக் கொண்டுள்ளது. மக்கள் நலக் கூட்டணி, பஞ்ச பாண்டவர், ஆறுமுகம் ஏறுமுகம் விஷயங்களில், இகக (மாலெ)வுக்கு ஞானி, வசந்திதேவி, இகக, இகக(மா) கருத்துக்களோடு போராட்ட உறவே உண்டு.
ஞானியின் வாதம் ஏற்கத்தக்கதா?
ஞானியின் வாதங்கள் பின்வருமாறு:
 விஜயகாந்த், கருணாநிதியை விட ஜெயலலிதாவை விட, சிறந்த முதலமைச்சராக இருப்பாரா என்று யோசிப்பதை விட, அவர்களை விட மோசமான முதல்வராக இருப்பாரா என்று யோசிப்பதே சரியாக இருக்கும். அப்படி இருக்க வாய்ப்பில்லை என்றேதான் நம்புகிறேன். எல்லா ஊழல் அராஜகங்களையும் செய்து விட்டு அவற்றை நியாயப்படுத்தும் சாமர்த்தியமான திமுக தலைமையின் திறமையும், அவற்றைப் பற்றி பதிலே சொல்லத் தேவையில்லை என்ற அதிமுக தலைமையின் ஆணவமும் விஜய்காந்திடம் நிச்சயம் இல்லை.
 தவறு செய்தால் திமுக தலைமையை தூக்கி எறியும் சக்தி திமுகவில் இல்லை. அதிமுக தலைமையை தூக்கி எறியும் சக்தி அதிமுகவில் இல்லை. ஆனால் விஜய்காந்த், தேமுதிக தவறு செய்தால் அதை சரி செய்யவோ, சரி செய்ய முடியாது என்றால் தூக்கி எறியவோ இடதுசாரிகளும் வைகோவும் திருமாவும் தயங்க மாட்டார்கள் என்பதில் எனக்குச் சந்தேகம் இல்லை.
அதிமுக, திமுகவுக்கு மாற்று விஜய்காந்த் கூட்டணி என்பதற்கு ஞானி எந்த நேர்மறையான காரணமும் வாதமும் முன்வைக்கவில்லை. அவர்களை விட இவர் மோசமில்லை என எப்படி முடிவுக்கு வந்தார்? மோசமாகவே இருந்தாலும், சரி செய்ய முடியும் என எப்படி நம்புகிறார்? வாசன், வைகோ, விஜய்காந்த் ஊழலற்ற மக்கள் சார்பு நல்லாட்சி தருவார்களா? ஆம் ஆத்மி அனுபவம் ஞானிக்கு என்ன ஞானம் தந்தது? ஊழல், வெறும் நல்லவர் கெட்டவர் விவகாரமா? நான் நல்லவனா கெட்டவனா எனத் தெரியாது, மற்ற அய்வரும் நல்லவர்கள் என விஜய்காந்த் பேசியதிலிருந்து ஞானி இந்த முடிவுகளுக்கு வந்துவிட்டாரா? முதலாளித்துவப் பொருளாதாரத்திற்கும் முதலாளித்துவ அரசியலுக்கும் இடையிலான சாரமான பாலம் ஊழல். முதலாளித்துவப் பொருளாதாரத்தில் உரசல் ஏற்படாமல் உதவும் எண்ணெய் ஊழல். பெருமுதலாளித்துவ வளர்ச்சிப் பாதையை ஓர் அரசு பின்பற்றினால், அங்கே நிச்சயம் வெளிப்படைத் தன்மையற்ற அரசாளுகையும், ஊழலும் தவிர்க்க முடியாதவை. அஞ்ஞான மூட நம்பிக்கைகளை விஞ்ஞானபூர்வ பாட்டாளி வர்க்க அரசியல் நிராகரிக்கிறது.
மாற்றுக்கான ஒரு புதிய முயற்சி வருகிறது. அந்த பரிசோதனைக்கு வாய்ப்பு தராமலே, வெறும் ஊகங்கள் கற்பனைகள் அடிப்படையில், உங்கள் புத்தக அறிவு திண்ணை/நாற்காலி மார்க்சியத்திலிருந்து, அவற்றை நிராகரிப்பது உங்கள் சுருங்கிய மனங்களையும் குறுங்குழுவாத அணுகுமுறையையும் மட்டுமே காட்டுகிறது அல்லவா? இப்படியும் ஒரு கேள்வி எழுப்பப்படுகிறது.
இதற்கும் கூட நாம் உள்நோக்கம் எதுவும் கற்பிக்காமல் அரசியல்ரீதியாகவே பதில் சொல்லப் பார்ப்போம்.
அதிமுக திமுகவுக்கு மாற்றணி என்ற சொற்றொடரே தமிழ்நாட்டிற்கு புதிது என்று சொல்வது சரியல்ல. அதற்கான தேடலும் தேவையும் எப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு இன்று தமிழகத்தில் எழுந்துள்ளது, இது ஒரு பண்பு மாற்றம் என அறுதியிட்டு சொல்லும் அதே நேரம், இது ஏதோ முற்றிலும் புதிய அரசியல் கண்டுபிடிப்பு என்று சொல்வதில் பொருள் ஏதும் இல்லை. தேர்தலில் போட்டியிடத் துவங்கிய காலத்தில் இருந்தே, பேய்க்கு பிசாசும் பிசாசுக்குப் பேயும் மாற்றல்ல, பேய் பிசாசு இரண்டிற்கும் மாற்று வேண்டும் என இகக(மாலெ) சொல்லி வருகிறது.
குமரிஅனந்தன், நெடுமாறன் ஒரு முயற்சி எடுத்துள்ளனர். மூப்பனார், திருமாவளவன் கிருஷ்ணசாமியுடன் ஒரு முயற்சி எடுத்துள்ளார். 1996ல் மதிமுக 177 இடங்கள் சிபிஎம் 40 இடங்கள், அய்க்கிய ஜனதாதளம் சமாஜ்வாதி கட்சி மீதி இடங்கள் என ஒரு மாற்றுக்கான முயற்சி நடந்தது.
வைகோ அப்போதும் உணர்ச்சிமயமாய் சுர்ஜித்தில் வாழும் பெரியாரைக் கண்டார். சோசலிசம் வரும் வரை அந்தக் கூட்டணி தொடரும் என்றார். இப்போது விஜய்காந்த் போல் அப்போது வைகோ முதலமைச்சர் எனப் பேசப்பட்டது. அப்போது இகக, திமுக கூட்ட ணியில் 11 இடங்கள் பெற்றுப் போட்டியிட் டது. இகக(மா) 40 இடங்களில் போட்டியிட்டு விளவங்கோடு தொகுதியில் மட்டும் வெற்றி பெற்றது. அஇதிமுக 177 தொகுதிகளில் போட் டியிட்டு ஓரிடத்தில் கூட வெற்றி பெற முடியவில்லை. இகக போட்டியிட்ட 11 இடங்களில் 8 இடங்கள் வென்றது. காட்டாற்று வெள்ளம் கரை புரண்டோடிய போது சந்தன மரங்களும் அடித்துச் செல்லப்பட்டதாக வைகோ மெய்ஞானச் சித்தராய் அப்போது விளக்கம் தந்தார்.
ஆகவே, திமுக அதிமுகவுக்கு மாற்று என்பது புத்தம் புதிய முயற்சி அல்ல. பழைய முயற்சிகள் ஏன் தோற்றன? என்ன படிப்பினைகள்? நிச்சயம், இவை விவாதிக்கப்பட வேண்டிய கேள்விகள்.
கடைசியாக இகக(மா)வின் மார்க்சிய கருத்தியலாளர் தோழர் அருணன் 24.04.2016 தீக்கதிரில் எழுப்பி உள்ள வாதங்கள் மூலம் முன்வைக்கும் கேள்விகளைப் பார்ப்போம்.
 ஒரு தலைவர் பற்றிய மதிப்பீட்டை சில அறிவுஜீவிகளின் மேட்டிமைத்தனத்தில் இருந்து தீர்மானிக்கக் கூடாது. மாறாக வெகுமக்கள் மத்தியில் அவர்களுக்குள்ள செல்வாக்கை வைத்தே பிரதானமாக தீர்மானிக்க வேண்டும்.
 வெளிப்படையாக அறிவிக்கப்படாவிட்டாலும், ஜெயலலிதாவும் கருணாநிதியும்தான் இன்று வாக்காளர்கள் முன்பு முதல்வர் வேட்பாளர்களாக நிறுத்தப்பட்டுள்ளார்கள். அவர்கள் இருவரையும் புறம்தள்ளக் கூடிய அளவிற்கு வெகுமக்களிடம் செல்வாக்கு பெற்றிருப்பவர் விஜய்காந்த் அவர்கள்தான். அப்படிப்பட்டவரை நாளைய முதல்வராக முன்மொழிவது இயல்பானது, சரியானது.
 இலக்கியம் என்பது கனவுகளைக் கையாள்வது, அரசியல் என்பது சாத்தியப்பாடுகளைக் கையாள்வது ஆகும்.
 அடுத்தடுத்த எதார்த்த கட்டங்களை அடைந்துதான் உன்னத லட்சியங்களை எட்ட முடியும்.
கருணாநிதி ஜெயலலிதாவுக்கு இணையாக விஜய்காந்த், மக்கள் செல்வாக்கு பெற்றவர் என தோழர் அருணன் கருதுவதற்கு அவருக்கு உரிமை உண்டு. முதலமைச்சர் வேட்பாளராக முன்நிறுத்துவது அவர்கள் பிரச்சனை. அவர்கள்தான் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சட்டமன்ற உறுப்பினர்களே முதல்வரைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும், அதற்கு முன் முதல்வர் வேட்பாளரை அறிவிப்பது ஜனநாயக பண்புகளுக்கு விரோதமானது என்றனர். மாற்றிச் சொல்ல அவர்களுக்கு உரிமை உண்டு.
ஆனால் ‘மக்கள் செல்வாக்கு’ பெற்ற எல்லா தலைவர்களையும் கம்யூனிஸட்கள் ஆதரிக்க வேண்டுமா? ஹிட்லர், முசோலினி, இந்திராகாந்தி, மோடி, ஜெயலலிதா, கருணாநிதி மக்கள் செல்வாக்கு பெற்ற தலைவர்களே. நாடாளுமன்ற ஜனநாயக முறையில், அந்த முறை மூலமே, முதலாளித்துவ ஆட்சியாளர்கள் பாசிஸ்ட்கள், மதவெறியர்கள், பெரும்பான்மை மக்கள் ஆதரவை பெற்று ஆட்சி அமைத்தார்கள் என்பது பேராசிரியர் அருணனுக்கு நன்றாகவே தெரியும்.
விஜய்காந்த்திற்கு மக்கள் செல்வாக்கு கூடுதலாக இருப்பதால் அவர் இகக, இகக(மா) கட்சிகளைவிட மேலானவர் ஆக மாட்டார். மார்க்சிய ஆசான்கள், கருத்தைக் களத்தில் வெற்றிகரமாகப் பரிசோதித்தவர்கள், ‘இயக்கம் தான் எல்லாம் இறுதி லட்சியம் ஏதுமில்லை’ என்பது தவறு எனவும், கம்யூனிஸ்ட்கள், நிகழ்காலப் பணிகளில் எதிர்கால லட்சியங்களை நுழைப்பவர்கள் எனவும் சொல்லி உள்ளனர். இதற்கு புறம்பாக நடப்பது, நாடாளுமன்ற முடக்குவாதம், வால்பிடிக்கும் வாதம் எனச் சாடி உள்ளனர்.
எது முடியுமோ, அதுவே சாத்தியம், எது சாத்தியமோ அதுவே அவசியம் என்பது தவறு. அவசியமானதை சாத்தியமாக்க வேண்டும். அதனைச் செய்து முடிக்க வேண்டும். தெரியாததை எல்லாம் தெரிந்துகொள்ள முயற்சிக்க வேண்டும். முடியாது என எதையும் விடாமல் எதையும் செய்து முடிக்க முயற்சிக்க வேண்டும். விஜய்காந்த், வாசன், வைகோ தாண்டி இடதுசாரி ஜனநாயக மாற்று வரும். காத்திருந்து நம்பிக்கையோடு முயற்சிப்போம். அதற்கு முன் நிபந்தனையாய், இடதுசாரிகள் நம் சொந்த பலத்தை வளர்த்துக் கொள்வோம்.
அகில இந்திய மக்கள் மேடை கருத்தரங்கம்
ஏப்ரல் 3 அன்று சென்னையில் அகில இந்திய மக்கள் மேடை மாநில பிரச்சாரக்குழு உறுப்பினர் தோழர் ஜவகர் தலைமையில் தேசத்துரோக சட்டப்பிரிவு 124 ஏ நீக்கப்பட வேண்டும், கல்வி நிறுவனங்களில் சாதிய பாகுபாட்டுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க ரோஹித் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும், சாதி மறுப்பு திருமணம் செய்யும் தம்பதிகளை சாதி ஆதிக்கக் கொலைகளிலிருந்து பாதுகாக்க சட்டமியற்ற வேண்டும் ஆகிய கோரிக்கைகளை வலியுறுத்தி கருத்தரங்கு நடைபெற்றது. மனோன்மனியம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழக மேனாள் துணை வேந்தர் வசந்திதேவி, பத்திரிகையாளரும் நாடகக் கலைஞருமான ஞானி, அகில இந்திய மக்கள் மேடையின் தேசிய பிரச்சாரக் குழு உறுப்பினர் பேராசிரியர் மார்க்ஸ், ஏஅய்சிசிடியு அகில இந்தியத் தலைவர் தோழர் குமாரசாமி, ஜவகர்லால் நேரு பல்கலைக்கழக மாணவர் சங்கத் துணைத் தலைவர் தோழர் ஷெஹ்லா ரசீத் உரையாற்றினர். தோழர் ஷெஹ்லா ரசீத், தனது உரையில் எம்பிக்கள், அமைச்சர்கள் அரசாங்கம், அடியாட்கள் என்று வலுவாக உள்ள பாஜக அரசாங்கத்துக்கு வலுவான கருத்துக்கள் என்ற ஆயுதம் கொண்டு வீதிகளில் சவால் விடுவோம் என்றும் மேற்சொன்ன சட்டங்களை அரசாங்கம் கொண்டுவர தமிழக சட்டமன்றத் தேர்தலில் மக்கள் அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டும் என்றும் கேட்டுக்கொண்டார்.
மேனாள் துணை வேந்தர் வசந்திதேவி பேசும்போது தேசத்துரோகச் சட்டம் தமிழகத்தில் டாஸ்மாக் எதிர்ப்புப் போராட்டக்காரர்கள் மீது ஏவப்பட்டதை குறிப்பிட்டு அந்தச் சட்டம் திரும்பப் பெறப்பட வேண்டும் என்றார். திரு.அப்பாராவ் அய்தராபாத் பல்கலைக் கழக துணை வேந்தராக பொறுப்பேற்றதை விமர்சித்தார்.
பத்திரிகையாளர் ஞானி, தமிழகத்திலிருந்த 1954ம் ஆண்டு நாடக தணிக்கைச் சட்டம் எவ்வளவு கொடுமையானது என்று குறிப்பிட்டு தான் நீதிமன்றம் சென்று போராடிய பின்தான் அது நீக்கப்பட்டது என்று குறிப்பிட்டார். தமிழகத்துக்கு ஒரு வலுவான மாணவர், ஜனநாயக இயக்கம் இன்றைய தேவை என்றார்.
பேராசிரியர் மார்க்ஸ் தனது உரையில் குடிமக்களின் அரசியல் உரிமைகள் தாக்கப்படுவதையும், அரசாங்கத்தின் பல்கலைக்கழக கொள்கைகளையும் கடுமையாக விமர்சித்தார்.
தலித் ஆய்வு மய்யத்தின் தோழர் அறிவழகன் நன்றி கூறினார். கூட்டத்தில் புதுச்சேரி அகில இந்திய மக்கள் மேடை தோழர்களும் கலந்து கொண்டனர்.
விடாப்பிடித் தன்மையையும் குறுங்குழுவாதத்தையும் 
குழப்பிக் கொள்ள வேண்டாம்
திபங்கர் பட்டாச்சார்யா
தற்போதைய நாட்டு நடப்புகளை 1975 நெருக்கடி நிலையுடன் ஒப்பிட்டும் 1984 சீக்கியர் படுகொலைகளை 2002 குஜராத் மனிதப் படுகொலையுடன் ஒப்பிட்டும் புதுப்பிக்கப்பட்ட விவாதங்கள் நடந்துவருகின்றன.
ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலை கழக மாணவர் சங்கத் தலைவர் கன்னையா குமார், 1975 நிலைமைகளுக்கும் தற்போதைய நிலைமைகளுக்கும் இடையிலும் 1984க்கும் 2002க்கும் இடையிலும் வேறுபாடு இருப்பதாகக் குறிப்பிட்ட அவரது சமீபத்திய உரை இந்த விவாதங்களை தூண்டியுள்ளது.
இந்த நிகழ்வுகளுக்கு இடையில் பல்வேறு வேறுபாடுகள் இருப்பது உண்மைதான். ஆனால், 1975லேயோ, 1984லேயோ அரசு தலையிடாதது அல்லது குறைவாக தலையிட்டதன் அடிப்படையில் இந்த நிகழ்வுகளுக்கு இடையிலான வேறுபாட்டை கன்னையா குமார் சொல்ல முற்பட்டதுதான் விவாதங்களைத் துவக்கியுள்ளது. சுதந்திரத்தின் பாதுகா வலனாக பிரபலமாகியுள்ள ஒரு மாணவர் தலைவரிடம் இருந்து வந்த இந்த தவறான முன்வைப்பில் ஆதாயம் தேட ஆர்எஸ்எஸ் - பாஜக - எபிவிபி முகாம் முயற்சி செய்தது; ஜேஎன்யு இயக்கத்தின் ஆதரவாளர்களான பல பத்திரிகையாளர்கள், மாணவர் தலைவர்கள், செயல்வீரர்களும் கன்னையா குமாரின் வாதத்தில் இருந்த பிழையைச் சுட்டிக்காட்டினார்கள்.
அவர் பேசியதில் தவறாக புரிந்துகொள்ளப்பட, தவறாக முன்வைக்கப்பட ஏதுமில்லை என்ற போதிலும், அவர் பேசியது தவறாக புரிந்துகொள்ளப்பட்டது, தவறாக முன்வைக்கப்பட்டது என்று கன்னையா குமாரே சொன்னார். ஆனால், இடதுசாரி தாராளவாத வட்டங்களைச் சேர்ந்த சில நண்பர்கள், கன்னையா சொல்லவில்லை என்று சொன்னதை, அல்லது அந்தப் பொருள்பட பேச வில்லை என்று சொன்னதை, நியாயப்படுத்த முயற்சி செய்து, கன்னையா குமார் சொன்னதை விமர்சிப்பது இடதுசாரி குறுங்குழுவாதம் என்று வகைப்படுத்தினர். எனவே சமீபத்திய இந்திய வரலாற்றில் இந்த முக்கியமான திருப்புமுனைகள் பற்றிய மறுவாசிப்பு நமக்கு பல விசயங்களைச் சொல்வதாக இருக்கும்.
போர்க்காலங்களில் அயலுறவுப் பிரச்சனைகளால் ஏற்படும் நெருக்கடியை சமாளிப்பது என்பதாக அல்லாமல் உள்நாட்டில் ஏற்பட்ட பிரச்சனைகளை சமாளிக்க ஜ÷ன் 1975ல் இந்திரா காந்தி அவசரநிலை பிரகடனம் செய்தார். இந்திராகாந்தியை, அவரது தலைமையிலான காங்கிரசைப் பொறுத்தவரை, அது ஒரு சரியான அரசியல்சாசன நடவடிக்கை. நவீன ஜனநாயக குடியரசு என்ற கருத்தாக்கத்தின் மய்யமான ஒட்டுமொத்த அடிப்படை உரிமைகளையும் ரத்து செய்ய, அரசியல் சாசன எல்லைகளுக்குள்ளேயே நடந்த அதிரடி ஆட்சிமுறை மாற்றம். நெருக்கடி நிலைக்கும் பாசிசத்துக்கும் இடையில் உள்ள ஒற்றுமைகளைப் பற்றி கன்னையாவுக்கு முன் பலரும் பேசியிருக்கின்றனர். அது, உள்நாட்டு எதிரிகளை அழித்தொழிப்பது உள்ளிட்ட ஒரு முழுமையான அடிபணிதலைக் கோரும் வெளிப்படையான முழுமையான பயங்கரவாத சர்வாதிகாரத்தின் வடிவில் ஒரு முதலாளித்துவ அரசு. உண்மையில் 1970களின் துவக்கத்தில் இருந்து நெருக்கடி நிலை வரை, வரவிருக்கிற பாசிச அபாயத்தை தடுப்பது என்ற பெயரில், இகக காங்கிரசை ஆதரித்தது.
இதன் விளைவுகளை நாம் அனைவரும் நன்கறிவோம். ஜனநாயகத்தின் மீதான வெளிப்படையான தாக்குதலை ஆதரித்ததற்காக கம்யூனிஸ்டுகளுக்கு கெட்ட பெயர் ஏற்பட்டது. இககமா நெருக்கடி நிலையை ஆதரிக்கவில்லை; ஆனால் பெரிய எதிர்ப்பும் தெரிவிக்க முடியாமல் போனது. தலைமறைவு கட்சியாக இருந்த இககமாலெ நெருக்கடி நிலையை கடுமையாக எதிர்த்துப் போராடியது. ஆர்எஸ்எஸ்ஸ÷க்கும் ஜனசங்குக்கும் தங்களை ஜனநாயகத்தின் பாதுகாவலர்கள் என்று காட்டிக்கொள்ளும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டது. 1970களின் துவக்கத்தில் ஆர்எஸ்எஸ்ஸ÷ம் அதன் சொந்த நோக்குநிலையில் இருந்து இந்திராகாந்தியை ஆதரித்தது என்பது வேறு விசயம். வங்கி தேசியமயமாக்கம் பிற சோசலிச நடவடிக்கைகளுக்காக இகக இந்திரா காந்தியை ஆதரித்தது; ஆனால், ஆர்எஸ்எஸ் தனது உள்ளார்ந்த பாகிஸ்தான் எதிர்ப்பு நிலைப்பாட்டில் இருந்து பங்களாதேஷ் மீதான போருக்காக இந்திரா காந்தியை ஆதரித்தது.
நெருக்கடி நிலை சஞ்சய் கும்பலின் அத்துமீறல்கள் பற்றியது மட்டுமல்ல. அது இந்திய அரசின் மிகவும் மோசமான ஒடுக்குமுறை அவதாரத்தை வெளிகொணர்ந்தது. நெருக்கடி நிலை பிரகடனம் செய்யப்படுவதற்கு முன், கொல்கத்தா அருகில் காசிப்பூரிலும் பாராநகரிலும் கம்யூனிஸ்ட் புரட்சியாளர்கள் ரத்த வெள்ளத்தில் கொல்லப்பட்டனர்; இரண்டு நாட்களாக நடந்த வெளிப்படையான அரசு பயங்கரவாதத் தாக்குதலில் நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் கொல்லப்பட்டனர். போலி மோதல் படுகொலைகள், காவல் சித்திரவதைகள், படுகொலைகள், பொய் வழக்குகளில் அரசியல் செயல்வீரர்கள் மொத்தமொத்தமாய் நீண்ட நாட்களுக்கு விசாரணை ஏதுமின்றி சிறையில் அடைக்கப்பட்டது போன்ற, சட்டபூர்வமான ஆட்சிக்கு அப்பாற்பட்ட, அரசு பயங்கரவாத வழிமுறையும் அதனுடன் சேர்ந்து வந்தது; அப்போது முதல் காஷ்மீர், வடகிழக்கு மாநிலங்கள், நாட்டின் பிறபகுதிகளில் நடக்கும் அரசியல் போராட்டங்களை எதிர்கொள்ள இதுவே அரசின் வழமையான போர்த்தந்திரமானது.
நெருக்கடி நிலைக்குப் பிந்தைய அரசியல் சூழலில், அது வரை ஜனதா கட்சியின் முக்கியமான அங்கமாக இருந்த ஆர்எஸ்எஸ் அரசியல் அங்கீகாரமும் செல்வாக்கும் பெற்றது. மொரார்ஜி தேசாய் அரசாங்கத்தில் வாஜ்பாயியும் அத்வானியும் முக்கிய பதவிகளைப் பிடித்தனர். தென்மாநிலங்கள் தவிர நாடு முழுவதும் காங்கிரஸ் துடைத்தெறியப்பட்டது. நெருக்கடி நிலையை ஆதரித்த இகக, மத்தியில் முதல் காங்கிரஸ் அல்லாத அரசாங்கமான மொரார்ஜி அரசாங்கத்துக்கு வெளியில் இருந்து ஆதரவு தர நேர்ந்தது. எதிர்ப்பார்த்ததை விட விரைவாகவே இந்திரா காந்தியின் எழுச்சி நிகழ்ந்தது. ஆர்எஸ்எஸ் தலையீட்டால், ஜனதா கட்சியுடன் இணைந்துவிட்ட ஜனசங் ஆர்எஸ்எஸ் கட்டளைகளுக்கேற்ப செயல்பட்டதால், மொரார்ஜி தேசாய்க்கு எதிராக சரண்சிங்கை நிறுத்திய காங்கிரஸ் மீண்டும் ஆட்சியைப் பிடித்ததால், 1980 இடைக்கால தேர்தலில் மீண்டும் பெரும்பான்மை பெற்றதால் ஜனதா அரசாங்கத்தால் ஆட்சியை தக்க வைத்துக் கொள்ள முடியாமல் போனது. அசாமிலும் பஞ்சாபிலும் போராட்டங்கள் வளர்ந்து வந்த பின்புலத்தில், அரசியல் ஸ்திரத்தன்மை, இந்தியாவின் ஒற்றுமை ஓர்மை என்று சொல்லி இந்திரா காந்தி மீண்டும் ஆட்சிக்கு வந்தார்.
ஒரே அரசியல் கருத்தியல் வழித்தடத்தில்தான் 1984ம் 2002ம் நிகழ்ந்தன என்று யாரும் சொல்ல முடியாது. வரலாற்றுரீதியாக, ஒரு சிறுபான்மைச் சமூகம் என்ற விதத்தில் சீக்கியர் தொடர்பான காங்கிரசின் அணுகுமுறை, இசுலாமிய சமூகம்பால் பாஜகவும் ஆர்எஸ்எஸ்ஸும் கொண்டுள்ள வெறுப்பு, குறுங்குழுவாத துவேசம் போன்றதல்ல. 1984க்குப் பிறகு சீக்கியர் மீதான வகுப்புவாதத் தாக்குதல் ஏதும் நடக்கவில்லை. ஆனால், 2002அய் பொறுத்த வரை, அதற்கு முன்னர் 1980கள் 1990கள் நெடுக இசுலாமியர்கள் மீதான பல்வேறு தாக்குதல் நடந்துள்ளன; அதற்குப் பிறகும் தொடர்ந்து இசுலாமியர் மீதான தாக்குதல் சம்பவங்கள், வன்முறைச் சம்பவங்கள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. 2013ல் நடந்த முசாபர்நகர் தாக்குதல் மிகவும் கொடூரமான ஒன்று.
ஆனால், 1984 தெரியாமல் நிகழ்ந்த தவறா? வெறி கொண்ட கும்பல் நடத்திய தாக்குதல் என்று மட்டும் அதைப் பார்க்க முடியுமா? அப்படிச் சொல்வது வரலாற்றை பரிகசிப்பதாக இருக்கும். இந்திரா காந்தி படுகொலைக்கு முன், அமிர்தசரசில் பொற்கோயிலில் ராணுவத் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. இது இந்திய ராணுவத்தின் சீக்கிய பிரிவினர் மத்தியில் எதிர்ப்பை உருவாக்கியது. சுதந்திரத்துக்குப் பிந்தைய இந்தியாவில் இதுபோல் நடக்கவில்லை. இதைத் தொடர்ந்து இந்திரா காந்தி அவருடைய பாதுகாவலர்களாலேயே படுகொலை செய்யப்பட்டார். டில்லியில் மூத்த காங்கிரஸ் தலைவர்களின் வெளிப்படையான தலைமையில் சீக்கியர் படுகொலை நடந்தது. 2002ல் குஜராத்தில் அரசு வேடிக்கைப் பார்த்தது போலவே, 1984லிலும் அரசு வேடிக்கைப் பார்த்தது. வெறிபிடித்த கும்பல், தான் நினைத்ததைச் செய்தது. மோடி நியூட்டன் விதி பற்றி பேசினார்; மரம் விழுந்தால் பூமி நடுங்கும் என்று சொல்லி ராஜீவ் காந்தியும் அதேபோல்தான் நடந்துகொண்டார். 1984 நவம்பரில் நடந்த தேர்தலில் உருவான பரிதாப அலை காங்கிரசுக்கு பெருவெற்றி பெற்றுத் தந்தது. இந்த வெற்றிக்குப் பின், ஒரு தலைவர் படுகொலை செய்யப்பட்டதால் மக்கள் மத்தியில் ஏற்பட்ட துயரம் மட்டுமின்றி, காலிஸ்தான் பயங்கரவாதத்துக்கு எதிராக காங்கிரஸ் தூண்டிவிட்ட மதவாத வெறியும் காரணம் என்பது அந்தத் தேர்தல் பிரச்சாரத்தை நினைவுகூர்ந்தால் தெரியும்.
அப்போது ஆர்எஸ்எஸ் என்ன செய்து கொண்டிருந்தது? கும்பல் வன்முறை என்று சொல்லப்பட்டதை அமைப்பாக்குவதில் வளர்ப்பதில் ஆர்எஸ்எஸ் ஈடுபட்டிருந்தது. 1984 நவம்பர் சீக்கியர் படுகொலை தொடர்பாக ஆர்எஸ்எஸ் - பாஜககாரர்கள் மீதும் பல வழக்குகள் உள்ளன. இந்த கொடூரமான அரசு பயங்கரவாத மதவெறி தாக்குதலின் நிழலில் நடந்தத் தேர்தலில் ஆர்எஸ்எஸ் காங்கிரசுக்கு ஆதரவாக நின்றது; காங்கிரஸ் 400க்கும் மேற்பட்ட இடங்களில் வெற்றி பெற்றது; பாஜக இரண்டு இடங்களில் மட்டும் வெற்றி பெற்றது. தேசத்துக்கு, நாட்டின் ஒற்றுமைக்கு, ஓர்மைக்கு ஆபத்து என்ற தனது கருத்தை ஒட்டி காங்கிரஸ் செயல்பட்டுக்கொண்டிருந்தபோது, ராமஜென்ம பூமியில் ராமர் கோயில் கட்டுவது என்பதை மய்யமாகக் கொண்டு, பாபர் மசூதிக்கு எதிராக ஆர்எஸ்எஸ் இந்துத்துவா இயக்கத்தைக் கட்டியெழுப்பிக் கொண்டிருந்தது.
இந்துமயமாக்கப்பட்ட மதவெறி, பெரும்பான்மைவாத தேசியம் நோக்கி ஆர்எஸ்எஸ் ஸ÷ம் பாஜகவும் விவாத வரையறைகளை மாற்றிக் கொண்டிருந்தபோது, முக்கியமான கட்டங்களில் காங்கிரஸ் அவற்றுடன் போட்டியில் இறங்கியது; கூட்டு சதி செய்தது; சமரசம் செய்துகொண்டது; செயலற்று வழிவிட்டது. மோடி அரசாங்கத்தின் பாசிச ஆட்சி, மதவெறி தொடர்பாக காங்கிரஸ் செய்துகொண்ட சமசரங்கள், குற்றங்களில் இருந்து, நரசிம்மராவும் மன்மோகன் சிங்கும் துவக்கி வைத்த, பின்பற்றிய நவதாராளவாதக் கொள்கைகளில் இருந்து, இந்திரா காந்தியின், வலுவான அரசு, சுப்ரீம் தலைவர் என்ற நோய் பிடித்த ஒடுக்குமுறை எதேச்சதிகார ஆட்சி முறையில் இருந்து, வரலாற்றுரீதியாக தனது வலிமையைப் பெறுகிறது. இந்திரா காந்தி, சோவியத் யூனிய னுடனான போர்த்தந்திர உறவுடன் இந்தியாவை ஒரு பிராந்திய வல்லரசாக மாற்ற விரும்பினார்; தனது மேக் இன் இந்தியா இயக்கத்துடன் சர்வதேச மூலதனத்தை ஈர்ப்பதன் மூலம், அய்க்கிய அமெரிக்கா தலைமையிலான சர்வதேசப் போரில் இந்தியாவை ஒரு ராணுவ துணைதளமாக மாற்றுவதன் மூலம், ஒரு வலுவான அரசின் சுப்ரீம் தலைவர் என்ற ஒளிவட்டத்தைப் பெற மோடி விரும்புகிறார்.
வரலாற்று மாணவர்களும் ஜனநாயக, சமூக மாற்ற அரசியலில் ஈடுபடுபவர்களும் வேறுபாடு களை கவனிப்பது மட்டும் போதாது. அரசு அதிகாரத்தின் வழித்தடங்களின் தொடர்ச்சி கட்டங்கள், குறுக்குவெட்டு கட்டங்கள், மேலோங்கிய அரசியல் விவாதப் போக்கு ஆகியவற்றை கவனிப்பதும் முக்கியம்.
ஆர்எஸ்எஸ்ஸ÷க்கு மாறாக, காங்கிரசின் வரலாற்றின் மரபின் சாதக அம்சங்களை அங்கீகரித்து, காந்தி, நேரு போன்ற காங்கிரஸ் தலைவர்களின் மரபை முன்னிறுத்துவதும், காங்கிரஸ் ஆட்சியின் நீண்ட வரலாற்றில் நிகழ்த்தப்பட்ட குற்றங்களை சாதாரணமான நிகழ்வுகளாக்கி அவற்றை மன்னிப்பதும் வேறு வேறு விசயங்கள். இது போன்ற ஒரு முயற்சி எதிர்விளைவுகளையே உருவாக்கும். சிறுபான்மையினர் உரிமைகளுக்கான, ஜனநாயகத்துக்கான போராட்டத்தை, பல்வேறு சிறுபான்மைச் சமூகங்களையும் நெருக்கமாகக் கொண்டு வருவதன் மூலம் மட்டுமே வலுப்படுத்த முடியுமே தவிர, நிச்சயமாக ஒரு சமூகத்தை விலக்கி வைத்து அல்ல. சீக்கிய மக்கள் அனுபவித்து வரும் அந்நியப்படுத்துதலின் வலி, அவர்கள் மீண்டும் ஒரு முறை அரசியல் அந்நியப்படுத்துதலுக்கு உள்ளாக்கப்படவில்லை என்றால், இசுலாமியர் மீதான வெறுப்புக்கு எதிரானப் போராட்டத்தில், அவர்களை ஒரு சக்தி வாய்ந்த கூட்டாளியாக மாற்றும். பாசிசத் தாக்குதலுக்கு எதிரானப் போராட்டத்தில் சாத்தியப்பட்ட அளவுக்கு பரந்த ஒற்றுமையைக் கட்டுவதும், அதற்காக வெளிப்படையாகவும் நீக்குப்போக்காகவும் இருப்பது முக்கியம்; அதே நேரம், ஜனநாயகத்துக்கான போராட்டத்தில் விடாப்பிடியாகவும் உறுதியாகவும் இருப்பதும் அதே அளவுக்கு முக்கியமானது. விடாப்பிடித் தன்மையையும் குறுங்குழுவாதத்தையும் குழப்பிக் கொள்ள வேண்டாம்.
ஓய்வூதியம் தரும் கரிசனம் உண்மையிலேயே இருந்தால் 
வாராக் கடன்கள் வரட்டும்! பனாமா பணம் திரும்பட்டும்!
சென்ற ஆண்டு இறுதியில் மூணாறு பெண் தொழிலாளர்கள் வரலாறு படைத்தார்கள். இந்த ஆண்டு பெங்களூரு பெண் தொழிலாளர்கள் வர்க்கப் போராட்டத்தில் இன்னுமொரு அத்தியாயம் எழுதியுள்ளார்கள்.
இந்தியத் தொழிலாளர் வர்க்கம் மோடி அரசாங்கத்துக்கு மீண்டும் ஓர் அடி கொடுத்துள்ளது. 2015 செப்டம்பர் 2 அன்று பல லட்சக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் மோடி அரசின் தொழிலாளர் விரோதக் கொள்கைகளுக்கு, நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராக அணிதிரண்டார்கள். இந்த ஆண்டு நிதிநிலை அறிக்கையில் தொழிலாளர்களின் வருங்கால வைப்பு நிதிக்கு வரி விதிக்கப்படும் என்று அருண் ஜெட்லி சொன்னபோது அதற்கு எதிராக ஒரு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்டோரின் கையெழுத்துக்களுடன் மோடி அரசுக்குக் கடிதம் அனுப்பப்பட்டது. அறிவித்த ஒரு வாரத்திலேயே அந்த அறிவிப்பு திரும்பப் பெறப்படும் என்று அருண் ஜெட்லி அறிவித்தார். இப்போது, தொழிலாளர் வைப்பு நிதியில் முதலாளிகள் போட்ட பணத்தை 58 வயதுக்குப் பின்தான் எடுக்க முடியும் என்ற, இன்னும் சில பொருளற்ற புதிய நிபந்தனைகளுக்கு எதிராக பெங்களூருவில் பல பத்தாயிரக்கணக்கான பெண் தொழிலாளர்கள் பெங்களூரு நகரை நிறுத்தி வைத்தார்கள். பண்டாரு தத்தாத்ரேயா, அந்த நிபந்தனைகள் திரும்பப் பெறப்படும் என்று உடனடியாக அறிவித்தார்.
தொழிலாளர்களின் நிலைமைகள் பற்றி மோடி ஆட்சியின் அமைச்சர்களுக்கு ஒரு புண்ணாக்கும் தெரியவில்லை, அவர்கள் இந்திய சாமான்ய மக்களோடு எந்தத் தொடர்பும் இல்லாதவர்கள் என இந்த அரசாணை தெளிவாகக் காட்டுகிறது. இன்று 20 வயதுடைய ஒருவர் 50 வயதுக்குள் அய்ந்து வேலைகளாவது மாறுவார் என்று முதலாளித்துவ நிபுணர்களே சொல்கின்றனர். தொழிலாளர் வைப்பு நிதி அலுவலகத்தில் வைப்பு நிதி சேர்க்கும் தொழிலாளர்கள் எத்தனை பேர் 58 வயது வரை அதே நிறுவனத்தில் வேலையில் இருப்பார்கள்? மருத்துவம், கல்வி, கருமாதி, வேறு அவசரம் என்றால் தொழிலாளர்கள் அந்தப் பணத்தைத்தான் எடுக்கிறார்கள். தொழிலாளி அவர் உழைத்த பணத்தை அவருக்குத் தேவையான நேரத்தில் எடுக்க முடியாமல் எந்தக் கொம்பன் ஆணை போடுவது? முதலாளிகளும் அரசியல்வாதிகளும் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களும் சுருட்டுவது மக்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்துவிடும் காலத்தில் என் பணத்துக்கு சட்டம் போட நீ யார் என்ற கேள்வியுடன் எழுந்தார்கள் பெண் தொழிலாளர்கள். அமைச்சர் மண்டியிட்டார்.
தொழிலாளர்களது பணம் வைப்பு நிதியில் இல்லையென்றால் முதலாளி போட்ட பணத்துக்கு மூன்று வருட வட்டி மட்டுமே கிடைக்கும் என்று ரத்து செய்யப்பட்ட அந்த ஆணை சொன்னது. 2013 - 2014 நிலவரப்படி கிட்டத்தட்ட 8 லட்சம் நிறுவனங்களின் 12 கோடி தொழிலாளர்கள் வைப்பு நிதி அலுவலகத்தில் உறுப்பினர்கள். 2012 - 2013ல் ரூ.6.32 லட்சம் கோடி நிதி இருந்தது. இந்தத் தொகையை கையில் வைத்துள்ள அரசு அதற்கு வட்டி தந்துதானே ஆக வேண்டும்? கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்கு லட்சம் லட்சம் கோடிகள் விட்டுத் தரும் மோடி அரசு தொழிலாளர் பணத்தை ஏன் சுருட்டப் பார்க்கிறது? சுருக்கப் பார்க்கிறது?
முதலாளித்துவக் கருத்துக்களை கொண்டாடுபவர்களுக்கு தொழிலாளர்கள் மீது எந்த அளவுக்கு வன்மமும் காழ்ப்பும் இருக்கும் என்பதற்கு தொழிலாளர்களின் வைப்பு நிதி தொடர்பான பாஜக அரசின் அணுகுமுறையும் அறிவிப்புகளும் சான்று சொல்கின்றன.
நடப்பு நிதியாண்டுக்கான நிதிநிலை அறிக் கையில் தொழிலாளர்களின் வைப்பு நிதிக்கு வரி விதிக்கப்படும் என்ற அருண் ஜெட்லியின் முன்வைப்பு கடுமையான எதிர்ப்புக்குள்ளாகி, அவர் அதை திரும்பப் பெற நேர்ந்தது. தொழிலாளர் வர்க்கம் கொடுத்த அந்த தோல்வியில் இருந்து ஏற்பட்ட வன்மத்தால், வருங்கால வைப்பு நிதிக்கான வட்டியைக் குறைத்தார்கள் பாஜக ஆட்சியாளர்கள். அத்துடன் அந்த வன்மம் தீரவில்லை. இந்தியத் தொழிலாளர்கள் மீதான அடுத்தத் தாக்குதலுக்கு மோடி அரசு செல்கிறது.
நாட்டிலுள்ள தொழிலாளர்கள் தங்கள் உழைப்பில் இருந்து சிறுகச் சிறுகச் சேர்த்து, தொழிலாளர்களிடம் அடாவடியாகப் பிடுங்கியதில் ஒரு சிறிய பங்கை முதலாளியும் போட்டு சேர்த்து வைத்த வருங்கால வைப்பு நிதியில் கேட்பாரற்று இருக்கும் நிதியை முதியோர் ஓய்வூதியத் திட்டத்துக்குத் திருப்பப் போவதாக மோடி அரசாங்கம் அறிவித்துள்ளது.
சென்ற நிதியாண்டுக்கான நிதிநிலை அறிக்கையிலேயே இந்த முன்வைப்பு வெளியானது. அப்போதே கடுமையான எதிர்ப்பு எழுந்தது. இப்போது, வைப்பு நிதிக்கு வரி போட முடியாமல் போனதும், சென்ற ஆண்டு அறிவித்ததை செய்கிறது. ஏழு ஆண்டுகளுக்கு மேல் கேட்பாரற்று இருக்கும் நிதியை முதியோர் ஓய்வூதியத் திட்டத்துக்கு திருப்பப் போகிறார்கள்.
தொழிலாளர்கள் பணத்தில் கைவைக்க துணிச்சல் வருகிற இவர்களுக்கு முகேஷ் அம்பானி பணமாகவே வைத்திருக்கும் பல நூறு கோடிகளில் கைவைக்க முடியுமா? கவுதம் அதானியின் சகோதரர் பெயரும் பனாமா பேப்பர்களில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. அவரது சொத்துக்களை முடக்கும் துணிச்சல் அருண் ஜெட்லிக்கு உண்டா? அருண் ஜெட்லியும், மோடியும் வசனம் பேசுவதைத்தான் இந்திய மக்கள் இரண்டு ஆண்டுகளாக கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம். மக்கள் நலன் பேணும் ஒரே ஒரு உருப்படியான நடவடிக்கை கூட நல்ல காலம் வருவதாகச் சொன்னவர்களிடம் இருந்து வரவில்லை. ஆனால், உழைக்கும் மக்கள் பணத்தை சூறையாட திட்டங்கள் வகுக்கிறார்கள்.
கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களும் பெரும்பண மூட்டைகளும் வங்கிகளில் பல்லாயிரம் கோடிக்கணக்கில் கடன் வாங்கி திருப்பித் தராமல் இருக்கும் நிதிக்கு வாராக் கடன் என்று பெயர் வைத்து கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களை, பெரும் பணக்காரர்களை தப்பவிட்டு அந்த நிதியை அவர்கள் விழுங்க விட்டுவிடுவது போல், தொழிலாளர்கள் கேட்காமல் இருக்கும் நிதிக்கு கேட்பாரற்ற நிதி என்று பெயர் வைத்து அந்த நிதியை அரசே சுருட்டிவிடப் பார்க்கிறது.
கடன் வாராமல் இருப்பதற்கும் தொழிலாளர்களின் வைப்பு நிதி கேட்பாரற்று கிடப்பதற்கும் அரசுதான் பொறுப்பேற்க வேண்டும். இந்த நிதிகள் தொடர்பாக தனக்கு பொறுப்பு ஏதும் இல்லை என்பதுபோல், அவை தாமாகவே வாராமலும் கேட்பாரற்றும் கிடப்பதுபோல் அரசு சொல்லப் பார்க்கிறது. அரசு எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கை எடுத்தால் எப்படி வர வேண்டிய கடன் வந்தே தீருமோ அதுபோல், வைப்பு நிதியும் உரியவர்களுக்கும் போய்ச் சேரும்.
5 கோடி செயல்படாத கணக்குகள் வைப்பு நிதி அலுவலகத்தில் உள்ளன. இவற்றில் ரூ.30,000 கோடிக்கும் மேல் நிதி உள்ளது. தொழிலாளர்கள் சேர்த்த பணம் ரூ.27,000 கோடி கேட்பாரற்று கிடக்கிறது என, ரோஹித் வேமுலாவின் நிறுவனரீதியான படுகொலைக்கு காரணமான, மத்திய தொழிலாளர் அமைச்சர் பண்டாரு தத்தாத்ரேயா சொல்கிறார். இவ்வளவு பெரிய தொகைக்குச் சொந்தக்காரர்கள் யார் என்ற விவரங்கள் அரசாங்கத்திடம் எப்படி இல்லாமல் போகும்? எந்த நிறுவனம் வைப்பு நிதி செலுத்தியது, அந்த நிறுவனத்தில் வேலை செய்த தொழிலாளர்கள் யார், அவர்கள் எங்கு இருக்கிறார்கள் என்று கண்டுபிடிக்க, காவல் துறை, ராணுவம், புலனாய்வு துறை, இன்னும் பலப்பல வலைப்பின்னலுடன் சர்வ வல்லமை பொருந்திய ஒரு பொறியமைவால் முடியவில்லை என்றால் நம்ப முடியவில்லை. அந்தத் தொழிலாளர்கள் யார் என்று கண்டுபிடிக்க அரசாங்கம் முயற்சி ஏதும் எடுத்ததாக இன்று வரை எந்த அமைச்சரும் சொல்லவில்லை.
மானியம் நேரடியாக உரியவர்களுக்குச் சென்று சேர்வதை உறுதி செய்ய, ஆதார் அட்டை உட்பட ஏதேதோ நடவடிக்கைகள் எடுப்பதாக பெருமை பேசும் அரசால், சொந்த நாட்டு குடிமக்கள் எங்கிருக்கிறார்கள் என்று கண்டுபிடிப்பது சிரமம் என்றால், அனைத்து நவீன உள்கட்டுமான வசதிகள் இருந்தும் குறைந்த பட்ச கடமையைக் கூட செய்யத் திறனற்ற அரசுதான் எதற்கு? ஆதார் அட்டை வாங்க மக்களை நிர்ப்பந்தப்படுத்த முடிந்த ஓர் அரசால், அது வைத்திருக்கும் பணத்தை உரியவரிடம் ஒப்படைக்க திட்டமில்லாமலா போகும்?
100 கோடி பேருக்கு ஆதார் எண் வழங்கி விட்டதாக பூரித்துப் போகிற அரசின் கைகளில் அந்த 100 கோடி பேர் பற்றிய விவரங்கள் இருக்கின்றன. இந்த 100 கோடி பேருக்குள்ளேயே அந்தத் தொழிலாளர்கள் இருக்க மிகப்பெரிய வாய்ப்பு இருக்கிறது. அவர்களைக் கண்டுபிடிப்பது, அவர்கள் உயிருடன் இல்லை என்றால் அவர்கள் குடும்பத்தை கண்டுபிடிப்பது, அந்தக் குடும்பங்களிடம் இந்தப் பணத்தை முறையாக ஒப்படைப்பது ஆகியவற்றை மோடி அரசு உடனடியாகச் செய்ய வேண்டும்.
நாட்டில் உள்ள 276 பல் மருத்துவ கல்லூரிகளில் 117 கல்லூரிகள் இன்னும் தொழிலாளர் வைப்பு நிதி அலுவலகத்தில் பதிவு செய்யவில்லை. மீதமுள்ளவற்றில் 17 கல்லூரிகள் முறையாக வைப்பு நிதி செலுத்தவில்லை. இது வைப்பு நிதி அலுவலகம் நடத்திய சோதனையில் தெரிய வந்துள்ளது. மோடி ஆண்ட குஜராத்தில் உள்ள 12 பல் மருத்துவக் கல்லூரிகளில் 8 கல்லூரிகள் வைப்பு நிதி செலுத்தவில்லை. அந்த நிறுவனங்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டதாக செய்திகள் எதுவும் இல்லை. தொழிலாளர் வைப்பு நிதியில் உள்ள தொழிலாளர்களுக்கு உரிமையான நிதியை செலவழிக்க மூளை கசிய யோசிக்கும் மோடி அரசுக்கு இந்த நிறுவனங்கள் மீது நடவடிக்கை எடுத்து தொழிலாளர்களுக்கு வர வேண்டியதை வசூலிக்க நடவடிக்கை எடுக்கத் துப்பில்லை.
எங்கள் ஆட்சி ஊழல் கறை படியாத ஆட்சி என்று மோடி சொல்லித் திரிகிறார். பூரண மது விலக்கு கொண்டு வருவதாக ஜெயலலிதா சொல்வதும் இதுவும் ஒன்றுதான். பங்கஜா முன்டே கடலை மிட்டாயில் கூட ஊழல் செய்தது பற்றி செய்திகள் வந்தன. சுஷ்மா ஸ்வராஜ் லலித் மோடிக்கு மனிதாபிமானத்துடன் உதவி செய்தது, வசுந்தராவுக்கும் லலித் மோடிக்கும் இடையிலான வர்த்தக உறவுகள் எல்லாம் சந்தி சிரித்தன. எதற்கும் ஆதாரம் இல்லை, எந்த அமைச்சரும் பதவி விலக முடியாது என்று அடாவடி செய்தன பாஜக அரசாங்கங்கள். மக்கள் மறக்கவில்லை. வியாபம் ஊழல் பாஜக ஆட்சிக் காலத்தில் நீண்டது. செய்தி சேகரிக்கச் சென்ற பத்திரிகையாளர்கள் உட்பட பலர் மர்மமாக உயிரிழந்தனர். அந்த மர்ம முடிச்சுக்கள் இன்னும் அவிழவில்லை.
இந்த ஊழல் ஆட்சி காலத்தில், மத்திய அரசின் செலவினங்களில் ரூ.8,600 கோடிக்கும் மேல் எந்த விளக்கமும் இல்லை என்று ஆதார பூர்வமான செய்திகள் வெளியாயின. மத்திய தணிக்கையாளர் 2014 - 2015க்கான மத்திய அரசின் செலவினங்களை தணிக்கை செய்து தந்துள்ள அறிக்கையில் உள்ள விவரங்கள்படி, மத்திய அரசின் செலவினங்களில் ரூ.8,646.13 கோடி இதர செலவினங்கள் என்ற தலைப்பில் காட்டப்பட்டுள்ளது. 2014 மே முதல் மோடிதான் ஆட்சியில் இருக்கிறார். விவசாய நிதி நிறுவனங்களுக்காக ரூ.6,260 கோடி செலவிடப்பட்டுள்ளது. இதில் ரூ.6,000 கோடிக்கு, கிட்டத் தட்ட 96% செலவினத்துக்கு எந்த விளக்கமும் இல்லாமல் இதர செலவினங்கள் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. விமானப் போக்குவரத்து தலைப் பில் ரூ.824 கோடி இதர செலவினங்களாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது. மண் வளம் மற்றும் நீர் வளப் பாதுகாப்பு உள்ளிட்ட இன்னும் இரண்டு தலைப்புகளில் மொத்த செலவினங்களுமே இதர என்ற வகையில் காட்டப்பட்டுள்ளன. இந்த இதர என்ன என்று அரசாங்கத்தால் ஏன் தெளிவாகச் சொல்ல முடியவில்லை? அப்படி என்ன விளக்கம் தர முடியாத இதர செலவு? பல வழிகளிலும் மக்கள் பணம் கசிந்து ஒழுகி ஓடுவதைத் தடுப்பதை விட்டுவிட்டு, மீண்டும் மக்கள் பணத்தில் கைவைக்கப் பார்க்கிறது மோடி அரசு.
தொழிலாளர் வைப்பு நிதிக்கு 0.1% அளவுக்கு வட்டியைக் குறைப்பதால் ரூ.1,000 கோடி உபரி கையிருப்பில் இருக்கும் என்றும் தற்போதுள்ள நிலையில் வெறும் ரூ.673 கோடிதான் அந்த வகையில் இருக்கும் என்றும் அரசு சொல்கிறது. குஜராத்தில் அரசு நிறுவனம் எரிவாயு எடுப்பதாகச் சொல்லி அரசு தனியார் கூட்டு என்ற பெயரில் தனியார் நிறுவனத்தைக் கொழுக்க வைத்து ரூ.19,700 கோடி அளவுக்கு செலவு செய்து 2016 வரை அங்கு இன்னும் எரிவாயு எடுக்கப்படவில்லை. மோடி குஜராத் முதலமைச்சராக இருந்தபோது, அவரது தலைமையில் துவக்கப்பட்டத் திட்டம் அது. அரசுக்கு உபரி வருவது, கையிருப்பு இருப்பது பற்றி யார் கவலைப்படுவது என்று கணக்கே இல்லையா? பல ஆயிரம் ஆயிரம் கோடிகள் ஒரு சிலர் கைகளுக்குப் போவதற்கென திட்டம் தீட்டுபவர்கள் மக்கள் பணத்துக்கு மட்டும் நெருக்கி நெருக்கி கணக்குப் பார்க்கிறார்கள்.
முதியோருக்கு ஓய்வூதியம் தரும் கரிசனம் மோடி அரசுக்கு உண்மையிலேயே இருந்தால் வாராக் கடன்கள் வரட்டும். பனாமா பேப்பர் தகவல்கள்படி, பணம் நாட்டுக்கு திரும்பட்டும்.
இதைச் செய்யக்கூட வக்கில்லாத மோடி அரசைத் தண்டிக்க தொழிலாளர்கள் தயாராகி விட்டார்கள் என்பதே பெங்களூருவில் இருந்த வந்த இந்த ஆண்டு மே தினச் செய்தி.
கரும்பு விவசாயிகளுக்கு மிஞ்சுகிற கசப்பு
மூன்று கோடி விவசாயிகளும் ஒரு கோடி விவசாயத் தொழிலாளர்களும் நம்பியிருக்கிற கரும்பு உற்பத்தியில் விவசாயிகள் நலன் காப்பது என்ற பெயரில் தனியார் சர்க்கரை ஆலைகளின் நலன் காக்கும் ரங்கராஜன் குழு பரிந்துரைகளை அமல்படுத்தி அய்முகூ ஆட்சிக் காலத்திலேயே சர்க்கரை விலைக் கட்டுப்பாட்டில் மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டுவிட்டது. பொது விநியோகத்துக்கென சர்க்கரை ஆலைகள் உற்பத்தியில் கட்டாயமாக 10% சர்க்கரையை அரசுக்குத் தருவது என்ற பழைய நிலைக்கு முடிவு கட்டப்பட்டு சர்க்கரை ஆலைகள் அப்படி அரசுக்கு சர்க்கரை கப்பம் எதுவும் கட்ட வேண்டியதில்லை என்ற நிலை வந்து, பொது விநியோகத்துக்கு அரசு சந்தை நிலவரப்படி சர்க்கரை வாங்குவது என்ற நிலை ஏற்பட்டது. இதனால், அரசுக்கு ஆண்டுக்கு ரூ.5,600 கோடி கூடுதல் செலவும் வந்தது. முந்தைய நிலைமைகளில் இது ரூ.2,700 கோடியாக இருந்தது. ஆட்சி மாறிய பிறகும் இந்த தனியார் சர்க்கரை ஆலை ஆதரவுக் கொள்கை மாறவில்லை. மத்திய அரசின் இந்த கூடுதல் சுமை விவசாயிகள் நலன் காக்க என்று சொல்லப்பட்டது.
கர்நாடகா, உத்தரபிரதேசம், மகாராஷ்டிரா, பஞ்சாப், அரியானா போன்ற மாநிலங்களில் கரும்பு விவசாயிகள் தற்கொலை செய்துகொள்கிறார்கள். தமிழ்நாடு இதற்கு விதிவிலக்கல்ல.
ஒரு டன் கரும்புக்கு மத்திய அரசு நிர்ணயிக்கும் விலை நியாயமான, கட்டுப்படியாகும் விலை என்று சொல்லப்படுகிறது. மாநில அரசு நிர்ணயிக்கும் விலை மாநிலத்தில் அறிவுறுத்தும் விலை என்று சொல்லப்படுகிறது.
இந்த விலையை முழுமையாக விவசாயிகளுக்குத் தராமல் நாடு முழுவதும் தனியார் சர்க்கரை ஆலைகள் பாக்கி வைத்திருக்கின்றன. ஒவ்வோர் ஆண்டும் இது நடக்கிறது. மத்திய அரசு நிர்ணயிக்கும் விலையைத் தந்து விடுகிற தனியார் சர்க்கரை ஆலைகள் மாநில அரசு நிர்ணயிக்கும் விலையைத் தருவதில்லை. சில சமயங்களில் மத்திய அரசு நிர்ணயித்த விலையையும் தராமல் சில தனியார் சர்க்கரை ஆலைகள் விவசாயிகளுக்கு பாக்கி வைக்கின்றன. தமிழ்நாட்டிலும் கூட்டுறவு சர்க்கரை ஆலைகள் மாநில அரசு நிர்ணயிக்கும் விலையைத் தந்து விடுகின்றன. தனியார் சர்க்கரை ஆலைகள் அதைத் தருவதில்லை.
மத்திய அரசை விட கூடுதலாக நிர்ணயித்து மாநிலத்தில் உள்ள கரும்பு விவசாயிகள் மேல் கூடுதல் அக்கறை உள்ளது என காட்டிக் கொள்ள கூடுதல் விலை நிர்ணயிக்கும் மாநில அரசு, அந்த விலையை தனியார் சர்க்கரை ஆலைகள் தருகின்றனவா என கண்காணிப்பதில்லை.
தமிழ்நாட்டில் மொத்தமுள்ள 43 சர்க்கரை ஆலைகளில் 18 ஆலைகள் கூட்டுறவு ஆலைகள். தமிழ்நாட்டின் பெரிய தனியார் சர்க்கரை ஆலைகள் என்றால், இஅய்டி பாரி, பன்னாரி அம்மன், சக்தி சுகர்ஸ் போன்ற ஆலைகளைச் சொல்லலாம். இந்த எந்த ஆலையிலும் நட்டம் வரவில்லை. ஆலை உரிமையாளர்கள் யாரும் தற்கொலை செய்துகொள்ளவில்லை. அவர்களுக்கு லாபம் வருகிறது. தமிழ்நாட்டில், 2013 - 2014ல் விவசாயிகளுக்கு சர்க்கரை ஆலை முதலாளிகள் தர வேண்டிய பாக்கி ரூ.860 கோடி. கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக பாக்கி ரூ.600 கோடி. தங்களுக்கு தரப்பட வேண்டிய விலை தரப்படவில்லை என்று விவசாயிகள் புகார் எழுப்பிப் போராடும்போதும் அரசு நிர்ணயித்த விலையைத் தராத தனியார் சர்க்கரை ஆலைகள் மீது மத்திய மாநில அரசுகள் நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை.
மாறாக, விவசாயிகள் நலன் காக்க என்ற பெயரிலேயே மீண்டும் ஆலை முதலாளிகள் நலன் காக்கும் நடவடிக்கைகள் அறிவிக்கப்பட்டன. 2014 ஜ÷லையில் நாடு முழுவதும் விவசாயிகளுக்கு ஆலை முதலாளிகள் தர வேண்டிய பாக்கி ரூ.9,635 கோடி. 2014 ஜனவரியில் அறிவிக்கப்பட்ட ரூ.6,600 கோடி வட்டியில்லாக் கடனில், ஆகஸ்ட் 2014ல் அவர்களுக்கு ரூ.5,472 கோடி தரப்பட்டது. இன்னும் ஒரு ரூ.4,400 கோடி வட்டியில்லா கடன் செப்டம்பரில் தரப்பட்டது. இதற்குப் பிறகும் விவசாயிகளுக்கு வர வேண்டிய விலை வந்து சேரவில்லை.
2014 (அக்டோபர்) - 2015 (செப்டம்பர்) பருவ காலத்துக்கு, சர்க்கரை ஆலைகளுக்கு ரூ.6,000 கோடிக்கு குறைந்த வட்டியில் கடன் தர மோடி ஆட்சி முடிவு செய்தது. அதாவது முதல் ஆண்டு வட்டி தொகையான ரூ.600 கோடியை அரசே தரும் என்று சொன்னது. தனியார் சர்க்கரை ஆலைகளிடம் இருந்து ரூ.2,700 கோடிக்குத்தான் விண்ணப்பங்கள் வந்தன. அந்த ஆண்டில் விவசாயிகளுக்கு ரூ.12,248 கோடி பாக்கி வர வேண்டியிருந்தது. 2015 ஜ÷னில் விவசாயிகள் பெற வேண்டிய பாக்கி ரூ.21,000 கோடி என உயர்ந்தது.
கர்நாடகாவில் கரும்பு விவசாயிகளின் அடுத்தடுத்த தற்கொலைகளை அடுத்து, 2013 - 2014, 2014 - 2015 ஆண்டுகளில் சர்க்கரை ஆலைகள் தராமல் விட்ட பாக்கியான ரூ.3,043 கோடியை விவசாயிகளுக்கு அரசு தருவதாக 2015 ஜ÷லையில் அறிவித்தது. இதையும் பாக்கி வைத்திருக்கிற ஆலைகளில் உள்ள சர்க்கரையை பறிமுதல் செய்து ஏலத்தில் விற்று அதில் வரும் தொகையில் இருந்து இரண்டு தவணைகளாகத் தருவதாகச் சொன்னது. எப்போது விற்பது? எப்போது விளைவித்தவனுக்கு வர வேண்டிய பணம் வருவது? இது போக்கு காட்டுவது என கர்நாடக விவசாயிகள் சொல்கின்றனர்.
மத்திய மாநில அரசுகள் நிர்ணயிக்கும் விலை விவசாயிகளுக்குத் தரப்படுவதில்லை என்பதுபோல், அவர்களுக்கு மத்திய, மாநில அரசுகள் நிர்ணயிக்கும் விலை கட்டுப்படியாகவில்லை என்பதும் பெரும் பிரச்சனை. தமிழ்நாட்டில் ஒரு டன் கரும்புக்கு ரூ.4,000மாவது கிடைத்தால்தான் அது கட்டுப்படியாகும் என்று விவசாயிகள் சொல்கின்றனர்.
2012 - 2013 நிலவரங்களில் இந்திய அரசு தருகிற விவரங்கள் படி, ஒரு ஹெக்டேருக்கு 2012 - 2013ல் கரும்பு பயிரிட ஆன செலவு ரூ.1,57,600. சராசரியாக ஒரு ஹெக்டேருக்கு 70 டன் கரும்பு உற்பத்தி செய்யப்பட்டது. இன்றும் உற்பத்தி நிலைமை இதுதான். அந்த ஆண்டில் மத்திய அரசு அறிவித்த விலை ஒரு டன்னுக்கு ரூ.1,700. அப்படியானால் விவசாயிக்கு 70 டன்னுக்கு ரூ.1,19,000 கிடைத்தது. அரசு தரும் விவரங்கள் படி உற்பத்தி செலவுக்கே, விவசாயி ஆண்டுக்கு தன் கையில் இருந்து ரூ.38,600 போட வேண்டும். கரும்பு அவருக்கு கசப்புதான் தருகிறது. என்ன செய்வார் விவசாயி, தற்கொலை செய்து கொள்வது தவிர?
விவசாயி கேட்கும் ரூ.4,000 அவருக்குக் கிடைத்தால் கூட மாதம் ரூ.10,000 அவருக்கு மிஞ்சும். குறைந்தபட்ச கவுரமான பிழைப்புக்கு என்ன தேவையோ அதைவிடக் குறைவாகத்தான் அவர் கேட்கிறார். அடுத்து ஆட்சியைப் பிடிக்கத் தயாராக இருக்கும் திமுக தனது தேர்தல் அறிக்கையில் ரூ.3,000 தருவதாகச் சொல்லி இருக்கிறது. ஜெயலலிதா இப்போது அறிவித்துள்ள ரூ.2,850 அவர்களுக்குத் தரப்பட்ட வரம் என்பதுபோல் நடந்துகொள்கிறார். இப்போது வரம் தரும் நிலையில் தமிழக விவசாயிகள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் ஜெயலலிதாவுக்கும், கருணாநிதிக்கும், விவசாயிகள் பற்றிய அக்கறை சற்றும் இல்லாத மத்திய ஆட்சியாளர்களுக்கும் அவர்களுக்கு உரியவற்றைத் தர வேண்டும்.
ஜேஎன்யு மாணவர் தலைவர்கள் மீது ஒரு தலைபட்ச நடவடிக்கைகள் 
விடுதியில் இருந்து வெளியேற்றம், தடை, வளாகத்தில் நுழைய அனுமதி மறுப்பு
ஜேஎன்யுவில் போராடும் மாணவர்கள் மீதான தொடரும் வேட்டைக்கு எதிராக
சுதந்திரச் சதுக்கத்தில் காலவரையற்ற பட்டினிப் போராட்டம்
பிப்ரவரி 9 அன்று ஜேஎன்யுவில் நடந்த சம்பவம் தொடர்பாக ஜேஎன்யுவின் துணை வேந்தர் நியமித்த உயர்மட்ட விசாரணைக் குழு தனது அறிக்கையில் 10க்கும் மேற்பட்ட மாணவர்களுக்கு, ஜேஎன்யு மாணவர் சங்கத்தின் இந்நாள் முன்னாள் தலைவர்களுக்கு தண்டனை வழங்கப்பட்டுள்ளது. இந்த அறிக்கையை, அதில் சொல்லப்பட்டுள்ள தண்டனைகளை முழுவதுமாக நிராகரிப்பதாக ஜேஎன்யு மாணவர் சங்க துணைத் தலைவர் தோழர் ஷெஹ்லா ரஷீத் சொல்லியுள்ளார். அதற்கான காரணங்களையும் அவர் முன்வைத்துள்ளார்.
ஜேஎன்யு பல்கலை கழகத்தின் பதிவாளர் ஆர்எஸ்எஸ் ஆதரவாளர் என்பது ஏற்கனவே அம்பலப்படுத்தப்பட்டுள்ள நிலையில் அவரது அறிவுரையின் பேரில் நியமிக்கப்பட்ட புதிய துணை வேந்தர் இந்த உயர்மட்ட விசாரணைக் குழுவை அமைத்தார். அந்தப் பதிவாளர்தான் வளாகத்துக்குள் காவல்துறை வருவதை அனும தித்தார். அவர்தான் ஊடகங்கள் உள்ளே வர தடை விதித்தார்.
உயர்மட்ட விசாரணைக் குழுவின் தலைவரான ராகேஷ் பட்நாகர் இடஒதுக்கீட்டுக்கு எதிரானவர் என்பது நன்கறியப்பட்ட விசயம். இந்தக் குழுவில் தலித், பிற்படுத்தப்பட்ட பிரிவுகள், பெண்கள், சமூக அறிவியல் பாடங்கள் என எந்தவிதமான பிரதிநிதித்துவமும் இல்லை.
ஆர்எஸ்எஸ் கட்டளைப்படி இயங்குகிற இது போன்ற ஒரு குழு ரூ.20,000 வரை அபராதம், ஒரு செமஸ்டருக்கு தடை, விடுதியில் இருந்து வெளியேற்றுவது முதல் போராட்டத்தில் முன்னணிப் பாத்திரம் வகித்த அனிர் பன் அய்ந்து ஆண்டுகளுக்கு வளாகத்துக்குள் வரக் கூடாது என்பது வரையிலான தண்டனைகளை முன்வைத்துள்ளது. தேசத் துரோக வழக்குகள் உள்ளிட்ட பல வழக்குகளைச் சந்தித்து வருகிற கன்னையா குமாருக்கு ரூ.10,000 அபராதம் விதிக்கப்பட்டுள்ளது. முன்னாள் மாணவர்கள் இரண்டு பேர் வளாகத்துக்குள்ளேயே வரக் கூடாது என்றும் அந்த அறிக்கையில் சொல்லப் பட்டுள்ளது.
இந்த அறிக்கையை, தண்டனைகளை முழுவதுமாக ரத்து செய்ய வலியுறுத்தி ஜேஎன்யு வளாகத்தில் ஏப்ரல் 27 முதல் மாணவர்கள் கால வரையற்ற பட்டினிப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர். அவர்கள் பட்டினிப் போராட்டம் நடத்தும் இடத்துக்கு சுதந்திரச் சதுக்கம் என்று பெயரிட்டுள்ளனர்.
இந்தக் கேலிக் கூத்தான விசாரணை அறிக்கையை நாங்கள் முழுவதுமாக நிராகரிக்கிறோம். அது பழிவாங்கும் அறிக்கை. ஒருதலைபட்சமான அறிக்கை. அவர்கள் ஒரு குற்றமும் இழைக்காத மாணவர்கள். மிகவும் பின்தங்கிய பிரிவுகளைச் சேர்ந்தவர்கள். அவர்கள் அர்ப்பணிப்புமிக்க போராளிகள். இது மோடிக்கு எதிரான குரல்களை நசுக்கும் சதியே....
துணை வேந்தர் மத்திய அரசின் ஆணைகளுக்கேற்ப செயல்படுகிறார். அவர் முதலில் ஒரு கல்வியாளராக நடந்து கொள்ள வேண்டும். பிறகு ஆர்எஸ்எஸ் விசுவாசியாக நடந்து கொள்ளட்டும். விசாரணைக் குழுவின் தலைவர் ராகேஷ் பட்நாகர், இடஒதுக்கீட்டுக்கு எதிரான யூத் பார் ஈக்வாலிடியின் பொருளாளர். தண்டனைக்குள்ளாக்கப்பட்ட மாணவர்களின் பெரும்பாலானோர் தலித்துகள், இசுலாமியர்கள், பிற்படுத்தப்பட்ட சாதியினர்.
இந்த அரசாங்கத்தின் மாணவர் விரோத, தலித் விரோத போக்கை அம்பலப்படுத்த நாங்கள் நாடு முழுவதும் இயக்கம் நடத்தவுள்ளோம்.
இனியும் ஓர் ஏகலைவன் வேண்டாம். - ஷெஹ்லா ரஷீத்
பேச்சுச் சுதந்திரத்துக்கு 10,000, 20,000 என விலை நிர்ணயிக்க முடியாது
எதிர்ப்பை வெளியேற்ற முடியாது
கருத்துக்களை வளாகத்துக்கு வெளியே நிறுத்த முடியாது
நியாயங்களை தடை செய்ய முடியாது
மாணவர் வசந்தமாகத் துவங்கியது இப்போது எதிர்ப்பு, உறுதி, சீற்றம், துணிவு ஆகியவற்றின் கோடைக்காலமாக நீளப் போகிறது. நாக்பூரில் இருந்து ஆட்டுவிக்கப்படும் அப்பா ராவோ, ஜகதீஷ் குமாரோ, இந்த பொம்மைகளை ஆட்டுவிப்பவர்களோ யாராக இருந்தாலும், ஒரு விசயத்தை தெரிந்து கொள்ளட்டும். அவர்களுடைய உயர்மட்ட நாடகத்துக்கு மாணவர்களின் இன்னும் உயர்ந்த மட்ட நம்பிக்கை பதிலடி கொடுக்கும்.
நாங்கள் ஓரடி கூட பின்வாங்கப் போவதில்லை. இது வரையில் இல்லாத தாக்குதல்கள், இது வரையில் இல்லாத பதில்வினைகளை, ஒருமைப்பாட்டை உருவாக்கும் என்பதை நாங்கள் ஏற்கனவே பார்த்துவிட்டோம். கோடை விடுமுறை நாட்கள் வந்துவிட்டன. நாங்கள் சுதந்திரச் சதுக்கத்தில் இருந்து கொண்டு போராடப் போகிறோம்..... உயர்மட்ட விசாரணைக் குழுவின் அறிக்கையை ஏற்க முடியாது..... எந்தவிதமான தண்டனையையும் ஏற்க முடியாது... நாங்கள் எந்தக் ‘குற்றமும்’ செய்யவில்லை.... எதிர்ப்புக் குரல்களை குற்றமயப்படுத்தும் இந்த ஆபாசமான கருத்தைத்தான் நாம் எதிர்கொண்டாக வேண்டும். முறியடித்தாக வேண்டும்.... இந்த வளாகத்தில் நமது ஜனநாயக வெளியை பாதுகாப்பதற்கான போராட்டம் இது. நமது ஜனநாயக வெளியில், பஸ்தாரோடு, மாருதியோடு, சமூக நீதிக்காக, ரோஹித்துக்கு நீதிக்காக, தாத்ரிக்கு எதிராக அல்லது ஆணாதிக்கத்துக்கு எதிராக போராடும் நமது வெளியில், ஓர் அங்குலம் கூட சீர்குலைக்கப்படும் எந்த முன்மாதிரியையும் நாம் அனுமதிக்கக் கூடாது....
- அனிர்பன் பட்டாச்சார்யா
......முன்னாள் மாணவர்கள் இரண்டு பேர் மீது கூட நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று அறிக்கை சொல்கிறது. அவர்கள் விசாரணைக்குக் கூட அழைக்கப்படவில்லை. மாணவர்களை எந்த விதத்திலாவது வேட்டையாடுவது, தண்டிப்பது என்பதே துவக்கத்தில் இருந்து விசாரணையின் நோக்கம். இந்த வளாகத்தின் மாணவர்களும் ஆசிரியர்களும் உங்களைப் போல் ஆர்எஸ்எஸ் பாதங்தாங்கிகள் அல்ல என்பதை உங்களுக்கு நினைவூட்ட வேண்டுமா திரு.ஜகதீஷ் குமார்? உங்கள் நண்பர் அப்பாராவ் எங்கள் நண்பர் ரோஹித் மற்றும் அவரது தோழர்கள் விசயத்தில் இதையேதான் செய்தார். அவர்கள் எதிர்த்துப் போராடினார்கள். அவர்கள்தான் எங்களுக்கு உத்வேகம் அளிக்கிறார்கள். நாங்களும் எதிர்த்துப் போராடுவோம். மாணவர்கள் மீதான தண்டனைகளை எங்களால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. எங்கள் போராட்டத்தை எதிர்கொள்ளத் தயாராகுங்கள். - உமர் காலித்
வறிய மக்களின் நில உரிமைக்காகப் போராடிய 
இகக (மாலெ) தலைவர் கரோ பஸ்வான் படுகொலை
பேகுசராய் மாவட்டம், செரியா பரியாப்பூரிலுள்ள சகேவாசா கிராமத்தில் கரோ பாஸ்வான் என்று எல்லோராலும் அறியப்பட்ட 65 வயதுடைய இகக(மாலெ) தலைவர் தோழர் ரமேஷ்வர் பஸ்வான் ஏப்ரல் 15 அன்று இரவு அய்க்கிய ஜனதா தளத்தின் பாதுகாப்பிலுள்ள நிலப்பிரபுத்துவ குற்றமயக் கும்பலால் படுகொலை செய்யப்பட்டார். மகாதலித் பிரிவைச் சேர்ந்த தோழர் கரோ பஸ்வான் தலித்துகளுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட நிலத்தின் மீதான உரிமைக்காகவும் அதை ஆர்ஜிதம் செய்வதற்காகவுமான போராட்டங்களை முன்னின்று நடத்தி வந்தார்.
சில நாட்களுக்கு முன்னர் இதே மாவட்டத்தில் பாலியா ஒன்றியத்தில் இரண்டு இளம்கட்சித் தலைவர்களான மகேஷ்ராம் மற்றும் ராம் பிரவேஷ்ராம் ஆகிய இருவரும் பாஜக பின்புலம் கொண்ட கிரிமினல்களால் கொல்லப்பட்டனர். இரண்டு கொலைகளுக்கும் நிலம்தான் அடிப்படை பிரச்சனையாகும்.
தோழர் கரோ பஸ்வான், இரவு தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது கொலை செய்யப்பட்டிருக்கிறார். வேப்பமரத்திற்கு அடியில் பெஞ்சில் படுத்துத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது தோழர் பஸ்வான் கொல்லப்பட்டார் என அந்த இடத்துக்குப் பார்வையிடச் சென்ற தலைவர் சந்திரதேவ் வர்மா தெரிவித்தார்.
சம்பவத்தன்று இரவு 1 மணிக்கு தலித் குடியிருப்புப் பகுதிக்கு மோட்டார் சைக்கிளில் வந்த 3 பேர் அவரைத் துப்பாக்கியால் சுட்டனர். அவர் மீது 5 குண்டுகள் பாய்ந்தன. 9 மி.மீ. அளவுள்ள குண்டுகள் துளைத்து சம்பவ இடத்திலேயே அவர் இறந்துவிட்டார்.
இந்தச் சம்பவத்தைக் கண்டித்து ஏப்ரல் 20 அன்று பேகுசராய் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் முன்பும், மாநிலத்தின் பல பகுதிகளிலும் எதிர்ப்பு நாள் கட்டமைக்கப்பட்டது.
இந்தக் கிராமத்தில், சாவித்திரி தேவி என்பவருக்கு சொந்தமான நிலத்தில் 106 ஏக்கர் நிலம் நில உச்சவரம்புக்கு அப்பாற்பட்டது என அறிவிக்கப்பட்டு, 1990 - 1991ல் 85 பயனாளிகளுக்கு விநியோகம் செய்யப்பட்டது. ஆனால் வறிய மக்களான அவர்களால் அந்த நிலத்தை உண்மையில் சொந்தம் கொண்டாட முடியவில்லை. இந்தச் சூழலில் நிலச்சுவான்தாரர்கள் 20 ஏக்கர் நிலத்தை விற்றுவிட்டனர்.
2000ல், அப்போதிருந்த ராமைய்யா என்ற துணை மாஜிஸ்ட்ரேட், (பின்னாளில் பட்டியலின மக்களின் சேர்மனாக பொறுப்பேற்றவர்) நிலச்சுவான்தாரர்கள் கொடுத்த தவறான ஆவணங்களின் அடிப்படையில் நில உச்சவரம்பு ஆணையை திரும்பப் பெற்றார். ஆனால் பட்டாக்கள் மாற்றப்படாததால், பட்டாதாரர்கள் தொடர்ந்து வரி செலுத்தி வந்தனர். பின்னாளில் அக்கிராமத்தின் வறிய மக்கள் இகக (மாலெ) கட்சியில் இணைந்தனர்.
பிறகு மீண்டும் 2009ல் அந்த நிலத்தின் பாத்யதை தொடர்பான பிரச்சனை எழுந்தது. 2010ன் இறுதியில் அப்போதிருந்த துணை மாஜிஸ்ட்ரேட் ஜிதேந்திர ஸ்ரீவத்சவ் அலுவலகம் முன்பு வறிய மக்கள் 3 நாட்கள் தர்ணா போராட்டம் நடத்தினர். வறிய மக்களின் தொடர் போராட்டங்களுக்குப் பிறகு பழைய அதிகாரியின் உத்தரவை ரத்து செய்ததால் 86 ஏக்கர் நிலத்தை அவர்கள் உடைமையாக்கி அதில் விவசாய வேலைகளையும் துவக்கினர். முன்னாள் அதிகாரி போட்ட உத்தரவுக்கு எதிராக உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்கும் நடக்கிறது.
ராஷ்ட்ரிய ஜனதா தளத்துடன் தம்மை இணைத்துக் கொண்டிருக்கிற சாவித்திரி தேவியின் மகன் அசோக் சிங் மக்களை அப்புறப்படுத்தி நிலத்தைக் கைப்பற்ற வறிய மக்களுடன் அவ்வப்போது மோதலில் ஈடுபட்டு வந்தார்.
ஏப்ரல் 23 அன்று, டெல்லி பிஹார் பவன் முன்பு, இகக (மாலெ) செயல்வீரர்களின் தொடர் கொலைகளைக் கண்டித்து போராட்டம் நடத்திய இகக (மாலெ), அகில இந்திய மாணவர் கழக செயல்வீரர்கள் மீது காவல்துறை தாக்குதல் நடத்தியதோடு அவர்களைப் பல மணி நேரம் காவலிலும் வைத்தது. அகில இந்திய மாணவர் கழகத் தோழர்கள், ஜேஎன்யு வளாகத்தில் பீகார் அரசாங்கத்தின் கொடும் பாவியையும் எரித்தனர்.
அகில இந்திய மக்கள் மேடையின் தேசிய கருத்தரங்கம்
இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் உள்ள மக்கள் பிரச்சனைகளுக்கு குரல் கொடுப்பதில் முன்னணிப் பாத்திரம் ஆற்றி வருகிற அகில இந்திய மக்கள் மேடை, ‘ஆழமடைந்து வரும் சமூக பொருளாதார நெருக்கடியும், நாட்டையும் ஜனநாயகத்தையும் பாதுகாக்க மக்கள் போராட்டங்களை முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டிய வழியும்’ எனும் தலைப்பில் 18.04.2016 அன்று டெல்லியில் தேசிய அளவிலான கருத்தரங்கம் நடத்தியது.
பல்வேறு மக்கள் போராட்டங்களின் செயல்வீரர்களான டாக்டர் பினாயக்சென், சுனிலம் (சமாஜ் வாடி சமாஜம்) பேராசிரியர் ஜக்மோகன்சிங், ஜான் தயாள், ஹிமான்சு குமார், அய்சா கந்தல்வால் (ஜக்தன்பூர் சட்ட உதவிக் குழு), ரோமா மாலிக் (வன உழைக்கும் மக்களுக்கான மேடை) டாக்டர் மன்சூர் ஆலம், சாஹித் கமால், அனில் கமாடியா, ஆனந்த் ஸ்வரூப் வர்மா, வித்யா பூஷன் ராவத், என்டி பஞ்சோலி, அம்பரிஷ்ராய், திபங்கர் (இககமாலெ), பீம்ராவ் பன்சோத் (லால் நிஷான் கட்சி - லெனினிஸ்ட்) மங்கத்ராம் பஸ்லா (சிபிஎம் - பஞ்சாப்) மற்றும் ஜேஎன்யு, புனே பிலிம் டெலிவிஷன் இன்ஸ்டிடியுட் இன்ன பிற பல்கலைக் கழக மாணவர்களும் கலந்துகொண்டனர்.
மிகப் பெரும் விவசாய, பொருளாதார நெருக்கடிக்கு இடையிலும் மத்தியப் பிரதேசத்திலும், சட்டிஸ்கரிலும் விவசாய இயக்கங்கள் மீது ஒடுக்குமுறை கட்டவிழ்த்து விடப்படுவதாக, சுனிலம் தனது உரையில் கூறினார். மோடியின் அரசாங்கத்தில் இசுலாமியரை வெறுப்பது அரசின் கொள்கையாகிவிட்டது என்றார் ஜான் தயாள். இப்போது சட்டிஸ்கர் மாநிலம் பஸ்தாரில் நடைபெறும் ஒடுக்குமுறையை இப்போதுள்ள மோடி அரசாங்கத்தையும் தாண்டி வரலாற்றின் பதிவுகளிலிருந்து பார்க்க வேண்டும் என ஹிமன்சு குமாரும், பஸ்தாரில் எப்படி ஜனநாயகக் குரல்கள் நசுக்கப்படுகின்றன என கந்தேல்வாலும் உரையாற்றினர். ‘மக்களிடமிருந்து நிலத்தை எடுத்து கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்கு அளிக்க வேண்டிய தேவை இருக்கிறது’ என்று சரக காவல்துறை அதிகாரி தங்களிடம் குறிப்பிட்டதை கந்தேல்வால் சுட்டிக் காட்டினார். உத்தரபிரதேச வனப்பகுதியிலுள்ள உழைக்கும் மக்களின் ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான போராட்டங்கள் பற்றி ரோமா மாலிக் பேசினார். தேசத்துரோக குற்றச்சாட்டில்தான் உச்சநீதிமன்றம் சென்றுதான் பிணை பெற முடிந்தது என்றும் இப்போது மாணவர்கள் தேசத்துரோக சட்டத்திற்கு எதிராகவும், அரசு ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராகவும் போராடுவது கண்டு பெருமைப்படுவதாக பினாயக் சென் குறிப்பிட்டார்.
‘தடுத்து நிறுத்துவது மட்டுமல்ல, எதிர்தாக்குதல் தொடுப்பதும் இப்போதைய தேவை’ என இகக(மாலெ) பொதுச் செயலாளர் திபங்கர் குறிப்பிட்டார். பகத்சிங், அம்பேத்கர் மரபை பின்பற்றி மாணவர்கள் தொடுத்து வரும் எதிர்தாக்குதலுக்கு அவர் வாழ்த்துக்களை தெரிவித்தார். லால் நிஷான் கட்சி (லெனினிஸ்ட்)ன் பீம்ராவ் பன்சோத், அரசாங்கம் தபோல்கர், பன்சாரே மற்றும் பேராசிரியர் கல்புர்கி ஆகியோரை பாதுகாக்கத் தவறியதோடு கொலையாளிகளை சட்டத்தின் முன் நிறுத்தவும் தவறி விட்டதாகக் கூறினார். ஆர்எஸ்எஸ்ஸின் உலகப் பார்வைக்கும், அம்பேத்கரின் நோக்கு நிலைக்கும் உட்பொதிந்த மாறுபாடுகள் இருப்பதால் ஆர்எஸ்எஸ் - பாஜக எவ்வளவுதான் முயற்சி செய்தாலும் அவரை கையகப்படுத்த முடியாது என்றார். சிபிஎம் (பஞ்சாப்)ன் மங்கத்ராம் பஸ்லா, நாடு முழுவதும் இதுவரை இல்லாத விவசாய நெருக்கடியையும் கடும் வறட்சியையும் விவசாயிகள் சந்தித்து வரும்போது மோடி அரசாங்கம் விஜய் மல்லையாவைப் பாதுகாத்துக் கொண்டிருக்கிறது என்றார்.
ஏபிவிபி - ஆர்எஸ்எஸ் - பாஜகவின் கடும் ஒடுக்குமுறையையும், தேசத் துரோக குற்றச்சாட்டையும் சந்தித்துவரும் ஜேஎன்யு மாணவர் சங்கத் தலைவர்கள் கன்னையா குமார், உமர் காலித், அனிர்பன், ராமநாகா, அய்ஸ்வர்யா அதிகாரி ஆகியோரும் முன்னணி நிர்வாகிகள் அசுதோஸ் குமார், ஆனந்த் பிரகாஷ் நாராயணன் மற்றும் எஃப்டிஅய்அய்யின் ராகேஷ் சுக்லா ஆகியோரும் கூட்டத்தில் கவுரவிக்கப்பட்டனர்.
தேர்தல் களத்தில் இகக(மாலெ)
மனு தாக்கல் துவங்கிய ஏப்ரல் 22 அன்றே கவுண்டம்பாளையம், அம்பத்தூர், மாதவரம், திருபெரும்புதூர், வேடசந்தூர், குமாரபாளையம், உளுந்தூர்பேட்டை, குளச்சல் தொகுதிகளில் வேட்பாளர்கள் மனு தாக்கல் செய்தனர். மேட்டுப்பாளையத்தில் ஏப்ரல் 25 அன்றும் கந்தர்வகோட்டையில் ஏப்ரல் 26 அன்றும் மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டது.
கவுண்டம்பாளையம் மற்றும் கந்தர்வ கோட்டையில் இகக (மாலெ) மாநிலச் செயலாளர் தோழர் குமாரசாமி, உளுந்தூர்பேட்டையில் மத்தியக்குழு உறுப்பினர் தோழர் பாலசுந்தரம் கலந்து கொண்டனர்.
நூறு சத வாக்குப்பதிவை உறுதி செய்ய விளம்பரங்கள் வெளியிடும் தேர்தல் ஆணையம், தேர்தல் நாளன்று அமைப்பாக்கப்பட்ட தொழிலாளர்களுக்கு சம்பளத்துடன் கூடிய விடுப்பு இருப்பதுபோல், பல்வேறு பெரிய, சிறிய தொழிற்சாலைகளில் வேலை செய்யும் தற்காலிகத் தொழிலாளர்கள், பயிற்சியாளர்கள், அப்ரண்டிஸ்கள் தினக்கூலி ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள், சிறிய, பெரிய வர்த்தக நிறுவனங்களில், உணவு விடுதிகளில், அடுமனைகளில், மளிகைக் கடைகளில் வேலை செய்யும் தொழிலாளர்கள், கட்டுமான மற்றும் பல்வேறு விதமான அமைப்புசாரா தொழிலாளர்களுக்கும் தேர்தல் நாளன்று விடுப்புடன் கூடிய விடுமுறை கிடைக்க தேவையான நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என கோவையில் மாவட்ட தேர்தல் அதிகாரிக்கு கடிதம் தரப்பட்டுள்ளது.
எங்கள் பிரச்சனைகளுக்கு என்ன தீர்வு? (அம்பத்தூர்)
வெள்ள நிவாரணம் ரூ.5,000 இதுவரை வந்து சேரவில்லை என்ற மக்கள், அரசு சொன்னதைச் செய்யவில்லை என்று அடுத்த தேர்தல் வரும்போதுதான் எதிர்க்கட்சிக்குத் தெரியுமா? என்று கேட்டார்கள்.
டன்லப் ஆலை விளையாட்டு மைதானம் ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிரான போராட்டத்தில் நூற்றுக்கணக்கான இளைஞர்கள் கைதாகினர். தேர்தல் போராட்டம் இருந்தபோதும் மக்கள் பிரச்சனைகளுக்கானப் போராட்டத்தை இகக (மாலெ) தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது.
வாக்குச் சேகரிப்பும் நிதி வசூலும் சேர்ந்தே நடக்கிறது. மற்றவர்களெல்லாம் நிதி கொடுத்து ஓட்டு கேட்கும்போது நீங்கள் மக்களிடமே நிதியும் வசூல் செய்கிறீர்களே என மக்கள் ஆச்சர்யமாக கேட்டார்கள். இம்முறை மாற்றம் வேண்டும் என்கிறவர்கள் நாங்கள் வாக்களிக்கிறோம், மற்றவர்களும் அளிக்க வேண்டுமே என ஆதங்கத்தோடு சொல்வதும் நடந்தது.
குப்தா பள்ளியில் நடக்கும் கட்டணக் கொள்ளைக்கு எதிராக, பள்ளியை அரசாங்கம் ஏற்று நடத்த வேண்டும் என்ற கட்சியின் தொடர் போராட்டத்தை கவனித்து வந்த அந்தப் பள்ளியின் பெண் ஆசிரியர் ஒருவர், எங்கள் வீட்டில் உள்ள 8 வாக்குகளும் உங்களுக்குத்தான் என்று சொன்னார்.
நாம்தான் மக்களுக்காகப் போராடும் சக்தி என்று சரியாக அடையாளம் காண்பவர்கள் மத்தியில் இருந்து ஆளும் கட்சிகளைக் கேட்க வேண்டிய கேள்விகள், நாம் மட்டுமே அவர்களை நெருங்கிச் சென்று வாக்கு கேட்பதால், நம்மை நோக்கி எழுந்தன.
தேர்தல் நேரத்தில்தான் வந்துவிட்டீர்கள். நாங்கள் மழையில் துன்பப்பட்டபோது யார் வந்து எங்களைப் பார்த்தீர்கள் என்று ஒருவர் கேட்டார்.
இங்குள்ள மின்கம்பம் பல மாதங்களாக வளைந்து இங்குள்ள மக்களுக்கு ஆபத்தாக உள்ளது. இதை சரிசெய்யச் சொல்லி நாங்களும் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம். வாக்கு கேட்க வந்திருக்கிறீர்களே. எங்கள் பிரச்சனைகளுக்கு என்ன தீர்வு என்று கேட்டார்.
உப்புகாரமேடு பகுதியில் வாழும் ஒரு வாக்காளர், இங்கு தெருவிளக்கு சரியாக இல்லை. யாரும் இதை கவனிக்கவில்லை. இப்போது வாக்கு கேட்க மட்டும் அனைவரும் வருகிறார்கள் என்றார்.
நீங்கள் தொழிலாளர்களை மட்டும்தான் ஆதரிக்கிறீர்கள். ஊழியர்களை (ஸ்டாஃப்) ஆதரிக்க மாட்டீர்களா என்று லேலண்டில் வேலை செய்யும் ஊழியர் ஒருவர் கேட்டார்.
இங்கு ரோடுகளே சரியாக இல்லை. வாக்குகள் மட்டும் கேட்க வந்தீர்களா?
என்ன சாதித்தீர்கள், அம்பத்தூர் ரயில் நிலையத்தில் சுரங்கப் பாதை கோரிக்கை நிறைவேறவில்லையே என்று கேட்ட ஒருவரிடம் தொடர்ந்து மக்கள் போராட்டங்களில் உறுதியாக நிற்பதுதான் எங்கள் சாதனை என்று தோழர்கள் சொன்னார்கள்.
ஆளும்வர்க்கக் கட்சிகள் மீது அதிருப்தி (வேடசந்தூர்)
திருக்கோகரணம் பகுதியில், பாளையம், காடமநாயக்கனூரில் வாக்குச் சேகரிப்பு நடைபெற்றது. வாக்கும், நிதியும் சேகரிக்கப்பட்டது. ஒரு பகுதியில், அதிருப்தியுற்ற இகக(மா) தோழர்கள், இகக(மாலெ)வுக்கு ஆதரவளிப்பதாகக் கூறினர்.
நூறுநாள் வேலைத் திட்ட வேட்பாளர் (கந்தர்வகோட்டை)
23.04.2016 முதல் 26.04.2016 வரை தோழர் குமாரசாமி கந்தர்வகோட்டையில் முகாமிட்டிருந்தார். வேட்பாளர் ஊரான வீரடிப்பட்டி, மட்டங்கால், பெரியகோட்டை ஆகிய கிராமங்களில் வீடுவீடாகச் சென்று காலையும், மாலையும் வாக்குச் சேகரிப்பு நடைபெற்றது.
மூன்று கிராமங்களும், தொடர்ந்து மக்கள் பிரச்சனைகளுக்காக அவிகிதொசவும் இகக (மாலெ)யும் போராட்டம் நடத்தி வருகிற பகுதி. பகுதியில் இருந்த குழந்தைகள் கூட கொடியைப் பிடித்துக் கொண்டு வேட்பாளருடன் அணிவகுத்து வந்தனர். 26.04.2016 அன்று வேட்பு மனு தாக்கல் நடைபெற்றது. தோழர்கள் குமாரசாமி, ஆசைத்தம்பி, தேசிகன், பெரியகோட்டை ஊராட்சி மன்றத் தலைவர் கோவிந்தசாமி உடனிருந்தனர். அன்றே ஊழியர் கூட்டமும் நடைபெற்றது. அடுத்த கட்ட வேலைகளுக்காக திட்டமிடப்பட்டது.
கல்குவாரி முதலாளி, மருத்துவமனை நடத்தும் டாக்டர் போன்ற ஆளும் வர்க்கக் கட்சிகளின் வேட்பாளர்களுக்கிடையே சுதந்திர இடதுசாரி பதாகையை உயர்த்திப் பிடித்து 100 நாள் வேலைத் திட்டத்தில் வேலை செய்யும் பெண் வேட்பாளருக்கு வாக்களியுங்கள் என்ற அடிப்படையில் பிரச்சாரம் செய்யப்படுகிறது. இங்கு இகக(மா) வேட்பாளரும் களத்தில் இருக்கிறார்.
தொழிலாளி வாக்கு தொழிலாளிக்கே
(திருபெரும்புதூர்)
பண முதலைகளும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு சேவை செய்பவர்களும் காண்ட்ராக்டர்களும் வேட்பாளர்களாக வலம் வரும் போது, ‘தொழிலாளி ஒட்டு தொழிலாளிக்கே’ எனும் முழக்கம் தொழிலாளர்களிடையே ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
தொழிலாளர் பிரச்சனைகளுக்காக சங்கத்துக்கு தலைமை தாங்கி, போராடிய தொழிலாளி வேட்பாளர் என்ற அறிமுகம் வரவேற்பும், ஆதரவும் பெற்று வருகிறது.
சிஅண்ட்எஃப் ஆலைத் தொழிலாளர்கள் கூட்டத்தில் வேட்பாளருக்கு நிதி திரட்டப்பட்டது. டுவான் ஆலைத் தொழிலாளர்கள் ஆலை வாயிலில் வேட்பாளருக்கு சால்வை அணிவித்து ஆதரவைத் தெரிவித்தனர்.
வழக்கறிஞர் பிரகாஷ் சங்கத் தலைவராக இருக்கும் ஒன்றுபட்ட தொழிலாளர் முன்னணி இகக(மாலெ) வேட்பாளர் தோழர் ராஜேஷ்க்கு ஆதரவை தெரிவித்திருக்கிறது. மே 1 அன்று நடைபெறும் அதன் நிர்வாகிகள் கூட்டத்தில் வேட்பாளர் ராஜேஷ் கலந்து கொள்கிறார். நிசான் ஆலைத் தொழிலாளர்கள் ஆதரவு அளித்திருப்பதோடு நிதியும் திரட்டுகிறார்கள். ஹ÷ண்டாய் உட்பட பகுதி ஆலைத் தொழிலாளர்கள் ஆதரவு அளித்து வருகின்றனர்.
சந்தர்ப்பவாத கூட்டணிக்கு மாற்றாக (மாதவரம்)
இகக(மாலெ) தனது வேட்பாளரை அறிவித்த பிறகு இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மாநிலத் தலைமைக்கு கடிதம் கொடுக்கப்பட்ட பிறகு, இகக இந்தத் தொகுதியில் வேட்பாளரை நிறுத்தியிருக்கிறது.
உள்ளூர் மட்ட இகக தோழர்கள் இகக (மாலெ) இதைத் தவித்திருக்கலாம் என நம்மிடம் விவாதித்தனர். சந்தர்ப்பவாத கூட்டணிக்கு மாற்றாக இடதுசாரிகளின் சுதந்திர அறுதியிடலின் அவசியம், கடந்த கால அனுபவங்களிலிருந்து பாடம் கற்றுக் கொள்ளத் தவறக் கூடாது என இகக(மாலெ) தரப்பில் சொல்லப்பட்டது.
இகக(மாலெ) வைக்கின்ற அரசியல் முழக்கங்கள், வழிமுறைகள் சரி எனச் சொல்பவர்கள் கூட பெரிய கட்சிகள், பெரிய கூட்டணிகள் மத்தியில் சிறிய கட்சியான உங்களால் மக்கள் ஆதரவைப் பெற முடியுமா என்றே கேட்கின்றனர். இகக(மாலெ)யின் அரசியல் நிலைப்பாடு பற்றி அவர்களுக்கு விளக்கப்படுகிறது. பிரச்சாரம் விரிவாகவும், விளக்கமாகவும் எடுத்துச் செல்லப்பட வேண்டியதன் அவசியத்தை இது உணர்த்துகிறது.
பகத்சிங், அம்பேத்கர் வழி மரபை உயர்த்திப் பிடிப்போம்!
ஜனநாயக வழக்கறிஞர்கள் சங்க கருத்தரங்கம்
ஏப்ரல் 27 அன்று சென்னை உயர்நீதிமன்ற வளாகத்திலுள்ள பார் கவுன்சில் அரங்கில் ‘பகத்சிங், அம்பேத்கர் வழிமரபை உயர்த்திப் பிடிப்போம்’ என்ற தலைப்பில் ஜனநாயக வழக்கறிஞர்கள் சங்கம் கருத்தரங்கம் நடத்தியது. ஜனநாயக வழக்கறிஞர்கள் சங்க மாநில ஒருங்கிணைப்பாளர் தோழர் பாரதி தலைமை தாங்கினார். கருத்துரிமை பறிப்பு, சாதி ஆதிக்கம் ஆகியவற்றிற்கு எதிராகவும் தொழிலாளர்கள் போராட்டத்துக்கு ஒருமைப்பாடு தெரிவித்தும், ஜனநாயகத்துக்காகவும் ஜனநாயக வழக்கறிஞர்கள் சங்கம் நடத்திய பல்வேறு போராட்டங்களின் பதிவுகள் காட்சிப் படங்களாக அரங்கத்திற்குள் வைக்கப்பட்டிருந்தன.
மூத்த வழக்கறிஞர்கள் விஜயகுமார், கே.எம்.ரமேஷ், குமாரசாமி, வைகை, முன்னாள் பார் கவுன்சில் உறுப்பினர் வேல்முருகன், மனித உரிமை பாதுகாப்பு மய்யத்தின் மில்டன், உயர்நீதி மன்றத்தில் தமிழுக்காக போராடி சிறை சென்று வந்த செந்தமிழ் செல்வன் ஆகியோருடன் ஓய்வு பெற்ற உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி அரிபரந்தாமன் ஆகியோர் கலந்து கொண்டார்.
மூத்த வழக்கறிஞர் விஜயகுமார் தனது உரையில் இன்று நாடு இருக்கின்ற சூழலில் இடது, முற்போக்கு ஜனநாயக சக்திகளின் ஒற்றுமை அவசியம் என்றார். ஜனநாயக வழக்கறிஞர்கள் சங்க முயற்சியைப் பாராட்டினார்.
அடுத்துப் பேசிய மூத்த வழக்கறிஞர் குமாரசாமி, மத்திய மாநில அரசுகள் தேசத்துரோக சட்டத்தை பயன்படுத்தி போராடும் பிரிவினரை அச்சுறுத்திவிடலாம் என நினைக்கின்றன, இது ஜனநாயக விரோதமானது என்றார். இது நீக்கப்பட வேண்டும் என்ற அவர் கல்வி வளாகங்களில் சாதிய பாகுபாடுகளைக் களைய ரோஹித் சட்டம் இயற்றப்பட வேண்டும் என்றார். நீதிமன்றம் மக்களுக்கும் வழக்கறிஞர்களுக்கும் நெருக்கமாக இருந்திருந்தால் அதற்கு மத்திய போலீஸ் பாதுகாப்பு தேவைப்பட்டிருக்காது என்றார்.
மூத்த வழக்கறிஞர் வைகை, தனது பேச்சில் அம்பேத்கர் அரசமைப்பு சட்டம் எழுதியதைத் தாண்டி முதலாளித்துவ நிறுவனத்திற்கு எதிராக எழுதியிருந்த கருத்துக்கள் பற்றி குறிப்பிட்டார். கருத்துரிமை, பேச்சுரிமை, ஜனநாயக உரிமைகள் நிலைநிறுத்தப்பட வேண்டுமென குறிப்பிட்ட அவர் அதற்கு ஆதாரமான உயர்நீதிமன்ற உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்புகளை மேற்கோள் காட்டினார். அரசாங்கத்துக்கு எதிராக பேசுவதே தேசத் துரோகமாகாது என்றார். பகத்சிங், அம்பேத்கர் வழிமரபு இன்றைய காலத்தின் தேவை எனக் கூறினார்.
முன்னாள் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி அரிபரந்தாமன் தனது உரையில் இடஒதுக்கீட்டை ஒழித்துக்கட்ட எடுக்கப்பட்டு வரும் முயற்சிகள் பற்றி விளக்கி, சாதிய சமூகத்தில் இட ஒதுக்கீட்டின் அவசியத்தை வலியுறுத்தினார். வங்கியில் அம்பேத்கர் படம் மாட்டியதால் நீக்கப்பட்ட ஊழியர் ஒருவர் 12 வருட காலமாகியும் இன்னும் பணியில் அமர்த்தப்படவில்லை என்றார். டெல்லி ஜேஎன்யு மாணவர்கள் மீதான தாக்குதல் சம்பவத்தில் வழக்கறிஞர்கள் மீது விசாரணையின்றி நடவடிக்கை எடுக்க முடியாது என்ற பார் கவுன்சில், தமிழக வழக்கறிஞர்கள் மீது எடுத்திருக்கிற நடவடிக்கையை சுட்டிக் காட்டினார். நீதிபதிகள் நியமனத்தில் வெளிப்படைத் தன்மை இன்று வரை இல்லை என்றார். பழிவாங்கப்பட்ட தொழிலாளியை பாதுகாக்க சக தொழிலாளர்கள் எடுக்கின்ற நடவடிக்கையிலிருந்து வழக்கறிஞர் சமூகம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது என்றும் குறிப்பிட்டார். நீதித் துறைக்குள்ளும் புரையோடிப் போயுள்ள ஊழல், பிற்போக்கு சிந்தனை பற்றி ஏற்கனவே சொல்லியுள்ள உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகளின் கூற்றுக்களை மேற்கோள் காட்டினார்.
கருத்தரங்கில் கலந்து கொண்ட விருந்தினர்களுக்கு பகத்சிங், அம்பேத்கர் படம் பொறித்த நினைவுப் பரிசுகள் வழங்கப்பட்டன.

Search