COMMUNIST PARTY OF INDIA (MARXIST - LENINIST) - LIBERATION

COMMUNIST PARTY OF INDIA (MARXIST - LENINIST) - LIBERATION, TAMILNADU

Sunday, September 16, 2012

மாலெ தீப்பொறி, செப்டம்பர் 15 - 30, 2012, தொகுதி 11, இதழ் 4

உள்ளே...

இடிந்தகரை மக்கள் விடுத்துள்ள
அறிவார்ந்த, உகந்த நேரத்திலான
அழைப்புக்கு செவிசாய்க்க வேண்டும்!

மறக்க முடியாது
மன்னிக்கவும் முடியாது
நந்தனுக்குத் தடை வேண்டாம்!
நந்திகளே விலகுங்கள்!

தொழிலாளர் வர்க்கம் மீது
தீவிரப்படுத்தப்படும் தாக்குதலும்
ஜனநாயகத்தின் முன்னுள்ள சவால்களும்

சிவகாசி லாபவெறிப் படுகொலை:
விதிமீறல்களின் வெறித்தாண்டவம்

தாய்மை வர்த்தகம்

நகர்ப்புற வளர்ச்சித் திட்டமும்
உலக வங்கியும்

கல்வி

அரசும் புரட்சியும்

லெனின்

...கம்யூனிச சமுதாயத்தின் முதற்கட்டத்தில் (சாதாரணமாய் இது சோசலிசம் என்றழைக்கப்படுகிறது) ‘முதலாளித்துவ உரிமை’ அதன் முழு அளவிலும் ஒழிக்கப்பட்டுவிடுவது இல்லை; பகுதி அளவுக்கே, இதுகாறும் சித்தி பெற்றுள்ள பொருளாதாரப் புரட்சிக்கு ஏற்ற அளவுக்கே, அதாவது உற்பத்தி சாதனங்களைப் பொறுத்த மட்டிலுமே ஒழிக்கப்படுகிறது. ‘முதலாளித்துவ உரிமை’ இவற்றை தனி நபர்களுடைய தனி உடைமையாய் அங்கீகரிக்கிறது. சோசலிசம் இவற்றை பொது உடைமையாய் மாற்றுகிறது. அந்த அளவுக்கு - அந்த அளவுக்கு மட்டுமே - ‘முதலாளித்துவ உரிமை’ மறைகிறது.
ஆனால் அதன் மற்றொரு பகுதியைப் பொறுத்தவரை அது தொடர்ந்து இருந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. சமுதாய உறுப்பினர்களிடையே உற்பத்திப் பொருட்களின் விநியோகத்திலும் உழைப்பைப் பிரித்தளிப்பதிலும் ஒழுங்கியக்கியாய் (நிர்ணயிக்கும் காரணியாய்) தொடர்ந்து இருந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. ‘வேலை செய்யாதவன் உண்ணவும் வேண்டாம்’ என்னும் சோசலிச கோட்பாடு ஏற்கனவே சித்தி பெற்று விட்டது. ‘சம அளவிலான உழைப்பிற்கு சம அளவிலான உற்பத்திப் பொருட்கள்’ என்னும் மற்றொரு சோசலிச கோட்பாடும் ஏற்கனவே சித்தி பெற்று விட்டது. ஆயினும் இது இன்னமும் கம்யூனிசம் ஆகிவிடவில்லை. சமமல்லாதவர்களுக்கு சமமில்லா (மெய்யாகவே சமமில்லா) உழைப்பு அளவுகளுக்கு ஊதியமாய் சம அளவிலான உற்பத்தி பொருட்களை அளிக்கும் ‘முதலாளித்துவ உரிமை’ இன்னமும் ஒழிக்கப்பட்டாக வில்லை.
இது ஒரு ‘குறைபாடே’, ஆனால் கம்யூனிசத்தின் முதற்கட்டத்தில் இது தவிர்க்க முடியாதது என்று மார்க்ஸ் கூறுகிறார். ஏனெனில் கற்பனாவாதத்தில் ஈடுபடாதிருக்க வேண்டுமாயின், முதலாளித்துவத்தை வீழ்த்தியதும் மக்கள் உரிமை தராதரம் எதுவும் பாராது சமுதாயத்துக்காக வேலை செய்ய உடனடியாய் கற்றுக் கொண்டுவிடுவார்கள் என்று நாம் நினைக்கக் கூடாது. தவிரவும் முதலாளித்துவம் ஒழிக்கப்பட்டதும் இத்தகைய ஒரு மாறுதல் ஏற்படுவதற்கு வேண்டிய பொருளாதார முன் நிபந்தனைகள் உடனடியாய் படைக்கப்பட்டு விடுவதில்லை.
‘முதலாளித்துவ உரிமையின்’ தராதரத்தைத் தவிர இப்பொழுது வேறு தராதரம் இருக்கவில்லை. ஆகவே இந்த அளவுக்கு அரசுக்குரிய தேவை இன்னும் இருந்து வருகிறது. உற்பத்திச் சாதனங்களின் பொது உடைமையை பாதுகாப்பதுடன் உழைப்பிலும் உற்பத்தி பொருட்களின் விநியோகத்திலும் சமத்துவத்தை பாதுகாக்கக் கூடிய அரசு தேவைப்படுகிறது.
முதலாளிகளும் வர்க்கங்களும் இனி இல்லையாதலால் அந்தளவுக்கு அரசு உலர்ந்து உதிர்கிறது. ஆகவே எந்த வர்க்கமும் இனி அடக்கப்பட முடியாது.
ஆனால் அரசு இன்னும் அறவே உலர்ந்து உதிர்ந்து விடவில்லை, ஏனெனில் உண்மையில் சமத்துவமின்மையை புனிதமாக்கிடும் ‘முதலாளித்துவ உரிமையைப்’ பாதுகாக்க வேண்டியிருக்கிறது. அரசு அறவே உலர்ந்து உதிர முழு நிறைவான கம்யூனிசம் அவசியமாகும்.

கம்யூனிச சமுதாயத்தின் உயர்கட்டம்
மார்க்ஸ் தொடர்ந்து கூறுகிறார்:
‘.....கம்யூனிச சமுதாயத்தின் உயர்கட்டத்தில், தனிநபரை உழைப்புப் பிரிவினைக்குக் கீழ்ப்படுத்தி அடிமைத் தளையிடுவதும் அதனுடன் கூட மூளை உழைப்புக்கும் உடல் உழைப்புக்கும் இடையிலான எதிர்நிலையும் மறைந்த பின், உழைப்பானது பிழைப்புக்கான சாதனமாய் மட்டுமின்றி வாழ்வின் முதற்பெரும் தேவையும் ஆகியபின், தனி நபருடைய சர்வாம்ச வளர்ச்சியோடு கூட உற்பத்தி சக்திகளும் அதிகரித்துவிட்டபின் பொது சமுதாயச் செல்வத்தின் அருவிகள் எல்லாம் மேலும் அபரிமிதமாய் பெருக்கெடுத்து ஓடுகையில் - அப்பொழுதுதான் முதலாளித்துவ உரிமையின் குறுகிய வரம்பு முழுமையாகக் கடக்கப்பட்டு, சமுதாயம் தன் பதாகையில் ‘ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் அவருடைய ஆற்றலுக்கேற்ப, ஒவ்வொருவருக்கும் அவருடைய தேவைகளுக்கு ஏற்ப’ என்பதாய் பொறித்துக்கொள்ளும்!’

தலையங்கம்

கூடன்குளம்: சொந்த நாட்டு மக்கள் மீது அரசு தொடுத்துள்ள போர்

சென்ற ஆண்டு செப்டம்பர் 11 அன்று ஜெயலலிதா அரசாங்கத்தின் காவல்துறை திட்டமிட்டு தலித் மக்கள் பல பேரைச் சுட்டுத் தள்ளி பரமக்குடியை சுடுகாடாக்கியது. இந்த ஆண்டு செப்டம்பர் 10 அன்று இடிந்தகரையை மயான பூமியாக்கியுள்ளது.
சென்னை உயர்நீதி மன்றம் கூடங்குளம் அணுஉலையை திறக்க அணுஉலைக்குள் ஆபத்தான யுரேனியத்தை நிரப்ப 31.08.2012 அன்று அனுமதி அளித்தும் அணுசக்திக்கு எதிரான மக்கள் இயக்கம் தொடுத்த அனைத்து வழக்குகளையும் தள்ளுபடி செய்தும் தீர்ப்பு வழங்கியது. அந்தத் தீர்ப்பில், அரசு மக்களின் அச்சத்தைக் கணக்கில் கொண்டுள்ளது என்றும் ஜப்பான் புகுசிமா அணுஉலை விபத்தையும் கணக்கில் கொண்டுதான் கூடங்குளம் அணுமின் நிலையம் எல்லா முன்னேற்பாடு களுடன் கட்டப்பட்டுள்ளது என்றும் அரசின் கொள்கை முடிவில் நீதிமன்றம் தலையிட முடியாது என்றும் அப்துல்கலாம் சொல் லிவிட்டார் அணு உலை நன்றாக உள்ளது என்று, அதனால் அவர் கூறியதுபோல் அப்பகுதி மக்களுக்கு நலத்திட்டங்களை செயல்படுத்துங்கள் என்றும் தீர்ப்பு கூறியது.
மக்களின் அச்சத்தைப் போக்க எவ்வித நடவடிக்கையும் அரசு எடுக்கவில்லை என்பது உலகமே அறிந்தது. செப்டம்பர் 11 அன்று அணுஉலையில் எரிபொருள் நிரப்பப்படும் என அரசு அறிவித்தது. ஓர் ஆண்டிற்கும் மேலாக அமைதியாகப் போராடிக் கொண்டிருந்த மக்கள், இனி பொறுக்க முடியாது என்று அணு உலையை முற்றுகையிடுவோம் என அறிவித்தனர். மத்திய ரிசர்வ் படை, தொழிற்சாலைகள் அதிவிரைவுப் படை, அதிரடிப்படை என பல்லாயிரக்கணக்கான போலீஸ் கூடங்குளம், இடிந்தகரை மற்றும் கடற்கரை கிராமங்களைச் சுற்றி வளைத்தனர். போக்குவரத்து முற்றிலும் தடை செய்யப்பட்டது.
திருநெல்வேலி மாவட்ட ஆட்சியாளர், முற்றுகையின்போது பொதுமக்களுக்கு ஏதேனும் அசம்பாவிதம் நடந்தால், போராட்ட ஒருங்கிணைப்பாளர் உதயக்குமாரே பொறுப்பு என்றார். மாவட்ட ஆட்சியரும் அரசும், தன் மக்கள் மீது தாம் நடத்தப் போகும் யுத்தத்தில் ஏற்படும் இழப்பிற்கு உதயகுமார் பொறுப்பு என்றனர். காவல்துறை உயர்அதிகாரிகள் போராட்டக்காரர்கள் பெண்களையும் குழந்தைகளையும் கேடயமாக வைத்துள்ளார்கள் என்று சொல்லி போராட்டக்காரர்கள் வேறு பொதுமக்கள் வேறு எனப் பிரித்துப் பேசினர். எதற்கும் மசிய மறுத்த கிட்டத்தட்ட 10000க்கும் மேற்பட்ட மக்கள் செப்டம்பர் 9 அன்று நிராயுதபாணியாக கூடங்குளம் அணு உலைக்கு அருகே 500 மீட்டர் தூரத்தில் கடற்கரையில் அமர்ந்திருந்தார்கள். காவல்துறை மக்களிடம் பேசிப் பார்த்தது. மிரட்டிப் பார்த்தது. நீங்கள் எங்கள் எதிரியல்ல. உங்களை போராட்டத்திற்குப் பயன்படுத்தும் உதயகுமார், புஷ்பராயன், மைபா.ஜேசுதாஸன் போன்றவர்களே எங்கள் எதிரி என்றார்கள்.  நாங்கள்தான் போராடுகிறோம் என்று மக்கள் பதிலடி கொடுத்தார்கள்.
கூடன்குளம் அணுஉலையை இயக்க எரிபொருள் நிரப்பும் பணியை உடனடியாக நிறுத்தக் கோரி இடிந்தகரையில் இரண்டாவது நாளாகக் கூடியிருந்த மக்களை காவல்துறையினர் தடியடி நடத்தி கண்ணீர் புகைக் குண்டு வீசிக் கலைத்துள்ளனர்.
அந்தப் பகுதியே போர்க்களம் போல் காட்சியளித்தது. கடலோரம் கூடியிருந்த மக்களை காவல்துறையினர் தடியடி நடத்தி விரட்டியடித்தபோது, மக்கள் கடலுக்குள் ஓடிய காட்சி தாமிரபரணி படுகொலைக் காட்சியை மீண்டும் கண்முன் கொண்டு வந்துள்ளது. தமிழ்நாட்டில் காவல்துறை அராஜகம் நாளும் அதிகரித்து வருவதன் மற்றுமொரு நிகழ்வாக இடிந்தகரை மக்கள் மீது இந்தத் தாக்குதல் நடந்துள்ளது. மூன்று வயது குழந்தை கொல்லப்பட்டுவிட்டதாக புதிய தலைமுறை தொலைக் காட்சி செய்தி தருகிறது. பலரைக் காணவில்லை. பலர் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர்.
ஓராண்டு காலமாக இல்லாமல் செப்டம்பர் 10 அன்று தமிழக காவல்துறையினர் 3000 பேர் இடிந்தகரை பகுதிக்குள் நுழைந்துள்ளனர். இடிந்தகரை ஓராண்டு காலமாக ஏற்கனவே சுற்றி வளைக்கப்பட்டுள்ளதால் அந்தப் பகுதி மக்கள் இயல்பு வாழ்க்கையே வாழ முடியாத நிலையில் இன்று பகுதிக்குள்ளும் காவல்துறையினர் நுழைந்து பகுதியையே சூறையாடிருப்பது மக்களை மேலும் அச்சுறுத்தும் நடவடிக்கையே. தமிழ்நாட்டில் நந்திகிராம், சட்டிஸ்கர் போன்ற ஒரு நிலையை உருவாக்க ஜெயலலிதா முயற்சி செய்வதன் வெளிப்பாடே இந்த காவல்துறை நடவடிக்கை. உதயகுமார் மற்றும் போராட்டக் குழு தலைவர்களை கைது செய்யும் நடவடிக்கையில் காவல்துறை இறங்கியுள்ளது. காவல் துறையின் அனைத்து ஒடுக்குமுறை நடவடிக்கைகளும் உடனடியாக நிறுத்தப்பட்டு இடிந்த கரை மற்றும் சுற்றுப் பகுதிகளில் உள்ள காவல்துறையினர் உடனடியாக பகுதியை விட்டு வெளியேற வேண்டும். அணுஉலை இயக்கப் பணிகள் உடனடியாக நிறுத்தப்பட வேண்டும்.
மக்கள் வாழ்வை நாசமாக்கும், அடுத்தடுத்த சந்ததியினரை பாதிக்கும் கூடன்குளம் அணுஉலை வேலைகளை உடனடியாக நிறுத்த வேண்டும் என்று கோரி அமைதியான போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருந்த அணுஉலை எதிர்ப்புப் போராட்டக்காரர்கள் மீது தடியடி நடத்தி கண்ணீர் புகைக்குண்டு வீசித் தாக்கியதற்கு காரணமான காவல்துறை அதிகாரிகளை பணி நீக்கம் செய்யப்பட வேண்டும். அவர்கள் கைது செய்யப்பட்டு தண்டனைக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும்.
ஜெயலலிதா, கூடங்குளம் மக்கள் அணு உலை எதிர்ப்பாளர்களின் மாயவலையில் சிக்கி விடக் கூடாது என்றும் போராட்டத்தைக் கை விட்டு அணுஉலை இயங்க ஒத்துழைப்பு வழங்க வேண்டும் என்றும், மணப்பாட்டில் காவல் துறை துப்பாக்கிச் சூட்டுக்கு பலியான அந் தோணி குடும்பத்துக்கு ரூ.5 லட்சம் நிவாரணம் அறிவித்த கையோடு அது காவல்துறை தன்னை பாதுகாத்துக்கொள்ள நடத்திய துப்பாக்கிச் சூடு என்றும் அணுஉலை பாதுகாப்பாகத்தான் கட்டப்பட்டுள்ளது என்றும் மக்கள் அமைதி காக்க வேண்டும் என்றும் வேண்டுகோள் மற்றும் அறிவிப்பு விடுத்தார். தலையை மணலில் புதைத்துக் கொள்வதால் போராட்டங்கள் மங்கிவிடப் போவதில்லை.
தடியடி தாக்குதல் செய்தி கேட்டு திரண்டு வந்த மணப்பாடு மக்கள் மீது  காவல்துறையினர் நடத்திய துப்பாக்கிச் சூட்டில் அந்தோணி என்பவர் கொல்லப்பட்டுவிட்டார். தூத்துக்குடியில் ரயில் நிலையத்தை முற்றுகையிட்ட 3000க்கும் அதிகமான மக்கள் மீதும் தடியடி நடத்தப்பட்டுள்ளது. கடற்கரை கிராமங்கள் பற்றி எரிகின்றன. தமிழகம் முழுவதும் மாணவர்களும் மற்றவர்களும் காவல்துறையின் அராஜகத்துக்கு எதிராக, ஜெயலலிதாவின் மக்கள் விரோத நடவடிக்கைக்கு எதிராகப் போராட்டத்தில் இறங்கியுள்ளனர்.
கட்சிப் பொதுச் செயலாளர் தோழர் திபங்கர் பட்டாச்சார்யா முதலமைச்சருக்கு அளித்துள்ள கடிதத்தை நெல்லை மாவட்ட ஆட்சியரை சந்தித்து கட்சி மாநிலக் குழு உறுப்பினர் தோழர் சங்கரபாண்டியன் தலைமையிலான குழு தந்தது. ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் இருந்தபோதே, கடற்கரையில் கூடியிருந்த மக்கள் மீது காவல்துறை தடியடி தாக்குதல் நடத்திய செய்தி கிடைத்து ஆட்சியரை சந்திக்க சென்றிருந்த தோழர்கள் ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தினர். தோழர்கள் சங்கரபாண்டியன், ரமேஷ், தேன்மொழி, கணேசன் உள்ளிட்ட தோழர்கள் கைது செய்யப்பட்டு அன்று மாலை விடுவிக்கப்பட்டனர்.
 இப்போது 10,000க்கும் மேற்பட்ட அணு உலை எதிர்ப்பாளர்கள் இடிந்தகரை கோயில் முன்பு 48 மணி நேர உண்ணாவிரதப் போராட்டம் தொடங்கியிருக்கிறார்கள்.

கடிதம்

இடிந்தகரை மக்கள் விடுத்துள்ள
அறிவார்ந்த, உகந்த நேரத்திலான
அழைப்புக்கு செவிசாய்க்க வேண்டும்!


பெறுநர்
திருமிகு ஜெயலலிதா
மாண்புமிகு முதலமைச்சர்
தமிழ்நாடு

திருமிகு ஜெயலலிதா அவர்களுக்கு

அணுசக்திக்கு எதிரான மக்கள் இயக்கத்தின் பதாகையில் அணுமின்நிலையத்துக்கு எதிராக, அணுஉலையில் வேலைகளை துவக்குவதற்கு எதிராக, அமைதியான மக்கள் இயக்கம் நடத்திக் கொண்டிருக்கும், இடிந்தகரை மற்றும் அருகில் உள்ள கிராமங்களைச் சேர்ந்த மக்கள், செப்டம்பர் 9 அன்று ஆலையை முற்றுகையிடப் போவதாக அறிவித்துள்ளது பற்றி செய்திகளில் பார்க்கிறோம் (தி இந்து, செப்டம்பர் 7, 2012).

கூடன்குளம் அணுஉலையில் எரிபொருள் நிரப்புவதற்கு சென்னை உயர்நீதிமன்றம் இறுதி ஒப்புதல் அளித்தது முதல், மத்திய மாநில அரசாங்கங்களுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்த மக்கள் எடுத்த முயற்சிகள் பலனளிக்கவில்லை என்று தெரிகிறது. இந்த நெருக்கடியான கட்டத்தில்தான் அவர்கள் இதுபோன்ற ஒரு கடினமான நடவடிக்கை எடுத்துள்ளனர்.
இதன் விளைவுகள் குறித்து நாங்கள் ஆழ்ந்த கவலை கொள்கிறோம். தாங்கள் உடனடியாக தலையிட்டு ஆலை துவக்குவதை நிறுத்த வேண்டும் என வேண்டுகோள் விடுக்கிறோம். அந்தப் பகுதியில் உள்ள மக்கள் நீண்டகாலமாக அமைதியாகப் போராடிக் கொண்டிருக்கின்றனர்; அவர்களுக்கு பாதுகாப்பு தொடர்பான மிகவும் உண்மையான கவலைகள் பற்றிய ஏற்புடைய எந்த பதிலும் இதுவரை கிடைக்கவில்லை. எந்த அடிப்படையுமற்ற தேசத் துரோக குற்றச்சாட்டுகளையும் இன்னும் பல வழக்குகளையும் அவர்கள் எதிர்கொள்கிறார்கள். மக்கள் நலன் பற்றிய பிரச்சனையை, தற்போதைய தலைமுறை மட்டுமன்றி எதிர்கால சந்ததியினர் பற்றிய பிரச்சனையை அவர்கள் எழுப்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால், அவர்கள் மீது தேசத் துரோகிகள் என்று குற்றம் சாட்டப்படுகிறது.
இப்போது பிரச்சனை ஒரு முக்கியமான கட்டத்துக்கு வந்துவிட்டது. போராடிக் கொண்டிருக்கிற கிராமப்புற, கடலோர வறிய மக்கள் அணுஉலையை முற்றுகையிட முடிவு செய்திருக்கிறார்கள். ஜனநாயக முறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தலைவரான நீங்கள், தமிழக மக்களுக்கு பதில் சொல்லியாக வேண்டும் என்ற வகையில், இப்போதாவது மக்களின் கவலைகளுக்கும் நம்பிக்கையற்ற நிலைக்கும் கூருணர்வுடன் பதில்வினையாற்றுவீர்கள் என்று நம்புகிறோம். தங்கள் அடிப்படை உரிமையான பாதுகாப்பான வாழ்க்கைக்காக அமைதியாக போராட்டம் நடத்திக் கொண்டிருப்பவர்கள் மீது நீங்கள் காவல்துறையை ஏவக்கூடாது என்று நாங்கள் வேண்டுகோள் விடுக்கிறோம்.
ஒரு பேரழிவை எந்த நேரத்திலும் தடுக்கலாம். இந்திய மண்ணில் ஒரு ஃபுகுஷிமா நிகழ்வதைத் தடுக்க, கூடன்குளம் அணுஉலை இயங்கத் துவங்குவதைத் தடுக்க, இடிந்தகரை மக்கள் விடுத்துள்ள அறிவார்ந்த, உகந்த நேரத்திலான அழைப்புக்கு தாங்கள் செவிசாய்க்க வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுக்கிறோம்.

நன்றியுடன்

தங்கள் உண்மையுள்ள

திபங்கர் பட்டாச்சார்யா

பொதுச் செயலாளர்
இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (மார்க்சிஸ்ட் - லெனினிஸ்ட்)


செப்டம்பர் 9  2012

நாட்டு நடப்பு

மறக்க முடியாது மன்னிக்கவும் முடியாது

எஸ்.குமாரசாமி

2002 பிப்ரவரி 28 அன்று கோத்ராவில் சபர்மதி விரைவு வண்டியின் ஒரு பெட்டி எரிந்தது. (அந்த வழக்கில் 11 இசுலாமியர் களுக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது). அதற்குப் பிறகு குஜராத் பற்றியெரிந்தது. அரசு துணையுடன், மாநிலம் முழுவதும் இசுலாமியர்கள் வேட்டையாடப்பட்டனர். மாநிலம் முழுவதும் 1200 பேர் கொல்லப்பட்டனர். ஒரு வினைக்கு பதில்வினை இருக்கும் என்று ராஜதந்திரம் பேசினார் நரேந்திர மோடி. 1984 சீக்கியப் படுகொலை நடந்தபோது, நேரு குடும்ப வாரிசு ராஜீவ் காந்தி, ஒரு பெரிய மரம் விழுந்தால், அதிர்வுகள் இருக்கத்தானே செய்யும் என்றார். மதச்சார்பற்ற இந்தியாவில் இன்னமும் சீக்கியப் படுகொலைக்கு நீதி கிடைக்கவில்லை.

சுதந்திர இந்தியாவில் முதல்முறையாக, நரோடா பாட்டியா படுகொலையில் 31 பேருக்கு தண்டனை வழங்கப்பட்டுள்ளது. பாஜகவின் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் நல்வாழ்வு மற்றும் முன்னேற்ற துறையின் அமைச்சராக இருந்த, மூன்று முறை சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்த, குழந்தைகள் நல மருத்துவரான மாயா கோத்னானி, நரோடா பாட்டியாவில், 35 குழந்தைகள், 32 பெண்கள், 30 ஆண்கள் 97 பேரை படுகொலை செய்ய, தகவல் தந்து, ஆயுதங்கள் ஏற்பாடு செய்து, வழிநடத்தினார், சதி செய்தார் என 302, 120 பி பிரிவுகளின் கீழ் குற்றம் புரிந்ததாகத் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளது. 28 ஆண்டுகள் சிறை தண்டனை வழங்கப்பட்டுள்ளது. பஜ்ரங் தள்  அமைப்பாளரான பாபு பஜ்ரங்கிக்கு மரணம் வரை சிறை என்ற தண்டனையும், 7 பேருக்கு 31 ஆண்டுகள், 22 பேருக்கு 24 ஆண்டுகள் சிறை தண்டனையும் வழங்கப்பட்டுள்ளது. 10 வருடங்களுக்குப் பிறகு ஒரு தண்டனை. ஒரு குழந்தை தனது பள்ளிபடிப்பையே முடித்து விடும் காலம். உச்சநீதிமன்ற கண்காணிப்பு, சாட்சிகள் பாதுகாப்பு சிறப்புத் திட்டம், தடைகள் பல தாண்டி, விடாப்பிடியான முயற்சிகள் எடுத்த ஆர்வலர்களின் ஊடகவியலாளர்களின் பங்களிப்பு இல்லாமல் இந்தத் தீர்ப்பு சாத்தியமாகி இருக்காது.
நீதிபதி ஜோத்னா யக்னிக் தம் தீர்ப்பில் குறிப்பிடுகிறார்: ‘மாற்று மதத்தினர் உயிரைக் கொல்லப் புறப்படுவது ஆபத்தானது. அது மதச்சார்பற்ற சமூகத்தின் வேர்களையே வெட்டிவிடும்’.
‘அது வன்முறை சூறாவளி வீசிய நாள். ஜனநாயக இந்தியாவின் வரலாற்றில் இந்தச் சம்பவம் ஒரு கருப்பு அத்தியாயம். எல்லோர் கண்கள் முன்பும் தாக்குதல் நடத்தியவர்கள், பலியானவர்களின் அரசியலமைப்புச் சட்ட மனித உரிமைகளை நசுக்கினார்கள்’.
தீர்ப்பு தலையில் இடியாக விழுந்த பிறகும், அந்த நேரத்தில் முதலமைச்சராகவும் உள்துறை அமைச்சராகவும் இருந்த நரேந்திர மோடி பதவி விலகவில்லை.
குற்றவாளிகள், இந்தியாவின் மீது இந்தியாவின் அடிப்படைகள் மீது தாக்குதல் நடத்தியுள்ளனர். போர் தொடுத்துள்ளனர். தேச பக்தி தளும்பி நிற்க, கசாப்பை, உடனே நடுவீதியில் தூக்கு போடுங்கள் என்று கூப்பாடு போடுகிற கனவான்கள், குஜராத்தில் இந்தியா என்ற கருத்தையே வெட்டிச் சிதைக்கப் போர் புரிந்தவர்கள் விசயத்தில் மவுனம் காக்கிறார்கள்.

டெஹல்கா ஒலி நாடாக்கள்
டெஹல்காவின் அஷிஷ் கேதன் எடுத்த காணொளி காட்சிகள் குற்றத்தை நிரூபிக்கப் பெரிதும் உதவின. சிறப்பு விசாரணைக் குழு ராகவன் அஷிஷ் கேதன் தந்த ஆதாரங்களைப் புறக்கணித்தார். உயர்நீதிமன்றமும் உச்சநீதி மன்றமும் அவற்றை பொருட்படுத்தவில்லை. தேசிய மனித உரிமை ஆணையர் ராஜேந்திர பாபு, அந்த ஆதாரங்கள் பற்றி மத்திய புலனாய்வுத் துறை விசாரணை நடத்த வேண்டும் என உத்தரவிட்டது திருப்பு முனையாக இருந்தது.

விடை தேடப்படாத கேள்விகள்
மனித உரிமை ஆர்வலர் டீஸ்டா செடல்வாத் குழுவினர் குஜராத் பற்றியெரிந்த அந்த நாளில், மோடியின் வீட்டு தொலைபேசி, அலுவலக தொலைபேசி, முதலமைச்சர் அலுவலக தொலைபேசிகள் மதியம் 12 மணி முதல் பிற்பகல் 3 மணி வரை செயல்பட்ட விவரங்களை எடுத்துள்ளனர். பெரும் கலவரம் நடந்த பகுதிகள் மாநில காவல்துறை தலைவர் பாண்டே அலுவலகத்தில் இருந்து அரை கி.மீ தூரத்தில்தான் இருந்தன. அன்று 12 மணியில் இருந்து 3 மணி வரை குஜராத் பற்றியெரிந்த நேரத்தில், பாண்டேவுக்கு முதலமைச்சர் அலுவலகத்தில் இருந்து 15 தொலைபேசி அழைப்புக்கள் வந்துள்ளன. அந்த 3 மணி நேரமும், பாண்டே வெளியே செல்லவில்லை. அப்படியானால் பாண்டே ஒன்றும் செய்ய வேண்டாம் என உத்தரவிடப்பட்டதாகத்தானே முடிவு செய்ய முடியும். இது பற்றி, இன்னமும் பாண்டே, நரேந்திர மோடி மற்றும் அவரது அலுவலகத்தினர் விசாரிக்கப்படவில்லை.
நரேந்திர மோடிக்கு பிரதமர் கனவு. நாட்டின் முற்போக்கு ஜனநாயக மதச்சார்பற்ற தேசபக்த சக்திகளுக்கு அவர் தண்டிக்கப்படும் நாள் பற்றிய எதிர்ப்பார்ப்புகள்!

நகைப்புள்ளாகும் நரேந்திர மோடி
அமெரிக்காவின் வால் ஸ்ட்ரீட் ஜர்னல், வளர்ச்சிக்கு முன்மாதிரியாக நிறுத்தப்படுகிற குஜராத்தில் ஏன் ஊட்டச்சத்தின்மை நிலவுகிறது எனக் கேள்வி கேட்கிறது.
மோடி பதில் சொல்கிறார்: ‘ஒரு தாய் தன் பெண்ணை பால் குடி என்று சொன்னால், அந்தப் பெண் சண்டை போடுவாள். பால் குடித்தால் நான் குண்டாகிவிடுகிறேன், எனக்கு பால் வேண்டாம் என்று சொல்வாள். குஜராத் ஒரு மத்தியதர வர்க்க மாநிலம். இங்குள்ளவர்கள், ஆரோக்கியத்தை விட தோற்ற அழகு பற்றி உணர்வு கூடுதலாக உள்ளவர்கள். குஜராத்திகள் சைவ உணவு மட்டுமே சாப்பிடுபவர்கள்’.
இந்த மோடிதான் பிரதமர் கனவு காண்கிறார். ஆப்பிரிக்காவை விட மோசமாக, குஜராத்தின் 47% குழந்தைகள் ஊட்டச்சத்து உணவுக் குறைவால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார்கள். மனித வளர்ச்சிக் குறியீட்டெண்ணில் குஜராத் பின்தங்கி உள்ளபோது, கூருணர்ச்சியின்மைக் குறியீட்டில் மோடி மேலிடத்தில் உள்ளார்.

சிறப்புக் கட்டுரை

நந்தனுக்குத் தடை வேண்டாம்!
நந்திகளே விலகுங்கள்!


எஸ்.குமாரசாமி

ஊழல்களில் சிக்கித் தவிக்கும் காங்கிரஸ், மன்மோகனைக் காப்பாற்ற முடியாமல் தடுமாறுகிறது. இந்த நேரத்தில் தலித்துகளுக்கு பதவி உயர்வில் இடஒதுக்கீட்டிற்குத் தடையாக உள்ள உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்புக்களை எதிர்கொள்ள, அரசிலமைப்புச் சட்டத் திருத்தத்தைக் கொண்டு வருகிறது.


காங்கிரசின் கரிசனம் நம்பத் தகுந்ததா?
இந்தியக் குடியரசும் அதற்கு அமைப்பும் சாரமும் வழங்கிய அரசியலமைப்புச் சட்டமும் ஜனவரி 26 1950ல் இருந்து அமலில் உள்ளன. 60 ஆண்டுகள் கழிந்த பிறகு, தலித்துகளுக்கு உயர்பதவிகளில் என்ன இடம் இருக்கிறது? கூடன்குளம் பற்றி எப்போதும் உளறிக் கொண்டிருக்கும் நாராயணசாமி தந்த பதில்களைப் பார்த்தால் உண்மை நிலை புலப்படும்.
மார்ச் 2011 விவரங்கள் (மத்திய அமைச்சர் நாராயணசாமி தந்தவை)
டிசம்பர் 2011ல் நாராயணசாமி, அய்ஏஎஸ், அய்பிஎஸ், அய்எஃப்எஸ் பதவிகளுக்கு நேரடியாக 3251 பேர் எடுக்கப்பட்டதாகச் சொல்கிறார். தலித்துகள் 13.9%, பழங்குடியினர் 7.3%, இதரப் பிற்படுத்தப்பட்டோர் 12.9% மட்டுமே தேர்வு செய்யப்பட்டதாகச் சொல்கிறார்.
விவரங்கள் சுட்டெரிக்கும் உண்மையை புலப்படுத்துகின்றன. ஆளும் வர்க்கக் கட்சிகளின் சமூகநீதி அக்கறையின் பாசாங்கை பறைசாற்றுகின்றன. தலித்துகளுக்கு 60 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் உயர்பதவிகள் எட்டாக்கனிகளாக உள்ளன. இருக்கவே இருக்கின்றன, கூடுதல் தூய்மைப் பணியாளர்கள் பணிகள்!
நீதிமன்றங்கள் நியாயம் வழங்கினவா?
பிரண்ட்லைன் பத்திரிகையில் திரு.பி.எஸ். கிருஷ்ணன், நீதியை முன்னெடுத்துச் செல்வது என்ற கட்டுரையில் இது பற்றிய வாதங்களை தெளிவாக எழுதியுள்ளார். மண்டல் வழக்கை விசாரித்த உச்சநீதிமன்றத்தின் அய்ந்து நீதிபதிகளும் அதற்கடுத்த அமர்வங்களும் தலித் பதவி உயர்வு தொடர்பான அரசியலமைப்புச் சட்ட திருத்தச் சட்டங்கள், அரசியலமைப்புச் சட்டப்படி செல்லுமா என்ற எழுவினாவை பரிசீலித்தனர்.

தீர்ப்பின் சாரம்
1. சரத்து 16(1)படியான சமத்துவ உரிமை, குடிமக்கள் ஒவ்வொருவரின் அடிப்படை உரிமையாகும்; ஆனால், சரத்து 16ன் துணைப் பிரிவுகள் 4 மற்றும் 4எ இடஒதுக்கீடு வழங்கப்பட்டுள்ள அல்லது வழங்கப்படவுள்ள வகுப்பினருக்கு ஓர் அடிப்படை உரிமையை வழங்கவில்லை.
2. சரத்து 16ன் துணைப்பிரிவு 4அய்ச் செயல்படுத்துவதா இல்லையா என அரசு முடிவு செய்யலாம். தலித்துகள் பழங்குடியினர் மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் இடஒதுக்கீட்டை அடிப்படை உரிமையாகக் கோர முடியாது. இடஒதுக்கீடு வழங்கலாமா, வேண்டாமா என அரசே முடிவு செய்ய வேண்டும். 16 (4எ)யும் இதைப் போன்றதே. அரசின் முடிவுக்குட்பட்டது என்பதால், பதவி உயர்வில் இடஒதுக்கீட்டை தலித் மற்றும் பழங்குடியினர் அடிப்படை உரிமையாகக் கோர முடியாது.
3. அரசு, பதவி உயர்வு உள்ளிட்ட விசயங்களில் இடஒதுக்கீடு வழங்குவது அவசியம் எனக் கருதினால், விவரங்கள் அடிப்படையில் தான் எடுத்த முடிவுக்கு பின்வரும் நிபந்தனைகள் நிறைவேற்றப்பட்டனவா எனக் காண வேண்டும்.
அ) நிர்ப்பந்திக்கும் காரணங்கள் ஆ) பின்தங்கிய நிலை இ) சேவைகளில் போதுமான பிரதிநிதித்துவம் இன்மை. கூடுதலாக பின்வரும் நிபந்தனைகளும் வகுக்கப்பட்டன. ஈ) கிரீமி லேயரை ஒதுக்குதல் உ) அரசியலமைப்புச் சட்டப் பிரிவு 335 அவசியப்படுத்துகிற நிர்வாகத்தில் திறமை என்பதில் சமரசம் செய்யலாகாது.

போதுமான பிரதிநிதித்துவம் என்ற வாதம்
சரத்து 16 (4) மற்றும் 16 (4எ) இடையே நுட்பமான வேறுபாடு உள்ளது.
16 (4) அரசின் கருத்துப்படி அரசு சேவையில் போதுமான அளவு பிரதிநிதித்துவம் பெறாத எந்த ஒரு பின்தங்கிய பிரிவுக் குடிமக்கள் சார்பாகவும் இடஒதுக்கீடு வழங்கலாம்.
16 (4எ) அட்டவணை சாதியினர் மற்றும் பழங்குடியினர் அரசின் கருத்துப்படி அரசு சேவையில் போதுமான அளவு பிரதிநிதித்துவம் பெறவில்லை எனும்போது, பதவி உயர்வில் இடஒதுக்கீடு வழங்கலாம்.
பிற்படுத்தப்பட்டோர் விசயத்தில் ‘ஹய்ஹ் ஜ்ட்ண்ஸ்ரீட்’ ‘எந்த ஒரு’ என்று சொல்லப்பட்டுள்ள விசயம், அட்டவணை சாதியினர் மற்றும் பழங்குடியினர் விசயத்தில் ‘ஜ்ட்ண்ஸ்ரீட்’ ‘அந்த’ என்று மட்டுமே சொல்லப்பட்டுள்ளது. 16 (4)ல் அரசுக் கருத்துப்படி போதுமான பிரதிநிதித்துவம் இல்லை என்பதுதான் உள்ளது. அட்ட வணை சாதியினர் மற்றும் பழங்குடியினர் விசயத்தில், பார்த்த மாத்திரத்தில் போதுமான பிரதிநிதித்துவம் இல்லை என்று தெரியும்போது, போதுமான அளவு பிரதிநிதித்துவம் இல்லை என்பதை, அரசு நிரூபிக்க வேண்டியதில்லை. அவர்களுக்கு பதவி உயர்வில் இடஒதுக்கீடு கூடாது என வாதாடுபவர்களே, அவர்களுக்கு போதுமான பிரதிநிதித்துவம் இருப்பதை நிரூபிக்க வேண்டும்.

பின்தங்கிய நிலை என்ற வாதம்
அட்டவணை சாதியினர் மற்றும் பழங்குடியினரை, பொருளாதார, சமூக பின்தங்கிய நிலையில் இருந்து அடையாளம் காண்பது என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை. அட்டவணை சாதியினர் அந்த பின்தங்கிய நிலையிலும் மோசமான தீண்டாமைக்கு உட்பட்டவர்கள். பழங்குடியினர் அவர்களது தனித்த அடையாளம், கலாச்சாரம், பாதிப்புக்குள்ளாகும் தனிமைப்படுதலுக்கு ஆளானவர்கள்.
ஆகவே, அட்டவணை சாதியினர் மற்றும் பழங்குடியினர் விசயத்தில், பின்தங்கிய நிலை என்ற கருதுகோளை நுழைப்பது தேவையற்றது மட்டுமல்ல, ஆபத்தானதும் கூட.

திறமை என்கிற வாதம்
பார்ப்பனிய மெரிட் பார்வை கண்டிப்பாக, அட்டவணை சாதியினர் மற்றும் பழங்குடியினர் விசயத்தில் எந்தத் திறமையையும் காணாது. இந்த வாதத்திற்கு, அரசியலமைப்புச் சட்டப் பிரிவு 335அய் துணைக்கு அழைப்பது அயோக்கியத்தனமானது. சரத்து 335அய் இரண்டாக உடைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.
1. அட்டவணை சாதியினர் மற்றும் பழங்குடியினரின் கோரிக்கைகளைக் கணக்கில் எடுத்துக் கொண்டாக வேண்டும்.
2. சேவைகளுக்கும் பதவிகளுக்கும் நியமனம் செய்யும்போது, இடைவிடாமல் (கன்ஸ்சிஸ்டன்ட்லி) நிர்வாகம் செய்வதில் திறமை இருப்பதைக் காண வேண்டும்.
முதல் பகுதியே ஆதாரமான, அடிப்படை யான சரத்தாகும். இரண்டாவது பகுதி, ஒரு துணையான சொற்றொடர் தன்மை வாய்ந்ததே ஆகும்.
கோரிக்கைகள் (கிளைம்ஸ்) என்பது நிபந்தனை இல்லாதது. அட்டவணை சாதியினர் மற்றும் பழங்குடியினருக்கும், மற்றவர்களுக்கும் தேவைப்படும்போது, பயிற்சி, திசைவழி, செயல்திட்டங்களை முன்னெடுக்கலாம். அதைவிட முக்கியம், திறமையைத் தக்க வைப்பதற்கு ஒத்துவராத இதர பிரிவினரின் மனநிலைகளை மாற்றியமைக்க இந்தப் பயிற்சித் திட்டங்கள் உதவ வேண்டும் என்பதாகும்.
சமீபத்திய நாடாளுமன்ற வாதங்களில்,இட ஒதுக்கீடு போராளியான(?) சமாஜ்வாதிக் கட்சியின் நிலைப்பாடு கவனிக்கத்தக்கதாகும். இந்து நாளேடும் திமுகவும், சமாஜ்வாதிக் கட்சி, அட்டவணை சாதியினர் மற்றும் பழங்குடியினர் இடஒதுக்கீட்டை எதிர்க்கவில்லை, அதனை இதர பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கும் விரிவுபடுத்த வேண்டும் என்றுதான் சொல்கிறார்கள் என நியாயப்படுத்தப் பார்க்கிறார்கள்.
சமாஜ்வாதிக் கட்சியின் ராம் கோபால் வர்மா கேட்கிறார்: முன்வைக்கப்படும் நடவடிக்கை, அரசியலமைப்புச் சட்டத்திற்கே, விரோதமானது எனும்போது, இதர பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கும் இதை நீட்டிக்குமாறு நாங்கள் எப்படி கேட்க முடியும்?
காங்கிரஸ், இந்தத் திருத்தம், மாயாவதிக்கு உத்தரபிரதேசத்தில் மட்டுமே ஆதாயம் தரும் என்றும் மற்ற மாநிலங்களில் தனக்குத்தான் தலித்துகள் மத்தியில் ஆதரவைத் தேடித் தரும் என்றும் நம்புகிறது. முலாயம், தலித் வாக்குகள் தனக்கு உத்தரபிரதேசத்தில் எப்படியும் கிடைக்காது, மற்ற மாநிலங்களில் தமக்கு அது ஒரு பொருட்டல்ல எனக் கருதுகிறார். உத்தரபிரதேசத்தில் இதரப் பிற்படுத்தப்பட்டோர் மற்றும் உயர்சாதியினர் வாக்குகளைப் பெற, பதவி உயர்வில் அட்டவணை சாதியினர் மற்றும் பழங்குடியினர் இடஒதுக்கீட்டை எதிர்ப்பதில்தான் தமக்கு ஆதாயம் எனக் கருதுகிறார். அவசியமான, நியாயமான இடஒதுக்கீட்டிற்கும், இந்தச் சமூகநீதிக் காவலர்களுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?

நிர்ப்பந்திக்கும் காரணங்கள்
இது ஓர் அமெரிக்கச் சட்டக் கோட்பாடு. இதனை இந்திய உச்சநீதிமன்றம் நீதி வழங்குதல் முறையில் புகுத்த வேண்டிய அவசியமில்லை. மேலும் இந்திய நீதிமன்றங்கள் இதனை இடஒதுக்கீட்டிற்கு உச்சவரம்பு வகுக்கவே பாலாஜி வழக்கில் பயன்படுத்தின. தற்சமயம் மத்திய அரசு அளவில் பதவி உயர்வில் அட்டவணை சாதியினர் இடஒதுக்கீடு 15%, பழங்குடியினர் 7.5% என்றே உள்ளது. ஆக, இது எப்படிப் பார்த்தாலும் 50% என்ற உச்சவரம்பை எட்டாது. 2001 மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்புப்படி அட்டவணை சாதியினர் 16.4%, பழங்குடியினர் 8.2%தான். மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்புப்படி இட ஒதுக்கீடு வழங்கினாலும் பாதிப்பு இல்லை.
சமத்துவக் கோட்பாடு அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடு என்று சொல்லும்போது, அதனை சமூக சமத்துவம் அடிப்படையிலான சமூகநீதி என நீதிமன்றங்கள் காணத் தவறுகின்றன.

நந்தனுக்குத் தடை வேண்டாம்!
நந்திகளே விலகுங்கள்!

பரமக்குடி, பதானி தோலா, வெண்மணி, ஊஞ்சனை, பெல்ச்சி, கயிர்லாஞ்சி என நாளும் கொலையாவோருக்கு, பதவி உயர்வில் இட ஒதுக்கீட்டுக்கு தடை போடுவது சமூகநீதிக்கு உகந்ததல்ல. அதற்கு வழிவிடுவோம். பின்னர் இதர பிற்படுத்தப்பட்டோரின் நியாயமான கோரிக்கைகளை முன்னெடுப்போம்.

தொழிலாளர் வர்க்கம் மீது தீவிரப்படுத்தப்படும் தாக்குதலும் ஜனநாயகத்தின் முன்னுள்ள சவால்களும்

செப்டம்பர் 7 அன்று, டில்லியில் ஏஅய்சிசிடியுவும், அகில இந்திய மாணவர் கழகமும் இணைந்து மாருதி தொழிலாளர்களுக்கு ஆதரவாக கருத்தரங்கம் நடத்தின. கருத்தரங்கில் மாருதி தொழிலாளர்கள், தொழிற்சங்க தலைவர்கள், பத்திரிகையாளர்கள், அறிவுஜீவிகள் பங்கேற்றனர்.
ஜுலை  18 அன்று மாருதியில் நடைபெற்ற சம்பவம் நிர்வாகத்தால் நன்கு திட்டமிடப்பட்ட தாக்குதல் என்றும், இப்படி ஓர் ஏற்பாடு இருப்பது பற்றி தங்களுக்கு அன்று எதுவும் தெரியவில்லை என்றும், அன்று நடைபெற்ற பேச்சுவார்த்தையில் தொழிலாளர் தரப்பு பிரதிநிதிகளை அச்சுறுத்த வெளியிலிருந்து தொழிலாளர் போல் சீருடை அணிந்த குண்டர்கள் உள்ளே கொண்டுவரப்பட்டிருந்தார்கள் என்றும், வேலை நீக்கம் செய்யபட்டிருக்கும் பிரதிப் குமார் என்ற தொழிலாளி கருத்தரங்கில் பேசினார். வெளியிலிருந்து வந்திருந்த குண்டர்களே தீவைப்புச் சம்பவத்திற்கு காரணம் என்றும் அதனால்தான் மேலாளர் ஒருவர் உயிரிழக்க நேர்ந்ததாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார். தொழிற்சாலை வளாகத்தில் தொழிலாளர் சட்டங்கள்  அனைத்தும் மீறப்படுகின்றன என்று குறிப்பிட்ட அவர், நிரந்தரத் தொழிலாளியின் சம்பளத்தை விட மிகக் குறைந்த சம்பளம் கொடுத்து அதே வேலைக்கு பெரும் எண்ணிக்கையில் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் பணிக்கு அமர்த்தப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்றார்.
நிர்வாகம் தனது பண பலத்தை வைத்து, ஊடகங்களில் உண்மை நிலைக்குப் புறம்பாக தொழிலாளர்களை கொலையாளிகள், குற்றக் கும்பல் என்று சித்தரித்து வருகிறார்கள். ஆனால், ஆலைக்குள் வெளியிலிருந்து குண்டர்கள் கொண்டுவரப்பட்டிருந்தார்கள் என்ற செய்தியை எந்த ஊடகமும் பெரிதுபடுத்திக் காட்டவில்லை. இப்போது நாங்கள் வேலையிழந்து போலீசாராலும், நிர்வாகத்தின் குண்டர்களாலும் கொடுமைக்கு ஆளாகி நிற்கின்றோம் என்று மாருதியின் இன்னொரு தொழிலாளி கருத்தரங்கில் பேசினார்.
ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழக பேராசிரியர் அடுல் சூட், 2010 - 11 காலகட்டத்தில் குஜராத்தில்தான் அதிகமான கதவடைப்பும், வேலை நிறுத்தங்களும் நடந்ததாக புள்ளி விவரங்கள் இருந்தாலும், அந்த மாநில அரசு எதேச்சதிகார அரசாக இருப்பதாலும், கொடுமையாக உழைப்பைச் சுரண்டும் நிர்வாகங்களுக்கு பக்கபலமாக இருப்பதாலும், பெருநிறுவனங்கள் அம்மாநிலத்தில் முதலீடு செய்யவே விரும்புகின்றன என்று குறிப்பிட்டார்.
ஜுலை 18 சம்பவம் மாருதி ஆலையில் தொழிற்சங்கத்தை ஒழித்து கட்டும் சதியே என்று குறிப்பிட்ட புதிய தொழிற்சங்க முன் முயற்சி (என்டியுஅய்) அமைப்பின் ராகி செகால், இப்போதும் கூட அந்தச் சம்பவத்தில் சந்தேகத்திற்கிடமான போலீஸ் அதிகாரிகளே விசாரணை மேற்கொண்டு வருவதாக குற்றம் சாட்டினார்.
தொழிற்சாலை ஜனநாயகம் ஒடுக்கப்பட்டால் மாருதி ஆலையில் நடந்தது போன்ற சம்பவங்கள் மீண்டும் நடக்க வாய்ப்புள்ளது என்று குறிப்பிட்ட ஏஅய்சிசிடியுவின் அகில இந்திய தலைவர் எஸ்.குமாரசாமி, தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் மீது, பெருநிறுவன நிர்வாகம், காவல்துறை மற்றும் முன்னாள் இராணுவத்தினர் ஆகியோரின் கூட்டால் தொழிற்சாலை பயங்கரவாதம் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டுள்ளது என்றார். நிலக்கரி, 2ஜி அலைக்கற்றை, சுரங்கம் ஆகிய தொழில்களில் பெருநிறுவனக் கொள்ளையை அரசு ஊக்குவிப்பது போலவே, அதிக பட்ச லாபம் சம்பாதிக்க, தொழிலாளர்களை அதிகபட்சம் சுரண்டுவது என்பதற்கும் கவனம் குவிக்கிறது. இது 21ஆம் நூற்றாண்டு தொழில் நுட்பம், 19ம் நூற்றாண்டு தொழிலாளர் நிலைமைகள் என்பதில் முடிந்திருக்கிறது என்றார்.
தொழிற்சாலை மட்ட போராட்டங்கள், பழங்குடியினர் போராட்டத்தோடும், நாடு முழுவதும் நடக்கும் தொழிலாளர் போராட்டங்களோடும் ஒன்றுபடுத்தப்பட வேண்டும் என்று குறிப்பிட்ட தொழிலாளர் வரலாற்று ஆய்வாளர் பிரபு மஹாபட்ரா, மானேசர் மாருதி ஆலைப் போராட்டம், நிரந்தர மற்றும் காண்ட்ராக்ட் தொழிலாளர்களின் தலைவிதி ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்தது என்பதை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதின் வெளிப்பாடாக அமைந்திருக்கிறது, எனவே போராட்டம் ஒன்றுபடுத்தப்பட வேண்டும் என்றார். 2000க்குப் பிறகு உற்பத்தி உறவுகளில் ஏற்பட்டுள்ள புதிய திருப்பங்கள் காரணமாக நிரந்தரத் தொழிலாளர்கள் தனது வருவாயில் சரிவை சந்திப்பதாக அவர் குறிப்பிட்டார்.
ஜுலை 18 வன்முறை சம்பவம் பற்றி சுதந்திரமான நீதி விசாரணை வேண்டும், அனைத்து தொழிலாளர்களையும் விடுதலை செய்து மீண்டும் பணிக்கமர்த்த வேண்டும், குர்கான் - மனேசர்  பகுதியிலிருந்து காவல் துறையினர், துணை ராணுவப் படையினரை திரும்பப் பெற வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் கருத்தரங்கில் முன்வைக்கப்பட்டன.
தொழிலாளர் சட்டங்களை அமல்படுத்தவும், தொழிற்சாலை ஜனநாயகத்தை உயர்த்திப் பிடிக்கவும் அரியானா மாநில அரசாங்கம் பொறுப்பேற்க வேண்டும், பெரும்பான்மை தொழிலாளர் அங்கம் வகிக்கும் சங்கத்துக்கு கட்டாய அங்கீகாரம் அளிக்கிற வகையில் தொழிற்சங்கச் சட்டம் 1926 திருத்தப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் மீது கருத்தரங்கு தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றியது.

கட்டுரை

சிவகாசி லாபவெறிப் படுகொலை:
விதிமீறல்களின் வெறித் தாண்டவம்


சிவகாசியில் மீண்டும் ஒரு முறை தீப்பிடித்தது. இதுவரை நடந்தது போலவே விதிகள் மீறப்பட்டிருந்தன. இதுவரை நடந்தது போலவே இப்போதும் தீப்பிடிக்கும் என்று முன்னரே தெரிந்திருந்தது. இதுவரை நடந்தது போலவே உயிரிழப்பு ஏற்படும் என்று முன்னரே தெரிந்திருந்தது. இதுவரை நடந்தது போலவே தீப்பிடித்தால் பிடிக்கட்டும் என்று அலட்சியம் காட்டப்பட்டது.
இந்த முறை பிடித்த தீ இதுவரை இல்லாத அளவு பிடித்தது. ஆலை முதலாளியின் லாப வெறி அதிகமாக இருந்ததால் தீயும் அதிகமாகப் பிடித்தது. அங்கிருந்த தொழிலாளர்களின் உடல்கள் வெடித்துச் சிதறி விண்ணில் தூக்கி வீசப்படுவதை சக தொழிலாளர்கள் பார்க்க நேர்ந்தது. இது வரை இல்லாத அளவு அதிகமானோர் உயிரிழந்தார்கள். அதிகமானோர் காயமுற்றார்கள். அதிகமானோர் உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
இதுவரை இல்லாத அளவு குற்றங்கள், முறைகேடுகள் மூடி மறைக்கப்படுகின்றன. அமைச்சர்களும் அதிகாரிகளும் சம்பவ இடம் நோக்கி விரைகிறார்கள். நிவாரணம் அறிவிப்பு, மருத்துவமனை விஜயம், நாடாளுமன்றம் முதல் நகர்மன்றம் வரை இரங்கல் தீர்மானம் என சடங்குகள் நிறைவேறுகின்றன. இந்த மன்னிக்க முடியாத கொலைக் குற்றத்தை ஒரு கோரமான, சோகமான விபத்து போல் சித்தரிக்க முயற்சிகள் நடக்கின்றன.
விதிமீறல்களின் கோரத் தாண்டவத்தால் மனித உயிர்களுக்கு நேர்ந்த சேதத்தை முன் கூட்டியே கட்டுப்படுத்தத் தவறிய அதிகாரிகள், அதனால் அரசுக்கும் நிர்வாகத்துக்கும் ஏற்படக் கூடிய சேதத்தைக் கட்டுப்படுத்த தயாராக இருந்தார்கள். தீப்பிடித்தால் பார்ப்பது மட்டுமே எங்கள் வேலை என்று தீயணைப்பு அதிகாரி, உரிம ரத்து பற்றிய செய்தி தெரிந்திருந்தால் நாங்கள் முன்னரே நடவடிக்கை எடுத்து ஆலையை மூடியிருப்போம் என ஆட்சியர், மருந்து கலவையில் பிழை என்று ஆய்வாளர், தொழிலாளர்களின் கவனக்குறைவு என இன்னொரு அதிகாரி....
நடந்த படுகொலைக்கு தங்கள் பங்களிப்பு ஏதுமில்லை என்று சொல்லி தப்பிக்கும் முயற்சி அதிகாரிகள் தரப்பில் இன்று வரை நடக்கிறது. கிரானைட் கொள்ளைக்கு துணைபோனார்கள் என்று அதிகாரிகள் சிலர் கைது செய்யப்பட்டது போல் சிவகாசியில் இதுவரை ஏதும் நடவடிக்கை இல்லை.
விபத்து நடப்பதற்கான ஏற்பாடுகள் அங்கு இருந்துள்ளன. வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதென்றால் அரசின், அரசு நிர்வாகத்தின் குற்றமய அலட்சியத்தால், நடக்கும் என்று தெரிந்தே நடந்த படுகொலை இது.
முதலிப்பட்டி ஓம்சக்தி பட்டாசு ஆலையில் 35 அறைகளுக்கு அனுமதி வாங்கி 45 அறைகள் கட்டப்பட்டுள்ளன. அறைக்கு 4 பேருக்கு மேல் வேலை பார்க்கக் கூடாது என்ற விதிக்கு எதிராக 8 முதல் 12 தொழிலாளர் வரை வேலை செய்துள்ளனர். 480 பேர் வரை வேலை செய்துள்ளார்கள். 50 தொழிலாளர்களுக்கு மட்டுமே காப்பீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. ஆடம்பர ரக வெடிமருந்துகளை அனுமதிக்கப்பட்ட அளவிற்கு அதிகமாக வைத்திருந்ததோடு பாறைகளைப் பிளக்கும் வெடிமருந்துகளும் உள்ளே வைத்திருந்தாகச் சொல்லப்படுகிறது.
கல்குவாரி உரிமமும் வைத்துள்ள முதலாளி முருகேசன் ஆலை உரிமத்தை குத்தகைக்கு விட்டு காசு பார்த்திருக்கிறார். பட்டாசு தயாரிக்கும் இடங்களில் உட்காரும் பலகைகளில்கூட இரும்பு ஆணி இருக்கக் கூடாது. ஆனால், எல்லா பலகைகளிலும் இரும்பு ஆணி. தரைகளில் சட்டப்படி போடப்பட வேண்டிய ரப்பர் விரிப்புகளே கிடையாது. குழந்தைகளைப் போடும் தொட்டில்களை வெடி தயாரிப்புக் கூடத்திற்கு அருகிலேயே வைத்திருந்துள்ளார்கள். இப்படியாக தொழிற்சாலைகள் சட்டம், தொழிலாளர் நலச் சட்டம், தொழிலாளர் ஈட்டுறுதிச் சட்டம், வெடிமருந்துகள் கட்டுப்பாட்டுச் சட்டம் என எதையும் கண்டுகொள்ளாமல் எல்லா விதிகளையும் மீறித்தான் இந்த ஆலை செயல்பட்டு வந்துள்ளது. 
முதலிப்பட்டி முருகேசன் ஆலையில் மட்டுமல்ல, சிவகாசியில் இயங்கி வரும் 700 பட்டாசு ஆலைகளில் 95% ஆலைகளில் விதிமீறல்களே விதி. இந்த ஆலைகளில் வேலை செய்கிற 1.5 லட்சம் தொழிலாளர்கள் சட்டம் வரையறுத்துள்ள பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் ஏதும் இல்லாமல் நாளும் ஆபத்தான நிலைமைகளில்தான் வேலை செய்கிறார்கள். உரிமம் இல்லாமல் இயங்கும் ஆலைகள் சிவகாசியில் ஏராளம்.
40 விதிமீறல்கள் இருந்ததால் ஓம்சக்தி ஆலையின் உரிமத்தை ரத்து செய்து ஆன்லைனில் செப்டம்பர் 4 அன்று கடிதம் அனுப்பியதாக அதிகாரிகள் சொல்கிறார்கள். 40 விதிமீறல்கள் இருந்த ஆலையை அதிகாரிகள் உடனடியாக இழுத்து மூடி முத்திரை வைக்காமல் ஏன் ஆன்லைனில் ஆலை உரிமத்தை ரத்து செய்து கடிதம் அனுப்பினார்கள்? முருகேசன் ஆளும் கட்சியான அதிமுகவைச் சேர்ந்தவர். அவர் தன்னுடைய பட்டாசு ஆலையைப் பால் பாண்டி என்பவரிடம் குத்தகைக்கு விட்டுள்ளார். இதுவும் விதிமீறல். பால்பாண்டி அதிமுகவின் தற்போதைய அமைச்சர் ஒருவருக்கு பினாமி என்கிறார்கள்.
விபத்து நடந்தவுடன் வந்த செய்திகள் கொல்லப்பட்டவர்கள் எண்ணிக்கை 100அய்த் தாண்டிவிட்டதாகக் கூறின. சிவகாசி மருத்துவ மனையில் மட்டும் 50 சடலங்கள் இருப்பதாகச் சொன்னார்கள். சிவகாசிக்கு ஜெயலலிதா வருகிறார் என்று செய்திகள் வந்தன. ஆனால், மறுநாள் அனைத்தும் அடியோடு மாற்றப்பட்டு விட்டது. முதல்வர் வரவில்லை. இறந்தவர்கள் எண்ணிக்கை 38 ஆகிவிட்டது.
ஆலைக்குள் வேலை செய்தவர்களில் 4 பேரைத் தவிர மற்றவர்கள் காணவில்லை என்று திடீரென வந்த செய்தி அதற்குப் பிறகு வரவே இல்லை. இடிபாடுகளில் சிக்கியிருக்கலாம், மண்ணில் புதைந்திருக்கலாம் என்று சொல்லப்பட்ட செய்திகளும் அடுத்தடுத்து  காணவில்லை. செய்திகளே தொலைந்து போயின.
மேற்கு வங்கத்தில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்டு கொத்தடிமைகளாக்கப்பட்ட 35 தொழிலாளர்களில் அனில் என்ற 18 வயது சிறுவன் மடிந்தான். பலருக்கும் காயம். மருத்துவமனையில் அழுகிப் போய்விட்ட அனில் உடலை வைத்துக்கொண்டு என்ன செய்வது என்று தெரியாமல், இருக்க இடமின்றி, உண்ண உணவின்றி, குடிக்க நீரின்றி மருத்துவமனையைச் சுற்றிச்சுற்றி வந்தவர்களுக்கு உள்ளூர்வாசிகள் சிலர் உணவும் நீரும் வாங்கித் தந்துள்ளனர். அனிலும் அவர்களும் என்ன ஆனார்கள் என்று அதற்குப் பிறகு செய்திகள் இல்லை.
படுகாயமுற்று மருத்துவமனையில் உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருக்கும் 100க்கும் மேற்பட்டவர்களில் எத்தனை பேர் உயிர் பிழைப்பார்கள் என்று இன்னும் நிச்சயமாகத் தெரியவில்லை. அவர்களை காயமுற்றவர்கள் கணக்கில் காட்டி தன் கடமையை முடித்துக் கொண்டார்கள். இறந்து போனவர்களில் பெரும்பாலானோர் ஆலைக்கு வெளியே வேடிக்கைப் பார்ப்பதற்காகவும் காவல்துறை அதிகாரியின் உத்தரவையும் மீறி காப்பாற்றுவதற்காகப் போனவர்களும்தான் என்று சொல் லப்படுகிறது. ஆனால், அன்று காலை வழக்கம் போல்  திருத்தங்கல், செம்மநாயக்கன்பட்டி, விருதுநகர் போன்ற இடங்களில் இருந்து 3 பேருந்துகள் மற்றும் வேன்களில் கூட்டி வரப் பட்டு ஆலைக்குள் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த 400க்கும் மேற்பட்டவர்கள் என்ன ஆனார்கள், ஆலைக்குள் தொட்டில்களில் போடப்பட்டிருந்த குழந்தைகள் என்னவாயின என்பது பற்றியெல்லாம் எந்தத் தகவல்களும் இல்லை. பட்டாசு ஆலைகளில் வேலை பார்ப்பவர்கள் பெரும்பாலும் பெண்களும் சிறுவர் சிறுமியர்களும்தான். செப்டம்பர் 6 அன்று யாரும் உள்ளே செல்ல முடியாதபடி ஆலையைச் சுற்றி அரண் அமைத்துவிட்டார்கள் அதிகாரிகள். உண்மை மறைக்கப்பட்டு விட்டது.
பணியிடங்களில் போதுமான பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் இல்லாததால் தொழிலாளர்கள் மடிவது, அந்த மரணங்கள் மறைக்கப்படுவது, சாதாரண விசயமாக கடக்கப்படுவது நாளும் அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கிறது. சிவகாசி நடந்ததும் ஜேப்பியார் கல்லூரி விபத்தில் இறந்த தொழிலாளர்கள் பின்னுக்குப் போகிறார்கள். செப்டம்பர் 5 அன்று சிவகாசியில் தொழிலாளர் கள் எரிந்தபோது செய்தித் தாள்களில் வந்த செய்தி ஒன்று பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டு விட்டது. சென்னையில் உள்ள பள்ளிக்கரணையில் கட்டுமானப் பணிகளில் இருந்த பிற மாநிலத் தொழிலாளர்கள் 600 பேர், அவர்களை வேலைக்கு அமர்த்தியவர்கள் ஏற்பாடு செய்த குடிதண்ணீர் குடித்து வாந்தி, பேதிக்கு ஆளாகி மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டனர். இதில் இரண்டு பேர் மடிந்தும் போனார்கள். இந்த சம்பவத்திலும் அந்தத் தொழிலாளர்கள் அருகில் இருந்த குளத்தில் இருந்து மீன் பிடித்து சமைத்து சாப்பிட்டதால் நடந்த சம்பவம் என்று பூசி மெழுகினார்கள். பெரிய ஒரு சம்பவம் நடந்தவுடன் அதிகாரிகளை முடுக்கி விடுவதும் சில நாட்களுக்கு கெடுபிடி காட்டுவதும் பின்னர் எல்லாவற்றையும் கிடப்பில் போட்டு விடுவதும்தான் வாடிக்கையாக உள்ளது. மடிவது தொழிலாளர்கள்தானே. அலட்சியம். குற்றமய அலட்சியம்.     
இந்தியாவின் 100வது விண்வெளி ராக்கெட்டை இஸ்ரோ விண்ணில் அனுப்புவதைப் பார்க்க பிரதமர் மன்மோகன் சிங் வந்தார். அவரை வரவேற்கவும் வழியனுப்பவும் தமிழக முதல்வர் ஜெயலலிதா சென்றார். ஆனால், மக்கள் மகிழ்ச்சிக்காக தங்கள் உயிரைப் பணயம் வைத்து கண்ணைப் பறிக்கும் ராக்கெட்டுகளை தயாரித்த 150க்கும் மேலானவர்கள் (அரசாங்கக் கணக்குப்படியே) உயிரிழந்தும், உயிருக்கு போராடிக்கொண்டும் இருக்கிறார்கள். அவர்களைப் பார்க்க, ஆறுதல் சொல்ல சிவகாசிக்கு வர இவர்களுக்கு நேரமில்லை. இவர்களுக்கு உழைக்கும் மக்கள் உயிர்கள் ஒரு பொருட்டல்ல
 ஓம்சக்தி பட்டாசு ஆலையின் முதலாளி முருகேசனை பிடித்துவிட்டார்களாம். அவர் மீதும் அவரின் குத்தகைக்காரர் பால்பாண்டி மற்றும் 12 பேர்கள் மீது 304ஏ வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. அதாவது விபத்து வழக்கு. கொலைக் குற்ற வழக்கு அல்ல. முருகேசனும் ஜேப்பியார் போல் பத்து நாட்களில் பிணையில் வெளியே வந்து மீண்டும் பட்டாசு ஆலையை நடத்துவார்.
தேசிய மனித உரிமை ஆணையம் தமிழக அரசிற்கு நோட்டீஸ் அனுப்பியுள்ளது. தமிழக அரசு பழியை மருந்து கலவையை சரியான அளவில் கலக்காததால் ஏற்பட்ட விபத்து என்று தொழிலாளர்கள் மீதும், வேடிக்கைப் பார்க்கக் குவிந்ததால் ஏற்பட்ட விபத்து என்று பொது மக்கள் மீதும் போட்டு தப்பிக்கப் பார்க்கிறது. தமிழக தொழிலாளர் ஆணையாளர், தமிழக தலைமைத் தொழிற்சாலைகள் ஆணையாளர் போன்றவர்கள் எல்லாரும் முதல்வரையும் அமைச்சர்களையும் வரவேற்பதில்தான் அதிக அக்கறை காட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
பட்டாசு ஆலைகளை தொழிற்சாலைகள் துணைத் தலைமை ஆய்வாளர் மூன்று மாதங்களுக்கு ஒருமுறை சென்று பார்க்க வேண்டும் என்று சட்டம் உள்ளது. ஆனால், இவர்கள் 3 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை கூட பார்ப்பது கிடையாது. தொழிலாளர் துறையில் தேவையான அளவு ஆய்வாளர்கள், பணியாளர்கள் கிடையாது. பட்டாசு ஆலைகளில் தீ விபத்து ஏற்பட் டால் அதை அணைக்க மணல் கொண்டு பீய்ச்சி அடிக்க வேண்டும். அந்தத் தொழில்நுட்பம் இன்னும் நம் தீயணைப்புத் துறைக்கு கற்றுக் கொடுக்கப்படவில்லை. அப்படியே இருந்தாலும் நாட்டில் இருக்கும் மணலை எல்லாம் அம்மாவின் ஆட்கள் அள்ளி விற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தீயணைப்புத் துறையினர் மணலுக்கு எங்கே போவார்கள்?
எந்த அரசு மருத்துவமனையிலும் போதிய மருந்துகள் கிடையாது. மருத்துவர்கள், செவிலியர்கள் கிடையாது. இருப்பதைக் கொண்டு சிறப்புடன் வாழச் சொல்லும் ஜெயலலிதா இருப்பதைக் கொண்டு எல்லாருக்கும் சிகிச்சை அளிக்கச் சொல்கிறார். இறந்தவர்கள் குடும்பத்தினருக்கு 2 லட்ச ரூபாயும் அதிக காயம்பட்டவர்களுக்கு தலா 25,000 ரூபாயும் சிறு காயம்பட்டவர்களுக்கு 10,000 ரூபாயும் அறிவித்துள்ளார். தீக்காயம் வெளியே தெரியாமலே கொல்லும். அப்படியே பிழைத்தாலும் நடைப் பிணமாகத்தான் வாழ முடியும். அவர்களுக்கு  இந்த பணமெல்லாம் எந்த வகையிலும் பயன் தரப் போவதில்லை. வெடி விபத்துக்களில் காயம்பட்ட பலர் உடல் வேதனை, மன வேதனையோடு உருக்குலைந்த உடலோடு உழைக்கவும் முடியாமல் குடும்பத்திற்கு பாரமாக இருக்க விரும்பாமல் தற்கொலை கூட செய்துள்ளார்கள். தங்கள் பகுதியில் விவசாயம் இல்லாததால், இருந்த தீப்பெட்டித் தொழிலிலும் எந்திரங்கள் வந்துவிட்டதால் பிழைக்க வழியின்றி எப்போதும் வெடிக்கலாம் என்று தெரிந்தே பட்டாசு தயாரிக்கப் போகிறார்கள் அப்பகுதி மக்கள். நித்தியம் கண்டம் பூரண ஆயுசுதான். சிவகாசி பட்டாசு மற்றும் தீப்பெட்டி ஆலைகளில் நடக்கிற விபத்துக்கள் பதிவு செய்யப்படுவது, அவற்றில் விசாரணை நடப்பது, தண்டனை வழங்கப்படுவது எல்லாம் மிகவும் அரிதாகவே நடக்கின்றன.
ஆலை உரிமையாளரை, அதிகாரிகளை பாதுகாப்பதற்கு முன்னுரிமை தருவதற்கு மாறாக, இந்தக் கொடூரச் சம்பவத்திற்குப் பொறுப்பேற்க வேண்டியது உள்துறையைக் கையில் வைத்துள்ள முதல்வர் ஜெயலலிதா.
சம்பவத்துக்கு பொறுப்பேற்று தொழிலாளர் அமைச்சர் பதவி விலக வேண்டும்.
மாநிலத்தில் அதிகரித்து வரும் பணியிட விபத்துக்களை தடுப்பதில் மெத்தனம் காட்டும் தொழிலாளர் ஆணையர் மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும்.
சம்பவத்தில் கொல்லப்பட்டவர்கள் பற்றிய, காயமுற்றவர்கள் பற்றிய, பிற வகையிலான சேதம் பற்றி முழுமையான, உண்மையான விவரங்கள் வெளியிடப்பட வேண்டும்.
ஓம் சக்தி ஆலை உரிமையாளர் மீது கொலை வழக்கு பதிவு செய்யப்பட வேண்டும்.
விதிமீறல்களை அனுமதித்த அதிகாரிகள் மீது உடனடியாக நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும்.
கொல்லப்பட்டவர்கள் குடும்பங்களுக்கு ரூ.20 லட்சம் இழப்பீடு வழங்கப்பட வேண்டும்.
காயமுற்றவர்களுக்கு முழுமையான, தரமான மருத்துவமும் மறுவாழ்வு நடவடிக்கைகளும் உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
சம்பவத்தை விசாரிக்க உயர்மட்ட நீதி விசாரணைக்கு ஆணையிடப்பட வேண்டும்
விதிமுறைகளை மீறுகிற பட்டாசு ஆலைகள் உடனடியாக இழுத்து மூடப்பட வேண்டும். பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
பணியிட விபத்துக்கள் பற்றிய பொதுத் தணிக்கை நடத்தப்பட வேண்டும்.
செப்டம்பர் 5 அன்று சென்னையில் நடந்த அகில இந்திய கட்டுமான தொழிலாளர் சங்க கூட்டமைப்பின் கூட்டத்தில் விபத்தில் பலியான தொழிலாளர்களுக்கு அஞ்சலி தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது.
செப்டம்பர் 6 அன்று விதிமீறல்களுக்கு துணைபோன ஆட்சியாளர்களை, அதிகாரிகளைக் கண்டித்து கோரிக்கைகளை வலியுறுத்தி மாநிலம் முழுவதும் சுவரொட்டி இயக்கம் நடத்தப்பட்டது.
செப்டம்பர் 7 அன்று கட்சி மாநிலக் குழு உறுப்பினர் தோழர் சங்கரபாண்டியன் தலைமையில் தோழர்கள் பொன்ராஜ், ஆவுடையப்பன், சண்முகப் பெருமாள், எஸ்.பி. முருகன், செல்லச்சாமி, ஜி.ஜி.தெய்வம், மதிகண்ணன், சாமுவேல் ராஜையா, கணேசன், அய்யனார் ஆகியோர் கொண்ட குழு சம்பவ இடத்துக்கும் மருத்துவமனைக்கும் சென்றது.
செப்டம்பர் 8 அன்று ஏஅய்சிசிடியு மாநிலம் முழுவதும் எதிர்ப்பு நிகழ்ச்சிகள் கட்டமைத்தது. சென்னையில் அம்பத்தூர் சிட்கோ தொழிற்பேட்டையில் உள்ள ஆன்லோடு கியர்ஸ் ஆலைவாயிலில் கண்டன ஆர்ப்பாட்டம் நடைபெற்றது. நிகழ்ச்சியில் ஏஅய்சிசிடியு மாநிலச் செயலாளர் தோழர் கே.பழனிவேல் கண்டன உரையாற்றினார். உழைப்போர் உரிமை இயக்கத்தின் மாவட்டத் தலைவர் தோழர் மோகன், கட்டுமான தொழிலாளர் சங்கத்தின் தலைவர் தோழர் முனுசாமி மற்றும் அம்பத்தூரில் உள்ள ஏஅய்சிசிடியு சங்கங்களின் கிளை நிர்வாகிகள் 200 பேர் பங்கேற்றனர்.
ஈரோடு மாவட்டம் ஆவத்திபாளையத்தில் நடைபெற்ற ஆர்ப்பாட்டத்தில் மாவட்டத் தலைவர் தோழர் புகழேந்தி தலைமை தாங்கினார். ஏஅய்சிசிடியு மாநில செயலாளர் தோழர் கோவிந்தராஜ், அகில இந்திய மாணவர் கழக மாநிலத் தலைவர் தோழர் மலர்விழி ஆகியோர் கண்டன உரையாற்றினர். கன்னியாகுமரி மாவட்டம் குளச்சலில் நடைபெற்ற ஆர்ப்பாட்டத்தில் கட்சி மாநில கமிட்டி உறுப்பினர் தோழர் அந்தோணிமுத்து கண்டன உரையாற்றினார்.
புதுக்கோட்டை மாவட்டம் கந்தவர்க்கோட்டையில் நடைபெற்ற ஆர்ப்பாட்டத்தில் கட்சி மாநில கமிட்டி உறுப்பினர் தோழர் ஆசைத்தம்பி கண்டன உரையாற்றினார்.

மண்ணில் பாதி

தாய்மை வர்த்தகம்

மஞ்சுளா

பாரெங்கும் உள்ள
பாட்டாளி பெற்ற
மகளெல்லாம் மகளே - நமக்கு
உறவெல்லாம் உறவே
அந்தக் கால அறிவுமதியின் பாடல். போராட்டத்தில் கைதாகி சிறையில் இருக்கும் தந்தை தனது மகளுக்காக பாடியது. சொத்துறவால் பின்னப்பட்ட சமூகத்தில் சொத்தில்லாத வர்களுக்கு மட்டுமே இந்த உணர்வு ஏற்படக் கூடும். முதலாளித்துவம் மூளைக்கு விலங்கிட்டு இருக்கிறபோது அதுவும் சாத்தியமில்லை.
இறப்புக்குப் பிறகு தன் சொத்து தன் வாரிசுக்கேச் செல்ல வேண்டும். தனக்கே தனக்கென வாரிசு வேண்டும். இந்தப் புள்ளியில்தான் பெண்ணடிமைத்தனம் உருவானது. பெண்ணை அடிமைப்படுத்த குடும்பம், கவுரவம், தாய்மை, கருவறை, தியாகம், தெய்வம் என பல்வேறு பொய்கள் பின்னப்பட்டு பெண்ணடிமைத்தனம் வலுப்படுத்தப்பட்டது. இன்றைய உலகமயச் சூழலில் முதலாளித்துவத்துக்கு லாபம் சேர்க்க அதே காரணங்களுக்காக பெண்கள் பிறருக்கு குழந்தைகளை சுமந்து கொடுக்கிறார்கள். தாய்மை, தியாகம் எல்லாம் காசுபணமாய் சுருங்கி, இந்த விசயத்தில் அந்தப் புனைவுகள் புதியதொரு சந்தைக்குக் குறுக்கே நிற்கும் என்பதால் அவை புனைவுகளே என்றாகின்றன.
முதலாளித்துவம் அனைத்து உறவுகளையும் பணத்தாலான உறவுகளாக சுருக்கிவிடுகிறது என்று  கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை சொன்னது. உலகமய துரித ஓட்டத்தில் இன்று தாய்மை விற்பனை சரக்காகியுள்ளது.
ஜுலை 15, 16 தேதிகளில் இந்து நாளிதழில் வெளியான இரண்டு செய்திகள் தாய்மை வர்த்தகம் பற்றி சில விவரங்கள் சொல்கின்றன. குஜராத் மாநிலத்தின் ஆனந்த் பகுதியில் உள்ள அகங்க்ஷா தாய்மை மருத்துவமனை மற்றும் விடுதியில் எப்போதும் 30 பெண்கள் உள்ளனர். இவர்கள் தங்கள் கருவறைகளை வாடகைக்கு தருபவர்கள். பெரும்பாலும் இந்தப் பெண்கள் வெளிநாட்டவர்களுக்கு பிள்ளைகள் பெற்றுத் தருகிறார்கள். கருவைச் சுமக்கும் காலத்தில் 9 மாதங்களுக்கு ரூ.1000 மற்றும் குழந்தை பெற்ற பின் ரூ.3.25 லட்சம் இந்தப் பெண்களுக்குக் கிடைக்கும். அது இரட்டைக் குழந்தையாக இருந்தால் இன்னும் ஓர் இருபது சதம் கூடுதல் தொகைக் கிடைக்கும்.
குழந்தை பெற்றுக் கொள்ள முடியாது என்று மருத்துவரீதியாக முடிவுக்கு வந்த பிறகு தத்து போன்ற வடிவத்தில் அல்லாது குழந்தை வேண்டும் என்று விரும்புபவர்களுக்கு உதவவே மகப்பேறு உதவி தொழில்நுட்பம் (அசிஸ்ட்டட் ரீபுரடக்டிவ் டெக்னாலஜி) வளர்ந்தது. இப்போதும் அப்படித்தான் நடக்கிறது என்றாலும் அது ஒரு பணம் கொழிக்கும் வர்த்தகமாக மாறி, பெண்கள் நலன் பற்றி அக்கறையின்றி பெண் உடலை வர்த்தகப் பொருளாக்கியுள்ளது.
அமெரிக்காவிலும், இங்கிலாந்திலும் அவசியம் என்று கருதப்பட்டால் மட்டுமே இந்தத் தொழில்நுட்பத்தில் பிள்ளைகள் பெற பெண்கள் அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள். அந்தப் பெண்கள் கேட்பதில் பாதி விலையில் இந்தியப் பெண்கள் குழந்தைப் பெற்றுத் தருகிறார்கள்.
முதலாளிகள் சங்கமான இந்திய தொழில் கூட்டமைப்பின் ஆய்வொன்று 2012ல் மருத்துவ சுற்றுலா ரூ.12,650 கோடி அளவுக்கு வருமானம் உருவாக்கும் என்று சொல்கிறது. மருத்துவ சுற்றுலாவின் ஒரு பிரிக்க முடியாத பகுதியாக தாய்மை மருத்துவம் 2012ல் ரூ.5,500 கோடி முதல் ரூ.11,000 கோடி அளவுக்கு வருமானம் உருவாக்கும் என்றும் இந்த விசயத்தில் உலகின் அவுட்சோர்சிங் மய்யமாக இந்தியா மாறும் என்றும் சமா ஆய்வறிக்கை சொல்கிறது.
நாடு முழுவதும் இதுபோன்ற 886 மருத்துவ மனைகள் உள்ளன என்று இந்திய மருத்துவ ஆய்வுக் கழகம் சொல்கிறது. இந்த வர்த்தகத்தில் மருத்துவர்களே முகவர்கள். பிள்ளை பெறும் பெண் என்ன வருமானம் பெறுகிறாரோ அதே அளவு, சில சமயங்களில் அதைவிடக் கூடுதல் பணம் அந்த மருத்துவமனைக்குக் கிடைக்கிறது.
இந்த வர்த்தகம் தொடர்பான சட்டம் இல் லாததால் இது சட்டபூர்வமானதும் இல்லை, சட்டவிரோதமானதும் இல்லை என்கிறார் மத்திய குடும்ப நலத்துறை அமைச்சக அதிகாரி ஒருவர். இந்திய மருத்துவ ஆய்வுக் கழகம் 2005ல் உருவாக்கிய சில வழிகாட்டுதல்கள் மட்டுமே இந்த தொழில்நுட்பத்தைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன.
இந்த அடிப்படை விவரங்கள் தவிர, சமா ஆய்வறிக்கை இந்த வர்த்தகம் பற்றி நிறைய விவரங்கள் தருகின்றது. இனி விவரங்கள் வந்த வண்ணம் இருக்க வாய்ப்புள்ளது.
இந்தத் தொழில்நுட்பத்தில் குழந்தைகள் பெற்றுத்தரும் பெண்களுக்கு சட்டரீதியான பாதுகாப்பு என்று கிட்டத்தட்ட ஏதும் இல்லை. இந்தத் தொழில்நுட்பத்தில் குழந்தைப் பெற்றுத் தர வரும் பெண்கள் வறிய பின்னணி கொண்டவர்கள். குடும்பப் பிரச்சனையை தீர்க்க கருவறையை வாடகைக்குத் தருகிறார்கள். மகப்பேறு பெண்களுக்கு இரண்டாவது பிறவி என்று சொல்லப்படுகிறது. மகப்பேறு முந்தைய கருத்தரிப்பு காலமும் பெண்களுக்கு பிரச்சனை  ஏதுமின்றி சாதாரணமாக கழிந்துவிடுவதில்லை.  பெண்களுக்கு குடும்ப நலனே முன்னுரிமை என்பதால் பொதுவாக தங்கள் ஆரோக்கியம் பற்றி பெண்களே அக்கறை காட்டுவதில்லை. இதில் குடும்ப வறுமையும் சேர்ந்துகொள்ள அதை சரிக்கட்டுவதுதான் இந்தப் பெண்களின் முதல் கடமையாக மாறுகிறதே தவிர, அதனால் அவர்களே சந்திக்கும் துன்பங்களும் உடல் உபாதைகளும் அவர்களாலும் மற்றவர்களாலும் புறந்தள்ளப்படுகின்றன. வறுமையை சமாளிக்க கிட்னியை, குழந்தையை விற்க நிர்ப்பந்திக்கப்பட்ட பெண்கள் இப்போது கருவறையை வாடகைக்கு விடுகிறார்கள். இந்தப் பெண்களுக்கு முட்டைகள் அதிகமாக உருவாக ஹார்மோன்கள் தரப்படுகின்றன. இந்த தொழில்நுட்பத்துக்கு உட்படுத்தப்படுவதால் ஏற்படும் நாட்பட்ட பின்விளைவுகள் பற்றி அவர்கள் அறிந்திருக்க வாய்ப்புக்கள் மிகவும் குறைவு. பெண்கள் ஆரோக்கியம் பற்றி நிலவுகிற அலட்சியத்பதுடன் இப்போது சந்தை சேர்ந்து கொள்கிறது.
பெண்ணுடல், விற்பனை போன்றவற்றுடன் பிரச்சனை முடிந்துவிடவில்லை. ஜ÷ன் மாதம் வரை அகங்க்ஷா மகப்பேறு மருத்துவமனை 500 குழந்தைகளை இந்த முறையில் உருவாக்கியிருக்கிறது. இங்கு வருபவர்களில் 5 சதம் பேர் ஆண் குழந்தைகள் வேண்டும் என்கிறார்கள். தமிழ்நாட்டில் இருந்து சென்ற ஒரு தம்பதியர் தங்கள் சாதி குழந்தை வேண்டும் என்றார்களாம். இதற்காக இரண்டு ஆண்டுகளாக காத்பதிருக்கிறார்களாம். இன்னும் கூட காத்திருக்கத் தயாராம்.
கருவறை முதல் கல்லறை வரை பாகுபாட்டுக்கு, பலவிதமான வன்முறைக்கு, அலட்சியத்துக்கு பெண்கள் உள்ளாக்கப்படும் நிலையில் இன்னும் பெருமளவில் மாற்றம் வர வேண்டியுள்ளது. பெண் சிசுக் கொலை, பெண்கரு கலைப்பு என்று பெண் குழந்தைகள் உலகுக்கு வருமுன் தடுக்கும் ஆணாதிக்க நடவடிக்கைகள் சட்டங்களை மீறி நடந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றன. மனிதனின் அரிய கண்டுபிடிப்பான கணிணிக்கு குங்குமம் வைத்து கும்பிட்டு விட்டு அதில் வேலை செய்வது போல், மகப்பேறு தொழில்நுட்பம் பெண்ணுடலை கொண்டே   பெண்களுக்கு எதிரான கருத்துக்களை வலுப்படுத்த பயன்படுகிறது.
பெண்ணை நான்கு சுவர்களுக்குள் வைக்க கட்டியெழுப்பப்பட்ட தாய்மை என்ற கருத்துரு பற்றியெல்லாம் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை, காசு தருகிறேன் வாங்கிக் கொள் என்கிறது நவீன தொழில்நுட்பம். நாட்டில் உள்ள கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களில் உயர்பதவி வகிப்பவர் களில் 95% பேர் மேல்சாதியினரே என்று சமீபத்திய ஆய்வொன்று சொல்கிறது. உலகமய வளர்ச்சி சாதிய கட்டமைப்பில் மாற்றம் எதையும் உண்டாக்கவில்லை என்பதை, உலகமயம் பார்ப்பனியத் தேரேறி வருகிறது என்பதை இந்த ஆய்வு உறுதிப்படுத்துகிறது. அதேபோல், நவீன தொழில்நுட்பம் பெண்கள் சந்திக்கும் பாகுபாடுகளை களையாமல் அவற்றை உறுதிப்படுத்தவே செய்கிறது. பெண்ணுடல் மீது பெண்ணுக்குக் கட்டுப்பாடு வேண்டும் என்று பெண்கள் போராடும்போது, அதை சந்தையின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் தள்ளுகிறது.
சமூகத்தில் நடக்கும் பல்வேறு அத்தியாவசியமான இயக்கங்களில் பிள்ளை பெறுவதும் ஒன்று. குழந்தை பெறுவது பெண்களின் சமூகப் பங்களிப்பே தவிர, அதில் கொண்டாட அதற்கு மேல் அதிகமாகவோ, அதைவிடக் குறைவாகவோ ஏதுமில்லை. பாலியல் தொழில்போல், பிள்ளை பெறுவதை ஒரு தொழிலாகக் கொள்ள பெண்கள் கருதுவார்கள் என்றால் அது அவர்கள் விருப்பம். அவர்கள் உடலை என்ன செய்வது என்று அவர்கள் முடிவு எடுக்க வேண்டும்.
பெண்களை அடிமைப்படுத்தும் கருத்துக்களை உடைக்க தெரிந்தோ தெரியாமலோ ஒரு தொழில்நுட்பம் உதவும் என்றால் அது வரவேற்கத்தக்கதே. ஆனால் பெண்கள் நலன் பற்றி எந்த அக்கறையும் இன்றி, ஆணாதிக்கக் கருத் துக்களை மறுஉறுதி செய்து, பெண்களைப் பரிசோதனைப் பன்றிகளாக பயன்படுத்துவது, பெண்ணுடலை வர்த்தகமயமாக்குவது, சந்தைப்படுத்துவது எந்த வடிவத்தில் வந்தாலும் எதிர்க்கப்பட வேண்டியதே.

நகர்ப்புற வளர்ச்சித் திட்டமும் உலக வங்கியும்

சந்திரமோகன்

உலக வங்கி நிதியுதவி பெறப்பட்டு, தமிழ்நாடு குடிசை மாற்று வாரியத்தினால், நகர்ப்புற வளர்ச்சித் திட்டம் என்ற பெயரில், ஏற்கனவே தங்களது குடிசைகளை ஓடை, ஏரி போன்ற நீர் நிலை புறம்போக்குகளிலோ, கரட்டு புறம்போக்குகளிலோ அமைத்து வாழ்ந்து வந்த குடியிருப்புகள் திட்டங்களாக வரன்முறைப்படுத்தப்பட்டன.
இவை அடுக்குமாடி குடியிருப்புகள் அல்ல. 1 சென்ட் முதல் 3 சென்ட் வரையிலான வேறுபட்ட சிறிய வீட்டு மனைகள்; பல ஆண்டுக ளாக வறிய மக்கள் அனுபோகத்தில், பயன்பாட்டில் வைத்திருந்த சிறிய புறம்போக்கு குடிசை மற்றும் ஓட்டு வீடுகள்.
1970ல், சென்னையில், த.நா குடிசை மாற்றுவாரியம் கருணாநிதி ஆட்சியில் துவக்கப்பட்டது. சுமார் 7.5 லட்சம் குடிசைவாசிகள் சென்னையில் இருந்தனர். 750க்கும் மேற்பட்ட குடிசைப்பகுதிகள் சென்னை நகர்ப்புற வளர்ச்சித் திட்டத்தின் (எம்யுடிபி) கீழ் கொண்டு வரப்பட்டன. நொச்சிக்குப்பம் முதல் சுமார் 60000 குடும்பங்களின் நிலங்கள் தநா. குடிசை மாற்று வாரியத்திடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. தநாகுமாவா அந்த மனைகளை குத்தகை மற்றும் விற்பனை என்ற அடிப்படையில் பிரித்து  வழங்குவதாக ஆவணங்களைக் கொடுத்தது. பின்னர், இது திருவள்ளூர், காஞ்சிபுரம் மாவட்டங்களுக்கும் விரிவுபடுத்தப்பட்டது.
தமிழ்நாட்டின் பிற நகர்ப்புறங்களில் இருந்த குடிசைப் பகுதிகள் தமிழ்நாடு புறநகர் வளர்ச்சித் திட்டம் 1 என்பதன் கீழ் கொண்டு வரப்பட்டு, தநா.குடிசை மாற்று வாரியத்தில் இணைக்கப்பட்டன. அதிமுக ஆட்சி காலத்தில் 90களின் துவக்கத்தில், மாநிலம் முழுவதும், 70,000க்கும் மேற்பட்ட குடியிருப்புகள் இதன் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டன.
சேலம் புறநகர் வளர்ச்சித்திட்டத்தின் கீழ், கரியபெருமாள்கரடு 1,2,3. புதுப்பேட்டை 1,2,3., நாமமலைநகர், வடக்கு அம்மாபேட்டை எம்ஜி ஆர்நகர், மூணாங்கரடு தெற்கு, பி.நாட்டாமங்களம், உத்தமசோழபுரம், நெய்க்காரப்பட்டி, பெருமாள்கோயில் கரடு, சேலத்தாம்பட்டி, சிவதாபுரம் ஆண்டிப்பட்டி, வேடுகாத்தாம் பட்டி, கொத்தனூர் 1,2, கன்னங்குரிச்சி, பொன்னம்மாபேட்டை எனப் பல பகுதிகள் கொண்டு வரப்பட்டன. சுமார் 5000 குடும்பங்கள் இங்கு வசிக்கின்றனர்.
ஏற்கனவே குடிசைவாசிகளிடம் 30 அல்லது 40 ஆண்டுகள் சொந்த உபயோகத்தில் இருந்த வீடுகளுக்கு/வீட்டுமனைகளுக்கு விற்பனை மற்றும் குத்தகை முறை என்ற அடிப்படையில் ஆவணங்கள் வழங்கி கடன் பொறியில் சிக்க வைக்கப்பட்டனர். தங்கள் புறம்போக்கு வீட்டு மனைகளுக்கு, ஏன் இந்த ஏற்பாடு என கேள்வி எழுப்பப்பட்டபோது, குடிசைப் பகுதிகளுக்கு உள்கட்டுமான வசதிகளை செய்து தர எனப் பதில் தரப்பட்டது. மனையின் அளவுகளைப் பொறுத்து ரூ.1000 முதல் ரூ.5000 வரை நிலக் கிரயத்தொகை தீர்மானிக்கப்பட்டு ஆவணங்கள் வழங்கப்பட்டன. கூடுதலாக, குடிசைகளை மாற்றுவதற்காக என்று சொல்லப்பட்டு, ரூ.4000 அல்லது ரூ.8000 போன்று ஒரு தொகை கட னாக வழங்கப்பட்டது. 20 ஆண்டுகள் திட்ட காலம் என அறிவிக்கப்பட்டு, நிலக் கிரயத்திற்கு, கடன் தொகைக்கு செலுத்த வேண்டிய மாதத் தவணைத் தொகைகள் ஒதுக்கீட்டு ஆணையில் தெளிவாக சுட்டிக் காட்டப்பட்டன. கடன் தவணைகள் கெடுபிடியாக வசூல் செய்யப்பட்டன.
தவணைப் பணத்தை கட்டாவிட்டால், வீட்டை பூட்டுப் போட்டு விடுவோம் என்கிற பில் கலெக்டரின் மிரட்டலுக்கு, இன்றைக்கும் கூட பயந்து வாழ்கிறார்கள், எழுத்தறிவில்லாத மூத்த குடிமக்களாக இருக்கிற ஏழைகள். தமிழ்நாடு குடிசை மாற்று வாரியத்தில் பணியாற்றும் அதிகாரிகள், வரி வசூலிப்பவர்கள் கந்துவட்டிப் பேர்வழிகளைப் போன்று கையில் பூட்டை எடுத்து வந்து, வீட்டிலிருப்பவரை வெளியேற்றிவிட்டு பூட்டிய பல சம்பவங்கள் நடைபெற்றுள்ளன. தங்கள் சொந்த வீட்டில் இருந்தே வெளியேற்றப்பட்டு விடுவோம் என்ற அச்சம் இன்றும் உள்ளது.
திட்ட காலம் முழுவதுமே, கெடுபடி வசூல்தான் நடைபெற்றது. அமைப்பாக்கப்படாத தொழிலாளர்களாக, பரம ஏழைகளாக, அன்றாட வாழ்க்கைக்கே சிரமப்படும் குடிசைவாசிகள்; அரைகுறையாக தவணைத் தொகைகளை செலுத்தினர். கடன் மற்றும் கிரயத் தொகைகளை கட்டி முடித்து விட்டோம் எனக் கருதிய பலருக்கும் அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. இன்னமும் நிறைய கட்ட வேண்டுமென குடிசை மாற்று வாரியம் தெரிவித்தது. தாமதமான தவணைத் தொகைகளுக்கு கூட்டு வட்டி மூலம் வட்டிகள் குட்டிபோட்டு மிகப் பெரிய தொகையாக மாறி நிற்கின்றன. தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் பெறப்பட்ட தகவல்கள் அதிர்ச்சிக்கு மேல் அதிர்ச்சி தருகின்றன. சுமார் ரூ.3000 என நிலக் கிரயத் தொகை தீர்மானிக்கப்பட்ட மனைக்கான கிரயத் தொகையே சுமார் ரூ.35,000 என அறிவிக்கப்பட்டது. அதற்கு வட்டி ரூ.39,000 எனப்பட்டது. மொத்தக் கடன் ரூ.74,000 என்றானது. கடனே வாங்காத குடிசை வாசிக்கு இத்தொகை என்றால், கடன் பெற்ற ஒருவருக்கு ரூ.1,75,000 என்று அறிவிக்கப்பட்டது.
திட்டகாலம் முடிந்து கிரயப் பத்திரம் பெறுவதற்கு விண்ணப்பித்த மக்கள் இத்தகைய தொகைகளைக் கண்டு மிரண்டு போயினர். மாபெரும் கடன் சதிக்குள் சிக்கிக் கொண்டதை உணர்ந்தனர். எனவே தமிழக முதலமைச்சரிடம், சேலம் மாவட்ட ஆட்சியரிடம் முறையீடு செய்தனர். இவ்வளவு அபரிமிதமான கடன் வட்டிகளை செலுத்த முடியாது எனவும், கடன் வட்டிகளை தள்ளுபடி செய்து கிரயப் பத்திரங்களை வழங்க வேண்டும் எனவும் கோரினர். இது உலக வங்கித் திட்டம். எதையும் தள்ளுபடி செய்ய முடியாது. கடன் செலுத்த முடியவில்லை எனில், வெளியேறுங்கள் என ஆணவமாக பதிலளித்தார் சேலம் மாவட்ட ஆட்சியர் திரு.மகரபூஷணம். நிர்வாகப் பொறியாளரும் இது உலக வங்கித் திட்டம், எதுவும் செய்ய முடியாது என்றார்.
உலக வங்கியும், அதன் உடன் பிறப்பான சர்வதேச நிதியமும்  உலகை சுரண்டுவதற்கான, நவகாலனிய கருவிகளாகும். 60 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், அமெரிக்காவில் தோன்றியது. 184 நாடுகளை உறுப்பினர்களாகக் கொண்டிருந்தாலும், மிக அதிகமான பங்குகளை அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, பிரான்ஸ், ஜெர்மனி, ஜப்பான் ஆகியவை கொண்டுள்ளன. உலக வங்கி நிர்வாகத்தில் முடிவெடுக்கும் அதிகாரத்தில் அமெரிக்கா 19.63 சதமும், ஜப்பான் 7.9 சதமும் பெற்றுள்ளன. இந்தியாவும்  உறுப்பினராக உள்ளது. உறுப்பினர் நாடுகளின் செயல்திட்டத்திற்காக உலக வங்கி கடன்களை வழங்குகிறது. 1987ல் உலக வங்கியின் ஒட்டுமொத்த கடனில் இது 21% ஆகும். இத் தொகையில் பெரும்பகுதி இந்தியாவில் நர்மதா சுவர்ணரேகா போன்ற நிலக்கரி சுரங்கத் திட்டங்கள், சாலைகள், தொலைத் தொடர்புத் துறை, நகர்ப்புற வளர்ச்சித் திட்டங்கள் ஆகியவற்றிற்கும் வழங்கப்பட்டது. துறை சார்ந்த கடன்கள் என்ற பெயரிலும் வழங்கப்பட்டன.
80களின் இறுதியில் உலக வங்கி, கட்டமைப்புத் தகவமைத்தல் (ஸ்ட்ரக்ச்சுரல் அட்ஜஸ்ட்மென்ட்) கடன்களை ஏராளமாக வழங்கியது. இவ்வகை கடன்கள், 1988ல் உலக வங்கி வழங்கும் மொத்தக் கடனில் 27 சதம் ஆக இருந்தது. இவ்வகைக் கடன்கள், விலைவாசியை தீர்மானிப்பது, மான்யங்களை வெட்டுவது, தனியார்துறையை பெருமளவு சார்ந்திருப்பது போன்றவற்றினடிப்படையில், தாராளமய வர்த்தக கொள்கையின் அடிப்படையில் வழங்குமாறு பார்த்துக் கொள்ளப்பட்டது. இதனால், கடன் வாங்கும் நாடுகள் கொள்கை சீர்திருத்தங்கள், அடிப்படை நிறுவன மாற்றங்களை மேற்கொள்வது அவசியமாகிப்போனது. 1991 டிசம்பரில் இந்தியா இவ்வகை கடனாக 8 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களைப் பெற்றது. மாநில அரசாங்கங்களுக்கு, அவைகளின் பல் வேறு திட்டங்களுக்கு கடன்கள் வழங்கப்பட்டன. ஆந்திரப் பிரதேசம், பஞ்சாப், மகாராஷ்டிரா, மேற்கு வங்கம் என பல மாநிலங்களும் உலக வங்கியின் சுருக்கு கயிற்றில் சிக்கின. மின்சாரம், போக்குவரத்து, தண்ணீர், விவசாயம் என அனைத்து திட்டங்களிலும் உலக வங் கியின் கடன்கள், கட்டுப்பாடுகள் நுழைந்தன. மாநில மின் வாரியங்களை உடைத்து தனியார்மயத்திற்கு வித்திடும் நடவடிக்கைகள் உலக வங்கியால் வழிகாட்டப்பட்டவை ஆகும். தமிழகமும், உலக வங்கியின் கீழ் உதவிப் பெறப்பட்ட திட்டங்களும் இந்த விதியிலிருந்து தப்பிக்க முடியாதவை.
1988ல் துவங்கிய தநா புறநகர் வளர்ச்சித் திட்டம் 1, முதலில் சென்னை மற்றும் சுற்றுப்புற பகுதியில் முனிசிபல் நகர்ப்புற வளர்ச்சி நிதி(எம்யுடிஎஃப்) என்ற பெயரில், உலக வங்கியிடமிருந்து பெறப்பட்ட ரூ.167 கோடி கடனிலிருந்து துவங்கியது. (தமிழகத்தின் பிற நகர்ப்புறங்களுக்கும் தநா புறநகர் வளர்ச்சித் திட்டம் 1 என்ற பெயரில் விரிவுபடுத்தப்பட்டது. இந்தத் திட்டத்திற்கு 1997 செப்டம்பர் வரை ரூ.988.50 கோடி பெறப்பட்டுள்ளது). முனிசிபல் நகர்ப்புற வளர்ச்சித் திட்டம் வெற்றிகரமாக அமல்படுத்தப்பட்டதைத் தொடர்ந்து நகர்ப்புற உள்கட்டமைப்பு பணிகளுக்கு தனியார் முதலீடு வரவேற்கப்பட்டது. உலக வங்கியின் கடன் உதவியுடன், கம்பெனி சட்டத்தின் அடிப்படையில், 1996ல் தமிழ்நாடு நகர்ப்புற வளர்ச்சி நிதியம் (டிஎன்யுடிஎஃப்) உருவாக்கப்பட்டது.
இந்த நிறுவனத்தில், தநா நகர்ப்புற உள் கட்டமைப்பு சேவைகள் லிமிடெட் (டிஎன்யு அய்எஃப்எஸ்எல்) என்ற அரசு நிறுவனமும், அய்சிஅய்சிஅய், ஹெச்டிஎஃப்சி மற்றும் அய்எல் அண்டு எஃப்எஸ் போன்ற தனியார் நிதி நிறுவனங்கள்/வங்கிகள் முறையே 49%, 21%, 15%, மற்றும் 15% எனப் பங்குகள் வைத்திருக்கின்றன.
பெயரளவில், தநா நகர்ப்புற வளர்ச்சித் திட்டம், தநா குடிசைப் பகுதி மாற்று வாரியம் என்றெல்லாம் சொல்லப்படுகிறது. நிதி வழங்கும் கம்பெனி (டிஎன்யுடிஎஃப்) தனியார் வங்கிகளின் பிடியில் உள்ளது. மொத்தமாக அனைத்தும் உலக வங்கியின் பிடியில் உள்ளன. 1999 - 2004 கால கட்டத்தில், தமிழ்நாடு நகர்ப்புற வளர்ச்சித் திட்டம் - 2 என்பதற்காக ரூ.500 கோடியை உலக வங்கி வழங்கியுள்ளது. 2005லிருந்து, இத்திட்டம் டிஎன்யுடிஎஃப் 3 ஆக ஜவஹர்லால் நேரு தேசிய நகர்ப்புற புதுப்பித்தல் பணிக்கான திட்டம் (ஜேஎன்என்யுஆர்எம்) என்ற புதிய பெயருடன் வந்துள்ளது.
தங்களுடைய மனை கிரயப் பத்திரம் கோரி விண்ணப்பிக்கும் ஒதுக்கீடுதாரர்களுக்கு தநா. குடிசைப் பகுதி மாற்று வாரியம் கோரும் தொகைகள் மிகவும் அநியாயமாக உள்ளன. தமிழ்நாடு கடன் வழங்கும் சட்டம் 1957, கந்து வட்டி சட்டம் 2003 போன்றவை எல்லாம், தனியார் கந்து வட்டிக் கடைகளை முறைப்படுத்தவே உள்ளன. உலக வங்கி, தநா நகர்ப்புற வளர்ச்சி நிதியம் போன்றவை எல்லாம் வங்கிகளாக இருப்பதால், இவற்றை கட்டுப்படுத்த சட்டங்கள் இல்லை. இவை போடும் கூட்டு வட்டி கணக்குகள் அரசுடமையாக்கப்பட்ட வங்கி கணக்குகளுக்கு ஒத்ததாகவும் இல்லை. விற்பனை மற்றும் குத்தகை முறை ஒதுக்கீட்டு ஆணையில் அறிவிக்கப்பட்ட கிரயத் தொகையை, தன்னிச்சையாக பத்து மடங்கு உயர்த்தி, அவற்றிற்கும் வட்டி, கூட்டுவட்டி, அபராத வட்டி எனக் கணக்கிட்டு அதிர்ச்சிகரமானத் தொகைகளை கோருகின்றன. கடனே வாங்காதவர்கள் பல்லாயிரம் ரூபாய் கட்ட வேண்டும் என்பதும், தவணைத் தொகைகளை கட்டி முடித்தவர்கள் பலருக்கும் கிரயப் பத்திரம் வழங்கப்படவே இல்லை என்பது உச்சக்கட்ட அநியாயமாக இருக்கிறது.
தநா புறநகர் வளர்ச்சித் திட்டத்திற்கு பெறப்பட்ட கோடிக்கணக்கான ரூபாய் தொகை இந்த குடிசைப் பகுதிகளுக்கு முழுமையாக செலவிடப்படவில்லை. சாலை, சாக்கடை போன்ற வளர்ச்சிப் பணிகளுக்கு சில கோடி ரூபாய்கள் செலவிடப்பட்டன. ரூ.31850 முதல் ரூ.80000 வரையிலான சொற்ப கடன் தொகை களுக்கு என சில கோடி ரூபாய்கள் செலவிடப்பட்டன. தநா புறநகர் வளர்ச்சித் திட்டம் 1க்கு உலக வங்கியிடமிருந்து பெறப்பட்ட தொகை ரூ.988.50 கோடி எப்படி செலவிடப்பட்டது என கணக்குகளைத் தணிக்கை செய்தால், பெரும் முறைகேடுகள் அம்பலப்படும். தாங்கள் பெறாத, தங்களுக்கு செலவிடப்படாத தொகைகளுக்கும் சேர்த்து பணத்தை கட்ட முடியாது என குடிசைவாழ் மக்கள் போராட்டத்தில் அணி திரண்டு வருகிறார்கள். வசூலித்த பணத்தை உலக வங்கிக்கு செலுத்தி, அடமானம் வைக்கப்பட்ட திட்டப் பகுதியின் ஆவ ணங்களை மீட்டு, தங்களுக்கு கிரயப் பத்திரத்தை வழங்கிட வேண்டும் என கோரிக்கை எழுப்புகின்றனர். உலக வங்கியும், தநா.குடிசை மாற்று வாரியமும் அடிக்கும் கூட்டுக் கொள்ளைக்கு, ஆதரவளித்து ஆட்சி நடத்தும் ஜெயா ஆட்சிக்கு எதிராக, தமிழ்நாடு முழுவதுமுள்ள குடிசைவாழ் மக்கள் அணி திரள்வார்கள்.

களம்

மன்மோகனே பதவி விலகு!
ஆகஸ்ட் 31 சிறை நிரப்பும் போராட்டம்
லட்சக்கணக்கானோர் கைது


ஊழல், விலைஉயர்வு, சமூக ஒடுக்குமுறை மற்றும் அரசு ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராக மாலெ கட்சி நடத்திய நாடு தழுவிய சிறை நிரப்பும் போராட்டத்தில் லட்சக்கணக்கானோர் கைதாயினர்.
நிலக்கரி ஊழலில் கையும் களவுமாக பிடிபட்டிருக்கும் மன்மோகன் சிங், பல ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு ஆளாகியிருக்கும் அய்முகூ அரசாங்கம் ஒட்டுமொத்தமாக பதவி விலக வலியுறுத்தி இகக(மாலெ) மற்றும் அகில இந்திய இடதுசாரி ஒருங்கிணைப்பு அழைப்பு விடுத்திருந்த சிறை நிரப்பும் போராட்டத்தில் மக்கள் உற்சாகமாக பங்கெடுத்தனர். பொதுச் சொத்துக்களை, கனிம வளங்களை பெரும் தொழில் குழுமங்கள் கொள்ளையடிக்க வகை செய்யும் தனியார்மயக் கொள்கைகளுக்கெதிராகவும், கட்டுக்கடங்காத விலை உயர்வுக்கு, போராடும், எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கும் உரிமையை ஒடுக்குவதற்கு எதிராகவும், தலித், பெண்கள் மற்றும் சிறுபான்மையினர் மீதான வளர்ந்துவரும் சமூக ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராகவும் இந்த போராட்டம் நடைபெற்றது. நாட்டில் 173 மய்யங்களில் நடைபெற்ற போராட்டங்களில் 1,35,000 பேர் கைதாகினர். இகக(மாலெ), சிபிஎம் பஞ்சாப், லால்நிஷான் கட்சி(லெனினிஸ்ட்), சிபிஆர்எம், இடது ஒருங்கிணைப்புக் குழு(கேரளா) ஆகிய அமைப்புகளைச் சேர்ந்தவர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர்.
டெல்லியில் கட்சியின்  பொதுச் செயலாளர் தோழர் திபங்கர் தலைமையில் அரசியல் தலைமைக் குழு உறுப்பினர் ஸ்வதேஷ் பட்டாச்சார்யா, மத்திய கமிட்டி உறுப்பினர்கள் பிரபாத் குமார், கவிதா கிருஷ்ணன், மற்றும் டெல்லி மாநிலச் செயலாளர் சஞ்சய் சர்மா ஆகியோர் போலீஸ் தடுப்பை மீறி சென்று கைதானார்கள்.
பீகாரில், மொத்தம் 30 மய்யங்களில் நடந்த போராட்டத்தில் 50,000 பேர் கைது செய்யப்பட்டனர். பல இடங்களில் தோழர்களை அடைத்து வைக்க காவல்துறை திணறியது. போராட்டத்தின் தயாரிப்பாக ஆர்வாலில் 200 கிராமங்களில் கூட்டங்கள் நடத்தப்பட்டிருந்தன. போஜ்பூர், ஜெகனாபாத், சிவான், பூர்ணியா, தர்பங்கா, மதுபானி, கயா, நாலந்தா, கோபால்கஞ்ச், பக்சார், சமஸ்டிபூர் ஆகிய முக்கிய மய்யங்கள் உட்பட மாநிலத்தின் பல மய்யங்களில்  போராட்டம் நடைபெற்றது.
ஜார்க்கண்ட் மாநிலத்தில், 18 மய்யங்களில் நடந்த மறியல் போராட்டத்தில் 30,000 பேர் கைது செய்யப்பட்டனர். கிரிடி மாவட்டத்தில் புதிய வறுமைக் கோட்டுப் பட்டியலுக்கு எதிராக நடத்திய போராட்டத்தின் வாயிலாக பழைய பட்டியல்படி அனைவருக்கும் பொது விநியோக முறையில் பொருட்கள் வழங்கப்பட் டன. போராட்டத்தில் உற்சாகம் பெற்ற இப்பகுதி மக்கள் 10,000 பேர் சிறை நிரப்பும் போராட்டத்தில் கலந்து கொண்டனர். திகைத்துப் போன மாவட்ட நிர்வாகம் கொடி யேற்றும் மைதானத்தையே சிறையாக அறிவிக்க வேண்டியதாயிற்று. கட்சியின் சட்டமன்ற உறுப்பினர் தோழர் வினோத்சிங் மற்றும் மாவட்ட செயலாளரும் மத்திய கமிட்டி உறுப்பினருமான தோழர் மனோஜ் பக்தா ஆகியோர் தலைமை தாங்கினர்.
பொகாரோ, தன்பாத், கொடர்மா, ராம்கர் உள்ளிட்ட பல இடங்களில் மறியல் போராட்டம் நடந்தது.
ராஞ்சியில், நாக்ரி பகுதி பழங்குடியினரின் நில அபகரிப்புக்கு எதிராக அன்று கூடிய சட்டமன்றத்தை முற்றுகையிட்ட ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் அணிவகுத்து கைதாகினர்.
உத்தரபிரதேசத்தில் 19 மய்யங்களில் மறியல் செய்து கைதாகினார்கள். வாரணாசியில் மறியல் செய்தவர்கள் மீது காவல் துறையினர் தடியடி நடத்தினர் அதன்பின்னரும் கலைந்து செல்லாததால் காவல்துறையினர் அவர்களை கைது செய்தனர்.
மாநில தலைநகர் லக்னோவில், கான்பூர், கோண்டா, அம்பேத்கர்நகர், மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த தோழர்கள் அணி திரண்டு கைதாகினர்.
பஞ்சாபில் இகக(மா.லெ) மற்றும் சிபிஎம் பஞ்சாப் இணைந்து 17 மய்யங்களில் மறியல் செய்து 15,000 பேர் கைதாகினர். ஆண்களுக்கு சமமாகவும் சில மய்யங்களில் ஆண்களைவிட அதிகமாகவும் பெண்கள் கைதாகினார்கள். ஜலந்தரில் நடைபெற்ற மறியலில் சிபிஎம் (பஞ்சாப்) செயலாளர் மங்கத்ராம் பஸ்லா தலைமை ஏற்று கைதாகினார். மாநிலத் தலைநகர் சண்டிகரில் 144 தடை உத்தரவை மீறி கூடிய தோழர்களுக்கும், காவல்துறையினருக்குமிடையே வாக்குவாதம் நடைபெற்றது. போலீஸ் தடையை மீறி 1 மணி நேர தர்ணா போராட்டம் நடைபெற்றது.
மகாராஷ்ட்ரா முழுவதிலும் இருந்து மும்பையில் திரண்ட 8000 பேர் மறியல் செய்து கைதாகினர். பீம்ராவ் பன்சோல், லால் நிசான் கட்சி (லெனினிஸ்ட்) பொதுச் செயலாளர், இகக(மாலெ) மும்பை - தானே கமிட்டி செயலாளர் சியாம் ஹோகில், தோழர்கள் உதய்பட், திராஜ் ரதோட் ஆகிய முக்கியத் தலைவர்கள் சிறை சென்றனர். நாக்பூரில் இகக(மாலெ) பதாகையில் தோழர்கள் கைதாகினர்.
மேற்கு வங்கத்தில் அகில இந்திய இடதுசாரி ஒருங்கிணைப்பில் அங்கம் வகிக்கும் இகக(மாலெ) மற்றும் சிபிஆர்எம் தோழர்கள் மறியல் செய்து 18 மய்யங்களில் 10,000 பேர் கைதாகினர். வடக்கு 24 பர்கானாவில் 2000 சணல் ஆலைத் தொழிலாளர்கள் தடையை மீறி கைதாகினர். பல இடங்களில் விவசாயத் தொழிலாளர்கள், குத்தகைதாரர்கள், விவசாயிகள் என பல பிரிவு மக்களும் மறியலில் ஈடுபட்டனர்.
கொல்கத்தா, டார்ஜிலிங், சிலிகுரி, மேற்கு மித்னாபூர் மால்டா, பிர்பூம் உள்ளிட்ட இடங்களில் மறியல் நடைபெற்றது.
மேற்கு வங்கத்தில் ஜனநாயகத்தின் மீதான தாக்குதல் மற்றும் பெண்கள் மீது அதிகரித்து வரும் வன்முறைகள் ஆகிய கோரிக்கைகளும் இணைக்கப்பட்டிருந்தன.
அசாமில் மய்ய முழக்கங்களோடு இன வன்முறை மற்றும் மதவாத பிரச்சாரத்திற்கெதிராகவும் மறியல் போராட்டம் நடைபெற்றது. மாநில தலைநகர் கவுஹாத்தி, தின்சுகியா, திபு ஆகிய முக்கிய பகுதிகள் உட்பட பல இடங்களில் தோழர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர். அரசியல் தலைமைக் குழு உறுப்பனர் ரூபுள்சர்மா, கர்பி ஆங்லாங் செயலாளர் பங்க்சோ ஆகியோர் கைதான முக்கிய தலைவர்கள் கர்பியில் சுயாட்சி மாவட்டக் கவுன்சிலில் நடந்த ஊழலை மத்திய புலனாய்வுத்துறை விசாரிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் முன் வைக்கப்பட்டது.
ஆந்திராவில், வடக்கு கோதாவரியில் பேரணிக்கு பிறகு மறியல் போர் நடைபெற்றது. விசாகப்பட்டினம், கர்னூல் மாவட்டங்களிலும் தோழர்கள் சிறை சென்றனர்.
ஒடிசாவில், கோராபுட், பூரி, ராயஹடா, மற்றும் தலைநகர் புவனேஸ்வர் உட்பட பல இடங்களில் மறியல் போராட்டம் நடைபெற்றது. பிரதமர் மன்மோகன் சிங்குடன், நிலக்கரி ஊழலில் சம்பந்தப்பட்டுள்ள ஒடிசா முதல்வர் நவீன்பட்நாயக்கும் பதவி விலக வேண்டும் என கோரிக்கை எழுப்பப்பட்டது.
கர்நாடகாவில் பெங்களூரு, தாவன்கரே, கங்காவதி, மைசூர் உட்பட பல இடங்களில் தடையை மீறி தோழர்கள் கைதாகினர். பெங்களூருவில் நடந்த போராட்டத்தில் வடகிழக்கு மாநிலத்தவர் மீதான மதவாத சக்திகளின் தாக்குதல் என்பது முக்கிய பிரச்சினையாக இருந்தது.
ராஜஸ்தானில் ஜ÷ன்ஜ÷னு, உதய்பூர், பிரதப்கார் மற்றும் சலும்பர் ஆகிய மய்யங்களில் தோழர்கள் கைதாகினர்.
சட்டிஸ்கரில், துர்க், ராய்பூர், பிலாஸ்பூர் ஆகிய இடங்களில் போராட்டம் நடந்தது.
உத்தரகாண்டில் 8 மய்யங்களில் தோழர்கள் சிறை சென்றனர். திரிபுராவில், கைலாஷ் காரில் பேரணியாக சென்றவர்கள், முதல் போலீஸ் தடையை மீறி சென்று இரண்டாவது தடையில் போலீசாருடன் மோதல் ஏற்பட்டு கைது செய்யப்பட்டார்கள். மாநில செயலாளர் மிருனாய் சக்கரவர்த்தி தலைமை வகித்தார்.
புதுச்சேரியிலும், அந்தமானிலும் சிறை நிரப்பும் போராட்டம் நடைபெற்றது.
தமிழகத்தில் சிறை நிரப்பும் போராட்டத்திற்கு முன்பாக தொழிலாளர்களின் பொதுப் பேரவைகள் மற்றும் ஊழியர் கூட்டங்கள் பல நடத்தப்பட்டன. சென்னை, கோவை, திருவள்ளூர், கன்னியாகுமரி, சேலம், திருநெல் வேலி, நாமக்கல், விழுப்புரம் ஆகிய மாவட்டங்களில் மொத்தம் 100க்கும் மேற்பட்ட நடைபயணங்கள் கட்டமைக்கப்பட்டன. 16 மாவட்டங்களில் மொத்தம் 19 மய்யங்களில் மறியல் நடைபெற்றது. 60 சதம் பெண்கள் கலந்து கொண்டனர். மாநில தலைநகர் சென்னையில் இடம்பெயரும் தொழிலாளர்கள் 100 பேர் கலந்து கொண்டனர்.
தமிழகத்தில் 3,500க்கும் மேற்பட்டோர் திரட்டப்பட்டனர். மய்ய முழக்கத்தோடு காவிரி நீர் சிக்கல், தேசிய நெடுஞ்சாலை 68ல் விரிவாக்கப் பணிகளுக்கு நிலப் பறிப்பு ஆகிய கோரிக்கைகளும் இடம் பெற்றன.
புதுக்கோட்டை மாவட்டம் கந்தர்வக் கோட்டையில் நடைபெற்ற மறியல் போராட்டத்தில் கட்சியின் அரசியல் தலைமைக்குழு உறுப்பினர் தோழர் எஸ்.குமாரசாமியும், திருவிடைமருதூரில் மாநில செயலாளர் தோழர் பாலசுந்தரமும் கலந்துகொண்டு சிறை சென்றார்கள்.
தமிழ்நாட்டில் சென்னை, கோவை, திருவள்ளூர், திருப்பூர், புதுக்கோட்டை, விழுப்புரம், காஞ்சிபுரம், சேலம், நாமக்கல்,  தஞ்சை - நாகை,  கடலூர், நெல்லை, குமரி, திண்டுக்கல், மதுரை ஆகிய மாவட்டங்களில் சிறை நிரப்பும் போராட்டம் நடைபெற்றது.

புரட்சிகர இளைஞர் கழக தோழர்கள் கைது

இடிந்தகரை மக்கள் மீது தமிழக அரசும் காவல்துறையும் தொடுத்துள்ள போரைக் கண்டித்து அந்தப் போர் உடனடியாக நிறுத்தப்பட வேண்டும் எனவும் இடிந்தகரையில் இருந்து காவல்துறையினர் உடனடியாக வெளியேற வேண்டும் எனவும் வலியுறுத்தி, புரட்சிகர இளைஞர் கழகம் செப்டம்பர் 11 கோவையில் சாலை மறியல் நடத்தியது. 15 நிமிடங்கள் நடந்த சாலை மறியலில் போக்குவரத்து பாதிக்கப்பட்டதால் மறியல் நடத்திய தோழர்களை காவல்துறையினர் கைது செய்துள்ளனர். புரட்சிகர இளைஞர் கழக மாநிலப் பொறுப்பாளர்களில் ஒருவரான தோழர் வெங்கடாசலம் தலைமையில் நடந்த மறியல் போராட்டத்தில் மாலெ கட்சி மாநிலக் குழு உறுப்பினர்கள் தோழர்கள் தாமோதரன், பாலசுப்ரமணியன் ஆகியோரும் கலந்துகொண்டனர். அவர்கள் அனைவரும் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர்.

தண்ணீர் கொள்ளையை தடுத்து நிறுத்து!

செப்டம்பர் 3 அன்று அம்பத்தூர் மண்டலம் 86வது வார்டில் வெங்கடேஸ்வரா மெட்ரிக்குலேசன் மேல் நிலைப் பள்ளியில் +1ம் படிக்கும் மாணவி எம்.பெரியநாயகி தண்ணீர் லாரி மோதி படுகொலை செய்யப்பட்டார். பகுதி மக்கள் பல்லாயிரக்கணக்கானவர்கள் சம்பவ இடத்திலேயே சாலை மறியல் போராட்டம் நடத்தினார்கள். போராட்டத்தில் பங்கேற்ற மாலெ கட்சி, உழைப் போர் உரிமை இயக்கம், கட்டுமான தொழிலாளர் சங்க கிளைகளின் தோழர்கள் மாணவி படுகொலைக்கு காரணமான தண்ணீர் கொள்ளையை உடனே நிறுத்த வேண்டும், சுற்றுச் சுழலை நாசப்படுத்தும் மக்களின் உயிருக்கு உலை வைக்கும் நிலத்தடி நீர் வியாபாரிகளை அதில் சம்மந்தப்பட்டுள்ள அரசியல் கட்சியின் தலைவர்களை உடனே கைது செய்ய வேண்டும், படுகொலையான மாணவி குடும்பத்திற்கு ரூ.20,00,000 தமிழக அரசு நிவாரணம் வழங்க வேண்டும் என முழக்கமிட்டனர்.
செப்டம்பர் 3 அன்று பகுதியில் இரங்கல் கூட்டம் நடத்தப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து நடத்தப்பட்ட கண்டன ஊர்வலத்தின் இறுதியில் தண்ணீர் கொள்ளைக்கு தனியார் முதலாளிகளின் லாபவெறிக்கு பலியான மாணவிக்கு நியாயம் கேட்டு ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தப் பட்டது. அகில இந்திய மாணவர் கழக துணைத் தலைவர் தோழர் பாரதி, மாலெ கட்சி மாவட்டச் செயலாளர் தோழர் சேகர், அகில இந்திய முற்போக்கு பெண்கள் கழக உழைப்போர் உரிமை இயக்க, கட்டுமான தொழிலாளர் சங்க, புரட்சிகர இளைஞர் கழக முன்னோடிகள் கலந்து கொண்டனர்.

இடம்பெயரும் தொழிலாளர் கூட்டம்

செப்டம்பர் 5 அன்று சென்னையில் நடந்த அகில இந்திய கட்டுமான தொழிலாளர் சங்க கூட்டமைப்பின் கூட்டத்தில் கலந்துகொள்ள வந்திருந்த பீகார் மாநில ஏஅய்சிசிடியு தேசிய தலைவர்கள் தோழர்கள் ஆர்.என்.தாகுர் மற்றும் ஷர்மா ஆகியோர் அன்று மாலை சென்னையில் உள்ள இடம் பெயரும் தொழிலாளர்கள் கூட்டம் ஒன்றிலும் கலந்துகொண்டனர். கூட்டம் முழுவதுமாக இந்தியில் நடத்தப்பட்டது. சிவகாசி படுகொலையைக் கண்டித்து செப்டம்பர் 8 அன்று ஏஅய்சிசிடியு நடத்தவுள்ள கண்டன நிகழ்ச்சியில் பெரும் எண்ணிக்கையில் கலந்துகொள்வதென கூட்டத்தில் முடிவெடுக்கப்பட்டது.

Wednesday, September 5, 2012

மாலெ தீப்பொறி செப்டம்பர் 1 – 15 2012

களம்

மாருதி தொழிலாளர்களுக்கு ஒருமைப்பாடு

500 நிரந்தர தொழிலாளர்களை 500 ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களையும் பணிநீக்கம் செய்துவிட்டு ஆலையில் வெறும் 300 தொழிலாளர்கள் கொண்டு ஆயிரக்கணக்கான போலீசார் பாதுகாப்புடன் உற்பத்தியை துவக்கிய மாருதி நிர்வாகத்துக்கு எதிராக, பணிநீக்கம் செய்யப்பட்ட மாருதி தொழிலாளர்களை மீண்டும் பணியில் அமர்த்து, மாருதி தொழிலாளர்கள் மீது அரியானா அரசாங்கம் கட்டவிழ்த்துவிட்டுள்ள காவல்துறை வேட்டையை உடனே நிறுத்து, மாருதி ஆலையில் நடக்கிற தொழிலாளர் சட்ட மீறல் பற்றி உயர்மட்ட நீதி விசாரணை நடத்து என்ற முழக்கங்களுடன் ஆகஸ்ட் 22 அன்று மாருதி தொழிலாளர்களுக்கு ஆதரவாக நாடு முழுவதும் ஏஅய்சிசிடியு எதிர்ப்பு நிகழ்ச்சிகள் கட்டமைத்தது. தமிழ்நாட்டில் மாநிலம் முழுவதும் மாருதி தொழிலாளர் மீதான காவல்துறை வேட்டையை கண்டித்து சுவரொட்டி இயக்கம் நடத்தப்பட்டது.
கோவையில் ஆகஸ்ட் 22 அன்று நூற்றுக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் கலந்துகொண்ட ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு ஏஅய்சிசிடியு மாநிலச் செயலாளர் தோழர் கிருஷ்ணமூர்த்தி தலைமை தாங்கினார். ஏஅய்சிசிடியு மாநிலத் தலைவர் தோழர் என்.கே.நடராஜன் உரையாற்றினார்.
சென்னையில் திருவொற்றியூர், திருபெரும்புதூர் ஒருமைப்பாடு மன்றங்கள் சார்பில் திருவொற்றியூரில் கண்டன ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தப்பட்டது. ஆர்ப்பாட்டத்தில் எம்ஆர்எஃப், என்ஃபீல்டு, கார்பரண்டம், டிஅய் டைமண்ட் செயின், ஆன்லோடு கியர்ஸ் ஆலைகளின் தொழிலாளர் தோழர்கள் கலந்துகொண்டனர். ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு ஒருமைப்பாடு மன்ற அமைப்பாளர்களில் ஒருவரான தோழர் மா.சேகர் தலைமை தாங்கினார். ஏஅய்சிசிடியு மாநில, மாவட்டத் தலைவர்கள் கண்டன உரையாற்றினர். அகில இந்திய மாணவர் கழக தேசிய கவுன்சில் உறுப்பினர் தோழர் ராஜசங்கர் கலந்துகொண்டார்.
சீர்காழியில் 25 பெண் தொழிலாளர்கள் உட்பட நகராட்சி தூய்மைப் பணியாளர்கள், மாருதி தொழிலாளர்க்கு ஒருமைப்பாடு தெரிவித்து கண்டன ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தினார்கள். மாலெ கட்சி மாவட்டக் குழு உறுப்பினர் தோழர் பிரபாகரன் மற்றும் மாநிலக் குழு உறுப்பினர் தோழர் இளங்கோவன் கண்டன உரையாற்றினர்.
ஆகஸ்ட் 24 அன்று திருச்சியில் நடைபெற்ற ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஏஅய்சிசிடியு அகில இந்தியத் தலைவர் தோழர் எஸ்.குமாரசாமி கலந்துகொண்டு கண்டன உரையாற்றினர். ஏஅய்சிசிடியு மாநிலச் செயலாளர் தோழர் கே.ஜி.தேசிகன் தலைமையில் நடந்த இந்த ஆர்ப்பாட்டத்தில் திருச்சி துப்பாக்கி தொழிற்சாலை ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களும் சோமாக்ஸ் ஆலைத் தொழிலாளர்களும் கலந்துகொண்டனர். ஆகஸ்ட் 24 அன்று நெல்லையில் ஆர்ப்பாட்டம் கட்டமைக்கப்பட்டது. ஏஅய்சிசிடியு மாநிலத் துணைத்தலைவர்கள் தோழர்கள் ஜி.ரமேஷ், தேன்மொழி கண்டன உரையாற்றினார்கள்.

தலையங்கம்

பரமக்குடி  பதானி தோலாவுக்கு நீதி வேண்டும்!

பரமக்குடி - பதானிதோலாவுக்கு நீதி கோரும் இயக்கம், இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (மார்க்சிஸ்ட் - லெனினிஸ்ட்), ஒடுக்கப்பட்டோர் விடுதலை முன்னணி சார்பில் 18.08.2012 அன்று மதுரையில் நடத்தப்பட்ட கருத்தரங்கில் பின்வரும் தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப்பட்டன.
1. 2011 செப்டம்பர் 11 அன்று தியாகி இமானுவேல் சேகரன் நினைவு நாளில் திரண்ட ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் மீது ஆதிக்க சாதி வெறி பிடித்த போலீஸ்காரர்கள் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தி ஆறு பேரை கொன்று ஓராண்டு ஆகப் போகிறது. இதுவரை குற்றவாளிகள் கைது செய்யப்படவில்லை. குற்றச்சாட்டு கூட பதிவு செய்யப்படவில்லை. மக்களால் புறக்கணிக்கப்பட்ட சம்பத் கமிஷன் விசாரணை நடத்துவதாக சொல்லப்படுகிறது.
தியாகி இமானுவேல் சேகரன் பேரவை, ஒடுக்கப்பட்டோர் விடுதலை முன்னணி, இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (மாலெ), இடதுசாரி அமைப்புகள், முற்போக்கு வழக்கறிஞர்கள், ஜனநாயக சக்திகள்  முயற்சியால் மத்திய புலனாய்வு விசாரணைக்கு உயர்நீதி மன்றம் உத்தரவிட்டது. ஆனாலும் விசாரணை துரிதமாக நடைபெறவில்லை. எனவே விசாரணையை துரிதப்படுத்தி,  குற்றவாளிகளை தண்டிக்க உயர்நீதிமன்றம் விரைந்து நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டுமென கருத்தரங்கம் வலியுறுத்துகிறது. போராடும் ஒடுக்கப்பட்ட அமைப்புகள், இடதுசாரிகள், சாதி ஆதிக்கம் மற்றும் அநீதியை எதிர்க்கும் முற்போக்கு, ஜனநாயக சக்திகள், உழைக்கும் மக்கள் இந்தக் கோரிக்கையை வலியுறுத்த வேண்டுமென கருத்தரங்கம் அழைப்பு விடுக்கிறது. பரமக்குடியில் திரண்ட ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை கலவரக்காரர்கள், வன்முறையாளர்கள் என்று சித்தரித்து துப்பாக்கிச் சூட்டை நியாயப்படுத்தி பேசிய முதல்வரின் ஆபத்தான பேச்சை  திரும்பப் பெற வேண்டும் என்று கருத்தரங்கம் வலியுறுத்துகிறது.
2. 06.08.2012 அன்று மதுரை, சின்னஉடைப்பு பகுதியில் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் உணர்வு, கவுரவத்தை சிதைக்கும் நோக்கத்துடன், தியாகி இமானுவேல் சேகரன் நினைவு நாளில் திரளும் தலித் மக்களை தடுத்து அவர்களது கோரிக்கையை எழவிடாமல் செய்யும் திட்டத்துடன் டாக்டர் அம்பேத்கர், இமானுவேல் சேகரன் சிலைகளை சிதைத்த சாதி வெறி விஷமிகளைக் கருத்தரங்கம் வன்மையாக கண்டிக்கிறது. தமிழ்நாடு தழுவிய அளவில்  எதிர்ப்புக் குரல் எழுப்பிய பிறகும் இதுவரை குற்றவாளிகளைக் கைது செய்யாத காவல் துறையையும் அதிமுக அரசையும் கருத்தரங்கம் வன்மையாக கண்டிப்பதுடன். குற்றவாளிகளை உடனடியாக கைதுசெய்ய வேண்டுமென வலியுறுத்துகிறது.
3. தியாகி இமானுவேல் சேகரன் நினைவு நாளை அரசு நிகழ்வாக அறிவிக்க வேண்டும் என்ற, மதுரை விமான நிலையத்துக்கு தியாகி இமானுவேல் சேகரன் பெயரை சூட்ட வேண்டும் என்ற ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் கோரிக்கையை அரசு நிறைவேற்ற வேண்டுமென்று கருத்தரங்கம் வலியுறுத்துகிறது.
4. 1996 ஜுலை 11 அன்று பீகார் பதானி தோலாவில் 23 பேரை படுகொலை செய்த ரன்வீர் சேனா குற்றவாளிகளை பீகார் உயர்நீதி மன்றம் விடுதலை செய்ததை கருத்தரங்கம் நிராகரிக்கிறது. உச்சநீதிமன்றம் வழக்கை விரைந்து மறுவிசாரணை செய்து குற்றவாளிகளை தண்டிப்பதோடு பீகார், தமிழ்நாட்டில் கொடியங்குளம், தாமிரபரணி உள்ளிட்ட நாடு முழுவதும் தலித் மற்றும் பழங்குடி மக்கள் படு கொலை செய்யப்பட்ட சம்பவங்களை மறு விசாரணை செய்து குற்றவாளிகளை கடுமை யாக தண்டிக்க வேண்டுமென்று கருத்தரங்கம் வலியுறுத்துகிறது.
5. காரைக்குடி பர.அழகனுக்கு மன்னர் சேதுபதி காலத்தில் வழங்கப்பட்ட நில உரிமையை உயர்நீதிமன்றமும் அரசாங்கமும் உறுதி செய்த பிறகும் மேல்சாதி ஆதிக்க சக்திகள் ஆக்கிரமிப்பை அகற்ற மறுத்து வருகின்றனர். சட்டவிரோத ஆக்கிரமிப்பை அகற்றி நிலத்தை உரியவர்களுக்கு ஒப்படைக்க வேண்டுமென கருத்தரங்கம் வலியுறுத்துகிறது. ஆக்கிரமிப்பாளர்  மீது நீதிமன்றம் கடும் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டுமெனக் கருத்தரங்கம் வலியுறுத்துகிறது.
6. மதுரை கச்சைகட்டியில் நரபலி தரப்பட்ட ராஜலட்சுமி கொலை வழக்கில் சம்பந் தப்பட்ட குற்றவாளிகளுக்கு உடந்தையாக இருந்த போலீஸ் அதிகாரிகள், அரசியல்வாதிகள் ஆகியோரை கைது செய்து வழக்கை விரைவாக நேர்மையாக விசாரித்து தண்டிப்பதோடு அயூப் கான், கூட்டாளிகளுக்கு சொந்தமான கல்லூரி மற்றும் சொத்துக்களை பறிமுதல் செய்ய வேண்டுமென கருத்தரங்கம் வலியுறுத்துகிறது.
7. தமிழ்நாட்டில் வன்கொடுமைத் தடுப்புச் சட்ட வழக்குகள் முறையாக பதிவு செய்யப் படுவதில்லை. விசாரிக்கப்படுவதில்லை. தண்டிக்கப்படுவதில்லை. அதிகாரிகள், அரசியல்வாதிகள் தலையீட்டில் வழக்குகள் கைவிடப் படுகின்றன. விரைவு தனி நீதிமன்றம் அமைத்து அனைத்து வழக்குகளையும் ஓராண்டுக்குள் விசாரித்து குற்றவாளிகளைத் தண்டிக்க வேண்டுமென கருத்தரங்கம் வலியுறுத்துகிறது.
8. தமிழ்நாடு முழுவதும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் தொட்டில் முதல் சுடுகாடுவரை பல்வேறுவிதமான பாரபட்சங்களுக்கும் அநீதிக ளுக்கும் ஆளாக்கப்படுகிறார்கள். தீண்டாமைச் சுவர்கள், கோவில் நுழைவு மறுப்பு, பொதுச் சொத்துக்களிலிருந்து விரட்டப்படுவது, பஞ்சமர் நிலங்கள் அபகரிக்கபடுவது, உள்ளாட்சிப் பிரதிநிதிகள் பணி செய்யப்படவிடாமல் அச்சுறுத்தப்படுவது, பெண்கள் பாலியல் கொடுமைகளுக்கு ஆளாக்கப்படுவது, கவுரவக் கொலைகள் செய்யப்படுவது போன்ற கடுங்குற்றங்களை தடுத்து, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பாதுகாப்பு, சமத்துவம், கவுரவம் காக்கப்பட உயர் அதிகாரம் கொண்ட சிறப்பு அமைப்பு உருவாக்கப்பட வேண்டும் என கருத்தரங்கம் வலியுறுத்துகிறது.
9. ஆதிக்க சக்திகளால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ள லட்சக்கணக்கான ஏக்கர் பஞ்சமர் நிலங்களை மீட்டு ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு வழங்க பஞ்சமர் நில மீட்பு ஆணையம் அமைக்கப்பட வேண்டுமென்றும் கோவில், மடம், அறக்கட்டளை நிலங்களை கையகப்படுத்தி நிலமற்றவர்களுக்கு வழங்க வேண்டும் என்றும் கருத்தரங்கம் வலியுறுத்துகிறது.
இந்தக் கோரிக்கைகளுக்காக தொடர் இயக்கங்கள், போராட்டங்கள் நடத்துவதென கருத்தரங்கில் தீர்மானிக்கப்பட்டது. இந்த இயக்கங்களுக்கு, போராட்டங்களுக்கு இடது, முற்போக்கு, ஜனநாயக அமைப்புகள், சக்திகள் ஆதரவு தர வேண்டுமென கருத்தரங்கம் அழைப்பு விடுத்தது.
கருத்தரங்கில் ஒடுக்கப்பட்டோர் விடுதலை முன்னணி மாநில அமைப்பாளர் அ.சிம்சன் தலைமை தாங்கினார். தியாகி இமானுவேல் சேகரன் பேரவை பொதுச் செயலாளர் பூ.சந்திரபோஸ், மாலெ கட்சி மத்திய கமிட்டி உறுப்பினர் கவிதா கிருஷ்ணன், மாநிலச் செயலாளர் பாலசுந்தரம், ஏஅய்சிசிடியு மாநிலச் செயலாளரும் மற்றும் டாக்டர் அம்பேத்கர் மின்வாரிய பணியாளர் மற்றும் பொறியாளர் சங்கத்தின் மாநிலப் பொதுச் செயலாளருமான சுப்பிரமணியன், எழுத்தாளர் இளம்பரிதி ஆகியோர் உரையாற்றினர். மதுரை மாவட்ட பொறுப்பாளர் மதிவாணன் வரவேற்புரை ஆற்றினர். கட்சி மாநிலக்குழு உறுப்பினர் தோழர் ரமேஷ் நன்றி கூறினார்.
மதுரை, நெல்லை, திண்டுக்கல், தூத்துக்குடி - விருதுநகர், கரூர், சிவகங்கை, இராமநாதபுரம் ஆகிய மாவட்டங்களில் இருந்து ஏறத்தாழ 250 பேர் கருத்தரங்கில் கலந்து கொண்டனர்.

நாட்டு நடப்பு

நிலக்கரிச் சுரங்க ஊழல்:
பாராளுமன்றம் பற்றிக்கொண்டது


எஸ்.குமாரசாமி

கடந்த சில தினங்களாக மக்களவையும் மாநிலங்களவையும் முடங்கி உள்ளன. நிலக்கரிச் சுரங்க ஊழலில் நாட்டுக்கு ரூ.1.86 லட்சம் கோடி இழப்பு என்று மத்திய தணிக்கையாளர் குற்றம் சுமத்தியுள்ளதால், நிலக்கரித் துறைக்குப் பொறுப்பாய் இருந்த பிரதமர் பதவி விலக வேண்டும் என பாஜக கோருகிறது. அவர்கள் கூட்டாளி அய்க்கிய ஜனதா தளம் பிரதமர் பதவி விலகக் கோரவில்லை. அவர்களும் இகக, இகக(மா), கட்சிகளும், விவாதத்திற்குப் பின் பிரதமர் முழுவிளக்கம் தரக் கோருகிறார்கள். பாஜக அஇஅதிமுகவையும் தெலுங்கு தேசத்தையும் தன் பக்கம் கொண்டுவரப் பார்க்கிறது. மாயாவதி, முலாயம், மமதா, பிரதமருக்கோ மத்திய அரசுக்கோ சங்கடம் தர விரும்பவில்லை.
என்னதான் நடந்தது?
விவகாரம், 17 மில்லியன் டன் வைப்பு (டெபாசிட்) இருக்கிற ரூ..51 லட்சம் கோடி மதிப்புடைய நிலக்கரியை, ஏலமுறை இல்லாமல் வழங்கியது தொடர்பானது. 1973ல் நிலக்கரி சுரங்க சட்டம் இயற்றப்பட்டு, பொதுத்துறை நிறுவனங்களுக்கு மட்டுமே இத்துறை என ஒதுக்கப்பட்டது. பிறகு சிமெண்ட், இரும்பு, எஃகு தொழில்களுக்கும் ஒதுக்கலாம் எனத் திருத்தம் கொண்டு வரப்பட்டது.
நரசிம்மராவ் ஆட்சியில் வேகம் பெற்ற உலகமய, தாராளமய தனியார்மயக் கொள்கைகள் வாஜ்பாய் ஆட்சியிலும் தொடர்ந்தன. முதல் அய்முகூ அரசு 2004ல் பதவிக்கு வரும் முன் இந்த ஆட்சிகள் 34 நிலக்கரி வயல்களை, எந்த ஏல முறையும் இல்லாமல் பெருந்தொழில் குழும முதலாளிகளுக்குத் தந்தனர். பின் அய்முகூ 1 அரசாங்கம் அமைந்தது.
• 11.07.2004: நிலக்கரிச் சுரங்கங்களை வழங்குவதில் ஏலமுறை பின்பற்றப்படாவிட்டால் தனியார் பெருமுதலாளிகள் காட்டில் மழை (ரஐசஈஊஅகக எஅஐசந) என மத்திய நிலக்கரித் துறை செயலர் திரு.பி.பிரகாஷ் கொள்கை குறிப்பு எழுதுகிறார்.
• 2004 முதல் 2009 வரை ஜார்கண்ட் முக்தி மோர்ச்சாவின் சிபு சோரன் 3 முறை நிலக்கரி அமைச்சர். துணை அமைச்சர் காங்கிரசின் தாசரி நாராயண ராவ். சிபு சோரன் அமைச்சராக வருவதும் போவதுமாக இருந்த நேரம் போக, மற்ற நேரங்களில் மன்மோகனே துறை அமைச்சர் ஆக இருந்தார்.
• எதிர்க் கட்சி ஆளும் மாநில அரசுகளின் எதிர்ப்பைக் காரணம் காட்டியும், சட்டத் திருத்தம் இல்லாமல் ஏல முறைக்குச் செல்ல முடியாது என்று கூறியும், சிபு சோரனும் தாசரி நாராயணராவும் இழுத்தடிக்கிறார்கள்.
• ஆகஸ்ட் 2006. மத்திய சட்ட அமைச்சகம், ஏலமின்றி ஸ்க்ரீனீங் கமிட்டி மூலம்  அரசே  தேர்வு செய்து நிலக்கரிச் சுரங்கம் வழங்கும் முறை, சட்டத் திருத்தம் ஏதுமில்லாமல் நிர்வாக முறை மூலம் வந்தது என்பதால், அதே போல், சட்டத் திருத்தம் இல்லாமலே நிர்வாக உத்தரவு மூலம் கூடுதல் தொகை தருபவரை ஏலமுறை மூலம் கண்டறிந்து சுரங்கம் வழங்குவதிலும் எந்தச் சட்டச் சிக்கலும் இல்லை எனத் தெளிவு படுத்துகிறது.
• அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில், மத்திய அரசு மட்டுமே, மாநில அரசு மட்டுமே, இரண்டுமே முடிவு எடுக்கும் அதிகாரம் படைத்தவை என்றுள்ள 3 பட்டியல்களில், நிலக்கரி, மத்திய அரசு பட்டியலில் உள்ளது. (ஆகவே மாநில அரசு எதிர்ப்பு என்பது மோசடி வாதம்)
• இந்தப் பின்னணியில்தான், 155 நிலக்கரி வயல்களை ஏலமுறை இல்லாமல், டாடா ஸ்டீல், எஸ்ஸôர் பவர், ஹிண்டால்கோ, டாடா பவர், ஜிண்டால் ஸ்டீல் பவர் போன்ற 25 தனியார் பெரும்தொழில்குழும முதலாளி களுக்கு வழங்கியதால் அரசுக்கு ரூ.1.8 லட்சம் கோடி இழப்பு ஏற்பட்டுள்ளதாக, மத்திய தணிக்கையாளர் அறிக்கை வெளியிட்டுள்ளார்.
• இங்கு ஜ÷ன் 2012ல் நிலக்கரித் துறைச் செயலர் பி.சி.பிரகாஷ் சிஎன்என் அய்பிஎன் தொலைக்காட்சிப் பேட்டியில், பிரதமர் ஏலமுறைதான் என்பதில் உறுதியாக நின்றிருக்க வேண்டும் எனச் சொன்னது கவனிக்கத்தக்கது.
பாஜக, மார்க்சிஸ்ட் கட்சிகளின் நிலைப்பாடு?
2ஜி அலைக்கற்றை ஊழலில் வீரவசனங்கள் பேசிய பாஜகவின் முரளி மனோகர் ஜோஷி, 2.12.2007ல் 2ஜி அலைக்கற்றையை ஏலமுறையில் வழங்கக் கூடாது எனக் கடிதம் எழுதியவரே. ஒரு டன் நிலக்கரி தோண்ட ஒதுக்கியதில் ரூ.50 முதல் ரூ.100 ஊழல் என வசனம் பேசிய பாஜகவின் ராஜஸ்தான், சட்டிஸ்கர், மத்தியப் பிரதேச முதல்வர்கள் எல்லோருமே, நிலக்கரி ஊழலுக்கு வரிந்து கட்டிக் கொண்டு துணை போனவர்களே.
சட்டிஸ்கர் முதல்வர் ராமன்சிங் DO எண். 873, 28.03.2005 கடிதம் மூலம், ஏல முறையில் நிலக்கரி வயல் வழங்குவதை எதிர்த்தார்.
ராஜஸ்தானில் பெரிய அளவில் நிலக்கரிச் சுரங்கங்கள் இல்லாத போதும், முதல்வர் வசுந்தரா ராஜே, சர்க்காரியா ஆணையம் சொல்லி உள்ள பரிந்துரைகள்படி, மாநிலங்களின் உரிமை காக்க ஏலமுறை கூடாது என 11.04.2005 கடிதம் எழுதினார். மத்தியபிரதேச முதல்வர், அனில் அம்பானியின் சசான் மெகா பவர் பிராஜெக்ட் தனக்கு வழங்கப்பட்ட நிலக்கரி ஒதுக் கீட்டிற்கும் உபரியாக இருப்பதை, தான் விரும்பியபடி விற்று லாபம் பார்க்க உதவினார். இதனால் நாட்டிற்கு இழப்பு ரூ.29033 கோடி என்றும், அது மொத்தமும் அம்பானிக்குச் சென்றது என்றும் மத்தியத் தணிக்கையாளர் அறிக்கை சொன்னது.
சிங்கூர் நந்திகிராம் புகழ் புத்ததேவ் முதல்வராய் இருந்தபோது மேற்குவங்க இடது முன்னணி அரசாங்கத்தின் தலைமைச் செயலாளர் DO  எண்.2 நாள் 31.03.2005 கடிதத்தை மத்திய அரசுக்கு எழுதினார். “தற்போதைய முறையில் மாநில அரசின் கருத்து கேட்கப்படுகிறது. இம்முறையை மாற்றினால், மாநிலத்தைத் தொழில்மயமாக்கும் முயற்சிகள் பாதிக்கப்படும். ஆகவே ஏலமுறை கூடாது என மேற்கு வங்க அரசு கருதுகிறது”. ஆக, இவர்கள் மன்மோகனுடன் சண்டை போடுவது போல் நடிக்கிறார்கள். மோசடி நாடாளுமன்றம் மீது, போலியான அதன் முதலாளித்துவ ஜனநாயகம் மீது, மக்களுக்கு நம்பிக்கை ஏற்பட வைக்க உதவும் வகையில், ‘சண்டைக் காட்சிகளை’ படத்தில் சேர்த்துள்ளனர்.

காங்கிரஸ் என்ன பதில் சொல்கிறது?
பூஜ்யம் நஷ்டம் என்று அலைக்கற்றை ஊழலில் முதலில் சொன்னது போல்தான் நிலக்கரி ஊழலிலும் பதில் சொல்கிறார்கள். ராசா பதவி இழந்தார். சிறை சென்றார். கனிமொழி சிறை சென்றார். தயாநிதி மாறன் பதவி இழந்தார். ஆனால் இம்முறை சிக்கி இருப்பது மன்மோகன் அல்லவா?
காங்கிரஸ் தரப்பில் அமைச்சர் ஜெய்ஸ்வால் பதில் சொல்கிறார்:
நாட்டின் தொழில் துறை வளர்ச்சிக்கு சிமெண்ட், இரும்பு, எஃகு, எரிசக்தி வேண்டும். இத்தொழில்களுக்கு நிலக்கரி வேண்டும். அதைச் சீக்கிரம் எடுப்பது நாட்டின் பொருளாதாரத்துக்கு நல்லதே செய்யும் என்ற அடிப்படையில் செய்தோம். இதில் என்ன தவறு? இவை, அவரது வாதங்கள்.
பெரும்பாலான சுரங்கங்கள் இயங்காதபோது, நஷ்டம், இழப்பு என்றெல்லாம் எப்படிப் பேச முடியும் என சிதம்பரம் கேட்கிறார். நிலக்கரி நிறைய கிடைப்பது, சிமெண்ட், இரும்பு, எஃகு, எரிசக்தி விலை, கட்டணம் உயராமல் தடுக்கும் எனவும் ஜெய்ஸ்வால் வாதாடுகிறார்.

இந்த வாதங்கள் சரியா?
ஒதுக்கப்பட்ட சுரங்கங்களில் பெரும்பான்மை இயங்கவில்லையே என டெஹல்கா பத்திரிகை ஜெய்ஸ்வாலிடம் கேட்டபோது, 50% அல்ல 80% இயங்கவில்லை எனத் திருத்துகிறார். சிதம்பரம், இதையே காரணம் காட்டி, இயங்கவில்லை எனும்போது இழப்புமில்லை என்கிறார். அலைக்கற்றை உரிமத்தை மோசடி செய்து முதலில் வந்தவர்க்கு முதலில் உரிமம் என வழங்கியபோது, தொலை தொடர்பு துறையோடு எந்தத் தொடர்பும் இல்லாத பன்னாட்டு இந்நாட்டு முதலாளிகள், தம் பங்குகளை விற்று லாபம் சம்பாதித்ததை நாடு மறக்கவில்லை என்பதை, இவர்கள் மறந்துவிட்டதாக நாடகமாடுகிறார்கள். நிலக்கரி தோண்டி எடுக்கும் உரிமை பெற்ற நிறுவனங்களின் பங்குமதிப்பு, ஒரு டன் கூட தோண்டாமல், கோடி கோடியாய் உயர்ந்துவிட்டதை மறைக்கிறார்கள்.
நிறைய நிலக்கரி, நிறைய இரும்பு, எஃகு சிமெண்ட், எரிசக்தி, குறைந்த விலையில், கட்டணத்தில் கிடைக்கும் என்ற இவர்களது வாதம் நொறுங்கி விடுவதை மறைக்க முடியாமல் திணறுகிறார்கள். குறைந்த விலை, கட்டணத்தால் நுகர்வோர்க்கு ஆதாயம் என்பதை நிரூபிக்க இதுவரை எந்த விவரங்களும் தரப்படவில்லை. மாறாக, வேறு இரண்டு செய்திகள் உள்ளன.
அம்புஜாஸ், அல்ட்ராடெக், ஜெய்பீ போன்ற சிமெண்ட் நிறுவனங்கள் தங்களுக்குள் திட்டமிட்டு (கார்ட்டல் அமைத்து) சிமெண்ட் விலையை உயர்த்தியதற்காக ரூ.6307 கோடி அபராதம் செலுத்துமாறு உத்தரவிடப்பட்டுள்ளது. மின்சாரம் தயாரிக்கும் நிறுவனங்கள், மாநில அரசாங்கங்களிடம் மின்சாரம் வாங்கும் ஒப்பந்தம் போடாமல், ஓர் யூனிட் ரூ.10, ரூ.12 என விற்றுக் கொள்ளை லாபம் சம்பாதிக்கிறார்கள்.

நிலக்கரி முதல் விமான நிலையம் வரை
பூமிக்குக் கீழே இருக்கிற நிலக்கரி ஊழலோடு தணிக்கை அறிக்கை நிற்கவில்லை. ஆகாயத்தில் பறக்கும் விமானங்கள் தரை இறங்கும், விண்ணில் பறக்க இடம் தரும், டெல்லி விமான நிலைய ஊழல் பற்றியும் பேசுகிறது. அய்தரபாத் ஜிஎம்ஆர் குரூப் என்ற பெரும்தொழில் குழுமத்துடன் கூட்டு சேர்ந்து உருவாக்கப்பட்டுள்ள டெல்லி ஏர்போர்ட் இண்டர்நேஷனல் லிமிடெட் நிறுவனத்திற்கு 4800 ஏக்கர் நிலம், ஏக்கருக்கு ஆண்டு குத்தகை ரூ.100 என வழங்கப்பட்டுள்ளதாம். இந்த நிறுவனம், 240 ஏக்கர் நிலத்தில், அடுத்த 58 ஆண்டுகளில் ரூ.88,337 கோடி வருவாய் ஈட்டுமாம்.

அமெரிக்கா முதல் டாடா வரை
அமெரிக்காவும் இந்தியப் பெருமுதலாளிகளும் கொள்கை பக்கவாத நோய் மத்திய அரசைப் பீடித்துள்ளது எனக் குற்றம் சுமத்துகின்றனர். விப்ரோ நிறுவனர் அசிம் பிரேம்ஜி அமெரிக்கப் பத்திரிகைகள் எழுதுவதற்கு ஒத்து ஊதுகிறார். நிலம், எரிசக்தி ஆகியவற்றில், தொழில் வளர்க்கும் கொள்கைகள் விரைவாக முடிவானால்தான், நாடு முன்னேறும் என்கிறார் டாடா.
முதலாளித்துவ அரசியல், ஊழல் ஆகியவற்றை ஆட்டுவிப்பது முதலாளித்துவப் பொருளாதாரமே. காங்கிரஸ் பாஜக இரண்டுமே, பெரும்தொழில்குழும (கார்ப்பரேட்) சூறையாடலுக்குத் துணை போகிறார்கள். இந்த வளர்ச்சிப் பாதை, முதலாளித்துவத்தை கொழுக்க வைக்கிற அதே நேரம், இந்த வளர்ச்சிக்காக, மக்களுடைய நிலம், வாழ்வாதாரங்கள், நாட்டின் இயற்கை வளங்கள், கனிம வளங்கள் ஆகியவை கொள்ளையடிக்கப்படுவதற்கு இட்டுச் செல்கிறது. எதிர்த்து எழுகிற மக்கள் ஒடுக்கப்படுகிறார்கள். இதனால்தான் மார்க்ஸ், வளர்ச்சியின் அமிர்தம் கொன்றொழிக்கப்பட்டவர்களின் மண்டை ஓடுகளிலிருந்து பருகப்படுகிறது என எழுதினார்.   

கோக்ரஜாரும் அதற்குப் பின்பும்: ஜனநாயகத்துக்கு சவால்கள்

அஸ்ஸôம் மாநிலம், கோக்ரஜார் மாவட்டத்தில் ஜ÷லை மாதத்தின் பிற்பகுதியில் வெடித்த வன்முறை, ஒவ்வொரு நாளைக் கடக்கும் போதும், படுமோசமான அரசியலின் உரத்த குரலாகி கொண்டிருக்கிறது. மத்திய, மாநில அரசாங்கங்கள் உரிய நேரத்தில் நடவடிக்கை எடுத்திருந்தால், வன்முறை வெகுமுன்னரே தணிக்கப் பட்டிருக்கும். இராணுவ தலையீட்டிற்கான விதிமுறைகளைக் காரணம் காட்டி முக்கிய தருணத்தில் கால தாமதம் ஏற்பட்டதன் மூலம் வன்முறை வளர்வதற்கு இடமளிக்கப்பட்டது. அரசு, நிர்வாக முன்முயற்சிக்காகவும், அரசியல் உறுதிக்காகவும் காத்துக் கொண்டிருந்த போது அஸ்ஸôமில் கீழ்ப் பகுதிகளான, கோக்ராஜார், துப்ரி மற்றும் சிரங் மாவட்டங்களில் பயமும், பாதுகாப்பின்மையும் பற்றிக் கொண்டது. இதுவரை இல்லாத அளவு பெரும் மக்கள் கூட்டம் வாழ்விடங்களிலிருந்து வெளியேறி கிட்டத்தட்ட 5 லட்சம் பேர் நிவாரண முகாம்களில் தங்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் ஏற்பட்டது. இந்தப் பகுதிகளில் இன்னும் தாழ்ந்த மட்டத்திலான வன்முறைகள் தொடர்வதாக சொல்லப்படுகிறது. இதனால் இறந்தவர்களின் எண்ணிக்கை 80அய் தாண்டி விட்ட நிலையில், நிவாரண முகாம்களில் உள்ள மோசமான சுகாதார நிலைமைகளினாலும், மருத்துவ வசதி போதுமானதாக இல்லாததாலும் மேலும் அதிகமானோர் இறந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.
அஸ்ஸôமில் இதற்கு முன்னர் நடைபெற்ற வன்முறைகளைப் போலல்லாமல், கோக்ராஜார் சம்பவங்களின் தாக்கம் அஸ்ஸôமைத் தாண்டியும் இருந்தது. பாஜக, அஸ்ஸôம் வன்முறையிலுள்ள அரசியல் சந்தர்ப்பத்தை விரைவாக நுகர்ந்து, வங்க தேசத்திலிருந்து சட்ட விரோதமாக முஸ்லீம்கள் இடம் பெயர்வதும், காங்கிரஸ் மரபு வழியாக நடத்தும் ‘வாக்கு வங்கி அரசியலும்’, ‘சிறுபான்மையினரை திருப்திப்படுத்தும்’ போக்குமே இதற்குக் காரணம் என்று குற்றம் சாட்டியது. நாடாளுமன்றத்தில் இக்குற்றச்சாட்டை அத்வானியே முன்னின்று சுமத்தியபோது பாஜகவும், ஆர்எஸ் எஸ்ஸ÷ம், தங்களுக்கு மிகவும் உடந்தையான கோட்பாடான, ‘வங்கத்தின் முஸ்லீம்கள் ஊடுருவல்’ என்பதை நாடு முழுவதும் தாக்குதல்மிக்க பிரச்சாரமாக எடுத்துச் சென்றன. மும்பையில் சில முஸ்லீம் அமைப்புகள் நடத்திய எதிர்ப்புப் போராட்டம் போலீசுடன் மோதலுக்கு இட்டுச் சென்று இருவர் உயிரிழந்தனர். குறைந்தபட்சம் 50 பேராவது காயமடைந்தனர்.
ரம்ஜான் பண்டிகைக்குப் பின்னர் இந்தியாவின் பல பகுதிகளிலும் வசிக்கும் வடகிழக்கு மாநில தொழிலாளர்கள், மாணவர்கள் மீது தாக்குதல் நடைபெறலாம் என்ற வதந்தி பிரச்சாரம் செய்யப்பட்டது. பீதியடைந்த ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்களும், மாணவர்களும் பெங்களூரு, சென்னை, ஹைதராபாத், மும்பை மற்றும் புனே நகரங்களிலிருந்து அஸ்ஸôம் மற்றும் வடகிழக்கு மாநிலங்களுக்கு திரும்பினர். கோபமடைந்த பிரயாணிகளுடன் கூட்டம் நிரம்பி வழிந்த இரயில்கள் வன்முறையால் பாதிக்கப்பட்டு பதற்றத்துடன் இருக்கும் கோக்ராஜார் மற்றும் அதன் அன்மை மாவட்டங்களை கடந்த போது மீண்டும் புதிய மோதல்களில் சிலர் ஓடும் ரயிலிலிருந்து தூக்கி வீசப்பட்டார்கள் என்ற செய்தி, பற்றி எரிந்து கொண்டிருக்கும் மதரீதியான பிளவுக்கு மீண்டும் எண்ணெய் ஊற்றியது. நவீன தொலை தொடர்பு சாதனங்களான இணையதள சமூக வலைகளும், அலைபேசி குறுஞ்செய்திகளும் எப்படி அச்சத்தையும், எல்லா இடங்களிலும் பாகுபாட்டையும் விதைத்தன என்பதை மீண்டும் ஒரு முறை பார்த்தோம்.
பல உண்மையான நிகழ்வுகளையும், நியாயமான கரிசனங்களையும் ஒன்றாக கலந்து மிகப்பெரிய புனைவு உருவாக்கப்பட்டு மன ரீதியான பீதியை பரப்புவதன் மூலம் மத வெறுப்பு அரசியலுக்கும், மதவெறி பிரிவினைக்கும் சேவகம் செய்யப்பட்டது. அஸ்ஸôமின் பூர்வ குடிமக்கள், வங்கதேச ஊடுருவல்காரர்களால் ஓரங்கட்டப்படுவார்கள், அதனால் மக்கள் தொகை சம நிலையில் மிகப் பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டு, அகண்ட வங்கம் என்ற புனைவுத் திட்டத்திற்கு அஸ்ஸôம் ஆளாகும் அபாயம் இருப்பதாக சொல்லப்பட்டது.
வங்கதேச ஊடுருவல் என்ற பீதி, பயங்கரவாதத்துடன் முடிச்சுப் போடப்பட்டது. பிறகு அது அடிக்கடி இஸ்லாமிய பயங்கரவாதம் என்னும் பூதமாக சித்தரிக்கப்பட்டது. இப்போது அஸ்ஸôம் மற்றும் மொத்த வடகிழக்கு மாநில மாணவர்களும், தொழிலாளர்களும் தேசிய தலைநகர் மாத்திரமல்ல, இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலும் அவமானப்படுத்தப்படுதலுக்கும், அச்சுறுத்தலுக்கும் ஆளாகி கொண்டிருப்பதற்கு காரணமாக வதந்திப் பிரச்சாரம் செய்யப்படுகிறது.
வடகிழக்கு மாநில சாமான்ய மக்கள் தங்கள் சொந்த மாநிலத்திலோ அல்லது கல்வி, வேலை நிமித்தமாக இடம் பெயர்ந்து சென்றிருக்கும் மாநிலங்க ளிலோ, பாரபட்சம் மற்றும் துன்புறுத்தலை உணர்கிறார்கள் என்றால், அடிப்படையாக அதன் வேர், இந்தப் பிராந்தியம் ‘இந்திய மய்ய நீரோட்டம்’ என்ற குறுகிய பார்வையின் அடிப்படையில் இணைக்கப்பட்ட மேலோங்கிய அதிகாரத்துவ இயல்பினால்தான். சமச் சீரற்ற வளர்ச்சி, பரந்த வேலையின்மையையும், ஆயுதப்படை சிறப்பு அதிகார சட்டம் போன்ற கொடுமையான சட்டங்கள் ஜனநாயக குரலை ஒடுக்குவதாகவும் இருந்து வருகிறது. இந்த அதிருப்தியில் வங்கதேச ஊடுருவல்தான் பிரச்சினைக்கு காரணம் என்பது பொருந்திப் போய், வங்க மொழி பேசும் முஸ்லீம்கள்தான் வடகிழக்கின் மிகப் பெரிய உள்நாட்டு அச்சுறுத்தல் என்று மதவாத திசையில் செல்ல உதவியது. உள்துறை அமைச்சகம் தவறான தகவல் தந்து வெறுப்பை உண்டுபண்ணக் கூடிய பிரச்சாரத்தின் துவக்கப் புள்ளி நாட்டுக்கு வெளியிலுள்ள (பாகிஸ்தான்) சக்திதான் என்று சொன்னாலும், உள்நாட்டிலேயே அதற்கான சக்திகள் இருக்கின்றன என்பதை நாம் மறுப்பதற்கில்லை. நிர்வாகத் தரப்பிலேயே சிலர், குறுஞ்செய்தி வலைதளம் மூலம் அச்சுறுத்தல் பிரச்சாரம் நடந்ததன் பெரும்பகுதி இந்துத்துவ அமைப்புகளிடமிருந்துதான் உருவாகியிருக்கின்றன என்பதை ஒப்புக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
பெருநகரங்களில் வளர்ந்து வரும் பெரும் முதலாளித்துவ மய்யங்களில் தாக்குதலும் அதைத் தொடர்ந்து தொழிலாளர்கள், மாணவர்கள் பெரும் எண்ணிக்கையில் வெளியேறுவதும் பேரிடியாக அமைந்திருக்கிறது. மிகச் சமீபத்தில் பீகார், ஜார்கண்ட், உத்தரபிரதேச மாநிலத்தைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் மற்றும் தொழிலாளர்கள் மகாராஷ்டிராவில் எம்என்எஸ்/சிவசேனா குண்டர்களால் உண்மையிலேயே தாக்கப்பட்ட சம்பவங்கள் இருந்தன. இருந்தபோதிலும் குறுஞ் செய்தி பிரச்சாரம் மற்றும் வதந்தியை பரப்புவதன் மூலம் இப்போது நடந்து கொண்டிருக்கும் இது போன்றதொரு மொத்தமான வெளியேற்றம் அப்போது நடக்கவில்லை. இந்த வெளியேற்றம், சாதாரண நேரங்களில் கூட ‘மய்ய நீரோட்டத்திற்குள்’ இனவாதச் சித்தரிப்பும், பாரபட்சமும் உட்புகுந்திருப்பதால் ஆழமாக உள்ளிருக்கும் பாதுகாப்பற்றத் தன்மையின் வெளிப்பாடே ஆகும். இந்தப் போக்கை வடகிழக்கு மாநில பெண்கள், நாட்டில் பல்வேறு பெருநகரங்களில் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளாக்கப்பட்ட சம்பவங்களில் பார்க்கலாம். இதுபோன்ற சம்பவங்களில் அதிகாரிகள் கூருணர்வற்ற விதத்தில் நடந்து கொண்டதையும், அதேபோல் பெருநகர மாணவர்கள் பாரபட்சமாக நடத்தப்படுவது பற்றி எடுத்துக்காட்டப்பட்ட சம்பவங்களிலும் நடந்து கொண்டதையும் பார்க்கலாம். ‘குறுஞ்செய்தி’ பீதியால் வடமாநிலங்களுக்கு திரும்பிச் செல்பவர்களோடு, வீட்டு உரிமையாளர் வீடு தர மறுப்பதால் திரும்பிச் செல்பவர்களும் உண்டு.
வடகிழக்கை குறிவைத்து நடத்தப்படும் வெறுப்புப் பிரச்சாரம், பரவலாக வியாபித்திருக்கும் இனவாதச் சித்தரிப்பையும் வடகிழக்கின் குறிப்பான அடையாளங்கள் மற்றும் சமூக முரண்கள் பற்றிய அறியாமையையும் அடிக்கோடிட்டு காட்டுகிறது. பெருநகரங்களில் சிறுபான்மை முஸ்லீம்களைப் போலவே வடகிழக்கு மாநிலத்தவரும் இனப்பாகுபாட்டையும், பாரபட்சத்தையும் சந்திக்கிறார்கள். இருவருக்குமே குடியிருப்புகள் மறுக்கப்படுகின்றன. வன்முறைக்கும் அச்சுறுத்தலுக்கும் ஆளாக்கப்படுகிறார்கள். இப்படிப்பட்ட தாக்குதலுக்கு இலக்காகக் கூடிய மக்களை ஒருவருக்கு எதிராக இன்னொருவரை நிறுத்துவதை நாம் உறுதியாக எதிர்க்க வேண்டும்.
ஜம்மு, காஷ்மீர் மாநிலத்துக்கு அடுத்து, முஸ்லீம்கள் அதிக எண்ணிக்கையில், அதாவது தோராயமாக மூன்றில் ஒருவர் என்ற அளவில் இருப்பது, அதுவும் வங்க தேச எல்லையை ஒட்டிய பகுதியில் குவிந்து இருப்பதும் அஸ்ஸôம் மாநிலத்தில்தான். ஆனால் இப்படி குவிந்து இருப்பது என்பது வரலாற்றுரீதியாக, இரண்டு கட்டங்களில் நடந்த வெகுமக்கள் இடம் பெயர்வில்தான். முதலில் இந்தியா - பாகிஸ்தான் பிரிவினையின் போது. மற்றொன்று வங்கதேசம் உருவாகியபோது. அஸ்ஸôம் ஒப்பந்தம், 1971அய் இடம் பெயர்ந்தவர்களுக்கு சட்ட அங்கீகாரம் வழங்குவதற்கான அடிப்படை ஆண்டாக ஏற்படுத்தியது. கடந்த 20 ஆண்டுகளில் சில ஆயிரம் பேர் வங்க தேசத்துக்கு திருப்பி அனுப்பப்பட்டிருக்கிறார்கள். நிவாரண முகாம்களில் தங்கியிருந்த பலர் தங்கள் ஆவணங்கள் பலவற்றையும் சமீபத்திய வன்முறையில் இழந்துவிட்டனர். ஆனால் அரசாங்கம் மதிப்புமிக்க ஆவணங்கள் வைத்திருப்பவர்களுக்கு மட்டுமே புனர்வாழ்வு என்று சொல்லி வருகிறது. கலவரங்கள் நம் மக்களை அந்நிய தேசத்தவர்களாக மாற்றும் என்றால் அதை நாம் அனுமதிக்க முடியாது. அனுமதிக்கவும் கூடாது. அஸ்ஸôமின் மக்கள் தொகை பெருக்கம், இந்திய சராசரி அளவை விடக் குறைவு என்று 1971ன் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு சொல்கிறது. இது தொடர்ந்து சட்டத்திற்கு புறம்பாக வங்க தேசத்தவர்கள் தொடர்ந்து ஊடுருவுகிறார்கள் என்பதை மறுப்பதாய் உள்ளது. இருந்தபோதும், ஆர்எஸ்எஸ் - பாஜக மிகைநேரப் பணி பார்த்து தன் பிரச்சாரக் கருவியை, தேசங்கடந்த ஊடுருவல் மற்றும் பயங்கரவாதம் என்ற அச்சத்தை மக்கள் மத்தியில் பரவச் செய்து அச்சுறுத்தப் பயன்படுத்தி வருகிறது. இதை பாஜக வருகின்ற நாடாளுமன்ற தேர்தல் பிரச்சாரத்தில் உணர்ச்சிமிகு பிரச்சாரமாக பயன்படுத்தும் நம்பிக்கைக் கொண்டிருக்கிறது.
அஸ்ஸôம் மாநிலத்திற்குள் பாஜக இதுவரை தீர்மானகரமான நுழைவு எதையும் ஏற்படுத்த முடியவில்லை. அதற்கு அங்குள்ள பிராந்திய சிந்தனை மற்றும் அடையாளப் பிரச்சினைகளின் வலுவான தாக்கமே காரணம்.
அசாம் கன பரிசத் போன்ற பிராந்திய கட்சிகள் வலுவிழந்து வரும் நிலையில், பாஜக, இப்போதுள்ள அஸ்ஸôமின் கொந்தளிப்பான நிலையில் சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி, அரசியல்ரீதியாக பிரிந்து கிடக்கும், இதுவரை காங்கிரசின் ஆதிக்கத்திலிருக்கும் வடகிழக்கில் முக்கிய அரசியல் சக்தியாக பரிணமிக்கப் பார்க்கிறது. ஆயுதப்படை சிறப்பு அதிகாரச் சட்டத்தை எதிர்ப்பவர்களை தேச விரோதிகள் என்று முத்திரை குத்திய, பூர்வ குடிகள் மற்றும் மலைவாழ் மக்களின் சுயநிர்ணய உரிமைக்கான சிறு அசைவைக் கூட அரசியல் - ராணுவ துணை கொண்டு ஒடுக்குவது என்ற நிலை எடுப்பதன் மூலம், வடகிழக்கு பிராந்திய மக்களின் ஜனநாயக அபிலாசைகளுக்கு எதிராக நிற்பது, பாஜக சொல்லும் ‘கலாச்சார தேசியவாதம்’ என்ற கருத்தியல், வடகிழக்கு மற்றும் சிறுபான்மை மக்களின் அடையாள உரிமைக்கு எதிரானதாகும். இப்படிப்பட்ட பாஜக, இந்தப் பிராந்தியத்தின் நலன்களை உயர்த்திப் பிடிக்கும் கட்சி என்று சொல்லி, இப்போதுள்ள சிக்கலான சூழ்நிலையில் மதவாத அறுவடை செய்யப் பார்க்கிறது. இந்த அபாயகரமான மதவாத திட்டம் முறியடிக்கப்பட வேண்டும். மதவெறி சக்திகள் சூழலை குலைத்து, நாட்டின் எந்தப் பகுதியிலும் மக்கள் ஒற்றுமையையும், சமூக நல்லிணக்கத்தையும் அபாயத்திற்கு உள்ளாக்க நாம் அனுமதித்து விடக்கூடாது.
இடம் பெயர்ந்த தொழிலாளர் மற்றும் மாணவர்களின் உரிமை மற்றும் பாதுகாப்பை உத்தரவாதப் படுத்துவது ஜனநாயக தேசிய ஒற்றுமை மற்றும் சட்டத்தின் ஆட்சி ஆகியவற்றின் மய்யமாகும். எந்த ஒரு அமைப்பும், அரசாங்கமும் அவர்களின் வாழ்க்கை மற்றும் உரிமையோடு விளையாட அனுமதிக்க முடியாது. பலதரப்பட்ட மொழி மற்றும் மத சமூகங்கள், மற்றும் பூர்வகுடிகள் ஆகியோரின் ஒன்றுகலத்தல் நடந்த இடமாக வரலாற்றுபூர்வமாக அசாம் இருந்து வருகிறது. அஸ்ஸôம் மக்கள் மனம் ஒன்றுபட்டு இருப்பது என்பது இன்னும் பல்வேறு பரந்த சமூக சக்திகள் கொண்ட இந்தியாவின் வலிமைக்கும், அனைவரும் இணைந்து வாழ முடியும் என்பதற்குமான மய்யமாக அமையும்.

கட்டுரை

வளர்ச்சி வருகிறது...
வறிய மக்களே! உயிர்விடுங்கள்!


கே.ஜி.தேசிகன்

முதலாளித்துவ சமூகம். ஒரு தொழிலாளியின் குடும்பம். அந்த குடும்பத்தில் ஊதியத்துக்கு உழைப்பவர் இறந்துவிட்டார். அந்த குடும்பத்தால் வீட்டு வாடகை தர முடியவில்லை. அந்த வீட்டில் இருந்து அந்தக் குடும்பத்தை அகற்ற வீட்டு உரிமையாளர் காவல்துறை அல்லது படையாட்களுடன் வருகிறார். வாழும் இடங்களில் இருந்து மக்களை அகற்ற ஒரு படைப்பிரிவே தேவைப்படுகிறது. அப்படி ஒன்று இல்லாமல் உரிமையாளரோ, அதிகாரியோ செல்ல மறுப்பார்கள். வாழும் இடங்களில் இருந்து மக்களை அகற்றுகிற அந்தப் பணி அக்கம்பக்கத்தார் மத்தியில் சீற்றத்தை உருவாக்கும் என்று, வாழ்க்கையின் ஓரத்துக்குத் தள்ளப்பட்ட ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் மத்தியில், முதலாளிகளின் மீதும் முதலாளித்துவ அரசின் மீதும் வெறுப்பை உருவாக்கும் என்று, உரிமையாளரும் படையாட்களும் பிய்த்தெறியப்படுவார்கள் என்று அவர்களுக்குத் தெரியும். எனவே மிகப்பெரிய படை தேவை. வேறு படைப்பிரிவுகளில் இருந்து பெரிய அளவில் நகரத்துக்குள் படையை கொண்டு வர வேண்டும். இந்தத் துருப்புக்கள் தொலைதூரத்தில் இருக்கும் ஒரு பகுதியில் இருந்து கொண்டு வரப்பட வேண்டும். அந்தப் படை வீரர்களுக்குத்தான் நகர்ப்புற வறியவர் வாழ்க்கை பற்றி தெரியாது; எனவே அவர்களுக்கு சோசலிசத் தொற்று நேராது.
பாட்டாளிகளின் அரசு. வறியவர் சிலர் குடும்பங்களை ஒரு பணக்காரரின் வீட்டில் குடியமர்த்த வேண்டும். நமது தொழிலாளர் குழுவில் 15 பேர் இருப்பதாகக் கொள்வோம். இரண்டு கப்பலோட்டிகள், இரண்டு படை வீரர்கள், வர்க்க உணர்வு கொண்ட இரண்டு தொழிலாளர்கள் (அவர்கள் ஒருவர் மட்டும் நமது கட்சி உறுப்பினர் அல்லது அனுதாபி), ஓர் அறிவாளி, வறிய மக்கள் பிரிவினர் 8 பேர் (இவர்களில் 5 பேர் பெண்கள், இல்லப் பணியாளர்கள், திறன்குறை தொழிலாளர்கள் இப்படி....). இந்தக் குழு அந்த வசதி படைத்தவர் வீட்டுக்குச் செல்கிறது. அந்த வீட்டை பார்வையிடுகிறது. அந்த வீட்டில் அய்ந்து அறைகள் உள்ளன. அய்ந்து அறைகள் கொண்ட வீட்டில் இரண்டு ஆண்களும் இரண்டு பெண்களும் மட்டும் வசிக்கின்றனர். குடிமக்களே, இந்த குளிர்காலத்துக்கு உங்களுக்கு இரண்டு அறைகள் என்று குறைத்துக் கொள்ள வேண்டும். இப்போது செல்லர்களில் குடியிருக்கும் இரண்டு குடும்பங்களுக்கு நீங்கள் இடம் தர வேண்டும். அதுவரை, பொறியாளர்கள் உதவியோடு (நீங்கள் ஒரு பொறியாளர்தானே?) அனைவருக்கும் நல்ல வீடுகள் கட்டியுள்ளோம். நீங்கள் கொஞ்சம் குறைத்துக் கொள்ள வேண்டும். உங்கள் தொலைபேசி பத்து குடும்பங்களுக்கு பயன்படும். இதனால் கடைகளுக்குச் செல்வது போன்ற வேலைகளில் வீணாகும் 100 மணி நேரம் கிடைக்கும். இப்போது உங்கள் குடும்பத்தில் 55 வயதில் ஒருவரும் 14 வயதில் ஒருவரும் என ஓரளவு வேலை செய்யக் கூடிய இரண்டு பேர் வேலை வாய்ப்பின்றி உள்ளனர். அவர்கள் நாளொன்றுக்கு 3 மணி நேரம், 10 குடும்பங்களுக்கு முறையான உணவுப் பொருட்கள் விநியோகம் நடப்பதை கண்காணித்து அதற்கான கணக்குகளை பராமரிக்க வேண்டும். எங்கள் குழுவில் உள்ள மாணவர் இந்த அரசாணையை இரண்டு பிரதிகள் எழுதுவார். நீங்கள் இதைச் செய்வீர்கள் என்று கையொப்பமிட்ட அறிக்கையை தயவுசெய்து தர வேண்டும்.
பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் எப்படி நடைமுறைப்படுத்தப்படும், ஜனநாயகதியான நடைமுறை எப்படி இருக்கும் என்பது பற்றி சொல்லும்போது லெனின் இப்படி ஓர் உதாரணம் சொல்கிறார்.
2012 தமிழ்நாட்டில், லெனின் விவரித்தது போலவே வறியவர்களை அவர்கள் வாழும் இடங்களில் இருந்து அகற்ற அதிகாரிகள், வேலையாட்களுடன் செல்கிறார்கள். சென்னையில் பல்வேறு இடங்களில் புல்டோசர்கள் வறிய மக்கள் வாழ்ந்த வீடுகளை தரைமட்டமாக்கிய சம்பவங்கள் பல நடந்துள்ளன. அம்பத்தூரில் ஏரியில் உள்ள வீடுகளை அகற்றுவது என்ற பெயரில் நூற்றுக்கணக்கான குடும்பங்கள் வாழ்ந்த வீடுகள் இடிக்கப்பட்டு அந்த மக்கள் அகதிகள்போல் அவசர முகாம்களில் குடியேற்றப்பட்ட காட்சிகள் அரங்கேறியுள்ளன. சமீபத்தில் சிவகாசியில் அதே போன்றதொரு ஆக்கிரமிப்பை அகற்றுவது என்ற பெயரில் சென்ற அதிகாரிகளுக்கு அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. 
நாடு முழுவதும் நகர்மயமாவது அதிகரித்து வருகிறது. அதுவும் தமிழகத்தில் அதிவேகத்தில் நகர்மயம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. விவசாயம் பொய்த்துப் போவதால் அல்லது கட்டுபடியாக இல்லாததால் கிராமங்களால் வெளியே தள்ளப்படுபவர்கள் நகரங்களை நோக்கி வருகிறார்கள். நகரத்து சொற்ப கூலியால் இவர்களுக்கு நடைபாதைகளும், கழிவு நீர் ஓடை ஓரங்களுமே தங்குவதற்கான இடங்களாக கிடைக்கின்றன. அன்றாடங் காய்ச்சிகளுக்கும், தெருவோர சிறு வியாபாரிகளுக்கும் இந்த இடங்களே புகலிடங்கள்.
தமிழகத்தின் வேறுவேறு சிறு நகரங்களில் இதுபோன்ற மக்களுக்கு ஏரி குளக்கரைகளே கிடைக்கின்றன. பெரும்புள்ளிகள் எவ்வித ஆவணங்களும் இல்லாமல் ஆக்கிரமித்து வைத்திருக்கும் இடங்களை நகர்ப்புற வறியவர்கள் நம்பி வாங்கி வாழ்நாள் சம்பாத்தியத்தைப் போட்டும், கடன் வாங்கியும் வீடுகளை கட்டிக் கொள்கின்றனர். வாழ்நாள் சேமிப்பு, உழைப்பு போட்டு கட்டிய வீட்டில் பல ஆண்டு காலம் வாழ்ந்த பிறகு அது விதிமீறல் என்றும் இன்று அவற்றை ஆக்கிரமிப்புகள் என்றும் அகற்ற வேண்டும் என்றும் சொல்கிறார்கள்.
ஆகஸ்ட் 18 அன்று சிவகாசி, சிறுகுளம் கரையில் இதுபோன்று கட்டிப்பட்டிருக்கும் 138 வீடுகளை உச்சநீதிமன்ற ஆணைப்படி அரசு அதிகாரிகள் அகற்ற முற்பட்டபோது அதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து கணேசன் என்ற ஆட்டோ ஓட்டுனர் தீக்குளித்து உயிரிழந்தார். அவர் இறந்தது தெரிந்த பிறகு வீடுகளை அகற்றும் நடவடிக்கை நிறுத்தப்பட்டுள்ளது.
2012 ஆகஸ்ட் மாதத்தில் நடந்த இந்தக் கொடுஞ்சம்பவத்துக்கு 17 ஆண்டு கால பின்னணி உள்ளது. 1995ல் இந்த வீடுகள் இருந்த நிலத்தை குளம் கண்மாய் புறம்போக்கு என்பதற்கு பதிலாக நத்தம் என்று அறிவித்து அரசாணை வெளியானது. இந்த அரசாணையை ரத்து செய்யக் கோரி தொடுக்கப்பட்ட வழக்கில் உச்சநீதிமன்றம் ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்ற உத்தரவிட்டது. சென்னை உயர்நீதிமன்றம் தனது தீர்ப்பில் தண்ணீர் தேங்குவதைத் தடுக்க  நவீன வடிகால் வசதிகள் செய்யப்பட வேண்டும் என்பதை கண்டுகொள்ளாத அரசு அதிகாரிகள் உச்சநீதிமன்ற ஆணையை கையில் தூக்கிக் கொண்டு உடனே புறப்பட்டு விட்டார்கள்.
சட்டிஸ்கரிலும், ஒடிஷாவிலும் பெருநிறுவனக் கொள்ளைக்காக காடுகளில் இருந்து, மலைகளில் இருந்து பழங்குடி மக்கள் கிராமம் கிராமமாக அகற்றப்படுகிறார்கள். இந்த வெளியேற்றத்துக்கு எதிராகப் போராடும் மக்களை மாவோயிஸ்ட் முத்திரை குத்தி பல விதமான ஒடுக்குமுறைக்கு உள்ளாக்குகிறார்கள் உலகமய ஆட்சியாளர்கள். தமிழ்நாட்டில் நகரின் மய்யப் பகுதிகளில் வறிய மக்களின் சுவடே இருக்கக் கூடாது என்று அறிவிக்கப்படாத திட்டம் ஒன்று உள்ளது.
வறிய மக்களுக்கு வீடு கட்ட நிலம், விலையில்லா வீடுகள், குடிசையில்லா தமிழகம் உருவாக்குவதாக ஜெயலலிதா ஒருபக்கம் அறிவித்துக் கொண்டிருக்க மறுபக்கம் வாழ்கிற வீடுகளில் இருந்தும் மக்கள் அகற்றப்பட்டு நடுத் தெருவில் நிற்க வைக்கப்படுகிறார்கள். காங்கிரஸ்காரர்கள் மொழியில் வறுமை ஒழிப்பு வறியவர் ஒழிப்பு என்று அமலாவதுபோல் ஜெயலலிதா மொழியில் குடிசை ஒழிப்பு, அங்கு வாழும் மக்களை ஒழிப்பது என்று அமலாகிறது. வருகிற வளர்ச்சிக்கு வழிவிட்டு வறிய மக்களை ஒதுங்கி இருக்கச் சொல்கிறார் ஜெயலலிதா. அவர்கள் வழிவிட மறுத்து உயிர் விடுவதை வேடிக்கை பார்க்கிறார்.
வறியவர் விசயத்தில் கடுமை காட்டும் நீதிமன்றங்கள், சென்னை போன்ற இடங்களில் சிஎம்டிஏ அனுமதி பெறாமல், பாதுகாப்பு இல்லாமல் கட்டப்பட்டிருக்கும் பல பகாசுர நிறுவனங்கள் மீது மென்மையாகவே நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. சட்டத்தை மீறி கட்டப்பட்ட கட்டிடங்கள் மீது நடவடிக்கை என்பது கிட்டத்தட்ட இல்லை. அப்படியே நடவடிக்கை வந்தாலும் அவர்கள் நீதிமன்றத் தடை பெற்று விடுகிறார்கள்.
பல்வேறு நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளின் பின்னணியில்தான், தமிழ்நாடு குளங்கள் பாதுகாப்பு மற்றும் ஆக்கிரமிப்பு அகற்றுதல் சட்டம் 2007 இயற்றப்பட்டது. இச்சட்டத்தின்படி ஆக்கிரமிப்பு என்று கருதப்படுவதை அகற்ற 21 நாட்கள் அவகாசம் கொடுக்கப்படும் என்றும், ஆக்கிரமிப்பு அகற்றுவதை தடுத்தால் 3 மாத கடுங்காவல் அல்லது ரூ.5000 அபராதம் என்றும் சொல்லும் சட்டம் புனர்வாழ்வு பற்றி அமைதி காக்கிறது. புனர்வாழ்வு நடவடிக்கையை அரசாங்க முடிவுக்கு விட்டுவிட்டது.
பெருநகரங்களில் சேரிகளும், குடிசை வீடுகளும் இருப்பது நகரத்தின் அழகுக்கு இழுக்கு என ஆட்சியாளர்கள் கருதுகிறார்கள். டெல்லியின் காமன்வெல்த் போட்டிகள் நடைபெற்ற போது குடிசைப் பகுதிகளை மூங்கில்  திரை போட்டு மறைத்தார்கள். சிங்கார சென்னையை அழகுபடுத்த சேரிகள் அப்புறப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்கிறார்கள். டெல்லி, கொல்கத்தா, ராஞ்சி என்று பெருநகரங்களின் மேம்பாட்டுக்கு உழைத்தவர்கள் அங்கிருந்து அப்புறப்படுத்தப்படுகிறார்கள். அவர்கள் இல்லாமல் இந்த பெருநகரங்களின் பிரமிப்பு உருவாகியிருக்க முடியாது. இன்றும் பெருநகரங்களின் இயக்கத்துக்கு அவர்கள் இன்றியமையாத் தேவை. அதனால்தான் டெல்லி குடியிருப்போர் நலச்சங்கம் அவர்களை அகற்றக்கூடாது எனக் குரல் கொடுக்கிறது.
வீட்டு வேலை செய்ய, வீட்டு வாசலில் துணி தேய்த்துக் கொடுக்க, காய்கறி வாங்கிக் கொள்ள, சாக்கடை அடைப்பை நீக்க, வீட்டு உபயோகப் பொருட்களின் பழுதை சரிசெய்ய, நகர்ப்புற உழைக்கும் மக்கள் தேவை. ஆனால் இந்த பெருநகரங்களை கட்டியெழுப்பும் இவர்கள் நலன்கள் பற்றி அரசும், ஆட்சியாளர்களும் குற்றமய அலட்சியமே காட்டுகிறார்கள்.
சிங்கப்பூர் நிறுவனத்தை வைத்து கூவத்தை சுத்தம் செய்வதாக அறிவித்த கடந்த திமுக ஆட்சி கூவத்துக் கரை மக்களை பள்ளிக்கரணை சதுப்பு நிலக்காடுகள் அருகிலுள்ள கண்ணகி நகருக்கும் செம்மஞ்சேரிக்கும் துரத்தியது. அங்கு சுகாதாரமான வாழ்விடம் அமைத்துத் தருவதாகச் சொன்னது. குடிசைப்பகுதி மாற்று வாரிய குடியிருப்புகள் கட்டிக் கொடுக்கப்பட்டன. 150 சதுர அடி தரமற்ற வீட்டைத் தவிர வேறு எந்த வசதியும் அங்கு செய்து தராமல் முள்வேலி இல்லாத அகதிகள் முகாம்களாக அவை இருப்பதாக பத்திரிகைகள் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டின. வேலைக்கு செல்ல 30 கி.மீ. பயணிக்க வேண்டும். சாதாரண பேருந்து களைவிட ஏழைகள் வாழும் இப்பகுதிக்கு டீலக்ஸ் பேருந்துகளை இயக்கி வருமானத்தின் பெரும் பகுதியை அரசு பறித்துக் கொள்கிறது. இம்மக்களை நகரத்திலிருந்து தூக்கி எறிந்து இவர்களின் கல்வி, சுகாதாரம், வேலை, வாழ்வாதாரம் என அனைத்தயும் பறித்துவிட்டது.
அரசு புள்ளி விவரப்படியே கூவம், அடையார், பக்கிங்ஹாம் ஆற்றுக் கரைகளிலிருந்து 26,895 குடும்பங்கள் அகற்றப்படுவார்களாம். அப்படியானால் நிச்சயம் சில லட்சம் பேர் பாதிக்கப்படுவர். மாற்றிடம் அளிக்கப்பட்ட சிறு பிரிவு மக்களும் தாங்கள் சேரிகளில் நிம்மதியாக வாழ்ந்ததாகவும், இது நரக வேதனை என்றும் சொல்கிறார்கள்.
வளர்ச்சிக்கு பின்னாலுள்ள அரசியல் அரசு கடைபிடித்துவரும் பெருமுதலாளித்துவ அரசியல் பாதை. பொதுத்துறை நிறுவனங்களான நெய்வேலி நிலக்கரி சுரங்கம் மற்றும் திருச்சி பெல் ஆலைகளுக்கு நிலம் கொடுத்தவர்களுக்குக் கூட அங்கு வேலை வாய்ப்பு வழங்கப்படவில்லை. ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களாக சிலருக்கு வேலை வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. இப்போது தாதுக்கள் நிறைந்த பகுதியில் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் நில அபகரிப்பில் ஈடுபட்டிருக்கின்றன. மக்கள் அகதிகளாக வெளியேற்றப்படுகிறார்கள். அபகரிப்புக்கு எதிராக போராடுபவர்கள் மீது துப்பாக்கி குண்டுகள் பாய்கின்றன. ஆனால் இதே அரசு போட்ட நிலச்சீர்த் திருத்த சட்டத்தை அமல்படுத்த ஒருவர் மீது கூட குண்டு பாய்ந்ததில்லை. கொல்கத்தாவின் நோனாடுங்கா மக்கள் தாங்கள் அப்புறப்படுத்தப்படுவதற்கு எதிராக சமீபத்தில் நடத்திய விடாப்பிடியான போராட்டங்கள் குறிப்பிடத்தக்கவை. வீடுகள் இடிக்கப்பட்டபோதும் தற்காலிக கூரைகள் அமைத்து இடம் பெயர்ந்து செல்ல மறுத்தார்கள். சமூக சமையல் அறை ஏற்படுத்தி அனைவரும் ஒன்றாக சமைத்து சாப்பிட்டு எதிர்ப்பைத் தொடர்ந்து கட்டமைத்தார்கள். முன்னணிகள் பலரும் கைது செய்யப்பட்டு சிறையிலிருக்கும் நிலையிலும் வளர்ச்சி பயங்கரவாதத்துக்கு எதிரான போராட்டங்களை தொடர்கிறார்கள். 
நிலத்தை மட்டும் யாராலும் புதிதாக உற்பத்தி செய்துவிட முடியாது என்பதால் அதை அபகரிக்க அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் தொடர்ந்து முயற்சி செய்வார்கள். அதனால் எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள் எப்போதும் உக்கிரமானதாகவே இருக்கும்.
ஆட்டோ ஓட்டுனர் கணேசன் தீக்குளிப்புக்கு தமிழ்நாடு அரசு பதில் சொல்லியே ஆக வேண்டும்.
அனைத்துக்கும் பிறகு, லெனின் தனது உதாரணத்தில் எடுத்துக்காட்டும் இரண்டாவது நிலைக்கும் வாய்ப்புள்ளது. வறிய மக்களுக்கு புதிதாக அரசு வீடுகள் கட்ட வேண்டியதில்லை. ஏற்கனவே போதுமான அளவு வீடுகள் கட்டப்பட்டுள்ளன. இரண்டே இரண்டு பேர் வசிக்க அத்தனை பெரிய போயஸ் கார்டன் வீடு எதற்கு? கோடானுகோடி மக்கள் பசித்திருக்க அரசு கிட்டங்கிகளில் எலிகள் அரிசி தின்பதைப் போல், வறிய குடும்பங்கள் பல வீடின்றி தவிக்கும் போது புதிய சட்டமன்ற கட்டிடம் பாம்புகளின் இருப்பிடமாகிவிட்டது. அது ஏன் காலியாக இருக்க வேண்டும்?

கிரானைட் கொள்ளை

ஜி.ரமேஷ்

மதுரை மேலூர் அருகிலுள்ள மேலவளவு கிராமம் தலித் மக்களை தலையெடுக்கவிடாத ஜாதி ஆதிக்க அராஜகத்திற்குப் பெயர் பெற்றது என்றால், கீழவளவோ கிரானைட் கொள்ளையால் தமிழகத்தை கிடுகிடுக்க வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. ‘என் கிணத்தைக் காணவில்லை’ என்று போலீஸில் புகார் கொடுப்பார் வடிவேலு ஒரு திரைப்படத்தில். மதுரையில் அது நிஜமாகியுள்ளது. மேலூரைச் சுற்றியிருந்த 5 மலைக் குன்றுகள், 14 ஏரிகள், 13 கண்மாய்கள் காண வில்லை. மதுரை மாவட்டம் மேலூர் பக்கம் உள்ள கீழ வளவு, கீழையூர், இ.மலம்பட்டி, திருவாதவூர், இடையப்பட்டி, செம்மினிப்பட்டி, தெற்குத் தெரு போன்ற பகுதிகளில் 175 குவாரிகள் செயல்பட்டு வருகின்றன. கணக்கில் உள்ள இவை தவிர கணக்கில் வராத பல குவாரிகளும் உண்டு. இப்பகுதியில் மட்டும் 39,30,431 கன மீட்டர் அளவிற்கு அரசாங்க புறம்போக்கு நிலத்தை ஆக்கிரமிப்பு செய்து சட்டத்திற்குப் புறம்பாக குவாரி அமைத்துள்ளார்கள். இதில் பிஆர்பி எக்ஸ் போர்ட்ஸ், ஒலிம்பஸ் கிரானைட், சிந்து கிரானைட்ஸ் ஆகிய மூன்று குவாரிகளும் மிகப் பிரபலமானவை. குவாரி அதிபர்கள் கனிம வளங்களை, தொல்பொருள் ஆராய்ச்சித் தளங்களை, தலித் மக்களின் பஞ்சமி நிலங்களை, நீர் நிலைகளை  ஆக்கிரமித்து அழித்துள்ளது மட்டுமின்றி சுற்றுச்சூழலையும் மாசுபடுத்தி பல கோடிகள் கொள்ளையடித்துள்ளார்கள். விவசாயத்தை வாழ்வாதாரங்களை அழித்துள்ளார்கள்.
தமிழ்நாடு அரசின் கனிமவள நிறுவனம் 1979ம் ஆண்டு எம்ஜிஆர் ஆட்சியில் தொடங்கப்பட்டது. தமிழகத்தில் உள்ள கனிம வளங்கள் அனைத்தும் அரசிற்குச் சொந்தமானது. அது தனியார் நிலங்களில் இருந்தால் கூட. அவற்றை பூமிக்கடியில் இருந்து வெட்டி எடுத்து விற்பனை செய்து அரசு கஜானாவில் சேர்க்கும் வேலையை டாமின் நிறுவனம் செய்து வந்தது. 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு டாமின் நிறுவனம் கிரானைட் கற்களை வெட்டி எடுத்து விற்பனை செய்வதை தனியாரிடம் குத்தகைக்கு விட ஆரம்பித்தது. அது மட்டுமில்லாமல் தனி நபர்கள் தங்களுடைய பெயரில் பட்டா போட்டு வைத்துள்ள நிலத்தில் கிரா னைட் கற்கள் இருக்குமானால் அவற்றை தாங்களே வெட்டி எடுத்து விற்பனை செய்து கொள்ள அனுமதியும் அளித்தது. அதை கனிமவள நிறுவன அதிகாரி கண்காணிக்க வேண்டும் அவ்வளவுதான். அப்போதிலிருந்து விறுவிறுவென துவங்கியது கிரானைட் கொள்ளை.
அரசு குத்தகைக்கு விட்ட நிலத்தை ஏலத்திற்கு எடுத்துக் கொண்டு கிரானைட் கற்களை தங்கள் எல்லைகளைத் தாண்டியும் குத்தகைக் காலத்தைத் கடந்தும் சட்ட விரோதமாக வெட்டி எடுத்து விற்பது, அரசு குவாரிகளுக்குப் பக்கத்தில் தங்கள் பெயரில் பட்டா நிலத்தை (அதில் கிரானைட் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும்) வாங்கி வைத்துக் கொண்டு அரசு குவாரிகளை முழுவதுமாகச் சுரண்டி அரசு நிலத்தில் எடுத்த கற்களை எல்லாம் தங்கள் நிலத்தில் எடுத்ததாகக் காட்டி அரசிற்கு கொடுக்க வேண்டிய பணத்தை கொடுக்காமல் அபேஸ் செய்து விடுவது, 45 கன மீட்டர் கற்களை வெறும் 3 கன மீட்டர் என்று பொய்க் கணக்கு காட்டுவது, (ஒரு கன மீட்டர் கறுப்பு கிரானைட் கல்லின் விலை ரூ.70,000) என பல வழிகளில் பணம் பார்த்து, மலைகள், ஏரிகள், கண்மாய்களை சட்டத்திற்குப் புறம்பாக வெடி வைத்து பல நூறடிகள் தோண்டி ஆழமான பள்ளத்தாக்குகளாக, பாழ்நிலங்களாக மாற்றிவிட்டார்கள் கிரானைட் மாஃபியாக்கள்.
தங்கள் குவாரிக்குப் பக்கத்தில் உள்ள நிலமோ, குடியிருப்புப் பகுதியோ தங்களுக்கு வேண்டுமென்றால், அந்த நிலத்தைச் சுற்றி குவாரியில் இருந்து வெட்டி எடுக்கப்பட்ட பெரிய பெரிய பாறாங்கற்களை அடுக்கி வைத்து அந்த நிலத்திற்கு அல்லது குடியிருப்புப் பகுதிக்குச் சொந்தக்காரர் தன் இடத்திற்குள்ளேயே நடமாடமுடியாமல் தடையை ஏற்படுத்தி விடுவார்கள். பாறைகளை அகற்றக் கோரி யாரிடம் புகார் கொடுத்தாலும் ஒன்றும் நடக்காது. வேறுவழியில்லாமல் தன் இடத்தைத் தவிட்டு விலைக்கு குவாரிக் கும்பல்களிடம் விற்றுவிட்டுச் சென்று விடுகிறார்கள். இப்படி பல இடங்களை அபகரித்து ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கர் நிலங் களை வளைத்துப் போட்டுள்ளார்கள் குவாரி மாஃபியாக்கள். இவர்களுக்கு ஆட்சியாளர்களும், அதிகார வர்க்கத்தினரும் முழு ஆதரவு. தமிழ்நாடு சிறு கனிமப் பொருள் சலுகை சட்ட விதிகள் 1959 குடியிருப்புப் பகுதியைச் சுற்றி 300 மீட்டர் தொலைவிற்குள் எந்த வொரு குவாரியும் இருக்கக் கூடாது என்று கூறுகிறது.  வெடி வைப்பதால் ஏற்படும் அதிர்வுகளால் வீடுகளில் கீறல்கள் ஏற்பட்டு இடிந்து விழும் நிலையில் உள்ளன. பாறைகளை வெட்டி எடுக்கும் போது ஏற்படும் மண் துகள்கள் தூசிகள் வீடுகளிலும் விளை நிலங்களிலும்  படிந்து பாழ்பட்டுவிட்டது மட்டுமின்றி பல்வேறு வியாதிகளை மனிதர்களுக்கும் விலங்குகளுக்கும் உண்டாக்கியுள்ளன. குவாரிக் கழிவுகளை பாசனக் குளங்களிலும் கண்மாய்களிலும் கொட்டி வைத்து நீர்பாசானப் பாதையையே அடைத்துவிட்டுள்ளார்கள். புலிகள் காப்பகம் என்று கூறி மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் உச்சநீதி மன்றம் ஆணையைக் காட்டி மக்கள் நடமாட்டத்திற்கு   தடை விதித்துவிட்டு அந்த மலையடிவாராங்களிலேயே பல குவாரிகள் வெடி வைத்து சுரண்டுகிறார்கள்.
புறாக்கூடு மலைக்கு அருகில் உள்ள 7 ஏக்கர் பஞ்சமி நிலங்களை சட்டவிரோதமாக குவாரி கும்பல் ஆக்கிரமித்து வைத்துள்ளது. இப்போதும் மேலூர் பக்கமுள்ள தலித் மக்கள் குடியிருப்பான ரங்கசாமிபுரம் பெரியபெரிய பாறாங்கற்களால் அரண்போல அடைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளது. அம்மன்கோவில்பட்டியில் தர்காவையும் கோவிலையும் தன்னகத்தே கொண்டு மத நல்லிணக்கத்திற்கு எடுத்துக்காட்டாய் விளங்கும்  சர்க்கரை பீர் மலையையும் விட்டுவைக்கவில்லை இவர்கள் என குமுறுகிறார்கள் அவ்வூர் மக்கள். மதுரை பக்கம்தான் பல வண்ண பளிங்குக் கற்கள் கிடைக்கின்றன. இந்தக் கற்களுக்கு உலகச் சந்தையில் மவுசு அதிகம். 
கர்நாடகாவின் எஃகுச் சுரங்கக் கொள்ளையர்களான பிபியை (பெல்லாரி பிரதர்ஸ்) ஊழலில் மிஞ்சி விட்டார் தமிழகத்தின் கிரானைட் குவாரி மன்னன் பிபி (பி.பழனிச்சாமி). மதுரை மாவட்டத்தில் மட்டுமின்றி தமிழகத்தின் பெரும்பாலான குவாரிகள் இந்த பிள்ளைத் தேவர் மகன் பழனிச்சாமிக்குச் சொந்தமானதுதான் என தொடர்ந்து வரும் தகவல்கள் உறுதிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன. கரூர், திண்டுக்கல், தர்மபுரி, கிருஷ்ணகிரி, அம்பாசமுத்திரம், கல்லிடைக்குறிச்சி என பிஆர்பி சாம்ராஜ்யம் விரிந்து கொண்டே போகிறது. தமிழக அரசு பொதுப்பணித் துறையில் சாதாரண கட்டுமான ஒப்பந்தக்காரராக இருந்த பழனிச்சாமி பத்தே ஆண்டுகளில் இந்தியாவிலேயே மிகப் பெரிய கிரானைட் நிறுவனத்தின் அதிபர் ஆகிவிட்டார். பெல்லாரி பிரதர்ஸ் தங்கள் வீட்டுத் திருமணத்திற்கு 20 கோடி ரூபாய் செலவழித்து 10 ஆயிரம் விருந்தினர்களை ஹெலிகாப்டர் மூலம் அழைத்து வந்தார்களாம். 42 கோடி ரூபாயில் வைர கிரீடத்தை ஏழுமலையானுக்கு கொடுத்தனராம். அவர்களைப்போலவே பழனிச்சாமியும் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தன்னுடைய இரண்டு மகன்களுக்கும் பல கோடி ரூபாய் செலவில் திருமணம் முடித்துள்ளார். திருமணத்தன்று மதுரையில் இருந்து மேலூர் வழியாகச் சென்ற எந்தப் பேருந்திலும் எவரும் டிக்கட் எடுக்கத் தேவையில்லை என்று சொல்லி மொத்த கட்டணத்தை யும் பழனிச்சாமியே கட்டிவிட்டாராம். போவோர் வருவோருக்கெல்லாம் விருந்து சாப்பாடாம். அவர் குடும்பத்தினர் அணிந்திருந்த நகைகள், வளர்ப்பு மகன் திருமணத்தின்போது உடன்பிறவாச் சகோதரிகள் அணிந்திருந்த நகைகளையே அமுக்கி விட்டது  என்கிறார்கள்.
 பழனிச்சாமி முதலில் வளர்ந்தது அதிமுக ஆட்சி காலத்தில்தான். 91-96 காலத்திலும் 2001-2006 காலத்திலும் உறவுக்கார மந்திரி, உடன்பிறவாச் சகோதரியின் உதவியுடன் பிஆர்பி நிறுவனம் கொடிகட்டிப் பறந்தது. அடுத்து வந்த திமுக ஆட்சி காலத்தில் மதுரையின் இளவரசருக்கு அது கண்ணை உறுத்த, பேரப்பிள்ளை கிரானைட் தொழிலில் (கொள்ளையில்) பழனிச்சாமியால் பார்ட்னர் ஆக்கப்பட்டார். ஒலிம்பஸ் கிரானைட்ஸ் உருவானது. சட்டத்திற்குப் புறம்பாக கலர் கலரான கிரானைட் கற்களை வெட்டி விற்று கிளவுட் நயன் மூவீஸ் மூலம் கலர் கலராக திரைப்படம் எடுத்தார் அழகிரியின் மகன் துரை தயாநிதி என்று சொல்லப்படுகிறது. கட்சி பேதமின்றி பழனிச்சாமியின் பணம் பல மட்டங்களுக்கும் பாய்ந்துள்ளது. பிஆர்பி நிறுவனம் தலைசிறந்த நிறுவனம் என முன்னாள் பிரதமர் வாஜ்பாய் முதல் முன்னாள் மக்களவைத் தலைவர் சோம்நாத் சட்டர்ஜி வரை பாராட்டுப் பத்திரம் வழங்கியுள்ளனர் பழனிச்சாமிக்கு.  
மதுரை மாவட்ட முன்னாள் மாவட்ட ஆட்சித் தலைவர் சகாயம் இந்த கிரானைட் ஊழலால் அரசுக்கு ரூ.16,000 கோடி வரை இழப்பு ஏற்பட்டுள்ளதாகக் கூறி மாநில தொழில் துறை முதன்மைச் செயலருக்கு கடந்த மே மாதம் 19ம் தேதி கடிதம் எழுதியிருந்தார். அக் கடிதம் ஆகஸ்டு மாதத்தில் வெளியே கசிந்தது. அவர் மதுரையில் இருந்து மாற்றப்பட்டார். தற்போது வந்துள்ள ஆட்சித்தலைவர் அன்சுல் மிஸ்ரா நேரடி நடவடிக்கைகளில் இறங்கினார். சுமார் ரூ.35,000 கோடி வரை அரசுக்கு இழப்பு ஏற்பட்டுள்ளது என்கிறார்கள் தற்போது அதிகாரிகள். ஆனால், 2010ம் ஆண்டிலேயே ரூ.3 லட்சம் கோடி அளவிற்கு ஊழல் பிஆர்பி. கிராணைட்ஸ் மற்றும் பிஆர்பி எக்ஸ்போர்ட்ஸ்ஸில் நடந்துள்ளது என தினபூமி ஆசிரியர் கூறினார். அவரும் அவரைப் போன்று கிரானைட் கொள்ளையை வெளியே சொன்னவர்களும் கைது செய்யப்பட்டார்கள்.
மலையைத் தோண்டி கற்களை வெட்டி எடுத்து விட்டு பின்னர் அந்தப் பள்ளத்திலேயே மண்ணைப் போட்டு கிரானைட் கற்களை மறைத்து வைத்துள்ளது இம்மாஃபியா கும்பல்கள். சில இடங்களில்  தோண்டிய பள்ளங்களில் மண்ணைப் போட்டு மூடி மரங்களை நட்டு தோப்புக்களாக்கி அத்தோப்புகளுக்குப் பின்புறம் வெளியே தெரியாதபடி பெரும் குவாரிகளை அமைத்து மலைகளைக் குடைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இப்பகுதிகளுக்குள் அதிகாரிகள் உட்பட யாரும் நுழைய முடியாது. மதுரை கீழவளவு பகுதியில் இரண்டு இடங்களில் மட்டுமே மறைத்து வைக்கப்பட்ட 20 ஆயிரம் கிரானைட் கற்களை கண்டுபிடித்துள்ளனர் அதிகாரிகள். இப்போது தோண்டத் தோண்ட பூதம் கிளம்புகிறது.
பத்தாயிரம் தொழிலாளர் குடும்பங்களுக்கு சோறு போட்டவர், அத்தொழிலாளர்கள் இப்போது நடுவீதியில் நிற்கிறார்கள் எனத் தொழிலாளர்களை முன்னிறுத்தி பழனிச்சாமிக்கு வக்காலத்து வாங்கினார்கள். ஆனால், அவர் வடமாநிலத் தொழிலாளர்கள் பலரை வேலைக்கு அமர்த்தித்தான் பளபளக்கும் பளிங்குக் கற்களை வெட்டி எடுத்து கோடி கோடியாய் கொள்யையடித்துள்ளார். பல தொழிலாளர்கள் இந்தக் குபேரனின் குவாரியில் இயற் கைக்கு மாறான விதத்தில் மரணமுற்றுள்ளார்கள். மேலூர் காவல் நிலையத்தில் மட்டும் 6 வழக்குகள் பிஆர்பி நிறுவனத் தொழிலாளர்கள் மரணம் தொடர்பாக பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. பிஆர்பி நிறுவனத்திற்காக ஓடிய 100க்கும் மேற்பட்ட லாரிகள் பலவற்றில் பதிவு எண் கூட இல்லாததைக் கண்டும் ஓரே பதிவு எண்ணில் பல லாரிகள் இருப்பதைக் கண்டும் அதிர்ந்து போய் உள்ளார்கள் ஆய்வு நடத்தும் அதிகாரிகள்.
மணலும் கிராணைட் கற்களும் ஒரே வகையினம். இவைகள் உருவாகுவதற்கு பல நூற்றாண்டுகள் ஆகும். மணலும் மலைப் பாறைகளும்தான் நீராதாரத்தை பூமியில் தேக்கி வைத்து இருக்கும். மழையைக் கொண்டுவரும். பூகம்பங்களைத் தாங்கும் என்கிறார்கள் சுற்றுபுறச் சூழல் வல்லுனர்கள். ஆனால், அவற்றைத் தோண்டித் தோண்டி தமிழகத்தையே பாலைவனமாக, (பாலைவனத்தில் கூட உயிர்கள் வாழ முடியும்). அதை விட மோசமான இடமாக மாற்றிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் மணல் மாஃபியாக்களும் குவாரிக் கொள்ளையர்களும்.
என்ன வளம் இல்லை இந்த திருநாட்டில் ஏன் கையை ஏந்த வேண்டும் வெளிநாட்டில் என்ற பாடலுக்கு வாயசைத்த எம்ஜிஆர் கனிமவளங்களை வெட்டி எடுக்க வழிசொன்னார். இன்று அவர் வாரிசுகள் தமிழகத்தின் கனிம வளங்களை வெட்டி எடுத்து வெளிநாட் டிற்கு விற்று தங்கள் கஜானாவை நிரப்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நான் ஆட்சிக்கு வந்தால் மதுரை குவாரி கொள்ளையர் மீது கடும் நடவடிக்கை எடுப்பேன் என்று அழகரியை மனதில் கொண்டு சூளுரைத்தார் ஜெயலலிதா. ஆனால், அம்மையாரின் அமைச்சர் பெருமக்கள் பலரும் கூட இப்போது அகப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் இருக்கும் குவாரிகளில் நடக்கும் ஊழல்கள் இப்போது அம்பலத்திற்கு வருகிறது. தளி தொகுதி எம்எல்ஏ குடும்பம்கூட குவாரியில் 100 கோடி ரூபாய்க்கு மேல் கொள்ளையடித்துள்ளதாக வழக்குப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
ஊழலை ஒழிப்பேன் என்று சொல்லிக் கொண்டு நில அபகரிப்பு வழக்குகளை திமுகவினர் மீது போட்ட ஜெயலலிதா, கிரானைட் ஊழல் தொடர்பாக அமைச்சர்களையும் வருவாய்த் துறை, கனிம வளத்துறை, காவல் துறை அதிகாரிகளையும் அழைத்து ஆலோசனை நடத்தியதோடு சரி. அடுத்து வாயே திறக்கவில்லை. ஆனால், தன்னுடைய சொத்துக் குவிப்பு வழக்கில் தனக்கெதிராக ஆஜரான ஆச்சார்யாவை மட்டும் வழக்கில் இருந்து விலக வைத்து அசத்தியிருக்கிறார்.
ஜெயலலிதாவின் ஆட்சியில் ஊழலுக்கும் காவல் துறையினரின் காட்டு தர்பாருக்கும் பஞ்சமிருக்காது. அவரின் முந்தைய ஆட்சிகளின் போது டான்சி ஊழல், சுடுகாட்டு ஊழல், இன்பசாகரன் மருந்து மாத்திரை ஊழல், கொடியங்குளம் கொடுமை என்றால், இப்போது கிரானைட் ஊழல், டிஎன்பிஎஸ்சி ஊழல், பரமகுடி துப்பாக்கிச் சூடு, இருளர் பெண்கள் மீது பாலியல் வன்முறை, கூடங்குளம் ஒடுக்குமுறை என பட்டியல் நீள்கிறது.
தன்னை மத்திய அரசிற்கு எதிரானவர் என்று காட்டிக் கொள்ள அப்பப்ப மன்மோகனுக்கு கடிதம் மட்டுமே (கருணாநிதியை கடிதம் எழுதினால் போதுமா என்று தான் கேட்டதை மக்கள் மறந்திருப்பார்கள் என்ற நினைப்பில்) எழுதும் ஜெயலலிதா, இப்போது மன்மோகன் கையில் இருந்த நிலக்கரிச் சுரங்கத்துறையில் 1 லட்சத்து 86 ஆயிரம் கோடி ரூபாய் ஊழல் நடந்துள்ள நிலையில், பெல்லாரி பிரதர்ஸ் எஃகுச் சுரங்க ஊழல், சவப்பெட்டி ஊழல் புகழ் பிஜேபியேகூட பிரதமரை பதவி விலகச் சொல்லி குரலெழுப்பும்போது தான் தனியாக ஏதும் சொல்லாமல் மவுனம் காக்கிறார். தமது கட்சியினர் மீது பொய் வழக்குகள் போட்டு சிறையில் அடைப்பதைக் கண்டித்து சிறை நிரப்பும் போர் என அறிவித்த கருணாநிதி இப்போது கம்மென்று இருக்கிறார்.
ஊழல் ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என மன்மோகன் முதல் ஜெயலலிதா வரை சுதந்திர தின உரையில் சூளுரைக்கிறார்கள். ஆனால், நாட்டின் நலன் காக்க, வளர்ச்சி விகிதத்தை 9 சதமாக்க எல்லாவற்றையும் தனியாரிடம் ஒப்படைத்துவிட வேண்டும் என்கிறார்கள். அந்த ஊழலுக்கு ஊற்றுக்கண்ணே தனியார்மயக் கொள்கைகள்தான் என்பதை வசதியாக மறைத்து மக்களை ஏமாற்றப் பார்க்கிறார்கள். வரிச்சலுகைகளைப் பெற்றுக் கொண்டே வரிஏய்ப்பு செய்வது, நாட்டின் கனிம வளங்களை, இயற்கை ஆதாரங்களை கண்மூடித்தனமாக ஈவிரக்கமின்றி சூறையாடுவது, பயிற்சியாளர் முறை, ஒப்பந்த முறை, தற்காலிகப் பணியாளர் என எல்லா வழிகளிலும் தொழிலாளர்களை ஒட்டச்சுரண்டி கொள்ளை லாபம் பார்ப்பது இவை மூன்றும்தான் இன்றைய முதலாளித்துவத்தின் மூலக் கோட்பாடுகள். தனியார்மயத்தை ஒழிக்காமல், கனிமவளங்கள், இயற்கை ஆதாரங்களில் இருந்து பெருங்குழும நிறுவனங்களை வெளியேற்றாமல், கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, மருத்துவம் என அனைத்துத் துறைகளிலும் அரசின் பங்களிப்பை அதிகப்படுத்தாமல் ஊழலை ஒழிப்போம் என்ற சூளுரையெல்லாம் அட்டக்கத்தியை சுழற்றுவது போல்தான்.
தமிழகத்தில் பெரிய அளவில் நடந்துள்ள இந்த கிரானைட் ஊழலில் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் அனைவரின் மீதும் உண்மையான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டு அவர்களின் சொத்துக்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட வேண்டும். கிரானைட் குவாரிகளை அரசே ஏற்று நடத்த வேண்டும். அவற்றில் வேலை பார்த்த தொழிலாளர்கள் அனைவருக்கும் அக்குவாரிகளில் அரசு வேலை வழங்க வேண்டும். அதுவரை குவாரித் தொழிலாளர்களுக்கு நிவாரணத் தொகை மாதாமாதம் அரசு வழங்கிட வேண்டும்.

கல்வி

என்ன செய்ய வேண்டும் நூலை இறுகப் பற்றிக் கொள்ள என்ன செய்ய வேண்டும்? (நிறைவு பகுதி)

காம்ரேட்

போல்ஷ்விக் கட்சி வரலாறு நூல், ரஷ்யப் புரட்சியின் வெற்றிக்கான காரணங்களைத் தொகுத்துச் சொல்கிறது:
• புரட்சியின் எதிரியான முதலாளித்துவ வர்க்கம், அரசியல்ரீதியான அனுபவமின்றியும், மோசமாக அமைப்பாக்கப்பட்டும் பலவீனமாய் இருந்தது. அரசாங்க ஒப்பந்தங்களைப் பெரிதும் சார்ந்து பொருளாதாரரீதியாய்ப் பலவீனமாய் இருந்தது. அரசியல்ரீதியாய், சுயசார்பு இல்லாமல் முன்முயற்சி இல்லாமல் இருந்தது. அரசியல் இணைப்புக்களில் நரித்தந்திரங்களில், அதற்கு, பிரெஞ்சு முதலாளித்துவத்தின் அனுபவம் கிடையாது. பலவித, தந்திரமான சமரசங்களை ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் பிரிட்டிஷ் முதலாளித்துவத்தின் திறமை கிடையாது.
ஜார் மன்னனின் கொள்கைகளையே, மார்ச் புரட்சியில் வென்ற முதலாளித்துவமும், அவர்களது அரசும் பின்பற்றினார்கள். இறுதி வரை போர், நிலஉடைமை பாதுகாப்பு, முதலாளித்துவ கொடும் சுரண்டல் ஆகியவை, ஜார் மீதான வெறுப்பை, முதலாளித்துவத்தின் மீதும் தற்காலிக அரசின் மீதுமான வெறுப்பாக மாற்றின.
• புரட்சியின் தலைமை வர்க்கமான பாட்டாளி வர்க்கம், 1905 புரட்சி, 1917 மார்ச் புரட்சி எனப் பயிற்சியும் தேர்ச்சியும் அனுபவமும் பற்றுறுதியும் கொண்ட வர்க்கமாக வளர்ந்து நின்றது. அதனால், தொழிலாளி - விவசாயி கூட்டை உருவாக்கியது. சமாதானம், நிலம், சுதந்திரம், சோசலிசம் என்ற முழக்கங்களைத் தன் பதாகையில் பொறித்தது. அதனால் புரட்சியில் வென்றது.
• பாட்டாளி வர்க்கம் தன் திறன்வாய்ந்த கூட்டாளிகளாக வறிய விவசாயிகளை வென்றெடுத்துக் கொண்டது. 1917 மார்ச்சுக்குப் பிந்தைய முதலாளித்துவ அரசின் அனைத்து செயல் பாடுகளும், ஊசலாட்டத்தில் இருந்த நடுத்தர விவசாயிகளையும், நில உடைமைக்கு எதிரான, சமாதானத்திற்கான, விட்டுக் கொடுக்காத போராளிகள், பாட்டாளி வர்க்கமும் போல்ஷ்விக்குகள் மட்டுமே என, உணர வைத்தது. அவர்களும் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் கட்சியான போல்ஷ்விக் கட்சியை நோக்கித் திரும்பினார்கள்.
• ரஷ்யாவில் இருந்த அரசியல் கட்சிகளில், தீர்மானகரமான தாக்குதலில் வழி நடத்தும் துணிச்சல், பாதையில் வரும் ஆபத்துக்களைத் தவிர்க்கும் எச்சரிக்கை, விதவிதமான இயக்கங்களைத் திறம்பட பொதுவில் இணைக்கும் திறமை போல்ஷ்விக் கட்சிக்கு மட்டுமே இருந்தது.
சமாதானத்திற்கான பொதுவான ஜனநாயக இயக்கம், நில ஆதினங்களுக்கு எதிரான விவசாய ஜனநாயக இயக்கம், ஒடுக்கப்பட்ட தேசிய இனங்களின், தேச விடுதலை மற்றும் தேசிய சமத்துவத்திற்கான இயக்கம், முதலாளித்துவ சர்வாதிகாரத்தை வீழ்த்தி, பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் படைக்கும் சோசலிச இயக்கம் போன்ற அனைத்து நீரோட்டங்களையும், நவம்பர் புரட்சியில் வெற்றிகரமாக இணைக்கும் திறமையை போல்ஷ்விக் கட்சி பெற்றிருந்தது.
• சர்வதேச சூழல் எனப் பார்க்கும்போது, ஏகாதிபத்திய முகாம் பிளவுண்டிருந்தது. ஏகாதிபத்தியப் போர், மோதலின் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்திருந்தது. பரஸ்பரம் போர் புரிந்து வந்த, பரஸ்பரம் பலவீனப்படுத்திக் கொண்டிருந்த ஏகாதிபத்திய நாடுகள், ரஷ்ய விவகாரங்களில் திறம்படத் தலையிட முடியவில்லை.

இந்தியாவில்

இங்கே ஏகாதிபத்தியச் சங்கிலி பலமாய் உள்ளது. அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் பிடியும் இறுகி உள்ளது. ஏகாதிபத்திய நலன்களைப் பாதுகாக்கிற, நிலப்பிரபுத்துவ மிச்சசொச்சங்கள் வலுவாக நீடிக்கிற வகையில் அவற்றோடு சமரசம் செய்து கொண்டுள்ள, ஒரு பெருநிறுவன வளர்ச்சிப் பாதை கோலோச்சுகிறது. இந்தியா, ஒரு பிராந்திய துணைமேலாதிக்கமாகி உள்ளது.
அய்ந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை தம்மை யார் அடக்கி ஒடுக்கி ஆள்வது என வாக்களிக்கும் மாபெரும் ‘அரசியல் சுதந்திரம்’ ‘ஜனநாயக உரிமை’ மக்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது. சலுகைகள், நிவாரணங்கள், விலை/கட்டணம் இல்லா, பொருட்களுக்காக/சேவைகளுக்காக, காத்திருக்கும் நிலைக்கு, மக்கள் தள்ளப்பட்டுள்ளார்கள்.
இந்த ஜனநாயகம் எப்பொழுதும் முதலாளித்துவச் சுரண்டலால் எழுப்பப்படும் குறுகலான வரம்புகளால் இறுக்கப்பட்டுள்ளது. சிறுபான்மையினருக்கானதாக, சொத்துடைய வர்க்கத்தினருக்கானதாக செல்வந்தர்களுக்கானதாக இந்த ஜனநாயகம் இருக்கிறது.
‘முதலாளித்துவச் சுரண்டலின் நிலைமைகள் காரணமாய்த் தற்காலக் கூலி அடிமைகள், பட்டினியாலும் வறுமையாலும், நசுக்கப்பட்டு, ‘ஜனநாயகம் குறித்து தொல்லைப்பட முடியாதபடி’ ‘அரசியல் குறித்து தொல்லைப்பட முடியாதபடி’ அவல நிலையில் இருத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள். நிகழ்ச்சிகள் சாதாரணமாய், சமாதான வழியில் ஓடிக் கொண்டிருக்கும்போது, பெரும்பான்மையான மக்கள் பொது வாழ்விலும் அரசியல் வாழ்விலும் ஈடுபட முடியாதவாறு தடுக்கப்படுகிறார்கள்.’ அரசும் புரட்சியும் நூலில் லெனின் எழுதிய, மேற்கூறிய அடிப்படை நிலைமை இந்தியாவிலும் உள்ளது.
ஆனால், இங்கு, இப்போது, உடனடி ஆயுதப் போராட்டத்திற்கான, ஓர் இரகசியக் கட்சிக்கான, நிலைமைகள் இல்லை. மாறாக, வேறு வேறு முதலாளித்துவக் கட்சிகள், நகர்ப்புற வார்டுகள் கிராமப்புற ஊராட்சிகள் வரை, தங்கள், அரசியல் செல்வாக்கு வேர்களைக் கொண்டுள்ளனர். அரசு நிறுவனங்களின் ஆக்டோபஸ் கரங்கள் நாடெங்கும் நீக்கமறப் பரவி உள்ளன. அரசியல் சண்டையின் போட்டியின் போரின், மய்ய இடத்தில், பாட்டாளி வர்க்கமோ அதன் அரசியலோ இல்லை.
நாட்டின் ஏகப்பெரும்பான்மை நகர்ப்புற கிராமப்புற பாட்டாளிகள் மத்தியில் பாட்டாளி வர்க்க அரசியல் மற்றும் அமைப்பு எடுத்துச் செல்லப்பட வேண்டி உள்ளது. போராடும் இடதுசாரி அரசியல், வால்பிடிக்கும் சந்தர்ப்பவாத இடதுசாரி அரசியலை எதிர்கொள்ள வேண்டி உள்ளது. மக்கள் போராட்டங்களே முதன்மையானவை என்ற நாடாளுமன்றம் தவிர்த்த பாதை, நாடாளுமன்ற முடக்குவாதத்தை எதிர்கொள்கிறது. சீர்திருத்தவாதம், பொருளாதாரவாதம், தொழிற்சங்கவாத அரசியல், ஆகியவற்றின் உருட்டித் திரட்டப்பட்ட வடிவமாக, பொருளாதாரக் கோரிக்கைகளை, பகுதி கோரிக்கைகளை, சீர்திருத்தங்களை தொழிலாளர்கள் பார்த்துக் கொள்ளட்டும்; அரசியலை, அதிலும் தேர்தல் அரசியலை அறிவார்ந்த அனுபவம் பெற்ற தலைவர்கள் பார்த்துக் கொள்வார்கள் என்ற நிலை இடதுசாரி இயக்கத்தில் ஆழ வேரூன்றி உள்ளது. ஆயினும், புரட்சி நடைபெற்ற நேரத்தில் ரஷ்யாவில் இருந்த தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கையைக் காட்டிலும் பெருமளவுக்குக் கூடுதலான தொழிலாளர்கள் இந்தியாவில் உள்ளனர். 21ஆம் நூற்றாண்டு தொழில் நுட்பம், வளர்ச்சி, சமூக செல்வக் குவிப்பு, 19ஆம் நூற்றாண்டு தொழில் உறவுகள், ஒரு வலுவான விரிந்து பரந்த, பாட்டாளி வர்க்க இயக்கத்திற்கான நிலைமைகளையும், அரசியல் கோரிக்கைகளுடன் அரசியல் போராட்டங்கள் நடத்துவற்கான நிலைமைகளையும் தோற்றுவித்துள்ளன. உலகமயக் கொள்கைகளின் தீவிர அமலாக்கம், வெறும் பொருளாதாரப் போராட்டங்களின் தொழிற்சங்கப் போராட்டங்களின் வரம்புகளைத் திட்டவட்டமாக அம்பலப்படுத்தி உள்ளன.

நம் முன் உள்ள சவால்கள்
கோடிக்கணக்கான அமைப்பாக்கப்படாத நகர்ப்புற கிராமப்புற தொழிலாளர்களை அமைப்பாக்குவது, வர்க்கப் போராட்ட எல்லைகளை விரிவுபடுத்துவது, இக்கடமையின் அரசியல் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து, அவர்களைப் பயனாளிகளாகச் சுருக்காமல் போராளிகளாக அணிதிரட்டுவது ஒரு முக்கிய சவாலாகும்.
தொழிலாளி வர்க்கம் மத்தியில் வேலை செய்பவர்கள், தொழிலாளி வர்க்கத்தை தோழர் லெனின் அரசியல்ரீதியாகப் பகுத்துப் பிரிப்பதைக் காண வேண்டும்:
“எல்லா நாடுகளின் தொழிலாளி வர்க்க இயக்கங்களின் வரலாறும், தொழிலாளி வர்க்கத்தின் சற்று மேலான நிலையில் உள்ள பிரிவு சோசலிச கருத்துக்களுக்கு கூடுதலாக விரைவாகவும் கூடுதலாக சுலபமாகவும் பதில் வினையாற்றுவதைக் காட்டும். பிரதானமாக இவர்கள் மத்தியிலிருந்தே, உழைக்கும் மக்கள் திரளினரின் நம்பிக்கையைப் பெறும், பாட்டாளி வர்க்கத்திற்குக் கல்வியூட்டுகிற, அவர்களை அமைப்பாக்குகிற, சோசலிசத்தை உணர்வுபூர்வமாய் ஏற்கிற, சுதந்திரமாக சோசலிச தத்துவங்களை விரித்துச் சொல்கிற, தொழிலாளி வர்க்க இயக்கம் முன்நிறுத்துகிற முன்னோடிகள் வருவார்கள். செயல் நிறைவுக்கு இட்டுச் செல்லக் கூடிய ஒவ்வொரு தொழிலாளர் வர்க்க இயக்கமும், தனது சொந்த புருதோன்களை வாலியன்ட்களை, வெயிட்லிங்குகளை, பெபல்களை, அவர்களைப் போன்ற தொழிலாளி வர்க்கத் தலைவர்களை முன் கொண்டு வந்து நிறுத்தும்; இவர்கள் தமது மோசமான வாழ்நிலைமைகள், தொழிற்சாலை உழைப்பின் முடக்கிக் குறுக்கும் தண்டனைத் தன்மை வாய்ந்த அடிமைத்தனம் தாண்டியும், மேலான குண இயல்பும் மன ஆற்றலும் கொண்டிருப்பார்கள், அதனால் அவர்கள், கற்கிறார்கள், கற்கிறார்கள், கற்கிறார்கள்; தம்மை உணர்வுபூர்வமான சமூக ஜனநாயகவாதிகளாக (சோசலிஸ்ட்களாக) ‘தொழிலாளி வர்க்க அறிவாளிகளாக’ மாற்றிக் கொள்கிறார்கள்.
இந்த எண்ணிக்கையில் குறைவான முன்னேறிய தொழிலாளர் பிரிவினரை அடுத்து, சராசரி தொழிலாளர்களின் பரந்த பிரிவினர் வருகின்றனர். இந்த தொழிலாளர்களும் கூட, பெருவிருப்பத்துடன் சோசலிசத்தை விழைகின்றனர். தொழிலாளர் படிப்பு வட்டங்களில் பங் கேற்கின்றனர், சோசலிச செய்தித்தாள்களை, புத்தகங்களைப் படிக்கின்றனர். கிளர்ச்சியில் பங்கேற்கின்றனர்; அவர்கள் முந்தைய பிரிவிலிருந்து சோசலிச தொழிலாளர் இயக்கத்தின் முழுநிறைவான சுதந்திரமான தலைவர்கள் ஆக இயலாது என்ற ஒரு விசயத்தில் மட்டும் வேறுபடுகிறார்கள். இத்தகைய தொழிலாளர்கள் உள்ளூர் மட்ட நடைமுறை வேலையில் ஈடுபடுகிறார்கள், இவர்கள் பிரதானமாக தொழிலாளி வர்க்க இயக்க நிகழ்வுகளிலும் கிளர்ச்சியின் உடனடி பிரச்சனைகளிலும் ஆர்வம் காட்டுகின்றனர்.
கடைசியாக, சராசரி தொழிலாளர்கள் பிரிவினருக்கும் பின்னால் பாட்டாளி வர்க்கத்தின் கடைநிலை பிரிவினரான மக்கள் திரளினர் வருகிறார்கள். இவர்களுக்கு முழுமையாக ஒரு சோசலிச பத்திரிகையை புரிந்து கொள்ள முடியாமல் இருப்பதும் சாத்தியமே”.
என்ன செய்ய வேண்டும் நூலில் தோழர் லெனின் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை கட்ட, தொழிலாளி வர்க்கத்தின் முன்னேறிய பிரிவினருக்கு சிறப்பு கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்கிறார். “நமது முதலாவதும் அவசரமானதும் ஆன கடமை கட்சி நடவடிக்கை தொடர்பாக, அறிவாளிகள் மத்தியில் இருந்து வருகின்ற புரட்சியாளர்களின் அதே மட்டத்திற்கு ஈடான அளவிற்கு தொழிலாளி வர்க்க புரட்சியாளர்கள் மாறுவதற்கு பயிற்சி தந்து உதவுவதாகும்; ஆகவே முதன்மையாக தொழிலாளர்களை புரட்சியாளர்கள் மட்டத்திற்கு உயர்த்துவதற்கு நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டும்; பொருளாதாரவாதிகள் விரும்புவது போல் ‘உழைக்கும் வெகுமக்கள்’ மட்டத்திற்கோ, அல்லது சுவபோடா (அராஜகவாதிகள்) விரும்புவது போல் ‘சராசரி தொழிலாளர்கள்’ மட்டத்திற்கு இறங்குவதோ, ஒரு போதும் நம் கடமையல்ல”.
தோழர் லெனின், மாலை நேரங்களையோ விடுமுறை நாட்களையோ மட்டும் என்றில்லாமல், வாழ்க்கையையே புரட்சிக்காக, அர்ப்பணிக்கும் தொழில்முறைப் புரட்சியாளர்களை மட்டுமே உறுப்பினர்களாகக் கொண்டுள்ள கட்சியைப் பற்றிப் பேசுகிறார். நமக்கு, ஒரு வெகுமக்கள் போல்ஷ்விக் கட்சி வேண்டும். அப்படியானால், வேலைக்குச் சென்று கொண்டு மாலை நேரங்களையும் விடுமுறை நாட்களையும் இயக்கத்திற்குச் செலவிடுகிற உடனடி இயக்கத்தையும் இறுதி லட்சியத்தையும் இணைக்க முயற்சிக்கின்ற, பல லட்சக்கணக்கானவர்கள் நாடு முழுவதிலிருந்தும், மாநிலங்களில் பல்லாயிரங்களிலும் தேவை. இவர்கள் மத்தியிலிருந்து, அரசியல் உணர்வு உயர்த்தப்பட்டு, தொழில்முறைப் புரட்சியாளர்கள், நிச்சயம் வருவார்கள்.

எந்த வழியில்
இன்றைய முதலாளித்துவ தாக்குதல், கம்யூனிஸ்ட்டுகளின் கிளர்ச்சி மற்றும் பிரச்சார வேலைக்கான ஏராளமான வாய்ப்புக்களை உருவாக்கியுள்ளது. நாம்தான் இதற்கு ஈடு கொடுப்பதில்லை. பின்தங்கியுள்ளோம். அரசியல் உணர்வை உயர்த்துவதென்பது செயற்கையாக செயலூக்கத்தை உயர்த்துவதோ, தொடர்ச்சியாக போர்க்குணத்துடன் போராட்டங்களை நடத்துவதோ அல்லது அருவமான விதத்தில் அரசியல் புகுத்துதலோ இல்லை. இது எல்லாவற்றிகும் மேலாக தொழிலாளர் வர்க்கம் மத்தியில் இருந்து பரந்த அளவிற்கு முன்னோடிகளை வளர்ப்பது, அவர்கள் தமது தொடர்ச் சியான நடவடிக்கையின் மூலம் படிப்படியாக எல்லா சவால்களுக்கும் மத்தியில், வர்க்கத்தின் சுய உணர்வை வளர்ப்பதைக் கோருகிறது. உடனடி போராட்டங்களில் சண்டை போடும் விசயத்தில் முன்னோடிகள் அவர்களால் இயன்ற வரை முயல்வார்கள். ஆனால், அதே நேரம் அவர்கள் தொழிலாளர் வர்க்கத்தை முதலாளித்துவத்தின் இறுதி வீழ்ச்சிக்காக தயார்ப்படுத்த வேண்டும்.
மேன்மேலும் அதிகமான தொழிலாளர்கள் மக்கள் திரளினர் இன்றைய ஆட்சி முறையைச் சகிக்க முடியாது எனத் தீவிரமாக உள்ளூர உணர்த்து வருகிறார்கள். மிக மிக அற்பமான சக்திகளையும் உள்ளிட்ட எல்லா சக்திகளையும் பயன்படுத்தும் வகையில் விரிவாகவும் அதே நேரத்தில் சமச்சீராகவும், இசைவாகவும் ஒழுங்குபடுத்தும் திறமையுள்ள அரசியல் தலைவர்கள் அரசியல் அமைப்பாளர்கள் நம்மிடம் இருந்து போதுமான அளவிற்கு எழுவது அவசர அவசிய கடமையாக இருக்கும்.
(இக்கட்டுரைத் தொடர் ஏஅய்சிசிடியு ஜøலை 21, 22 பயிற்சிப் பட்டறையை ஒட்டி எழுதப்பட்டது. கூடுதல் விவரங்களுக்கு, ‘ரஷ்யப் புரட்சி’ தொடர்பான, மாலெ தீப்பொறி செப்டம்பர், அக்டோபர், நவம்பர் 2006 இதழ்களில் வெளியான கட்டுரைத் தொடர் காணவும்).

ஆய்வு

மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதி திட்டம்:
சில பிரச்சினைகள் சில கேள்விகள்


பழ.ஆசைத்தம்பி

மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்டத்தின் நோக்கங்கள் என பின்வரும் விசயங்கள் சொல்லப்படுகின்றன.
ஊரகப் பகுதிகளில் உடல் உழைப்பு மேற்கொள்ள விருப்பமுள்ள வயது வந்தோர் உள்ள ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் ஒரு வருடத்தில் 100 நாட்களுக்கு குறையாமல் வேலைவாய்ப்பு அளிப்பதை உறுதி செய்வது 
வேலைக்கான உரிமையை நிலைநாட்டுவது.
ஊரகப் பகுதிகளிலுள்ள வறியவர்களின் வாழ்வாதாரத்தை உயர்த்துவது
உற்பத்தியைப் பெருக்கும் சொத்துக்களை உருவாக்குவது.
ஊரக பகுதிகளிலிருந்து, நகர்ப்புறங்களுக்கு மக்கள் இடம் பெயர்வதை குறைப்பது.
ஊரகப் பகுதிகளிலுள்ள வறியவர்களுக்கு அதிகாரமளிப்பது. சமூக சமத்துவத்தை வளர்ப்பது.
இந்த நோக்கங்கள் நிறைவேறுகின்றனவா?

களப்பணியாளர்கள் சந்திக்கும் பிரச்சினைகள்
வறியவர்க்கும், உரியவர்க்கும் வேலை அட்டை வழங்குவதை விட, உழைப்பில் ஈடுபடாத, உற்பத்தியில் ஈடுபடாத பிறரிடம் வேலைக்கு செல்லாத நிலவுடமையாளர்கள் குடும்பங்களுக்கும் வேலை அட்டை வழங்கப்படுகிறது. அவர்கள் பிறரிடம் அட்டையை கொடுத்துவிட்டு, எங்கேயாவது சென்றுவிடுகிறார்கள். மற்றொரு புறம் வேலை செய்யாமல் அமர்ந்திருப்பதும் வேலைக்கு வராமலே அட்டையை கொடுத்து சம்பளம் பெறுவதும் நடக்கிறது. வேலை வாங்கும் ஊராட்சி பணியாளர்கள், எதிர்த்து கேட்க பயந்து விட்டுவிடுகிறார்கள்.
உழைத்து பிழைக்க வேண்டும், வேலைக்கு சென்றால்தான் வாழ்க்கை என வாழும் மக்கள் நாள் முழுக்க உழைப்பதும், ஒரு கூட்டம் உழைக்காமல் சம்பளம் பெறுவதும் தொடர்ந்தது. தொடர்கிறது. உழைத்து கொண்டிருக்கும் மக்களுக்கு சலிப்பு தட்டி, உற்சாகம் குறைந்து, போதுமான ஊதியம் இல்லாததால், வேலை செய்தாலும், செய்யாவிட்டாலும் கூலி ஒன்று தான், உழைக்காத கூட்டம் பயன்பெற, நாம் ஏன் சாக என்கிற நிலைக்கு வந்து விடுகின்றனர்; அரசு அவர்களை இந்த நிலைக்கு திட்டமிட்டு தள்ளுகிறது.
இந்த கோபத்திலும் நியாயம் இருக்கத் தான் செய்கிறது.
உழைக்க தகுதியான அனைவருக்கும் அட்டை வழங்குவதும், உழைக்க தகுதியற்ற வசதியானவர்களின் அட்டையை பறிப்பதும் நடந்தால் நோக்கம் ஓரளவு நிறைவேறும்.
ஒரு தொழிலாளி அல்லது 20 பேர் கொண்ட குழு நாளொன்றுக்கு 9 மீட்டர் அகலம் 30 செ.மீ ஆழம், 12.5 மீட்டர் நீளம் வெட்ட வேண்டும் என்பது அளவு. 
இந்த முறையில் வெட்டுபவர்களுக்கு முறையாக அளந்து கொடுப்பதும் இல்லை. வெட்டிய பிறகு அளந்து பார்ப்பதும் இல்லை. மாறாக வாரத்திற்கு ஒரு முறை அளவு எடுக்கப்படுவதாக சொல்லப்படுகிறது. அதற்கும் அதிகாரிகள் வருவதில்லை. பிறகு அதிகாரிகளே தோராயமாக ரூ.70, ரூ.80, ரூ.90 என கூலி நிர்ணயம் செய்கின்றனர். மக்கள் கேள்வி கேட்டால் நீங்கள் வெட்டியதற்கு இது கூட கொடுக்கக் கூடாது என மிரட்டுகிறார்கள். எந்த அளவு வேலை நடந்துள்ளது, அதற்கு என்ன கூலி என்று விவரமான தொழிலாளர் சிலர் கேட்கும்போது, ஆள்பற்றாக்குறை பற்றி பேசுகிறார்கள். ஓர் ஒன்றியத்தில் உள்ள 40 ஊராட்சிகளுக்கு, 2 ஓவர்சியர்கள் 2 பொறியாளர்கள் மட்டுமே என்றும் அவர்களால் அனைத்து ஊராட்சிகளுக்கும் சென்று அளந்து பார்ப்பது சிரமம் என்றும் சொல்கிறார்கள். வேலை இடத்தில் நிழற்குடை இல்லை, தண்ணீர் வைப்பதில்லை, முதலுதவி பெட்டி இல்லை என்ற புகார்களுக்கும் இதே பதில்தான் சொல்கிறார்கள். 

சட்டக் கூலி ரூ.132 தருவதில் பிரச்சினை
ஓர் ஊராட்சியில் ஒரு வாரத்தில் வழங்கப்படும் சம்பளம் ஓவர்சியர், இன்ஜினியர் அதிகாரத்துக்குள் ரூ.1 லட்சம் வரைதான்.  அதற்கு மேல் சென்றால், அதற்கு மேல் உள்ள அதிகாரிகள் பில் எழுதி, அதற்கும் மேல் உள்ள அதிகாரி மேற்பார்வை செய்ய வேண்டும். அவர்கள் வந்தால் இவர்களுக்கு பிரச்சினை என்பதால் இவர்களே தொழிலாளியின் வேலையில், கூலியில் கைவைத்து விடுகிறார்கள்.
ஊராட்சியில் 1000 பேர் வரை வேலைக்கு செல்கிறார்கள் என்றால், ஒரு நாளைக்கு 500 பேர் என்றால், 7 நாட்களுக்கு 3500 பேருக்கு சம்பளம் தலா ரூ.100 என்றாலே ரூ.3.5 லட்சம் வேண்டும். இதனால் அதிகாரிகள் வேலை நாள் குறைப்பும் ஆட்குறைப்பும் கூலியை குறைப்பும் செய்துவிடுகிறார்கள். உண்மையில் வேலை உறுதித் திட்டம் வேலையை உறுதி செய்யாமல் இருப்பதை அரசும் அதிகாரிகளும் பார்த்துக் கொள்கிறார்கள்.
சில ஊராட்சிகளில், அதிகாரிகளை சரி செய்து கொண்டு 3 என்எம்ஆர், 3 வேலை என ஊராட்சியில் வேலை கொடுத்து ரூ.132 வரை சம்பளம் வழங்கப்படுகிறது.
அதிகாரிகள் தங்கள் சுமையை வெளியில் சொல்லாமல் அளவு எடுக்காமல் அலையாமல் இருந்த இடத்தில் இருந்து கொண்டு உழைக்கும் மக்கள் ஊதியத்தை வெட்டுகிறார்கள்.
இது மாற வேண்டும். ஊதியத்திற்கு உழைக்கும் மக்கள் போராடுவது போல், தனது நெருக்கடியை குறைக்க அதிகாரிகளும் போராட வேண்டும்.
உழைப்புக்கேற்ற ஊதியம், தேவைக்கான ஊதியம் வராதபோது குடும்பம் சீரழியும். கிராமப்புற பொருளாதாரம்  வீழ்ச்சியடையும். தேசம் பின்நோக்கிச் செல்லும். அதேபோல், உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்தப்படாத மறுஉற்பத்திக்கு உதவாத செலவினம் வீணானது. பொருளற்றது. இதுவும் சமூகத்தை சீரழிக்கும். தேசத்தை பின்னே கொண்டு செல்லும்.

அரசும் ஊராட்சியும்
ஊராட்சிக்கு ஆண்டுக்கு குறைந்தது ரூ.20 லட்சம் வரை நிதி ஒதுக்கப்படுகிறது.
இங்கு வெளிப்படையான நிர்வாகம் உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும். செய்கின்ற வேலை பயனுள்ளது என்ற விதத்தில் அதன் மீது பற்றுதல் உருவாக்குதல், ஏரி, குளங்களை, வரத்துவாரியை மேம்படுத்துவது, நீர்நிலைகளை பாதுகாத்தல், பராமரித்தல், சாலையை மேம்படுத்துதல் அவசியம் என்பதற்கு ஏற்ப பணி செய்ய வேண்டும். உழைக்கும் மக்கள்தான் தேசத்தின் சொத்து, இவற்றை பாதுகாக்க வேண்டியது தனது கடமை என்பதை அரசும் ஊராட்சி நிர்வாகமும் மனதில் நிறுத்தி வேலை செய்ய வேண்டும்.
வேலை நேரத்தையும் அளவு முறையையும் கவனிக்கும் நிர்வாகம், இத்திட்டத்தில் சொல்லப்பட்ட தனி ஊரக விலைப் பட்டியல்  மற்றும் பொதுப்பணி துறை தர விலைப்பட்டியல் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில், குறிப்பிட்ட பணி அளவை விட குறைவான பணி செய்தாலும், ஒரு நபருக்கு தினசரி ரூ.132 வரை கிடைக்க வழிவகை செய்யப்பட்டுள்ளது என்பதையும் கவனிக்க வேண்டும்.

அரசு என்ன செய்ய வேண்டும்?
குடும்பத்திற்கு 2 பேருக்கு வேலை 300 ரூபாய் கூலி, ஆண்டுக்கு 200 நாள் வேலை என்றால் அரசு பொறுப்பாக வேலை பெறும்; மக்கள் தங்கள் ஈடுபாட்டை வெளிப்படுத்துவது நன்கு புலப்படும். உழைப்பை  தவிர்க்கிற, ஏமாற்றுகிற கூட்டம் வேலையில் இருக்க முடியாமல் விலகிவிடும்.
இந்த அடிப்படையில் வேலை கொடுத்தால் ஒரு வறிய குடும்பத்திற்கு ஆண்டுக்கு ரூ.1 லட்சத்து 20 ஆயிரம் வருமானம் கிடைக்கும். இது அந்த குடும்பம் பிழைத்திருக்க உதவும்.
இத்திட்டத்தை விவசாயத்திற்கும் விரிவுபடுத்துவது, தொழிலாளி பெறுகிற வேலை நாட்கள் அதிகரிக்கும்; விவசாயம் மேம்படும்; நீர்நிலைகளை பாதுகாக்கவும், கிராமப்புற மக்களின் இடம் பெயர்வதை தடுக்கவும் உதவும். விவசாய நெருக்கடி சற்று தணிய உதவும். இதற்கு கூடுதல் நிதி வேண்டும்.
இந்த ஆண்டு மத்திய அரசு இத் திட்டத்திற்கு ஒதுக்கிய நிதி ரூ.33 ஆயிரம் கோடி. (ரூ.40 ஆயிரம் கோடியிலிருந்து, ரூ.7,000 கோடி  செலவாகவில்லை என குறைத்தது.)
குடும்பத்திற்கு ஒருவருக்கு வேலைக்கு ரூ.33,000 கோடி என்றால் குடும்பத்தில் இரண்டு பேருக்கு வேலை தர அரசுக் கணக்குபடியே ரூ.66,000 கோடி வேண்டும். 100 நாள் வேலைக்கு ரூ.33,000 கோடி என்றால், 200 நாள் வேலைக்கு ரூ.66,000 கோடி வேண்டும். ரூ.132 கூலிக்கு ரூ.33,000 கோடி என்றால், ரூ.300 கூலிக்கு ரூ.3.5 லட்சம் கோடி வேண்டும்.
நிலக்கரிச் சுரங்க ஊழலில் மட்டும் ரூ.1.86 லட்சம் கோடி, காமன்வெல்த் விளையாட்டில், கிரானைட் ஊழலில் போன பணம், உள்நாட்டிலும் வெளிநாடுகளிலும் பதுக்கிவைக்கப்பட்டுள்ள கருப்பு பணம் ஆகியவை கிடைத்தால் நாடு முழுவதும் உள்ள 80% வறிய மக்களுக்கு என்னென்னவோ செய்யலாம்.

ஒப்பந்தம் எடுப்பது அல்ல, மக்களைத் திரட்டிப் போராடுவதே எங்கள் பணி

நெல்லையில் ஏப்ரல் 22 -ஜுலை 28 கட்சி வலுப்படுத்தும் இயக்கத்தைத் தொடர்ந்து கட்சிக் கிளைகளில் சுதந்திரமான செயல்பாடு உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. கிளைச் செயலாளர்கள் அனைவரும் தங்கள் பகுதிப் பிரச்சனைகளில் சுதந்திரமான முன்முயற்சியை கட்டமைத்து வருகின்றனர். இந்தப் பின்னணியில், நெல்லை மாநகராட்சியில் ஒவ்வொரு வாரமும் செவ்வாய் கிழமை நடைபெறும் மனுநீதி நாளில் ஒவ்வொரு வார்டு பிரச்சினை தொடர்பாக இகக மாலெ கட்சியின் சார்பாக மக்களுடன் சென்று மனு கொடுப்பது என்று முடிவு செய்யப்பட்டது. 43, 44, 45, 46, 48, 52, 53 ஆகிய வார்டு கிளை அமைப்புகளின் சார்பாக, பெண்களுக்கான பொதுக் கழிப்பிடங்கள், வாய்க்கால் பாலத்தை சரி செய்வது, பாதாளச் சாக்கடைத் தண்ணீர் தெருக்களில் ஓடுவதை சரிசெய்வது, வாய்க்கால் தூர் வாறுவது போன்ற பிரச்சினைகள் மீது கட்சிக் கிளைச் செயலாளர்கள் தலைமையில் மனு கொடுக்கப்பட்டது.
52 வார்டு உசைனியா பள்ளிக்கருகில் உள்ள வாய்க்கால் பாலத்தைச் சீர்செய்யக் கோரி மேயரை சந்தித்தபோது, ரூ.3 லட்சம் ஒதுக்கியும் ஒப்பந்தக்காரர்கள் வர மறுக்கிறார்கள் என்றும், நீங்கள் எடுத்து நடத்துங்கள் என்றும் மேயர் சொல்ல, நாங்கள் அதற்காக கட்சி நடத்தவில்லை என்று தோழர்கள் சொல்வதுமாக வாக்குவாதம் நடந்து பின்னர் நிதி ஒதுக்கீட்டை அதிகப்படுத்த வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டது. வளர்ச்சி மற்றும் பராமரிப்புப் பணிகளில் கமிசன் பார்க்கும் பிரச்சனையையும் மக்கள் எழுப்பினார்கள். இப்போது ரூ.4.80 லட்சம் ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டு அதற்கான வேலைத் திட்டமும் உருவாக்கப்பட்டுவிட்டது. 44வது வார்டில் தேவிபுரத்தில் தலித் பெண்களுக்கான பொதுக் கழிப்பிடத்திற்கு ரூ.3.60 லட்சமும் 45வது வார்டில் பெண்கள் பொதுக் கழிப்பிடத்திற்கு ரூ.4 லட்சமும் நிதி ஒதுக்கீடு செய்ய மாநகராட்சியில் முன்வைப்பு செய்யப்பட்டுள்ளது. 53வது வார்டில் பெண்கள் பொதுக் கழிப்பிடத்திற்கு ஏற்கனவே ஒதுக்கப்பட்ட ரூ.3.50 லட்சத்துடன் ரூ.2.50 லட்சம் கூடுதலாக ஒதுக்கப்பட்டு வேலைகள் துவங்கப்பட்டுள்ளன. 48ஆவது வார்டில் கண்டுகொள்ளப்படாமல் இருந்த செப்டிக் டேங்க் தற்போது சுத்தம் செய்யப்பட்டுள்ளது.
நெல்லை மாவட்டத்தில் உள்ள பீடித் தொழிலாளர்களுக்கு தரமற்ற இலையைப் போட்டு வரும் நிறுவனங்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கக் கோரி திருநெல்வேலி தொழிலாளர் ஆய்வாளரிடம் தமிழ்நாடு பீடி மற்றும் சிகார் தொழிலாளர் வேலை நடைமுறை சட்ட விதி 32ன் கீழ் 500 பீடித் தொழிலாளர்கள் ஏஅய்சிசிடியு ஜனநாயக பீடித் தொழிலாளர்கள் சங்கத்தின் மாவட்டத் தலைவர் தேன்மொழி, பொதுச் செயலாளர் கணேசன் தலைமையில் மனுக்கள் கொடுத்தனர். அதன்பிறகு பேட்டை காஜா பீடிக் கம்பெனியிலும் ஆலங்குளம் தாமோதர் ஹோம் இண்டஸ்ட்ரீஸ் நிறுவனத்திலும் தொழிலாளர் ஆய்வாளர் நேரடியாக ஆய்வு நடத்தினார். அதைத் தொடர்ந்து ஆய்வு நடத்தப்பட்ட பீடிக் கம்பெனி கிளைகளில் தரமான இலைகள் சரியான அளவில் தரப்பட்டது. எங்கள் பகுதிகளில் இதுபோன்ற நடவடிக்கை இல்லையா என்று பிற பகுதிகளில் உள்ள பீடித் தொழிலாளர்கள் கேட்கத் துவங்கியுள்ளனர். அனைத்து பீடிக் கடைகளிலும்  தொழிலாளர் ஆய்வாளர் ஆய்வு செய்வதை உறுதிப்படுத்தவும் தரமற்ற இலை தூள் கொடுத்து மறைமுகமாகக் கூலியை வெட்டும் பீடி முதலாளிகளுக்கு எதிராகவும் அடுத்த கட்ட நடவடிக்கைகள் திட்டமிடப்பட்டு மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.

ஆகஸ்ட் 31 சிறை நிரப்பும் போர் நோக்கி

ஊழியர் கூட்டங்கள்
ஊழல், பெருநிறுவனங்களில் கொள்ளை ஆகியவற்றை எதிர்த்து, மக்கள் சார்பு வளர்ச்சி வேண்டுமென மாலெ கட்சியும் அனைத்து வெகுமக்கள் அமைப்புகளும் ஆகஸ்ட் 31 அன்று நடத்தவுள்ள சிறை நிரப்பும் போராட்டத்தை வெற்றிபெறச் செய்ய சென்னை, கோவை, நெல்லை, டெல்டா மண்டலங்களில் ஊழியர் கூட்டங்கள் நடத்தப்பட்டு தயாரிப்பு வேலைகள் முடுக்கிவிடப்பட்டுள்ளன. இந்த ஊழியர் கூட்டங்களில் கட்சியின் அரசியல் தலைமைக் குழு உறுப்பினர் தோழர் எஸ்.குமாரசாமி கலந்துகொண்டார். டெல்டா பகுதி கூட்டத்தில் கட்சி மாநிலச் செயலாளர் தோழர் பாலசுந்தரம் கலந்துகொண்டார். இந்தக் கூட்டங்கள் மாநிலம் முழுவதும் உள்ள கட்சி ஊழியர் மத்தியில் உற்சாகம் ஏற்படுத்தியுள்ளன. மாவட்ட கமிட்டிகள் மக்களைத் திரட்டும் முயற்சிகளில் இறங்கியுள்ளன. 

பொதுப்பேரவைகள்
சென்னையில் நடந்த ஏஅய்சிசிடியு மாநிலப் பொதுக்குழுவின் முடிவுக்கேற்ப சென்னை, கோவை, திருவள்ளூர், நெல்லை, குமரி, நாமக்கல், சேலம் மாவட்டங்களில் ஆகஸ்ட் 15 அன்று பொதுப் பேரவைகள் நடத்தப்பட்டு, ஆகஸ்ட் 31 சிறைநிரப்பும் போராட்டத்தை நோக்கிய மக்கள் சந்திப்பு நடைபயணங்கள், அணிதிரட்டல் மற்றும் நிதிதிரட்டல் பற்றி தொழிலாளர் முன்னோடிகள் மத்தியில் விவாதிக்கப்பட்டது.
கோவையில் நடந்த பிரிக்கால் தொழிலாளர் ஒற்றுமை சங்கப் பொதுப்பேரவையில் புதிதாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சங்க நிர்வாகிகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு உறுதியேற்றுக் கொண்டனர். கூட்டத்தில் ஏஅய்சிசிடியு அகில இந்திய தலைவர் தோழர் எஸ்.குமாரசாமி கலந்துகொண்டார்.
சென்னையில் நடந்தப் பொதுப்பேரவைக் கூட்டத்தில் 200 பேர் வரை கலந்துகொண்டனர். ஏஅய்சிசிடியு மாநில நிர்வாகிகள் தோழர் ஜவகர், புவனேஸ்வரி, குமரேஷ், பழனிவேல், சேகர் கலந்து கொண்டனர். தோழர் பழனிவேல், சென்னையில் டிஅய்டிசி முதல் திருவொற்றியூர், திருபெரும்புதூர் ஒருமைப்பாடு மன்ற தோழர்களுடன் பங்கேற்க வேண்டிய பிரச்சார குழுக்கள் தலைமை தாங்குவோர் பிரச்சாரம் நடக்கும் நாட்கள் உள்ளிட்ட விவரங்களை முன்வைத்துப் பேசினார். ஆகஸ்ட் 31 சிறை நிரப்பும் போராட்டத்தில், சில நூற்றுக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் விடுப்பு எடுத்துக் கொண்டு பங்கேற்பதாக உறுதி அளித்தனர்.
நெல்லையில் பீடித் தொழிலாளர், சலவைத் தொழிலாளர், சுமைதூக்கும் தொழிலாளர், ஆட்டோ ஓட்டுனர் ஆகியோர் கலந்துகொண்ட பொதுப்பேரவைக் கூட்டங்கள் நடத்தப்பட்டன. குமரி, நாமக்கல் மற்றும் சேலம் மாவட்டங்களிலும் ஆகஸ்ட் 12 அன்று பொதுப் பேரவைக் கூட்டங்கள் நடத்தப்பட்டன.

வகுப்பு
கோவையில் பிரச்சார இயக்கத்தினூடே ஆகஸ்ட் 19 அன்று அரசும் புரட்சியும் நூல் மீதான வகுப்பு நடைபெற்றது. 45 பேர் கலந்துகொண்ட வகுப்பில் அரசியல் தலைமைக் குழு உறுப்பினர் தோழர் எஸ்.குமாரசாமி நூலின் கருத்துக்களை முன்வைத்தார். வகுப்பு கலந்துகொண்டவர்கள் மத்தியில், பலரும் படிப்பது, அதன் பின்னர் விளக்குவது என்ற முறையில் அவர்கள் பங்களிப்பை உறுதி செய்யும் விதம் விவாதம் கட்டமைக்கப்பட்டது. இந்த வகுப்பை பிரிக்கால் தொழிலாளர் போராட்டம் உச்சத்தில் இருந்த கட்டத்தில் எடுத்திருக்க வேண்டும் என்றும் நூலில் சொல்லப்பட்டுள்ள கருத்துக்களை மக்கள் மத்தியில் கொண்டு செல்ல முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்றும் வகுப்பில் கலந்து கொண்ட முன்னணிகள் கருத்து தெரிவித்தனர்.

நடைபயணங்கள்
சென்னையில் ஆகஸ்ட் 31 அணிதிரட்டலை உறுதி செய்ய சிறைநிரப்பும் போராட்டத்தில் கலந்துகொள்பவர்களின் பெயர் பட்டியலை தயாரிப்பது என முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. ஆகஸ்ட் 12 அன்று காலை முதல் மாலை வரை அம்பத்தூரில் 75 இடம் பெயர்ந்த தொழிலாளர்கள் கட்சி உறுப்பினர்களுடன் 4 நடைபயணங்கள் நடத்தினார்கள். அம்பத்தூர் பகுதியில் அன்றாட அடிப்படையில் நடைபயணங்களில் தொழிலாளர் முன்னணிகள் பகுதி மக்களை சந்தித்து ஆகஸ்ட் 31 சிறை நிரப்பும் போராட்ட செய்தியை எடுத்துச் செல்கிறார்கள்.  ஆகஸ்ட் 26 வரை நடந்த நடைபயணங்களில் சாய்மீரா, ஸ்டாண்டர்டு கெமிக்கல்ஸ், ஆன்லோடு கியர்ஸ், ஜெய் எஞ்சினியரிங் தொழிலாளர்கள், இடம் பெயர்ந்த தொழிலாளர்கள் என 250 பேர் ஈடுபட்டுள்ளனர்.
திருவள்ளூர் மாவட்டத்தில் ஆகஸ்ட் 15 அன்று கட்சி உறுப்பினர்கள் தொழிலாளர் முன்னோடிகள் மாணவர் கழக தோழர்கள் கலந்து கொண்ட பேரவைக் கூட்டம் நடைபெற்றது. உள்ளூர் கமிட்டிகள் திட்டமிட்டு பிரச்சார இயக்கம் நடத்தவும், கும்மிடிப்பூண்டி, மீஞ்சூர், திருவள்ளூர், பொன்னேரி, ஊத்துக்கோட்டை, நகரங்களில் மக்களை சந்தித்து ஆதரவு திரட்டவும் முடிவுகள் எடுக்கப்பட்டன.  மின் வாரிய டாக்டர் அம்பேத்கார் பொறியாளர் மற்றும் பணியாளர் சங்கத்தின் கூட்டம் ஆகஸ்ட் 19 அன்று நடைபெற்றது. சங்கத்தின் செயலாளர் தோழர் செல்வராஜ் கலந்துகொண்டார்.
கட்சி மாநில கமிட்டி உறுப்பினர் தோழர் எ.எஸ்.குமார் தலைமையில் தொழிலாளர் முன்னணிகள் ஆகஸ்ட் 19 அன்று கும்மிடிப்பூண்டியில் பிரச்சாரம் செய்தனர். கட்சி மாநில கமிட்டி உறுப்பினர் தோழர் பாரதி கலந்து கொண்டார். மாவட்டச் செயலாளர் தோழர் ஜானகிராமன் பிரச்சாரத்தில் பங்கேற்றார். இதுவரை 100 தோழர்கள் மிகவும் உற்சாகமாக 10000க்கும் கூடுதலான மேற்பட்ட மக்களை சந்தித்துள்ளனர். ரூ.8,000 வரை நிதி திரட்டியுள்ளனர். 
மீஞ்சூர், பொன்னேரி, சோழவரம், நல்லூர், நெற்குன்றம் பகுதிகளில் உள்ளுர் கமிட்டிகள் நடைபயணங்கள் நடத்தியுள்ளன. ஆகஸ்ட் 31 அன்று சிறை நிரப்பும் போரில் காரனோடையில் ஆயிரம் பேரை திரட்ட அனைத்து சக்திகளையும் திரட்டி வேலைகள் நடக்கின்றன.
நாமக்கல் மாவட்டத்தில் ஆகஸ்ட் 21, 23, 24, 25, 26 தேதிகளில் நடைபெற்ற 8 நடைபயணங்களில் 50 பேர் வரை ஈடுபட்டு 500 குடும்பங்களை சந்தித்து ஆகஸ்ட் 31 செய்தி எடுத்துச் செல்லப்பட்டுள்ளது. சிறைநிரப்பும் போரில் கலந்துகொள்பவர்கள் என 150 பெயர்கள் பட்டியல் எடுக்கப்பட்டு அவர்கள் கைப்பேசி எண்களும் பெறப்பட்டுள்ளன.
கோவையில் நடத்தப்பட்ட 20 நடைபயணங்களில் 150 பேர் வரை பங்கேற்றனர். இந்த மக்கள் சந்திப்புப் பிரச்சாரத்தில் தொழிலாளர் நிறைந்த பகுதிகளில் ‘பயிற்சியாளர் முறைக்கு முடிவு கட்டப்பட வேண்டும்’ புத்தகம் 1000 விற்பனை செய்யப்பட்டுள்ளது. பிரிக்கால் தொழிலாளர்கள் மத்தியில் ஒருமைப்பாடு விநியோகம் செய்வதற்கு அப்பால் பொதுமக்கள் மத்தியிலும் விநியோகிக்கப்பட்டது. சிறை நிரப்பும் போராட்டத்தில் கலந்துகொள்பவர்களின் பட்டியல் எடுக்கப்பட்டுள்ளது.
சேலத்தில் ஆகஸ்ட் 19 மற்றும் 26 தேதிகளில் நடத்தப்பட்ட 12 நடைபயணங்களில் 110 பேர் வரை பங்கேற்றனர். பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் மத்தியில் பிரச்சாரம் நடத்தப்பட்டது.

அசாம் மக்கள் மோதலில் குளிர் காயாதே

அசாம் இனக்கலவரத்தை கட்டுப்படுத்தத் தவறிய, மக்கள் மத்தியிலான மோதலில் குளிர் காய்கிற மத்திய மாநில அரசுகளைக் கண்டித்தும், மதக் கலவரத்தை தூண்டும்விதம் செயல்படுகிற சங்பரிவார் அமைப்புக்களை கண்டித்தும், மதவெறியை தூண்டுகிற சமூக விரோத சக்திகளை கைது செய்யக் கோரியும், வடகிழக்கு மாநில மக்கள் மத்தியில் ஒற்றுமையை வலியுறுத்தியும் திருவள்ளூரில் 18.08.2012 அன்று தோழர் அன்பு, தோழர் சீதா தலைமையில் புரட்சிகர இளைஞர் கழகமும் அகில இந்திய மாணவர் கழகமும் ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தின. புரட்சிகர இளைஞர் கழக மாநிலப் பொறுப்பாளர் தோழர் பாரதி கண்டன உரையாற்றினார். மாலெ கட்சியின் ஆகஸ்ட் 31 சிறை நிரப்பும் போராட்டத்தில் மாணவர், இளைஞர் பெரும் எண்ணிக்கையில் கலந்துகொள்ள வேண்டுமென அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது.

Search