COMMUNIST PARTY OF INDIA (MARXIST - LENINIST) - LIBERATION


COMMUNIST PARTY OF INDIA (MARXIST - LENINIST) - LIBERATION

T A M I L N A D U

Monday, August 22, 2016

தலையங்கம்
தமிழ்நாட்டின் எதிர்காலம் பட்டினி கிடக்கிறது
திருபெரும்புதூரில் அய்க்கிய அமெரிக்க நிறுவனம் ஒன்றில் வேலை செய்து இப்போது வெளியேற்றப்பட்டிருக்கும் பயிற்சி தொழிலாளி ஒருவரை சமீபத்தில் சந்திக்க நேர்ந்தது. அவர் வேலையில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டவராக இருந்தாலும் அவர் எந்த நிறுவனத்தில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டார் என்று வெளிப்படையாகச் சொன்னால், இந்தத் தகவல் எப்படி வெளியில் போனது என்று ஆய்ந்து அதற்குக் காரணமான தொழிலா ளர்களுக்கு வேலை பறிபோகும். எனவே, நிறுவனத்தின் பெயர், தொழிலாளியின் பெயர் என எதையும் குறிப்பிட வாய்ப்பில்லை.
அவருடன் அவரைப் போல் வெளியேற்றப்பட்ட இன்னும் சில பயிற்சித் தொழிலாளர்களும் இருந்தார்கள். அவர்கள் 21 முதல் 23 வயது உள்ளவர்கள். அவர்களுக்கு ரூ.8,000 மாதச் சம்பளம் கிடைத்துக் கொண்டிருந்தது. அனைவரும் வெளி மாவட்டங்களில் இருந்து வந்து வேலை செய்பவர்கள். 10 பேர் சேர்ந்து ஓர் அறை எடுத்துத் தங்கியிருக்கிறார்கள். வீட்டுக்கு மாதம் ரூ.5,000 அனுப்புவதாகச் சொன்னார்கள். ரூ.3,000ல் திருபெரும்புதூரில் வாழ முடியுமா என்று கேட்டபோது, சில வேளைகள் பட்டினி கிடக்க வேண்டியிருக்கும், ஊருக்கு பணம் அனுப்ப வேண்டும் என்றால் வேறு வழியில்லை என்றார்கள். அந்த தொழிலாளர்கள் தங்கியிருக்கும் கட்டிடத்தில், (அதை அவர்கள் அபார்ட்மென்ட் என்று குறிப்பிட்டார்கள். வீட்டில் இப்படிச் சொல்லி பழக்கப்பட்டிருப்பார்கள். அபார்ட்மென்டில் இருப்பதால் பிள்ளை வசதியாக இருப்பதாக பெற்றோர், உற்றார், உறவினர் கருதிக் கொண்டிருப்பார்கள்). அங்கு அபார்ட்மென்டில் அவர்களையும் சேர்த்து அவர்களைப் போல் 80 தொழிலாளர்கள் இருக்கிறார்களாம்.
தொலைக்காட்சி கேமிராக்கள் முன் நின்றுகொண்டு, இன்று இளைஞர்களுக்கு வாசிப்புப் பழக்கம் குறைந்துபோய்விட்டது என்று வருத்தப்படும் மேட்டுக்குடி அறிவாளிகள் இது போன்ற இளைஞர்கள் இருப்பதை அறியாதவர்களாக இருக்க வேண்டும். மூன்று வேளைகளும் வயிறு நிறைய உண்ண முடியாத நிலையில் இருக்கும் இவர்கள் என்ன வாசிக்க வேண்டும்? இந்தத் தொழிலாளர்கள் இரட்டிப்பு அல்லது கூடுதல் ஊதியம் எதுவுமின்றி மிகைநேரப் பணியிலும் ஈடுபடுத்தப்படுகிறார்கள். 12 மணி நேர வேலையில் சக்கையாய் பிழியப்பட்டு வெளியே வரும் அவர்களுக்கு வாசிப்புக்கு ஒதுக்க நேரம் இருக்க முடியாது. மூன்று வேளை உணவைக் கூட சுருக்கி விடும் அந்த இளைஞர்களுக்கு புத்தகங்கள் வாங்க வழி இருக்க வாய்ப்பில்லை.
அன்று சந்தித்த அந்த பயிற்சித் தொழிலாளர்கள் அனைவரும் எலும்பும் தோலுமாகத்தான் இருந்தார்கள். சிக்ஸ் பேக், பிட்னஸ், என்ஜாய், எனர்ஜி போன்ற இன்றைய நவீன தமிழ் சொற்களுக்கும் அந்த இளைஞர்களுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை. இளமையில் வறுமை கொடிது என்பதன் மனித வடிவங்களாக அவர்கள் இருந்தார்கள். இந்த படுபாதகமான நிலைமைகளைத்தான் ஜெயலலிதா வளம், வசந்தம், அமைதி என்கிறார். மட்டுமின்றி, அவரது 2023 லட்சியப் பார்வையே இது போன்ற, பட்டினி கிடக்கும் தமிழக இளைஞர்களின் எண்ணிக்கையை இன்னும் அதிகரிக்க இருப்பதாகச் சொல்கிறது.
சென்னை மாவட்டத்தில் 3,938 தொழிற்சாலைகளில் 1,69,646 தொழிலாளர்களும் திருவள்ளூர் மாவட்டத்தில் 4,161 தொழிற்சாலைகளில் 2,26,948 தொழிலாளர்களும் காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தில் 1,838 தொழிற்சாலைகளில் 2,02,430 தொழிலாளர்களும் வேலை செய்வதாக தமிழக அரசின் தொழிலாளர் துறை சொல்கிறது. உள்நாட்டு, வெளிநாட்டு மூலதனம் பெருமளவு குவிந்துள்ள இந்த மாவட்டங்களில் 10,000க்கும் மேற்பட்ட தொழிற்சாலைகளில் கிட்டத்தட்ட 6 லட்சம் தொழிலாளர்கள் பணியில் இருப்பதாகச் சொல்லும் இந்த அறிக்கை, அவர்கள் நிரந்தரத் தொழிலாளர்கள் மட்டுமா, பயிற்சி, ஒப்பந்த மற்றும் தற்காலிகத் தொழிலாளர்களும் சேர்த்தா என்று சொல்லவில்லை.
நிலவுகிற சட்டங்களுக்கு உட்பட்டவையாக பொதுவாக அரசு தரும் விவரங்கள் இருக்கும். அப்படிக் கொண்டால், இந்த எண்ணிக்கை நிரந்தரத் தொழிலாளர்கள் எண்ணிக்கை மட்டும் என்று இருக்க வேண்டும். ஆனால், ஜெயலலிதா தலைமையிலான தமிழக அரசு எல்லா விவரங்களையும் ஒன்றாகச் சேர்த்துக் காட்டி மக்கள் நலன் காத்துவிட்டதாகச் சொல்லும் நடைமுறை கொண்டது என்பதை பல தருணங்களில் பார்த்திருக்கிறோம். நடந்து கொண்டிருக்கும் சட்டமன்றக் கூட்டத் தொடரில் முன்வைக்கப்பட்ட நிதிநிலை அறிக்கை உட்பட இதற்குச் சான்று. ஆக, தொழிலாளர் எண்ணிக்கையைக் கூடுதலாகக் காட்டி பெரிய அளவில் வேலை வாய்ப்பை உருவாக்கியிருப்பதாகச் சொல்லும் உத்தியாகக் கூட இந்த விவரங்கள் சேர்த்துக் சொல்லப்பட்டிருக்கக் கூடும். ஹ÷ண்டாய் போன்ற பகாசுர நிறுவனத்தில் வேலை செய்யும் நிரந்தரத் தொழிலாளர், நிரந்தரமற்ற தொழிலாளர் சேர்க்கை இந்த வாதத்துக்கு துணை நிற்கும். 20,000 பேர் வேலை செய்கிற அந்த ஆலையில் 2,000 பேர் கூட நிரந்தரத் தொழிலாளர்கள் இல்லை. இன்னும் சில துணை நிறுவனங்கள், சிறிய நிறுவனங்கள், மேற்கு மாவட்ட சுமங்கலித் திட்டம் போல், பயிற்சியாளர்களையும் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கûயும் கொண்டு மட்டுமே உற்பத்தியில் ஈடுபடுகின்றன. தமிழ்நாட்டில் உள்ள தொழிலகங்கள் எண்ணிக்கையில் கூட தொழில் துறை அமைச்சர் தரும் விவரமும் தொழிலாளர் அமைச்சர் தரும் விவரமும் வேறு வேறாக உள்ளன. தொழில் துறை அமைச்சர் இந்த எண்ணிக்கை 36,869 என்கிறார். தொழிலாளர் அமைச்சர் 43,576 என்கிறார். தமிழ்நாட்டின் தொழிலாளர் எண்ணிக்கையிலும் தொழில் துறை அமைச்சர் சொல்லும் விவரங்கள் 28,000 தொழிலாளர்கள் கூடுதலாகக் காட்டுகின்றன. தொழிற்சாலைகள் எண்ணிக்கையைக் கூடுதலாகக் காட்டும் தொழிலாளர் அமைச்சர் தொழிலாளர் எண்ணிக்கையைக் குறைவாகவும், தொழிற்சாலைகள் எண்ணிக்கையைக் குறைவாகக் காட்டும் தொழில் துறை அமைச்சர் தொழிலாளர் எண்ணிக்கையைக் கூடுதலாகவும் காட்டுகின்றனர். இந்த முரண்பாடுகள் வெறும் விவரம் தொடர்பானவை அல்ல. தமிழக அரசு தமிழக இளைஞர்கள்பால், தமிழகத் தொழிலாளர்கள்பால் வெளிப்படுத்துகிற குற்றமய அலட்சியத்தின் வெளிப்பாடுகள்.
இந்த மூன்று மாவட்டங்களில் மட்டும் போனால் போகிறது என்று தமிழக அரசுக்கு சற்று இடம் கொடுத்து 50,000 நிரந்தரத் தொழிலாளர்கள் இருப்பதாகக் கொண்டாலும் 5 லட் சத்துக்கும் மேற்பட்டவர்கள் நிரந்தரமற்றவர்கள். பட்டினி கிடப்பவர்கள். அன்று சந்தித்த தொழி லாளர்களிடம் அவர்கள் பயிற்சியாளர்கள் என்பதற்கான சான்றுகள் எதுவும் இல்லை. ஆக, தமிழக அரசு சொல்லும் 5 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்டவர்களுக்கும் மேல் இன்னும் கூடுதல் எண்ணிக்கையில் உரிமைகள் பறிக்கப்பட்டு, ஒட்டச் சுரண்டப்படும் தொழிலாளர்கள் இந்த மூன்று மாவட்டங்களில் மட்டும் உள்ளனர்.
தனியொரு மனிதனுக்கு உணவில்லை என்றால் ஜெகத்தை அழித்திடுவோம் என்றான் பாரதி என்றெல்லாம் ஆட்சியாளர்கள் சமயத்தில் அள்ளி விடுகிறார்கள். தமிழக அரசு தரும் விவரங்கள்படியே, லட்சக்கணக்கான இளைஞர்கள் பட்டினி கிடக்கிறார்கள். தமிழ்நாட்டின் எதிர்காலம் பட்டினி கிடக்கிறது. இந்த நிலை மைகளில் ஓரளவேனும் மாற்றம் வர, நிலையாணைகள் திருத்தச் சட்ட விதிகளை தமிழக அரசு உடனடியாக முன்வைக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை செப்டம்பர் 2 பொது வேலை நிறுத்தத்தில் வலுவாக எழுப்பப்பட வேண்டும்.
அண்ணாச்சின்னு கூப்பிட்டாலே அவமானமாம். இதை மாத்தனும் -
இகக (மாலெ)யின் புதிய உறுப்பினர் தோழர் இசக்கியம்மாள் (எ) நித்யா
“எப்போ எனக்கு கல்யாணம் ஆனதோ அப்போ இருந்தே நான் கட்சியோடதான் இருக்கேன். எட்டு ஒன்பது வருசத்துக்கு முந்தி நான் எட்டாவது படிக்கும்போது எங்க தாத்தா ஊருக்கு, பழவூருக்கு போயிருந்தேன். அங்கு ஒரு டீ கடை. தேவர் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவங்களோடது. நான் அந்தக் கடைக்குப் போயி அண்ணாச்சி எனக்கு ஒரு டீ தாங்கன்னு கேட்டேன். அவருக்குக் கோபம் வந்து விட்டது. நீ என்ன சாதி, என்னை எப்படி அண்ணாச்சின்னு சொல்லுவேன்னு சண்டைக்கு வந்துட்டாரு. என்னை ஓரமா உக்கார வச்சுட்டாங்க. என் தாத்தா வந்து, அவா ஊருல உள்ள பழக் கத்துல இங்கய்யும் வந்து அப்படி உங்களக் கூப்பிட்டுட்டா. மன்னிச்சுக்குங்க என்று சொல்லி என்னை அழைச்சுட்டுப் போனாரு. அண்ணாச்சி என்று கூப்பிட்டதே தப்பாம். வண்ணார் சாதிக்காரங்க அவங்கள அண்ணாச்சின்னு கூப்பிட்டா அவங்களுக்கு அவமானமாம். இது மாதிரி நிலைமை இன்னும் பல இடங்களில் இப்பவும் இருந்துட்டுதான் இருக்கு. இங்க பாட்டப்பத்துல, வண்ணாப்பய வெள்ளையும் சொள்ளையுமா போறதைப் பாருன்னுச் சொல்லித்தான் என் கணவரை அந்த ரவுடிங்க கொன்னு போட்டாங்க. இங்க தண்ணி புடிக்கிற இடத்தில கூட சாதி பாக்கிறாங்க. இதெல்லாம் மாறனும். மாத்தனும். அதுக்கு என்ன பண்ணனுமோ அதை நாம் செய்யனும். எங்களுக்கு நீதி கிடைக்கனும். நாங்க யாரும் பயப்படல. பதுங்றோம். பாயறதுக்கு. இப்போ கட்சி உறுப்பினராகி உங்களோட சேர்ந்து நானும் வேலை செய்யறேன்.”
இது தோழர் இசக்கியம்மாள் (எ) நித்யா, சமீபத்தில் படுகொலைக்குள்ளான தோழர் மாரியப்பனின் மனைவி ஆகஸ்ட் 3 அன்று நடைபெற்ற நெல்லை பாட்டப்பத்து கட்சிக் கிளைக் கூட்டத்தில் பேசியது. தன்னை இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (மார்க்சிஸ்ட் லெனினிஸ்ட்)ன் உறுப்பினராக இணைத்துக் கொண்டார்.
தோழர் மாரியப்பன் சமூக விரோத, சாதியாதிக்க, மதவெறி கும்பல்களால் கொடூரமாகப் படுகொலை செய்யப்பட்டு 15 நாட்கள் கூட ஆகாத நிலையில், இன்னும் இரண்டு வாரங்களில் ஒரு குழந்தைக்குத் தாயாகப் போகிற சூழ்நிலையில் எந்தப் பதட்டமும் இன்றி, தெளிவாகப் பேசினார். அவரது பேச்சு பிற தோழர்களுக்கு ஊக்கம் தருவதாக இருந்தது. பாட்டப்பத்து கிளைச் செயலாளர் தோழர் சங்கர் (படுகொலை செய்யப்பட்ட தோழர் மாரியப்பன் தந்தை) தலைமையில் நடைபெற்ற கிளைக் கூட்டத்தில், கட்சியின் மாநிலக் குழு உறுப்பினர் தோழர் ஜி.ரமேஷ், மாவட்டக்குழு உறுப்பினர்கள் தோழர் கணேசன், தோழர் சுந்தர்ராஜ், 43ஆவது வார்டு கிளைச் செயலாளர் தோழர் ஆவுடையப்பன் ஆகியோரும் கலந்துகொண்டனர்.
நெல்லை சாதியாதிக்க, மதவெறி சக்திகளின் கொடூர தாக்குதலுக்கு பலியான தோழர் மாரியப்பன் குடும்ப நிதியாக கோவை பிரிக்கால் மற்றும் சாந்தி கியர்ஸ் தொழிலாளர்களிடம் ரூ.12,000 வசூல் செய்யப்பட்டது.
(மாலெ தீப்பொறி தொகுதி 15 இதழ் 2 2016 ஆகஸ்ட் 16 – 31
காஷ்மீரிடம் இந்தியா என்ன சொல்ல வேண்டும்?
காஷ்மீர் விஷயத்தில் இந்தியா என்ன செய்ய வேண்டும்?
எஸ்.குமாரசாமி
காஷ்மீரிடம் இந்தியா என்ன சொல்லக் கூடாது என்பதற்கான மூன்று விஷயங்களை முதலில் பார்ப்பது நல்லது. காஷ்மீரில் 56 பேர் கொல்லப்பட்ட பிறகு, 4,000 பேர் காயமடைந்த பிறகு, 3, 4 வயது குழந்தைகள் உட்பட 378 பேர் கண் பார்வை இழந்த பிறகு, கொந்தளிப்பு துவங்கி பல வாரங்கள் கடந்த பிறகுதான், இந்திய பிரதமர் காஷ்மீர் பற்றிப் பேசுகிறார். நாடாளுமன்ற அமர்வு இருக்கும் போதே, நாடாளுமன்றத்திற்கு வெளியில்தான் பேசுகிறார். வாஜ்பாய் வழியே தம் வழி என்றார் மோடி. மோடி சொன்னது, வெற்று வாய் வீச்சாக மட்டுமே இருந்தது. தட்டையான தேய்ந்துபோன ‘வளர்ச்சி’ முழக்கத்தைத் திரும்பவும் எழுப்பினார். லேப்டாப், கிரிக்கெட் பேட் பிடிக்க வேண்டிய இளைஞர்கள் கைகளில் கற்கள் தரப்பட்டுள்ளது, தமக்கு வலி தருவதாகச் சொல்கிறார்.
காஷ்மீர் மக்கள் தாமாகப் போராட வில்லை, யாரோ தூண்டிவிட்டு போராடுகிறார்கள் என்றும், உலகில் எந்த சக்தியாலும் காஷ்மீரை இந்தியாவிலிருந்து பிரிக்க முடியாது என்றும், உள்துறை அமைச்சர் ராஜ்நாத் சிங், தீர்வுக்கு நேர் எதிர்த் திசையில், பாகிஸ்தான் எதிர்ப்பு தேசபக்த உரை நிகழ்த்துகிறார்.
நாடாளுமன்ற மேலவையில் ஓர் அவல நாடகம், அஇஅதிமுக உறுப்பினரால் அரங்கேறியது. மக்கள் துன்பங்கள் பற்றிய, சொரணையற்ற கூருணர்வற்ற குற்றமயப் பண்புகளின் வெளிப்பாடாக, அந்த எம்பி, காஷ்மீர் பியூட்டிஃபுல் காஷ்மீர் ஒண்டர்ஃபுல் காஷ்மீர் என்ற எம்ஜிஆர் திரைப்படப் பாடலை அவையில் பாடுகிறார். காஷ்மீரின் பிரச்சனை எங்கு இருக்கிறது என்பதை அவையினர் கண்டறிய வேண்டும், அதுதான் தீர்வு என உளறுகிறார். இந்த அபத்தமான உரையை, அவையின் துணைத் தலைவர் குரியன் உணர்ச்சிபூர்வமான நாட்டுப்பற்று நிறைந்த உரை எனப் புகழ்ந்தார். இவற்றை எல்லாம் பார்க்கிற, கேட்கிற காஷ்மீர் மக்களுக்கு, காஷ்மீரின் இளம் போராளிகளுக்கு, இந்தியா பற்றி, இந்திய நாடாளுமன்ற ஜனநாயகம் பற்றி என்ன நம்பிக்கை வரும்?
மோடி காஷ்மீர் பற்றி வாய் திறந்த அதே நாளில், இந்திய உச்சநீதிமன்றம், ‘காஷ்மீர் பிரச்சனை தொடர்பான ஒரு மனிதாபிமான அணுகுமுறை வேண்டும். அது இப்போது இல்லை. மக்கள் அன்போடும் பாசத்தோடும் நடத்தப்பட வேண்டும். அது இப்போது இல்லாததால், அரசாங்கம் அதனை உறுதி செய்ய வேண்டும்’ என, மொன்னையான அரசியலற்ற ஓர் அன்பான அணுகுமுறைக்காக வாதாடியது. காஷ்மீரின் மக்கள், நியாயம் கிடைக்காமல் அமைதி திரும்பாது என்கிறார்கள். வலி நிறைந்த வரலாற்றுத் துரோகங்கள் தொடர்வதை ஏற்க மறுக்கிறார்கள்.
வரலாற்றைத் திரும்பிப் பார்க்கும்போது
1947ல் இந்தியாவும் பாகிஸ்தானும் இரண்டாகப் பிரிந்தன. சுதந்திரத்தோடு, கொடிய பிரிவினையும் சேர்ந்தே வந்தது. ஜுனாகத், அய்தராபாத் சமஸ்தானங்கள், காஷ்மீர் ஆகியவையே, இந்தியாவுடன் செல்வதா, பாகிஸ்தானுடன் செல்வதா எனத் தீர்மானிக்காமல் இருந்தன. ஜுனாகத், குஜராத் எல்லைக்குள் இருந்தது. முஸ்லிம் மன்னர் இருந்தார். ஏகப்பெரும்பான்மை மக்கள் இந்துக்களாக இருந்தனர். மன்னர், பாகிஸ்தானோடு செல்ல விரும்பினார். வாக்கெடுப்பு நடந்தது. 91 பேர் மட்டுமே பாகிஸ்தானோடு இணைய விரும்பினர். ஏகப்பெரும்பான்மை மக்கள் இந்தியாவோடு இருக்க விரும்பினர். மக்கள் விருப்பம் நிறைவேறியது.
அய்தராபாத் சமஸ்தானத்தை ஆண்ட நிஜாம் மன்னர், சூழலைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, காட்டாட்சி நடத்தினார். கம்யூ னிஸ்ட்கள் தலைமையிலான வீரம் நிறைந்த தெலுங்கானா ஆயுதப் போராட்டத்தை ரத்த வெள்ளத்தின் மூழ்கடிக்க முயன்று தோற்றுக் கொண்டிருந்தார். நிஜாமால் முடியாததை, சுதந்திர இந்திய அரசு செய்தது. போகிற போக்கில் அய்தராபாத் சமஸ்தானத்தை இணைத்துக் கொண்ட இந்திய அரசு, விவசாயிகள் எழுச்சியை கம்யூனிஸ்ட் புரட்சியை குறிவைத்து நசுக்கியது. இங்கேயும் முஸ்லிம் மன்னர், பெரும்பான்மை மக்கள் இந்துக்கள் என்ற நிலையே இருந்தது. இங்கு இந்தியாவுடன் இணைப்பு வித்தியாசமாக நடந்தது.
காஷ்மீரில் இந்து டோக்ரா மன்னர் ஹரி சிங் ஆண்டு கொண்டிருந்தார். பெரும்பான்மை மக்கள் இசுலாமியர்கள். ஷேக் அப்துல்லா, மக்கள் சார்பு மாற்றங்களுக்காக, மன்னர் ஆட்சியை அகற்றுவதற்காகப் போராடிக் கொண்டிருந்தார். இந்திய சமஸ்தானங்களை இந்தியாவுடன் இணைக்கும் பணியில் அப்போதைய இந்திய உள்துறை அமைச்சர் படேலுடன் சேர்ந்து செயல்பட்ட, அரசு செயலர் வி.பி.மேனன், த ஸ்டோரி ஆப் த இண்டகிரேஷன் ஆப் இண்டியன் ஸ்டேட்ஸ் (இந்திய ராஜ்யங்கள் இணைந்த கதை) என்று ஒரு புத்தகம் எழுதி உள்ளார். அவர், 1947 ஆகஸ்ட் மாத நிலைமை பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார். ‘நாங்கள் காஷ்மீரை இந்தியாவுடன் இணையச் சொல்லவில்லை. எங்களுக்குக் கை நிறைய வேலை இருந்தது. உண்மையாகச் சொல்லப்போனால், காஷ்மீரைப் பற்றி நினைக்க எனக்கு நேரம் இல்லை.’
ஜுன் 47ல், இந்தியாவின் கடைசி பிரிட்டிஷ் ஆட்சித் தலைவர் கவர்னர் ஜெனரல் மவுண்ட் பேட்டன், ‘பாகிஸ்தானோடு காஷ்மீர் சேர விரும்பினால், நான் அதனைத் தவறாகக் கருத மாட்டேன். இதற்கு படேலும் உறுதியான வாக்குறுதி தந்துள்ளார். மக்கள் கருத்தறிந்துதான் எதுவும் நடக்க வேண்டும்’ என்றார். உள் துறை அமைச்சர் வல்லபாய் படேல், பாதுகாப்பு அமைச்சர் பல்தேவ் சிங்கிற்கு 13.09.1947 அன்று எழுதிய கடிதத்தில், காஷ்மீர் பாகிஸ்தானோடு இணைந்தால், நாம் அதனை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்றார்.
அந்த காலகட்டத்தில், காஷ்மீர் மக்களின் தலைவரான ஷேக் அப்துல்லாவுக்கு பாகிஸ்தான் மேல் நல்லெண்ணம் இல்லை. இந்தியா நோக்கிய சாய்வு இருந்தது. பாகிஸ்தான் எல்லைப் பகுதிகளிலிருந்த காஷ்மீர் மக்கள் பாகிஸ்தான் ஆதரவு நிலையில் இருந்தனர். தேசப் பிரிவினையின் இரத்தச் சுவடுகள், காஷ்மீர் மீதும் அழுத்தமாய் விழுந்தன. இந்தியா பாகிஸ்தான் போட்டிக்கான களமாக, காஷ்மீர் மாறியது. பாகிஸ்தானிலிருந்து படையெடுத்து வந்த பழங்குடியினர், காஷ்மீருக்குள் நுழைந்து ஸ்ரீநகர் நோக்கி விரைந்தனர். இந்தப் பின்னணியில் காஷ்மீர் இந்தியாவுடன் சேரும் பத்திரத்தில் கையெழுத்திட்டது. விமானம் மூலம் இந்தியப் படைகள், காஷ்மீருக்கு விரைந்தன.
காஷ்மீர் இந்தியாவுடன் இணையும் ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிட்டால் மட்டுமே, இந்தியா, காஷ்மீர் மீதான ஆக்ரமிப்பை முறியடிப் பதில் தலையிடும் என வி.பி.மேனன், மகாராஜா ஹரி சிங்கிடம் தெரிவித்தார். ஹரி சிங் 26.10.1947ல் இணைப்பு ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிட்டார். இந்த ஒப்பந்தத்தின் ஷரத்து 7 படி, காஷ்மீர் மகாராஜா இந்தியாவின் வருங்கால அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தை ஏற்க வேண்டியதில்லை. ஷரத்து 8 படி, இணைப்பு ஒப்பந்தத்தின் எந்த ஷரத்தும், காஷ்மீரின் இறையாளுமையைப் பாதிக்காது. இந்த இணைப்பு ஒப்பந்த ஷரத்துக்களைக் கணக்கில் கொண்டே, இந்திய அரசியல் அமைப்பு சட்டத்தின் 370ஆவது ஷரத்தில் காஷ்மீருக்கு சிறப்பு அந்தஸ்து வழங்கப்பட்டது. இதன்படி பாதுகாப்பு, நிதி, அயல்விவகாரம், தகவல் தொடர்பு தவிர மற்ற விஷயங்களில் இந்திய ஒன்றியம் போடும் எந்தச் சட்டமும், காஷ்மீர் சட்டமன்றம் ஒப்புதல் தந்தால் மட்டுமே, காஷ்மீருக்குப் பொருந்தும், இந்திய ஒன்றியம் போடும் சர்வதேச ஒப்பந்தங்கள், காஷ்மீருக்குப் பொருந்தாது. இந்திய தடுப்பு காவல் சட்டங்கள் காஷ்மீருக்குப் பொருந்தாது. இந்தியாவின் மற்ற மாநிலங்களைக் காட்டிலும், காஷ்மீருக்குக் கூடுதல் அதிகாரங்கள் உண்டு.
அந்த ஆகஸ்ட் 1947 முதல் 1948 ஏப்ரல் வரையிலான காலத்தில் இந்தியா, பாகிஸ்தானோடு ஒரு முழுநிறைவான போரை விரும்ப வில்லை. காஷ்மீரின் ஒரு பகுதி இந்தியாவுடன் இருந்தது. மறுபகுதி, பாகிஸ்தான் ஆக்கிரமிப்பு காஷ்மீர் என அழைக்கப்பட்டது. இந்தப் பின்னணியில் வந்த 21.04.1948 அய்நா தீர்மானத்தையும் நாம் கணக்கில் கொண்டாக வேண்டும்.
1. காஷ்மீர் இந்தியாவுடன் செல்லுமா பாகிஸ்தானோடு செல்லுமா என மக்கள் வாக்கெடுப்பு (பிளெபிசைட்) நடத்தப்படும்.
2. பாகிஸ்தான் படைகள், பாகிஸ்தான் வசம் இருந்த காஷ்மீரின் பகுதிகளிலிருந்து வெளியேறும்.
3. சட்டம் ஒழுங்கிற்கு தேவைப்படும் அளவுக்குப் போக, மீதமுள்ள இந்திய படையினரும் காஷ்மீரிலிருந்து வெளியேறுவார்கள்.
4. வாக்கெடுப்பு, இந்தியாவின் மேற்பார்வையில் நடக்கும்.
சங் பரிவார் கூட்டங்கள், காஷ்மீரின் சிறப்பு அந்தஸ்தை ஒழித்துக்கட்ட, எப்போதுமே முயன்று வந்துள்ளன. நடைமுறையில், இந்திய ஒன்றியம், காஷ்மீரை ஆக்ரமிக்கப்பட்ட ஒரு பகுதி போலவும், காஷ்மீர் மக்களைப் பகைவர்கள் போலவுமே பல பத்தாண்டுகளாக நடத்தி வருகின்றது. ஆட்சிக் கலைப்பு, போலி தேர்தல்கள், போலி மோதல் கொலைகள், பல பத்தாண்டுகளாக ஆயுதப் படைகள் சிறப்பு அதிகாரங்கள் சட்டத்தை காஷ்மீருக்கு பொருத்தி, காஷ்மீரை இராணுவ பூட்ஸ் கால்களின் கீழ் வைத்திருந்தது ஆகியவையே யதார்த்தமாயின. சில பத்தாண்டுகள் இராணுவ ஆக்கிரமிப்பு என்றால், பல ஆயிரம் பேர் மரணம், சில ஆயிரம் பேர் காணாமல் போதல், மக்கள் திரள் புதைகுழிகள், பெண்கள் மீதான பாலியல் வன்முறை, மக்களுக்கெதிரான பகையான வன்மம் ஆகியவை, கூடவே வரும் ஆபத்துக்களாகும். காஷ்மீருக்குத் தரப்பட்ட சிறப்பு அந்தஸ்து வாக்குறுதி, தமது எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும் வாக்கெடுப்பு சுதந்திரம் என்பவற்றை எல்லாம் பறித்து, வஞ்சகம், ஒடுக்குமுறை ஆகியவற்றை மட்டுமே, காஷ்மீர் மக்களுக்கு வழங்கியதால்தான், காஷ்மீர் திரும்பத் திரும்ப கொந்தளிக்கிறது.
இன்றைய நிலை
இன்றைய காஷ்மீர் நிலையைப் புரிந்து கொள்ள, ஆல் இந்தியா செர்வீசஸ் தேர்வில் முதலிடம் பெற்று, இந்திய ஆட்சிப் பணியில் சேர்ந்து, ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலத்தின் தற்போதைய கல்வித்துறை இயக்குனராக உள்ள ஷா ஃபைசல் 19.07.2016 அன்று இண்டியன் எக்ஸ்பிரசில் எழுதியது காணத்தக்கதாகும்.
‘புர்ஹான் வானி கொல்லப்பட்ட மறுநாள், என் அலுவலகத்திற்கு, நான் மாறு வேடத்தில் ஒரு விவசாயி போல் பைஜாமா குர்தா அணிந்து சென்றேன். திருடனைப் போல், ஒவ்வொரு சோதனைச் சாவடியையும் தாண்டிச் சென்றேன். சீற்றமுற்ற இளைஞர்கள் என்னை அடையாளம் கண்டால், என் கதி அவ்வளவுதான். அந்த முக்கிய தருணத்தில், காஷ்மீரி எதிர் இந்தியன் என்ற இரட்டை நிலையில், தப்பான பக்கத்தில் மாட்டிக் கொண்டிருப்பேன். ஸ்ரீநகரின் பதின்பருவத்து இளைஞர்களைக் கேட்டால், இந்தியா, இவ்வளவு காலமாக, எப்படி மோசடி தேர்தல்கள் நடத்துவது, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசுகளைக் கலைத்தல், போலி மோதல்கள் மற்றும் ஊழல் மூலம்தான் காஷ்மீரிகளோடு தொடர்பு கொண்டுள்ளது என்பதைச் சொல்வார்கள். இந்தியா என்றால், இராணுவ முகாம், போலீஸ் வண்டி, தொலைக்காட்சி விவாதங்களில் முதன்மை நேரத்தில் காஷ்மீருக்கு எதிராக கூப்பாடு போடுபவர்கள் என்று பொருளாகி உள்ளதை, உங்களுக்குச் சொல்வார்கள். இவையே இந்தியா பற்றிய கருத்துக்களாக இருக்கும்போது, காஷ்மீரி இதயங்களை எப்படி வெல்ல முடியும்?’
திரும்பவும் திரும்பிப் பார்த்தால்
திரும்பவும், இந்தியாவின் முதல் பிரதமர் நேருவும், காங்கிரஸ் எதிர்ப்பு அரசியல் நடத்தி காங்கிரஸ் அல்லாத ஆட்சி ஒன்று மத்தியில் வருவதை உறுதி செய்யப் பாடுபட்டவரான ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயணனும், காஷ்மீர் பற்றிச் சொன்ன விஷயங்களைப் பார்த்து விட்டு, காஷ்மீரிடம் இந்தியா என்ன சொல்ல வேண்டும், காஷ்மீர் விஷயத்தில் இந்தியா என்ன செய்ய வேண்டும் எனப் பார்ப்போம்.
காஷ்மீர் இந்தியாவில் இணையும் பத்திரம் 26.10.1947 அன்று கையெழுத்தானது. 25.10.1947 அன்று நேரு சொன்னார்: ‘நெருக்கடியான சூழலில், காஷ்மீருக்கு உதவுவது, காஷ்மீரை இந்தியாவில் இணைய வைக்கும் நோக்கம் கொண்டதல்ல. சர்ச்சைக்குரிய எந்தப் பகுதியையோ, மாநிலத்தையோ, இந்தியாவில் இணைப்பது என்பது மக்கள் விருப்பங்களுக்கேற்ப முடிவு செய்யப்பட வேண்டும்.’
01.05.1956ல் ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயணன் நேருவுக்கு எழுதினார்: ‘என்னிடம் உள்ள தகவல்படி, காஷ்மீரி முஸ்லிம்களில் 95% பேர் இந்தியாவின் குடிமக்களாக இருப்பதை விரும்பவில்லை. நம்மோடு இருக்க விரும்பாதவர்களை ‘பலாத்காரமாக’ நம்மோடு இருக்க வைப்பது சரி அல்ல. பலாத்காரமாய் இருக்க வைப்பது, உடனடி கொள்கைக்கும், மக்களைத் திருப்திப்படுத்தவும் பொருத்தமாய் இருக்கலாம். ஆனால், அது நீண்டகால அரசியல் விளைவுகள் கொண்டிருக்கும்.’ ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயணனின் இந்தக் கடிதம், போலித் தேசியப் பெருமிதம், தேசபக்தி ஆகியவற்றின் பெயரால், காஷ்மீரை இந்தியா ஆக்கிரமித்திருப்பது பயனில்லை என்கிறது. ஜெபி நிறுவ உதவிய மத்திய ஜனதா அரசில், சங்பரிவாரின் வாஜ்பாயியும் அத்வானியும் இடம் பெற்றதை, நரேந்திர மோடி துவங்கி பாஜகவின் சில்லறை தலைவர்கள் வரை, அறிவார்கள். ஜெபியின் தேச பக்தியை கேள்வி கேட்க மாட்டார்கள்.
அடுத்து 15.09.1964ல் ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயணன் ஹிந்துஸ்தான் டைம்சில் எழுதிய கட்டுரையின் சில பகுதிகளைக் காண்போம்: ‘காஷ்மீர் நமது மதச்சார்பின்மைக்கு உதாரணமாகக் காட்டப்பட வேண்டும் என்பதால், காஷ்மீருக்கு மகத்தான மதிப்பு உள்ளதாகக் கருதப்படுகிறது. மதச்சார்பின்மை பற்றி இப்படிப் பேசுபவர்களுக்கு, தற்போதைய சூழ்நிலையில் உள்ள விந்தைமுரண் புரிகிறதா எனத் தெரியவில்லை. இந்திய மதச்சார்பின்மையின் உதாரணமாய்க் காட்டப்படும் காஷ்மீரில், இப்போது மோசமான இந்துமதவாத எழுச்சி உள்ளது. இந்தப் போக்கைச் சுலபமாகக் காண முடிகிறது. இது தேசியவாதம் என்ற முகமூடியுடன் செயல்படுகிறது. இந்தியா ஓர் இந்து பெரும்பான்மை நாடாக இருப்பதால், இந்திய தேசியவாதம் என்ற போர்வையில் இந்துமதவாதம் செயல்படுவது மிகச் சுலபமானது.’ ‘காஷ்மீர் இந்திய மதச் சார்பின்மைக்கு எடுத்துக்காட்டு என்று சொல்வதற்கு என்ன பொருள்? காஷ்மீரில் பெரும்பான்மையாக உள்ள முஸ்லிம்கள், முஸ்லிம் மக்கள் பெரும்பான்மையாக உள்ள இசுலாமிய பாகிஸ்தானோடு இணையாமல், இந்துப் பெரும்பான்மையுடைய மதச்சார்பற்ற இந்தியாவில் வாழ சுதந்திரமாக முடிவு எடுத்துள்ளது, இந்திய மக்களின் மதச்சார்பற்ற அணுகுமுறையைக் காட்டும் என்று சொல்லப் பார்க்கிறோம். ஆனால், நாம் காஷ்மீர் முஸ்லிம்களை பலாத்காரமாக வைத்திருந்தால், அதுவும் இந்தியாவின் மதச்சார்பின்மைக்கு உதாரணம் ஆகுமா? இந்தக் கேள் வியே, இந்த விஷயத்தின் அபத்தத்தை உணர்த்தும். நம் நாட்டின் மதச்சார்பின்மையைக் காட்ட, காஷ்மீரை பலாத்காரமான விதத்திலாவது இந்திய ஒன்றியத்திற்குள் வைத்திருப்பதற்கான ஒரு மனோநிலை பரவலாக உள்ளது.’
ஜெ.பி. மூன்று விஷயங்களைக் குறிப்பிட்டுச் சாடுகிறார்.
1. நேரு, இந்தியா பாகிஸ்தானை விட மேலானது, இந்தியா மதச்சார்பற்ற நாடு, பார் பார், காஷ்மீர் பாகிஸ்தானில் இல்லாமல் இந்தியாவில் இருக்கிறது எனக் காட்ட விரும்பினார்.
2. இந்துத்துவா சக்திகள், இந்திய தேசம், தேசியவாதம் என்ற முகமூடியில் காஷ்மீரை ஆக்கிரமித்து வைக்க விரும்புகிறார்கள்.
3. இந்த இரண்டு நிலைப்பாடுகளுமே, காஷ்மீர் மக்களின் விருப்பங்களைக் கணக்கில் கொள்ளாமல், அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட வாக்குறுதிகளை மீறி அவர்களை பலாத்காரமாக இந்தியாவில் வைத்திருப்பதற்கே இட்டுச் சென்றுள்ளன.
காஷ்மீருக்கு இந்தியா என்ன சொல்ல வேண்டும்? காஷ்மீர் விஷயத்தில் இந்தியா என்ன செய்ய வேண்டும்?
 காஷ்மீரில் அமைதி திரும்ப, காஷ்மீர் மக்களுக்கு நியாயம் வழங்கப்பட வேண்டும்.
 மேலும் மேலும் படையினரை காஷ்மீருக்கு அனுப்புவதற்குப் பதிலாக, காஷ்மீரில் இருந்து ஆயுதப் படைகள் சிறப்பு அதிகாரங்கள் சட்டத்தையும், படையினரையும் திரும்பப் பெற வேண்டும்.
 போலி மோதல் கொலைகள், பாலியல் வன்முறை குற்றங்கள் அனைத்தும் விசாரணைக் குட்படுத்தப்பட்டு, குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப் பட வேண்டும்.
 காஷ்மீர் மக்களின் சுயஅறிவையும் உணர்வுகளையும் மதிக்க வேண்டும். காஷ்மீர் பிரச்சனையில், பாகிஸ்தான் மீது பழி சுமத்துவது என்பதை நிறுத்திக் கொண்டு, பிரச்சனைக்கு அரசியல் தீர்வு காண வேண்டும்.
 நிபந்தனையற்ற பேச்சுவார்த்தைகளை, வாக்கெடுப்பு கோருவோர் உள்ளிட்ட அனைத்து தரப்பினருடனும் மேற்கொள்ள வேண்டும்.
 இந்த முறை பேச்சு வார்த்தைகளுக்குப் பிறகு, ஒரு குறிப்பிட்ட கால வரையறைக்குள் தீர்வு காண ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும்.
காஷ்மீர் நியாயத்திற்காக காத்திருக்கிறது. இந்திய மக்கள் சார்பாக, அவர்களின் வரலாற்றையும் வலியையும் உணர்ந்து, அவர்களோடு பேசி, விரைந்து அரசியல் தீர்வு காண்பது, காஷ்மீருக்கு, இந்தியாவுக்கு, இந்த துணைக் கண்டத்துக்கு, அமைதிக்கு, நல்லது.

(மாலெ தீப்பொறி தொகுதி 15 இதழ் 2 2016 ஆகஸ்ட் 16 – 31
தலித் மக்களுக்கு வழிபாட்டு உரிமைகள் மறுப்பு
சாதியாதிக்க சக்திகளுக்கு பல்லக்கு தூக்கும் தமிழக அரசு
பழ.ஆசைத்தம்பி, எஸ்.இளங்கோவன்
தொண்டு செய்யும் அடிமை உனக்கு சுதந்திரம் ஒரு கேடா என்று வெள்ளையன் அன்று கேட்டதாக பாரதி சொன்னான். தொண்டு செய்யும் அடிமை உனக்கு வழிபாடு ஒரு கேடா என்று இன்று ஆதிக்க சாதிகள் தலித் மக்களிடம் கேட்கின்றன. குஜராத்தில் தலித் மக்கள் மீது நடந்தத் தாக்குதலுக்கு எதிராக நாடு முழுவதும் தலித் மக்கள் போராட்டங்களில் எழுந்துள்ள பின்னணியில், இந்தப் போராட்டத்தின் விளைவால், மாதிரி குஜராத் அரசின் முதலமைச்சர் பதவி இழந்துள்ள பின்னணியில், தமிழ்நாட்டில் பல்வேறு பகுதிகளிலும் தலித் மக்கள் தங்கள் வழிபாட்டு உரிமைகளுக்காக குரல் எழுப்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
நாகை மாவட்டத்தின் பழங்கள்ளிமேடு கிராமத்தைச் சேர்ந்த தலித் மக்கள் இந்தப் பிரச் சனையை இந்த முறை தமிழ்நாட்டின் அரசியல் நிகழ்ச்சிநிரலுக்குள் கொண்டு வந்துள்ளனர்.
பழங்கள்ளிமேடு இந்துத்துவ சக்திகளை சற்று கலங்க வைத்தது. அவர்கள் கர் வாப்சி இயக்கம் நடத்திக்கொண்டிருக்கும்போது, பழங்கள்ளிமேடு தலித் மக்கள் இசுலாத்துக்கு மாறப் போவதாக மாவட்ட ஆட்சியரிடம் தெரிவித்தார்கள். பாஜக மாநிலத் தலைவர் தமிழிசை உடனடியாக புறப்பட்டுவிட்டார். அனைவருக்கும் வழிபாட்டு உரிமை வேண்டும் என்று பொத்தாம்பொதுவாக சொல்லிவிட்டார். உனா கறையை அவ்வளவு எளிதாக அழித்துவிட முடியாது தமிழிசை அவர்களே. பழங்கள்ளிமேடு பிரச்சனையையும் நீங்கள் அவ்வளவு எளிமையாக தீர்த்து வைத்துவிட முடியாது.
பழங்கள்ளிமேட்டு தலித் மக்களின் வழிபாட்டு உரிமை மறுக்கப்படுவது, அதை ஒட்டி ஆடித் திருவிழா நடத்துவதற்கு தடை விதிக்கப்பட்டிருப்பது என்ற நிலைமைகளில் அங்குள்ள தலித் மக்கள் நிலைமைகளை நேரில் அறிந்து கொள்ளவும் உரிமை கோருகிற தலித் மக்களுக்கு ஆதரவு தெரிவிக்கவும் இககமாலெ குழு ஆகஸ்ட் 6 அன்று பழங்கள்ளிமேடு சென்றது.
மாநிலக் குழு உறுப்பினர்கள் தோழர்கள் ஆசைத்தம்பி, இளங்கோவன், மாவட்டக் குழு உறுப்பினர்கள் தோழர்கள் விஜயன், ரங்கசாமி ஆகியோர் கொண்ட இககமாலெ குழு கள்ளிமேட்டுக்கும் பழங்கள்ளிமேட்டுக்கும் சென்று பார்வையிட்டது. இவர்களுடன் கரம்பக்குடியில் இருந்து விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியின் யோகானந்தம் பங்கேற்றார்.
குழு முதலில் கள்ளிமேட்டில் உள்ள பத்ரகாளியம்மன் கோயிலுக்குச் சென்றது. குழுவில் ஒருவர், கோயிலுக்குள் செல்ல பிரச்சனை ஏதும் இருப்பின் தவிர்த்துவிட முன்னேற்பாடாக வழிபாட்டுக்குச் செல்வதுபோல் பூ, பழம், கற்பூரம் போன்றவற்றை கையில் வைத்துக்கொண்டார். குழுவில் சென்ற தோழர்கள் இரண்டு பேர் கருப்புச் சட்டை அணிந்திருந்தனர். கோயிலில் இருந்த பிள்ளை சாதியைச் சேர்ந்த ஒருவர் யார் நீங்கள், என்ன விசயமாக வந்திருக்கிறீர்கள் என்று கேட்க, சாமி கும்பிட வந்தோம் என்று குழுவினர் சொல்லியிருக்கிறார்கள். கருப்புச் சட்டை போட்டிருக்கிறீர்கள், உங்களைப் பார்த்தால் சாமி கும்பிட வந்ததுபோல் தெரியவில்லை என்று சொல்லியிருக்கிறார். பிறகு குழுவினர் கோயிலுக்குள் சென்று வழிபாடு செய்வது போல் பூசாரியிடம் பேசினர். பூசாரி ஓரளவு விவரங்களை பகிர்ந்துகொண்டார்.
அந்த கடலோர கிராமத்தில் உள்ள 400 குடும்பங்களில் 180 தலித் குடும்பங்கள். பிரச்சனைக்குரிய பத்ரகாளியம்மன் கோயில் இந்து அறநிலையத்துறை கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறது. திருவிழா, ஊர்வலம், மண்டகப்படி எதுவும் இந்த ஆண்டு நடத்தப்படவில்லை. ஏழு நாட்கள் ஆடித் திருவிழாவில் அய்ந்து நாட்கள் மண்டகப்படி வழிபாடு நடக்கிறது. இதில் மூன்று நாட்கள் ஆதிக்க சாதியினர் (பிள்ளை) நடத்துகிறார்கள். இரண்டு நாட்கள் அறநிலையத் துறை நடத்துகிறது. இந்த இரண்டு நாட்களில் ஒரு நாள் தாங்கள் நடத்த வேண்டும் என்று பழங்கள்ளிமேட்டு தலித் மக்கள் கேட்கிறார்கள். சாமி ஊர்வலம் தங்கள் தெருவுக்குள்ளும் வர வேண்டும் என்றும் திருவிழா அழைப்பிதழில் தலித் பிரிவினர் பெயர்களும் இடம் பெற வேண்டும் என்றும் கோருகிறார்கள்.
தலித் மக்கள் குடியிருக்கும் பழங்கள்ளிமேட்டுக்கு தோழர்கள் சென்றபோது, ஊரே பரபரப்பாக இருந்தது. அங்கிருந்தவர்களுடன் பேசத் துவங்கியபோது, அவர்களில் ஒருவர், ஊரில் உள்ள முன்னணிகளை அழைத்து வருவதாகவும் அவர்கள் அனைவருடனும் பேச வேண்டும் என்று சொல்லி ஒரு கூட்டத்துக்கு ஏற்பாடு செய்தார். 20 பேர் அந்தக் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டனர்.
அருகில் உள்ள செட்டிப்புலத்தில் உள்ள சிவன் கோயிலிலும் சில வருடங்களுக்கு முன் இதுபோன்ற பிரச்சனை இருந்தது. ஆதிக்க சாதியினர் வழிபாடு முடித்த பிறகு, தலித் மக்கள் வழிபாடு நடத்துவது என்ற நடைமுறை வந்தது.
நடந்து கொண்டிருக்கும் பிரச்சனையை ஒட்டி பழங்கள்ளிமேட்டில் கிராமக் கமிட்டி ஒன்று போடப்பட்டுள்ளது. அதன் தலைவர் ஆனந்தராஜ், யாரையும் மிரட்டுவதற்காக நாங்கள் மதம் மாறப் போவதாகச் சொல்லவில்லை, உண்மையிலேயே மதம் மாற வேண்டும் என்று கருதுகிறோம், எங்களுக்கு உரிய மரியாதை தராத, சிறுமைபடுத்துகிற மதத்தில் நாங்கள் இருக்க விரும்பவில்லை என்றார்.
திருவிழா தொடர்பாக எந்தப் பாகுபாடும் இருக்கக் கூடாது என்றும் தலித் மக்கள் தெருவுக்குள்ளும் சாமி ஊர்வலம் செல்ல வேண்டும் என்றும் 2015ல் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் உத்தரவு பிறப்பித்துள்ளது. கூடவே, எதிர்த் தரப்பினர் கருத்தும் கேட்டுக் கொள்ளப்பட வேண்டும் என்றும் உத்தரவில் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
பழங்கள்ளிமேட்டு தலித் மக்கள் தங்கள் மதமாற்ற முடிவை மாவட்ட ஆட்சியரிடம் தெரிவித்தனர். அதன் பிறகே மாவட்ட நிர்வாகம் பிரச்சனையில் ஓரளவு கவனம் காட்டத் துவங்கியிருக்கிறது. இதற்கு முன்னரே தங்கள் ஆதார், வாக்காளர் அடையாள அட்டைகளை அவர்கள் ஒப்படைத்துள்ளனர்.
மதமாற்ற முடிவு அறிவிப்புக்குப் பிறகு, கள்ளிமேட்டில் உள்ள கோயிலில் நடந்த பேச்சுவார்த்தையில் தொகுதி சட்டமன்ற உறுப்பினரும் அமைச்சருமான ஓ.எஸ்.மணியன், மாவட்ட ஆட்சியர் கலந்துகொண்டனர். இந்து மக்கள் கட்சியின் மாநிலச் செயலாளர் ராமரவிக்குமார் ஆகியோரும் பேச்சுவார்த்தைக் குழுவில் இருக்கின்றனர். பேச்சுவார்த்தைகளில் ஆதிக்க சாதியினர் தலித் மக்கள் கோரிக்கையை ஏற்க உடன்படவில்லை. முன்னாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பி.வி.ராஜேந்திரன் ஊர்க்காரர்.
பகுதியில் உள்ள பாஜகவினரும் இந்து முன்னணியைச் சேர்ந்தவர்களும் தலித்துகளுக்கு தனியாக கோயில் கட்டித் தருவதாகவும் தலித்துகள் அங்கு வழிபாடு நடத்தலாம் என்றும் சொல்லிப் பார்த்தனர். தலித் மக்கள் இந்த முன்வைப்பை ஏற்கவில்லை. கோயில் முதலில் பழங்கள்ளிமேட்டில்தான் இருந்தது என்றும் பிறகுதான் அது கள்ளிமேட்டுக்கு மாற்றப்பட்டது என்றும் தலித் மக்கள் சொல்கின்றனர். அதற்கான ஆதாரங்களும் அவர்கள் வைத்துள்ளனர். இந்த ஆதாரங்களைக் காட்டியே தங்கள் உரிமைகளைக் கேட்கின்றனர்.
திருவிழாவுக்கு தடை விதிக்கப்பட்டுள்ள போதிலும் விழா நடத்த ஆதிக்க சாதியினர் தரப்பில் ஏற்பாடுகள் நடந்துகொண்டிருப்பதாக தலித் மக்கள் சொல்கின்றனர். பகுதியில் பதட்டம் நிலவுகிறது.
நடக்கிற பிரச்சனை வழிபாட்டு உரிமை தொடர்பானதாக மட்டுமே வெளியே தெரிகிறது. பொருளாதார காரணங்கள் வசதியாக பின்னுக்குத் தள்ளப்படுகின்றன. இப்போது கோயிலுக்குச் சொந்தமாக 40 ஏக்கர் நிலம் உள்ளது. அதன் மீதான கட்டுப்பாடு முழுவதும் அறக்கட்டளையில் உறுப்பினர்களாக இருக்கிற ஆதிக்க சாதியினரிடம் உள்ளது. பழங்கள்ளி மேட்டு பெண்கள், அருகில் உள்ள ஆற்றில், நீர்வரத்து குறைந்து மீண்டும் அதிகரிப்பதற்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் இறால் பிடிக்கிறார்கள். இதற்கும் ஆதிக்க சாதியினர் அந்த இடம் கோயிலுக்குச் சொந்தமானது என்று சொல்லி நாளொன்றுக்கு ஒருவருக்கு ரூ.30 வரை வசூல் செய்கிறார்கள். வழிபாட்டு உரிமை தரப்பட்டு விட்டால், சரிசமம் என்றாகிவிட்டால், நாளை வருமானத்திலும் கைவைப்பார்கள் என்பதும் ஆதிக்க சாதியினர் கணக்காக இருக்கிறது.
பழங்கள்ளிமேட்டின் ஆண்கள் மண் வெட்டுவது போன்ற வேலைகளைச் செய்கிறார்கள். இப்போதுதான் ஒருவர் மருத்துவப் படிப்புக்குச் செல்கிறார். நான்கு பேர் பொறியியல் பட்டப் படிப்பில் சேர்ந்துள்ளனர். இன்னும் சிலர் கலைக் கல்லூரிகளுக்குச் செல்கின்றனர். பகுதியில் ஒரு துவக்கப் பள்ளி உள்ளது. அதற்கு மேல் வேதாரண்யத்தில் உள்ள பள்ளிகளுக்கு மாணவர்கள் செல்கிறார்கள். பேருந்து போக்குவரத்து சொல்லிக் கொள்ளும்படி இல்லை. கிராமத்தில் ஒருவர் வருவாய் ஆய்வாளராக இருக்கிறார். ஒருவர் நுகர்பொருள் வாணிபக் கழக கிட்டங்கியில் வேலை செய்கிறார். 20 பேர் வரை வெளிநாடுகளில் வேலை செய்கின்றனர். இதற்கு மேல் தலித் மக்கள் பொருளாதாரம் என்று சொல்ல ஏதுமில்லை. நிலமற்றவர்களாகவே இருக்கிறார்கள்.
பகுதியில் உள்ள இளைஞர்களில் பெரும்பாலானோர் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியிலும் சிலர் இககமாவிலும் உள்ளனர். இரண்டு கட்சிகளும் இந்தப் பிரச்சனையில் தனித்தனியாக ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தத் திட்டமிட்டுள்ளதாக அவர்கள் சொல்கின்றனர். முதியவர்கள் சிலர் அஇஅதிமுக மற்றும் திமுகவில் உள்ளனர்.
ஆடித் திருவிழாவில் தலித் மக்களின் வழிபாட்டு உரிமைக்கான போராட்டம் பழங்கள்ளிமேட்டுடன் முடிந்துவிடவில்லை. தமிழ்நாட்டின் பல பகுதிகளிலும் தலித் மக்கள் இந்தக் கோரிக்கையை எழுப்பி பல்வேறு நடவடிக்கைகளில் இறங்கியுள்ளனர்.
கந்தர்வகோட்டை ஒன்றியத்தில் உள்ள பிசானத்தூர் ஊராட்சியில் திரௌபதி அம்மன் கோயில் உள்ளது. இந்தப் பகுதியில் சென்ற ஆண்டு தீமிதி விழா நடந்தபோது, சாமி ஊர்வலம் தங்கள் தெருவுக்குள்ளும் வர வேண்டும் என்றும் தங்களுக்கும் மண்டகப்படி வழிபாட்டு உரிமை வேண்டும் என்றும் பகுதியின் தலித் மக்கள் கோரிக்கை எழுப்பினர். சமாதானப் பேச்சுவார்த்தை நடத்திய அரசு நிர்வாகம் அடுத்த ஆண்டு தலித் மக்கள் கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றுவதாகச் சொல்லி, தலித் மக்களுக்கு உரிமைகள் இன்றி தீமிதி விழா மட்டும் நடத்த அனுமதித்து, ஊர்வலத்தை ரத்து செய்தது. தலித் மக்கள் சென்ற ஆண்டு தரப்பட்ட உறுதி மொழியை நிறைவேற்றக் கோருவார்கள் என்பதால் இந்த ஆண்டு ஜ÷ன் மாத வாக்கில் நடக்க வேண்டிய தீமிதி விழாவுக்கான ஏற்பாடுகளை பகுதியின் மேல்சாதியினர் துவங்கவே இல்லை. தலித் மக்களும் விழாவுக்கான ஏற்பாடுகள் துவங்கியவுடன் தங்கள் உரிமைகளைக் கோரக் காத்திருக்கிறார்கள். பிரச்சனை எதுவும் வெளிப்படையாக எழாததால் அரசு நிர்வாகமும் இது வரை தனது வாக்குறுதியை நிறை வேற்ற எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. பகுதியில் பிரச்சனை நீறுபூத்த நெருப்பாக உள்ளது.
கடலூர் மாவட்டத்தின் பல்லவராயநத்தம் மாரியம்மன் கோயில் தேர் ஊர்வலம் அங்குள்ள தலித் காலனி வழியாக வருவதை உறுதி செய்ய வேண்டும் என்று சென்னை உயர்நீதிமன்றம் ஆறு ஆண்டுகளுக்கு முன் உத்தரவிட்டுள்ளது. இன்று வரை தலித் காலனி வழியாக அந்த ஊர்வலம் வருவதில்லை. 12 நாட்கள் நடக்கும் ஆடித் திருவிழா மண்டகப்படி வழிபாட்டில் தலித்துகள் அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. மூன்றாவது நாள் ஊர்வலம் தலித் காலனி வழியாக வர வேண்டும். வருவதில்லை. வன்னியர் குடியிருப்பின் எல்லையில் தேர் நின்று விடும். தலித்துகள் எட்ட நின்று வழிபட்டுக் கொள்ள வேண்டும். 2010 வரை இப்படி நடந்து வந்தது. கடந்த ஆறு ஆண்டுகளாக திருவிழாவே நடப்பதில்லை. உயர்நீதிமன்ற உத்தரவை மாவட்ட நிர்வாகம் அமல்படுத்த மறுக்கிறது.
கரூரில் நாகப்பள்ளி மகாசக்தி மாரியம்மன் கோயில் இந்து அறநிலையத் துறை நிதியுதவியுடன் 2009ல் தலித்துகளுக்கென தனியாக தலித்துகளால் கட்டப்பட்டது. இப்போது சிறீலங்காவில் இருந்து திரும்பியுள்ள ஆதிக்க சாதியினர் சிலர், தலித்துகள் சரியாக பூசைகள் நடத்துவதில்லை என்று சொல்லி அந்தக் கோயிலை ஆக்கிரமிக்க முயற்சி செய்கின்றனர். உள்ளூர் நிர்வாகம் தலித்துகளுக்கு ஆதரவான நடவடிக்கைகள் எடுக்கவில்லை. அறக்கட்டளையில் தலித் உறுப்பினர்கள் பெரும்பான்மை. ஆனால் தலித்துகள் இல்லாமல் திருவிழா நடத்த முயற்சிகள் நடக்கின்றன. தலித்துகளும் சாதி இந்துக்களும் சம எண்ணிக்கையில் உள்ளனர். இசுலாத்துக்கு மாற வேண்டும் என்கின்றனர். ஆறு குடும்பங்கள் ஏற்கனவே இசுலாத்துக்கு மாறி விட்டனர். ஆதார், வாக்காளர் அடையாள அட்டைகளை ஒப்படைத்துள்ளனர்.
அரியலூர் மாவட்டம், ஆண்டிமடம் அரு கில் உள்ள சிலம்பூர் தெற்கு கிராமத்தில் வீரனாருக்கு மட்டும் தனிவழிபாடு தலித் மக்கள் கேட்கின்றனர். வன்னியர் மறுக்கின்றனர். வன்னியர்கள் அய்யனார், முனியனார் உட்பட மூன்று தெய்வங்களையும் வழிபடுகின்றனர். ஜ÷லை 30 அன்று கோயில் மூடப்பட்டுவிட்டது. காவல்துறை பாதுகாப்பு போடப்பட்டுள்ளது. தலித்துகள் வீரனாருக்கு ஆடு வெட்டி வழிபட வேண்டும் என்கின்றனர். தாங்களே நேரடியாக அந்த வழிபாட்டை நடத்த வேண்டும் என்கின்றனர். சென்ற ஆண்டு செப்டம்பரில் கோயில் மூடப்பட்டது. 2016 ஜ÷லை 17 அன்று திறக்கப்பட்டது. தலித்துகள் உரிமை கோரியதும் மீண்டும் மூடப்பட்டுவிட்டது.
சிவகங்கை மாவட்டம், மானாமதுரையில் உள்ள மரவெட்டி கரிசல்குளம் கிராமத்தில் உள்ள முத்துமாரியம்மன் கோயில் திருவிழாவில் தலித்துகள் சம வழிபாட்டு உரிமை கேட்கிறார்கள். 13 விதமான பாகுபாடுகளை எதிர்கொள்வதாக அவர்கள் சொல்கிறார்கள். முளப்பாரி எடுக்க அனுமதி மறுக்கப்படுகிறது. வீட்டுக்கு ரூ.1,300 நிதி தர அனுமதி மறுக்கப்படுகிறது. அன்னதானம், ஒயிலாட்டம், கும்மி போன் றவை நடத்த தலித்துகளுக்கு அனுமதி மறுக்கப்படுகிறது. அன்னதானம் தயாரிக்கும் இடத்துக்கு அருகில் கூட செல்ல முடியாது. பரிமாற முடியாது. அன்னதானத்துக்கு பணமாக தரலாமே தவிர அரிசியோ பிற பொருட்களோ தர முடியாது. தலித் மக்களே கற்பூரம் ஏற்ற முடியாது. திரிசூலத்துக்கு மாலை அணிவிக்க முடியாது. கோயிலில் எந்த இடத்திலும் இருந்தும் அவர்களே திருநீறு எடுத்துக்கொள்ள முடியாது. இன்று வரை இதுபோன்ற அரசியல்சாசனத்துக்கு விரோதமான தீண்டாமை நடவடிக்கைகளை அந்த தலித் மக்கள் எதிர்கொண்டு வருகின்றனர். தொடர்ச்சியான பல போராட்டங்களுக்குப் பிறகு சமீபத்தில்தான் தீச்சட்டி மற்றும் அங்கபிரதட்சணம் ஆகியவற்றுக்கு தலித் மக்கள் அனுமதிக்கப்படுகின்றனர். இந்த ஆண்டு தனித்தனியாக வேறு வேறு தேதிகளில், இடங்களில் திருவிழா நடத்தலாம் என வருவாய் அலுவலர் சொல்கிறார். தலித் மக்கள் ஏற்க மறுக்கின்றனர். ஆதிக்க சாதியினர் தலித் மக்களுடன் சேர்ந்து வழிபாடு நடத்த மறுக்கின்றனர். பிரச்சனை தொடர்கிறது.
இப்படி கொந்தளித்துக் கொண்டிருக்கும் தமிழ்நாட்டைத்தான் ஜெயலலிதா அமைதிப் பூங்கா என்கிறார்; தமிழக மக்களுக்கு வசந்தம் வந்துவிட்டது என்கிறார். இன்று பிரச்சனைக்குரிய கோயில்களாக மாறியிருக்கிற இந்தக் கோயில்கள் அனைத்தும் தமிழக அரசின் இந்து அறநிலையத் துறை கட்டுப்பாட்டில்தான் உள்ளன. இந்தக் கோயில்களில் அனைவருக்கும் அரசியல்சாசனப்படி வழிபாட்டு உரிமைகளை உறுதி செய்வது தமிழக அரசின் கடமை. தனது எந்தக் கடமையையும் நிறைவேற்றாத தமிழக அரசு இந்தக் கடமையையும் நிறைவேற்றத் தவறுகிறது. கடலூர் மாவட்டத்தின் பல்லவராயநத்தம் மாரியம்மன் கோயிலில் கடந்த ஆறு ஆண்டுகளாக தங்கள் வழிபாட்டு உரிமை மறுக்கப்படுவதாக தலித் மக்கள் சொல்கிறார்கள் என்றால், இந்த விசயத்தில் அஇஅதிமுக அரசு கடந்த அய்ந்து ஆண்டுகளும் தொடர்ந்து தனது கடமையில் தவறியிருக்கிறது என்று பொருள்.
இப்போதும் மாவட்ட நிர்வாகம் எடுக்கிற நடவடிக்கைகள் தலித் மக்களின் அரசியல்சாசன உரிமைகளை உறுதி செய்யும் நோக்கம் கொண்டவையாக இல்லை. பழங்கள்ளிமேட்டில் தலித் மக்கள் மதமாற்ற அறிவிப்புக்கு முன்பு நடந்த பேச்சுவார்த்தைகள் தொடர்பாக மாவட்ட ஆட்சியர் வெளியிட்டுள்ள அறிவிப்பாணை இரு தரப்பினரிடையே எழக்கூடிய சட்டம் ஒழுங்கு பிரச்சனையை சரி செய்யவே அமைதி பேச்சுவார்த்தை நடந்ததாகக் குறிப்பிடுகிறார். மொத்த பிரச்சனையும் சட்டம் ஒழுங்கு பாதுகாப்பது என்று சுருக்கப்படுவது ஒரு மாவட்ட ஆட்சியரின் பார்வைக் கோளாறில் இருந்து மட்டும் நடந்துவிடவில்லை. தமிழ்நாட்டின் மாவட்ட ஆட்சியர்கள் சுதந்திரமாக செயல்படுகிற சூழல் இங்கு இல்லை. இந்தப் பிரச்சனையில் அரசின் பார்வையே, அணுகுமுறையே சட்டம் ஒழுங்கைப் பாதுகாப்பதாகத்தான் இருக்கிறதே தவிர, தலித் மக்களின் அரசியல் சாசன உரிமைகளை உறுதிப்படுத்துவதாக இல்லை.
எனவேதான், பழங்கள்ளிமேடு உள்ளிட்ட பல பகுதிகளிலும் கோயில்கள் மூடப்படுவது, திருவிழாக்கள் தடை செய்யப்படுவது போன்ற நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படுகின்றன. ஆதிக்க சாதியினர், திருவிழாவே நடக்கவில்லை என்றாலும் பரவாயில்லை, வழிபாட்டில் தலித்துகளுக்கு சமஉரிமை, அரசியல்சாசன உரிமை தந்துவிடக் கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறார்கள். அரசு நிர்வாகத்தின் அணுகுமுறையும் நடவடிக்கைகளும் ஆதிக்க சாதியினர் விருப்பத்துக்கு ஏற்பவே அமைந்துள்ளன. கடந்த ஆட்சி காலத்தில் பரமக்குடி முதல் உடுமலை வரை தலித் மக்கள் மீதான பல்வேறு ஒடுக்குமுறை நடவடிக்கைகளை, சம்பவங்களை தமிழ்நாடு பார்த்துள்ளது. இந்தச் சம்பவங்கள் எதிலும் இன்று வரை பாதிக்கப்பட்ட தலித் மக்களுக்கு நீதி கிடைக்கவில்லை. அடுத்து வரும் காலங்களும் அப்படியே தொடர்ந்துவிடும் என ஜெயலலிதா எதிர்ப்பார்க்கலாம். ஆனால், குஜராத்தில் வீசும் தலித் போராட்டக் காற்று தமிழ்நாட்டுப் பக்கம் திரும்பாது என்று சொல்லிவிடவும் முடியாது. இன்றைய நிலைமைகளில் தலித் மக்களும் தங்கள் உரிமைகளை விட்டுக்கொடுத்துவிடும் பழைய மனநிலையில் இல்லை.
தமிழக அரசு சாதியாதிக்க சக்திகளுக்கு பல்லக்கு தூக்குவதை நிறுத்திவிட்டு, தமிழ்நாடு முழுவதும் தலித்துகளுக்கு வழிபாட்டு உரிமை மறுக்கப்படும் நிகழ்வுகளில் உடனடியாக தலையிட்டு அவர்கள் வழிபாட்டு உரிமையை உறுதி செய்ய வேண்டும் என்றும், தலித் மக்களின் வழிபாட்டு உரிமைகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும், பாகுபாடு காட்டப்படக் கூடாது என்ற உயர்நீதிமன்ற உத்தரவுகள் உள்ள இடங்களில் அந்த உத்தரவுகள் அமலாக்கப்படுவதை தமிழக அரசு உறுதி செய்ய வேண்டும் என்றும், இதற்கு குறுக்கே நிற்கும் சாதியாதிக்க சக்திகள் மீது நட வடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும் என்றும் இகக மாலெ வலியுறுத்துகிறது.
தமிழக அரசின் குற்றமய அலட்சியத்துக்கு 
மீண்டும் ஒரு தலித் பெண் பலி
(ஆகஸ்ட் 6 அன்று பழங்கள்ளிமேட்டு தலித் மக்களைச் சந்தித்த இககமாலெ குழு அன்று மாலை சாலியமங்கலம் சென்று கலைச்செல்வியின் குடும்பத்தினரையும் சந்தித்தது. அன்று காலையில் இகக மாலெ மாநிலக் குழு உறுப்பினர் தோழர் கன்னையன் மற்றும் மாவட்டக் குழு உறுப்பினர் தோழர் மனோகரன் ஆகியோரும் கலைச்செல்வி குடும்பத்தினரைச் சந்தித்து இகக மாலெயின் ஆதரவை தெரிவித்தனர்).
கோடிகோடியாய் பணத்தைக் கொட்டி விளம்பரம் செய்கிறார்கள். ஆளாளுக்கு துடப்பக் கட்டை வைத்துக் கொண்டு போஸ் கொடுக்கிறார்கள். தூய்மை இந்தியா என்று சொல்லி நிதி ஒதுக்குகிறார்கள். வரி போடுகிறார்கள். கழிப்பறை கட்ட வேண்டும் என்று விளம்பரம் வெளியாகிறது. தமிழக அரசும் இந்தத் தூய்மை விளம்பரத்துடன் சேர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. இந்த விளம்பரங்களுக்கு செய்த செலவில் ஒரு சிறு பகுதியில், தஞ்சை மாவட்டத்தின் சாலிய மங்கலத்தில் சாலையோரம் உள்ள வீடுகளில் வாழும் எட்டுக் குடும்பங்களுக்கு கழிப்பறைக் கட்டித் தந்திருந்தால் கலைச்செல்விக்கு அந்தக் கொடூரமான முடிவு நேர்ந்திருக்காது.
தஞ்சை மாவட்டம், சாலியமங்கலம் கிராமத்தைச் சேர்ந்த தலித் பெண் கலைச்செல்வி, கொடூரமாக தாக்கப்பட்டு பாலியல் வன்முறைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டிருக்கிறார். அங்கு எட்டு குடும்பங்கள் உள்ளன. திடக்கழிவு மேலாளுமைத் திட்ட வேலை நூறு நாட்கள் வேலைத் திட்டத்தின் கீழ் செய்யப்படுகிற நடைமுறையில் இவர்கள் அந்த வேலை செய்கின்றனர். ஊரை சுத்தமாக்கும் வேலை செய்யும் இந்த எட்டு குடும்பங்களுக்கு மின்இணைப்பு உள்ளிட்ட எந்த அடிப்படை வசதியும் இல்லை. சாலையோர அரசு புறம்போக்கு நிலத்தில் இவர் கள் வாழ்கிறார்கள். சாலையோர நிலத்தை ஆக்கிரமித்து வீடு கட்டியுள்ள ஆதிக்க சாதியினருக்கு மின் இணைப்பு தரப்பட்டுள்ளது. அருகில் உள்ள கடைகளுக்கு மின்இணைப்பு தரப்பட்டுள்ளது. இவர்கள் பல முறை கேட்டும் இவர்கள் வீடுகளுக்கு மின் இணைப்பு வழங்கப்படவில்லை.
ஜுலை 31 அன்று மாலை உடல்உபாதை கழிக்க வழக்கம்போல் வீட்டுக்குப் பின்னால் இருக்கிற காட்டுக்குள் சென்ற கலைச்செல்வி வீடு திரும்பவில்லை. நேரமாகியும் கலைச்செல்வி வீடு திரும்பாததால், குடும்பத்தினர் அவரைத் தேடத் துவங்கியிருக்கின்றனர். இரவு முழுவதும் தேடியும் அவர் எங்கே என்று தெரியவில்லை. மறுநாள் காலை காட்டுக்குள் சென்ற அவரது உறவினர், கொடூரமாகச் சிதைக்கப்பட்ட கலைச்செல்வியின் உடலைப் பார்த்து அலறியிருக்கிறார்.
கலைச்செல்வியின் வீட்டின் எதிரில் உள்ள கடையில் பரோட்டா மாஸ்டராக இருக்கும் ராஜா, அவரது நண்பர் குமார் சேர்ந்து கலைச்செல்வியைத் தாக்கி பாலியல் வன்முறை செய்து பிறகு கொலையும் செய்ததை ஒப்புக்கொண்டனர். குற்றத்தைச் செய்துவிட்டு, ராஜா எதுவும் நடக்காததுபோல், கடையில் இருந்திருக்கிறார். அனைவரும் சேர்ந்து கலைச்செல்வியை தேடத் துவங்கியபோதும், காவல்துறையினர் விசாரிக்க வந்தபோதும், கூட்டத்தோடு கூட்டமாக நின்றிருக்கிறார். கலைச்செல்வியின் பிரேதத்தை மோப்பம் பிடித்த காவல்துறை நாய் கூட்டத்தில் இருந்த ராஜாவைக் கவ்வியிருக்கிறது. அதன் பிறகே அவர் உண்மையை ஒப்புக்கொண்டார்.
இந்தப் பிரச்சனைக்குப் பிறகும் அந்த 8 வீடுகளுக்கும் பட்டா வழங்குவது, பிற வசதிகள் செய்து தருவது பற்றி பேச்சுக்கள் நிர்வாகத் தரப்பில் இல்லை. இரண்டு கழிப்பறைகள் மட்டும் கலைச்செல்வி வீட்டின் அருகில் கட்டப்படுகின்றன. இதற்காக ஓர் உயிர் பறிக்கப்பட்டுவிட்டது.
கலைச்செல்வியின் தந்தை ராஜேந்திரன், பன்னி, நாய், எலி செத்தா எங்களை வந்து கூப்புடறாங்க... எங்க பொண்ணு செத்து போச்சு... ஒருத்தரும் இந்தப் பக்கம் வந்து என்னன்னு விசாரிக்கலை என்றார். இந்த மொத்த பகுதியும் சுத்தமாக இருக்க நாங்கள் வேலை செய்கிறோம். ஊராட்சித் தலைவர், திகவைச் சேர்ந்தவர், அவர் கூட கலைச்செல்வி கொலை செய்யப்பட்ட பிறகு, வந்து பார்க்கவில்லை என்று ராஜேந்திரன் சொல்கிறார்.
ஸ்வாதி, நவீனா கொலை செய்யப்பட்டதற்கு நீதி கேட்டு ராமதாஸ் ஆர்ப்பாட்டம் அறிவித்திருக்கிறார். கலைச்செல்வி கொலைக்கும் அவர் நீதி கேட்பாரா? ஸ்வாதி படுகொலைக்காக நியாயம் கேட்டு கொதித்தெழுந்த தமிழிசையின் இசையும் கலைச்செல்வி கொலையில் கேட்கவில்லை.
உனாவில் தலித்துகள் மேல் தாக்குதல் நடந்தபோது மோடி வாய் திறக்கவில்லை. சட்டமன்றத்தில் எதிர்க்கட்சியினருக்கு அறிவுரைகள் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் ஜெயலலிதா கலைச்செல்வி கொல்லப்பட்டபோது, இன்று வரையிலும் வாய் திறக்கவில்லை. குஜராத் தலித் மக்கள் செத்த பசுவை அகற்றப் போவதில்லை என்று முடிவு செய்ததுபோல், ராஜேந்திரனும் அவரைப் போன்றவர்களும் செய்தால் தமிழக அரசுக்கு புத்தி வரலாம்.
ராஜேந்திரனுக்கு இன்னும் இரண்டு மகள்கள் உள்ளனர். ஒருவருக்கு திருமணமாகி இருக்கிறது. இன்னொருவர் பள்ளிப் படிப்பை பாதியில் நிறுத்திவிட்டு வீட்டில் இருக்கிறார். கலைச்செல்வி குடும்பத்திற்கு ரூ.25 லட்சம் இழப்பீடு வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும், வீட்டில் ஒருவருக்கு அரசு வேலை வழங்க வேண்டும் என்றும் இகக மாலெ குழு வலியுறுத்துகிறது.
தலித்துகள், பெண்கள், சிறுபான்மை மக்களின் அரசியல் சட்ட உரிமைகளைப் பாதுகாப்போம் கருத்தரங்கம்
ஆகஸ்ட் 7 அன்று விழுப்புரம் மாவட்டம் கள்ளக்குறிச்சியில் புரட்சிகர இளைஞர் கழகம் மறறும் அகில இந்திய விவசாய மற்றும் கிராமப்புற தொழிலாளர் சங்கம் இணைந்து தலித்துகள், பெண்கள், சிறுபான்மை மக்களின் அரசியல்சட்ட உரிமைகைளப் பாதுகாப்போம் என்ற தலைப்பில் கருத்தரங்கம் நடத்தின. அவிகிதொச மாவட்டச் செயலாளர் தோழர் கஜேந்திரன் தலைமையில் நடைபெற்ற கருத்தரங்கில் அவிகிதொச அகில இந்தியத் துணைத் தலைவர் தோழர் பாலசுந்தரம், இகக(மாலெ) மாவட்டச் செயலாளர் தோழர் வெங்கடேசன், புரட்சிகர இளைஞர் கழக மாநிலச் செயலாளர் தோழர் தனவேல், இகக (மாலெ) ஒன்றியச் செயலாளர் ஜான்பாட்ஷா ஆகியோர் உரையாற்றினர். தோழர்கள் வெற்றிவேல், கொளஞ்சிநாதன், கலியமூர்த்தி, ஜெய்ஹிந்த், மணிபாபு உள்ளிட்ட பலர் கலந்து கொண்டனர்.
(மாலெ தீப்பொறி தொகுதி 15 இதழ் 2 2016 ஆகஸ்ட் 16 – 31)
சரக்கு மற்றும் சேவை வரி சட்டம் 
மக்கள் மீது மோடி அரசின் மற்றுமொரு தாக்குதல்
கொண்டு வந்தே ஆக வேண்டும் என்று மோடி அரசு கடுமையாக, விடாப்பிடியாக முயற்சி எடுக்கிறது என்றால், காங்கிரசும் அந்த முயற்சிக்கு முழுமையாக ஆதரவு அளிக்கிறது என்றால், பிறகு கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் கொண்டாடுகின்றன என்றால், அப்படி கொண்டு வரப்படும் ஒரு சட்டம் நிச்சயம் நாட்டின் வறிய மக்களுக்கு, உழைக்கும் மக்களுக்கு எதிரான சட்டமாகத்தான் இருக்க முடியும். சரக்கு மற்றும் சேவை வரிச் சட்டம் (ஜிஎஸ்டி) அது போன்ற ஒன்றுதான். சட்டமாகிவிட்ட ஜிஎஸ்டி பற்றிய சில விவரங்கள் இங்கு தரப்பட்டுள்ளன.
 மாநில உரிமைகள் பறிக்கப்படுவதாக அஇஅதிமுக, திரிணாமூல், இடதுசாரி கட்சிகள் துவக்கத்தில் எதிர்ப்பு தெரிவித்தன. காங்கிரஸ் தான் முன்வைக்கும் திருத்தங்கள் வேண்டும் என்று சொல்லி எதிர்ப்பு தெரிவித்தது.
 இப்போது ஜிஎஸ்டி சட்டம் முதலில் மாநிலங்களவையில் நிறைவேற்றப்பட்டு பிறகு மக்களவையில் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளது.
 மசோதாவுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்த அஇஅதிமுக, இறுதியில் எதிர்த்து வாக்களிக்கவில்லை. மக்களவையிலும் மாநிலங்களவையி லும் நடந்த வாக்கெடுப்புகளில் கலந்து கொள்ளாமல் வெளிநடப்பு செய்தது.
 ஜிஎஸ்டி அமலானால் மாநில அரசின் வரி வருவாயில் ஆண்டுக்கு ரூ.9,000 கோடி இழப்பு ஏற்படும் என்பதால், இழப்பை முதல் அய்ந்து ஆண்டுகளுக்கு மட்டுமின்றி தொடர்ந்து மத்திய அரசு ஈடுசெய்ய வேண்டும் என்று தமிழக அரசு முன்வைத்த திருத்தங்கள் ஏற்றுக் கொள்ளப்படவில்லை. பொருட்களை அதிகமாக உற்பத்தி செய்யும் தமிழ்நாட்டுக்கு கூடுதல் பங்கு வேண்டும் என்று தமிழக அரசு கோருகிறது.
 திரிணாமூல் கட்சி துவக்கத்தில் எதிர்ப்பு தெரிவித்தபோதும் வாக்கெடுப்பில் முழுமையான ஆதரவு அளித்தது.
 இகக, இககமா கட்சிகளும் துவக்கத்தில் எதிர்ப்பு தெரிவித்தபோதும் நாடாளுமன்றத்தின் இரண்டு அவைகளிலும் ஜிஎஸ்டி மசோதாவுக்கு ஆதரவாக வாக்களித்தன.
 1980களில் துவங்கிய பொருளாதாரச் சீர்திருத்தங்களின் தொடர்ச்சியே ஜிஎஸ்டி.
 வரிவிதிப்பு அதிகாரம் முழுவதும் மாநிலங்கள் கையில் இருந்து பறிக்கப்படுவதால் அரசமைப்பு விதி 122ல் திருத்தமாக இந்த மசோதா முன்வைக்கப்பட்டது.
 இந்தியாவின் 29 மாநிலங்களில் குறைந்தபட்சம் 15 மாநிலங்களாவது மாநிலச் சட்டங்கள் இயற்றி, குடியரசுத் தலைவர் ஒப்புதல் பெற்ற பிறகு சட்டம் அமலுக்கு வரும். மாநில அளவிலான சட்டங்கள் தவிர மத்திய சரக்கு மற்றும் சேவை வரிச் சட்டமும் ஒன்றுபட்ட சரக்கு மற்றும் சேவை வரிச் சட்டமும் இயற்றப்பட வேண்டும். அந்தச் சட்டங்களின்படி, பொருட்களுக்கும் சேவைகளுக்கும் மத்திய வரி அல்லது ஒன்றுபட்ட வரி + மாநில வரி விதிக்கப்படும்.
ஏப்ரல் 1, 2017 முதல் புதிய வரி விதிப்பு அமலாக வேண்டும்.
 ஜிஎஸ்டி சட்டத்தின் அதிகாரம் பெற்ற அமைப்பாக மத்திய கவுன்சில் இருக்கும். இதில் மத்திய அரசுக்கு 1/3 பங்கு ஓட்டுரிமை உண்டு. இதைக் குறைத்து டீ பங்கு ஆக்க வேண்டும் என மட்டுமே இகக(மா) கோரி வருகிறது.
 இனி சுங்கவரி, கலால்வரி, சேவை வரி, ஆக்ட்ராய், செஸ் கூடுதல் வரி என எதுவும் இருக்காது.
 பெட்ரோல், சாராயம் மற்றும் புகையிலை பொருட்கள் இப்போதைக்கு ஜிஎஸ்டி வரம்புக்குள் வரவில்லை.
 மத்திய அரசாங்கமும், போட்டி போட்டுக் கொண்டு, மாநில அரசாங்கங்களும் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்கு வரி விலக்கும், வரி சலுகைகளும் அளித்துக் கொண்டிருக்கும்போது சாமான்ய மக்கள் தலை மீது ஜிஎஸ்டி சுமையாக வைக்கப்படுகிறது.
 கார்ப்பரேட் வரி, வருமான வரி போன்ற நேரடி வரிகள் போல் அல்லாமல் இந்த ஜிஎஸ்டி பணக்காரர்கள், ஏழைகள் என வித்தியாசமில்லாமல் அனைவருக்குமான ஒரே மாதிரியான வரி விதிப்பாகும். சமமற்றவர்கள் சமமாக நடத்தப்படுகிறார்கள். இதனால் சமூகத்தில் ஏற்றத்தாழ்வுகள் இன்னும் அதிகமாகும். இன்றைய நிலைமைகளிலேயே நேரடி வரியைவிட மறைமுக வரி மூலம்தான் அரசாங்கம் பெரும்வருவாய் பெறுகிறது. நேரடி வரி செலுத்துபவர்கள் மிகச் சிலரே. நாட்டின் மிகப்பெரிய மக்கள் தொகை மறைமுக வரி செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. 2015 - 2016க்கான வருவாயில் மறைமுக வரி மூலம் ரூ.7.11 லட்சம் கோடியும் நேரடி வரி மூலம் ரூ.7.48 லட்சம் கோடியும் வருவாய் வந்துள்ளது.
இது அரசு மதிப்பிட்ட வரி வருவாயை விட ரூ.5,000 கோடி கூடுதல். ஆனால், நேர்முக வரி வருவாயில் அரசு மதிப்பீடு ரூ.7.97 லட்சம் கோடி. வந்திருப்பது மதிப்பிடப்பட்டதை விடக் குறைவு. மறைமுக வரியில் அரசு மதிப்பீடு ரூ.6.47 லட்சம் கோடி. வந்திருப்பது கிட்டத்தட்ட ரூ.50,000 கோடி கூடுதல். இந்த கூடுதல் வரியை கட்டியிருப்பவர்கள் நாட்டில் உள்ள 120 கோடி பேர். நேர்முக வரி கட்டுபவர்கள் 5 கோடி பேர்தான். இவர்கள் தவிர கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் வரி கட்டுகின்றன. புதிய வரி விதிப்பின்படி, 120 கோடி பேர் மேலும் கூடுதல் வரி கட்டிக்கொண்டிருப்பார்கள்.
 வரி வருவாய் கூடும் என்றும் பொருட்களின் விலை குறையும் என்றும் அரசு சொல்வது முரண்பாடாக உள்ளது. ஏற்றப்பட்ட மறைமுகவரி எதுவானாலும் அதை கடைசியில் நுகர்வோரே செலுத்துகின்றனர்.
 இதனால் நுகர்வு குறையும். பணவீக்கம் அதிகரிக்கும்.
 ஜிஎஸ்டி, அரசமைப்புச் சட்டப்படியான கூட்டாட்சி முறைக்கு பெரும்அடியாக அமையும். மாநில உரிமை பற்றிப் பேசும் பெரும்பாலான கட்சிகள் கார்ப்பரேட் அடிமை சேவகம் செய்வதால் அமைதி காக்கின்றன; அல்லது வாக்குகளை குறி வைத்து ஒப்புக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கின்றன.
 ஜிஎஸ்டியை கையாள்வதற்கு, கணினி மற்றும் இதர கூட்டமைப்பு வசதிகளை நிறுவனங்கள் கொண்டிருக்க வேண்டும். இல்லாதவை தொழில் நடத்த முடியாத சூழல் வரும். சிறு, குறு நிறுவனங்கள் தொழில் செய்ய முடியாமல் வெளியேற வேண்டியிருக்கும். சந்தை சொல்மிக்க மந்திரமில்லை என எல்லாவற்றையும் சந்தை ஆட்டுவிக்கும்.
 ஜிஎஸ்டி 18%க்கு மிகக் கூடாது என்று காங்கிரஸ் சொல்கிறது. அப்படி இருக்க வாய்ப்பில்லை என்றும் சொல்லப்படுகிறது. இன்னும் இறுதி முடிவாகவில்லை.
 முதலில் விலைவாசி உயர்ந்தாலும் பிறகு ஸ்திரப்படும் என முதலாளித்துவ அறிஞர்கள் எப்போதும் போலவே புழுகு மூட்டைகளை அவிழ்த்துவிட்டுக் கொண்டிருக்கின்றனர்.
 ஜிஎஸ்டியை நிர்வகிக்க சரக்கு மற்றும் சேவை வரிக்கான நெட்வொர்க் (ஜிஎஸ்டிஎன்) என்ற நிறுவனம் நியமிக்கப்பட்டுள்ளது. அய்சி அய்சிஅய் வங்கியும், எச்டிஎஃப்சி வங்கியும் ஜிஎஸ்டிஎன்னின் முக்கிய பங்குதாரர்கள்.
 சந்தேகத்திற்கிடமில்லாமல் அய்எம்எஃப், உலக வங்கியின் மேற்பார்வை இதன் மீது இருக்கும். இந்தியாவின் நிதி இறையாளுகை நிச்சயமாக அரித்துப் போகும்.
 மாநிலங்கள் தங்கள் சமூக பொருளாதார சூழலுக்கு தகுந்த வரிவிதிப்பை இனி செய்ய முடியாது. மக்களிடமிருந்து வசூல் செய்யப்ப டும் பெருந்தொகையிலிருந்து மக்களுக்கு எதுவும் திருப்பித் தரமாட்டாது. பெருந்தொழில் குழும சேவையே இதன் நோக்கம்.
நவதாராளவாத பொருளாதாரக் கொள்கைகளால் ஊழல் ஒழியும், கருப்புப் பணம் வெளியில் வரும் எனச் சொல்லப்பட்டது போல இப்போது வரி ஏய்ப்பு ஒழிக்கப்படும், அனைவரும் தாமாக முன்வந்து வரி கட்டுவார்கள், அதனால் பொருளாதாரம் முன்னேறி வேலைவாய்ப்பு அதிகரிக்கும், விலைவாசி கட் டுக்குள் இருக்கும் என்று சொல்லப்படுகிறது. வரிச் சுமை மட்டுமே மக்கள் தலையில் ஏறும் என்பதுதான் இது வரை கண்ணுக்குத் தெரியும் விளைவாக இருக்கிறது.
தொகுப்பு: தேசிகன்

(மாலெ தீப்பொறி தொகுதி 15 இதழ் 2 2016 ஆகஸ்ட் 16 – 31)
கல்வியை காவிமயமாக்கும், வணிகமயமாக்கும் 
கார்ப்பரேட் நலன்களுக்கான புதிய பாசிச கல்விக் கொள்கை
ஆர்.வித்யாசாகர்
எல்மிலியோ பவுலேலோ என்பவர் 1946ல் இத்தாலிய முசோலினியின் பாசிச கல்விக் கொள்கை பற்றி ஒரு புத்தகம் எழுதியிருக்கிறார். தனது பாசிசக் கொள்கைகளை அனைத்து மாணவர்களுக்கும் இளைஞர்களுக்கும் கொண்டு செல்லும் வண்ணம் ஒரே மாதிரியான பாடத்திட்டம், கட்டாயமாக்கப்பட்ட மத போதனை, மய்யப்படுத்தப்பட்ட நிர்வாகம், தனியார் கல்வி நிறுவனங்களுக்கு சலுகைகள், கத்தோலிக்க மத நம்பிக்கைகளும், நடைமுறை களும் கட்டாயப் பாடம், பள்ளிகளிலும், மேல்கல்வி மய்யங்களிலும் தொழிற்கல்விக்கும், தொழில்நுட்பக் கல்விக்கும் முக்கியத்துவம் என்ற வகையில் முசோலினி தனது பாசிச கல்விக் கொள்கைகளை நடைமுறைப்படுத்தினார் என எல்மிலியோ குறிப்பிட்டிருக்கிறார். முசோலினியை பொறுத்தவரை பள்ளிகள், கல்விக் கூடங்கள் அனைத்திலும் பாசிச உணர்ச்சி எழுச்சி பெற வேண்டும். குழந்தைகள் அனைவரும் ‘அரசின்’ கட்டுப்பாட்டுக்குள் உள்ள உயிரினங்களாக மாற வேண்டும் (Schools taught children to be state creatures).
இப்போது மோடி அரசால் அறிவிக்கப்பட்டிருக்கும் புதிய கல்விக் கொள்கை இந்த பாசிச அம்சங்கள் அனைத்தையும் தன்னுள்ளே கொண்டிருக்கிறது. கல்வியை காவிமயமாக்கி, வணிகமயமாக்கி, நாட்டின் பன்முகத்தன்மையை புறம்தள்ளி, ஒற்றைத் தன்மையுடையதாக கல்வியை மாற்ற முயற்சிகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன.
புதிய கல்விக் கொள்கை உருவான கதை
இந்திய அரசின் மனிதவள மேம்பாட்டுத் துறை தேசிய கல்விக் கொள்கையை உருவாக்க சில விவாதத் தலைப்புகளை 2015 ஜனவரியில் வெளியிட்டது. இந்த விவாதத் தலைப்புகளே கல்வியின் அடிப்படைத் தன்மையையும் நோக்கத்தையும் மாற்ற முயலுவதை உணர முடிந்தது. இந்திய அரசு கல்வியை வணிகப் பொருளாக மாற்றக் கூடாது, ஒற்றைப் பண்பாட்டைக் கட்டமைக்க கல்வித்துறையை பயன்படுத்தக் கூடாது என்று பல நூறு கருத் துக்கள் மனிதவள மேம்பாட்டுத் துறைக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டன. நாடு முழுவதும் 2.75 லட்சம் கருத்தறியும் கூட்டங்கள் நடத்தப்பட்ட தாகவும் வலைத் தளம் வாயிலாக 29,000க்கும் மேற்பட்டோரிடமிருந்து கருத்துக்கள் பெறப் பட்டதாகவும் அதைத் தொகுத்து அறிக்கை தர ஒரு குழு அமைக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் மனித வள மேம்பாட்டுத் துறை அமைச்சகம் அறிவித்தது. இந்தக் கருத்துக்கள் என்ன, இவை எவ்வாறு தொகுக்கப்பட்டன என்பவை பற்றி விவாதமோ வெளிப்படைத் தன்மையோ இல்லை.
5 பேர்களைக் கொண்ட அந்தக் குழுவில் நால்வர் ஓய்வு பெற்ற அரசு அதிகாரிகள். ஒருவர் மட்டுமே கல்வி மேலாளுமையோடு தொடர்புடையவர். இந்தக் குழுவிற்கு முன்னாள் அமைச்சகச் செயலாளர் டி.எஸ்.ஆர்.சுப் பிரமணியன் தலைமை வகித்தார். கல்விக் கொள்கைகளுக்கும் அவருக்கும் தொடர்பு மிகக் குறைவு. இத்தகையோர் அடங்கிய குழு தேசிய கல்விக் கொள்கையை வகுப்பதற்கான அறிக்கையை எவ்வாறு தர இயலும்? மிகக் குறுகிய காலத்தில் இந்தக் குழு அறிக்கையை அமைச்சகத்திடம் சமர்ப்பித்துள்ளது. ஆனால் அதை பொதுமக்கள் பார்வைக்கு வெளியிட அமைச்சகம் மறுத்துவிட்டது. அதையும் மீறி கிடைத்த ஆவணம் கல்விக்கு நிகழவுள்ள பெரும் ஆபத்தை எடுத்துக் காட்டுவதாக உள்ளது. நிர்ப்பந்தத்தின் காரணமாக ‘தேசிய கல்விக் கொள்கை 2016 வரைவிற்கான சில உள்ளீடுகள்’ என்ற தலைப்பில் 43 பக்கங்கள் கொண்ட ஆவணம் 2016 ஜ÷ன் 30 அன்று வெளியிடப்பட்டு ஜ÷லை 31க்குள் பொது மக்கள் அதன் மீது தங்கள் கருத்துக்களை தெரிவிக்கலாம் என்று அறிவிக்கப்பட்டது. இப்போது ஆகஸ்ட் 16 வரை அவகாசம் நீட்டிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
இந்த வரைவு கூறுவதென்ன?
இதிலுள்ள அனைத்து முன்வைப்புகளும் கல்வியை காவிமயமாக்கி, வணிகமயமாக்கி, கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்கு சேவை செய்யும் மாணவர்களை உருவாக்குவதையே நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன. மனிதவள மேம்பாட்டுத்துறை அமைச்சகத்தில் புதிதாகப் பொறுப் பேற்றுள்ள அமைச்சர் பிரகாஷ் ஜவடேகர் சங்பரிவாரங்களுடன் புதிய கல்விக் கொள்கை பற்றி விவாதித்திருக்கிறார். ஆர்எஸ்எஸ் மற்றும் சங் பரிவார அமைப்புகளைத் திருப்திப்படுத்துவதே அவர் நோக்கம். வித்யாபாரதி, அகில பாரதிய வித்யார்த்தி பரிஷத், ராஷ்ட்ரிய சிக்ஷக் மகாசங், பாரதிய சிக்ஷான் மண்டல், சமஸ்கிருத பாரதி, சிக்ஷா பச்சாவ் அந்தோலன், விக்ஞான்பாரதி மற்றும் இதிகாஸ் சங்கலன் யோஜனா ஆகிய அமைப்புக்களைச் சார்ந்தவர்கள். அந்தக் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டனர். ஆர்எஸ்எஸ்ஸின் துணைப் பொதுச் செயலாளர் கிருஷ்ண கோபாலும், பாஜகவின் தலைவர் அமித் ஷா மற்றும் ஆர்எஸ்எஸ்ஸின் அகில பாரதிய சம்ப்ரக் பிரமுக் ஆகிய அனிருத்தா தேஷ்பாண்டேயும் இந்தக் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டனர். இந்திய தேசத்தின் தொன்மை வாய்ந்த கலாச்சாரத்தையும் பெருமையையும், தொன்மையான விழுமியங்களையும் மீட்டு வருவதே புதிய கல்விக் கொள்கையின் நோக்கம் என ஜவடேகர் கூறியுள்ளார்.
ஏற்கனவே உயர்கல்விக் கூடங்களில் காவி அமைப்புகளைச் சேர்ந்தவர்களை நியமிப்பது, ரோஹித் வெமுலா நிறுவனரீதியாக படுகொலை செய்யப்பட்டது, ஜேஎன்யு மாணவர் கிளர்ச்சி, சமீபத்தில் பாண்டிச்சேரி பல்கலை கழகத்தில் மாணவர் மலரை தடை செய்யக் கோரி எபிவிபியும் பாஜகவும் நடத்திய அத்துமீறல்கள் என பாஜக அரசு தொடர்ந்து செயல்படுத்தி வரும் காவி பாசிச பயங்கரவாத செயல்கள் அனைத்தும் நாட்டை காவிமயாக்குவதில் அவர்கள் எடுக்கும் தீவிரமான முயற்சிகளையே காட்டுகின்றன. இப்போது எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படையான கல்விமுறையை காவிமயமாக மாற்றம் செய்வதன் மூலம் தங்கள் நிகழ்ச்சிநிரலை முழுமையாக்கப் பார்க்கிறார்கள். இந்துத்துவா கொள்கைகளுக்கேற்ப இந்துமதப் பாரம்பரிய விஷயங்களை கல்வியில் புகுத்துவது, வேதக் கல்வி போன்றவற்றை திணிப்பது, சமஸ்கிருத மொழிக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுப்பது என்ற வகையில் பல முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன.
உதாரணமாக, சமஸ்கிருத மொழியைப் பற்றி கூறும்போது கல்வியில் மொழியும் பண்பாடும் என்ற தலைப்பின் கீழ், ‘இந்திய மொழிகளின் வளர்ச்சிக்கும் மேம்பாட்டிற்கும் சமஸ்கிருதத்தின் சிறப்பான முதன்மையினை கருத்திற் கொண்டும், நாட்டின் பண்பாட்டு ஒற்றுமைக்கு அதன் தனித்தன்மை வாய்ந்த பங்களிப்பினைக் கருதியும் பள்ளிக் கூடங்களில் அதனைக் கற்பிப்பதற்கு வசதி செய்யப்படும். பல்கலைக் கழக நிலையில் அம்மொழியைக் கற்பதற்கு மிகவும் தாராளமான வசதிகள் வழங்கப்படும்’ என்று சொல்லப்படுகிறது.
வழக்கொழிந்த பார்ப்பனிய இந்துத்துவா சமஸ்கிருத மொழிக்கு, வேறு எந்த மொழிக்கும் இல்லாத பிரத்தியேக முன்னுரிமை வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. இதன் மூலம் நாடு முழுவதுமே சமஸ்கிருதம் திணிக்கப்படும்.
பார்ப்பனிய வருணாசிர தர்மத்திற்கு புத்துயிர்
சுதந்திரம் கிடைத்து 62 ஆண்டுகளுக்குப் பின் வாராது வந்த மாமணி போல் கல்வியை 14 வயது வரை அடிப்படை உரிமையாக்கி 2009ல் சட்டம் வந்தது. புதிய கல்விக் கொள்கையில் இந்த கல்வி உரிமைச் சட்டத்திற்கு சாவு மணியடிக்கும் திருத்தங்கள் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளன. சமூகத்தில் பெரும்பான்மையாக உள்ள சமூக ஒடுக்குமுறைக்கு உள்ளான பெண்கள், சிறுபான்மையினர், பட்டியல் இனத்தவர், பிற்படுத்தப்பட்டோர், மாற்றுத் திறனாளிகள் உட்பட பல பிரிவினரை கல்வியை விட்டு வெளியேற்றி அவர்களை கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்கு மலிவு உழைப்பு தருபவர்களாக, அறைகுறைத் திறன் உடையவர்களாக மாற்ற முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. இப்போது 8 வயது வரை இடைநிற்றல் இல்லாமல் தொடர்வது என்பது பின்வருமாறு மாற்றி அமைக்கப்படுகிறது.
‘தற்போது நடைமுறையிலிருக்கும் இடைநிற்றல் இல்லாக் கொள்கை மாணவர்களின் படிப்பு செயல்திறத்தை பெரிதும் பாதிப்பதால் அது திருத்தப்படும். இடைநிற்றல் இல்லாத கொள்கை அய்ந்தாம் வகுப்பு வரை பின்பற்றப்படும். உயர், தொடக்க வகுப்புகளில் இடைநிற்றல் பின்பற்றப்படும்’.
மேலும் புதிய வரைவின்படி, செயல்திறன்மிக்க மாணவர்கள் செயல்திறனற்றவர்கள் என்று இரு பிரிவாகப் பிரித்து செயல்திறன் அற்றவர்கள் என்று கருதப்படுபவர்கள் தொழிற்கல்வி கற்க அனுப்பப்படுவர். இதில் அதிகம் பாதிக்கப்படுவது சமூகத்தில் நிறைந்திருக்கும் ஒடுக்கப்பட்ட பிரிவினரே. அவர்களின் செயல்திறனை வளர்ப்பதற்குப் பதிலாக அவர்களை திறன்குறைவான தொழில்களில் தள்ள, கூலிப் பட்டாளத்தை உருவாக்க கார்ப்பரேட் முதலாளிகளுக்கு சேவை செய்ய ஏற்பாடுகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன.
இது குலக்கல்வி முறையை மீண்டும் உயிர் பெற்றெழச் செய்யும் என்று பலதரப்பினரும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்துள்ளனர். ஏற்கனவே குழந்தைத் தொழிலாளர் சட்டத்தில் திருத்தம் என்ற பெயரில் பள்ளிக்குச் செல்லும் குழந்தைகள் பள்ளிக்குப் பிறகும் விடுமுறை நாட்களிலும் குடும்பத் தொழில்களில் வேலை செய்யலாம் என்று கூறப்பட்டிருக்கிறது. இதனால் ஒடுக்கப்பட்ட பிரிவைச் சார்ந்த 30 சதவீதம் குழந்தைகள் திறமையாக கல்வி கற்க முடியாமல் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். புதிய கல்விக் கொள்கை இதற்கு மேலும் வலு சேர்க்கும். கல்வி உரிமைச் சட்டம் யதார்த்தத்தில் அடித்து நொறுக்கப்படும்.
வணிகமயமாகும் கல்வி
வணிகமயமாக்கத்திற்கு புதிய கல்விக் கொள்கை தரும் விளக்கம்:
‘எழுச்சியுறும் உலகமயமாதலின் அறை கூவலை எதிர்கொள்வதற்கு ஏதுவாக ஆக்கத் திறன்மிக்க வாழ்க்கையை மேற்கொண்டு தேச மேம்பாட்டுச் செயல்களில் ஈடுபடுவதற்கு வழிகாட்டவல்ல கல்வி ஏற்பாடு, நிறுவன வழி
காட்டல், மேலாளுமை ஆகியன தொடர்பான சீர்திருத்தங்களில் கவனம் செலுத்தி கல்வித் தரத்தை மேம்படுத்துதல்.’
‘மேலான தரம் கொண்டதாகக் கருதப்படும் 200 பல்கலைக் கழகங்களிடமிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பல்கலைக் கழகங்கள் இந்தியப் பல்கலைக் கழகங்களோடு இணைந்து அவை இந்தியாவில் நிறுவப்பட ஊக்குவிக்கப்படும்.’
‘பன்னாட்டுமயமாக்கல் இருவழி செயல்பாடாதலால் இந்திய பல்கலைக் கழகங்களின் வளாகங்கள் தேவைப்படின் பொருத்தமான சட்டம்/சட்டத்திருத்தம்/விதிமுறைகளால் வெளிநாடுகளிலும் அமைக்கப்படும்.’
வெளிநாட்டு, குறிப்பாக ஏகாதிபத்திய நாடுகளின் பல்கலைக் கழகங்களை இங்கு அனுமதிப்பதன் மூலம் கல்வி முற்றாக வணிக மயமாகி, சாதாரண மக்களுக்கு எட்டாக் கனியாகும்.
மாணவர் அரசியலில் இடம் பெறுவதைத் தடுக்க ‘கல்வி நிறுவன வளாகங்களில் இடையூறுகள் ஏற்படுத்தும் செயல்களிலும் இணக்கமற்ற சூழலை ஏற்படுத்துவதிலும் வெளியாட்கள், தாங்கள் சேர்ந்திருக்கும் படிப்புக்குரிய காலத்திற்கு அதிகமான ஆண்டுகள் படித்துக் கொண்டிருப்போர் ஆகியோர் தலைமையில் மாணவர்கள் ஈடுபடுகின்றனர். மாணவர்கள் அரசியலில் ஈடுபட்டு கல்விச் செயல்பாடுகளுக்கு இடையூறு ஏற்படுத்துவதை யும் அவர்கள் மாணவர்கள் விடுதிகளில் தங்கிக் கொண்டு நிறுவன வசதிகளை தவறாகப் பயன்படுத்துவதையும் கண்டறிந்து நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படும்.’
உண்மையில் காவிப் பாசிசக் கூட்டங்கள்தான் பல பல்கலைக் கழகங்களில் புகுந்து கலவரத்தை ஏற்படுத்தி ஜனநாயகக் குரல் வளையை நசுக்குகின்றன. புதிய கல்விக் கொள்கையின் நோக்கம், வளாகங்களை குற்றமயமாக்கும் இவர்களைப் பற்றி பேச மறுக்கிறது. காவிமயமாக்கும் அரசியலை எதிர்த்து பல ஜனநாயக, இடதுசாரி அமைப்புகள் பல்கலைக் கழகங்களில் போராடுவதைத் தடுப்பது பற்றி பேசுகிறது.
மொத்தத்தில் சாமான்ய மக்களின் கல்வி உரிமையைப் பறித்து, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் குழந்தைகளை கூலிப்பட்டாளமாக மாற்றி, காஷ்மீர் முதல் கன்னியாகுமரி வரை ஒரே கல்விக் கொள்கையை கொண்டுவந்து, நாட்டின் பன்முகத்தன்மையையும் மாநிலங்களின் அதிகாரங்களையும் காலில் போட்டு மிதிக்கும், இதுவரை இடஒதுக்கீடு முறையில் உள்ள சமூகநீதிக்கும் சவக்குழி தோண்ட நினைக்கும் புதிய கல்விக் கொள்கையை முழுமையாக எதிர்க்க வேண்டும். சமூக நீதி, தாய்மொழி, மதச்சார்பின்மை ஆகியவற்றை சீர்குலைக்கும் காவிப் பாசிச, கார்ப்பரேட் ஆதரவு கொள்கையை முறியடிப்போம்.
(மாலெ தீப்பொறி தொகுதி 15 இதழ் 2 2016 ஆகஸ்ட் 16 – 31)
ஆற்றலை யதார்த்தமாக்குவது நோக்கி ஏஅய்சிசிடியு பயிலரங்கு
சென்னை, காஞ்சிபுரம், திருவள்ளூர் மாவட்ட தொழிற்சங்க முன்னணிகள் கலந்து கொண்ட இரண்டு நாட்கள் பயிற்சி முகாம் திருபெரும்புதூரில் ஆகஸ்ட் 6, 7 தேதிகளில் நடைபெற்றது. கிட்டத்தட்ட 100 தொழிலாளர் முன்னோடிகள் பங்கு பெற்றனர். திருபெரும்பு தூர் பகுதியின் புதிய இளம் தோழர்கள் பலர் முதன்முறையாக கலந்துகொண்டனர்.
முதல் நாள் நிகழ்வில் ஏஅய்சிசிடியு நடத்திய முன்னுதாரணமிக்க ஏசியன் பெயிண்ட்ஸ் மற்றும் ஜிம்கானா கிளப் தொழிலாளர்கள் போராட்ட அனுபவங்களை தோழர்கள் ராஜேஷ் மற்றும் ஜேம்ஸ் எடுத்துரைத்தார்கள். தீப்பொறி இதழில் வெளியான ‘ஒரு சட்டம் உயிர் பெற்றது’ கட்டுரை வாசிக்கப்பட்டது.
இகக(மாலெ) மாநிலக்குழு உறுப்பினர் தோழர் வித்யாசாகர் வினாடி வினா நிகழ்ச்சி நடத்தினார். சர்வதேச, தேசிய, மாநில வரலாறு, அரசியல், பொருளாதாரம், தொழிலாளர் வர்க்கப் போராட்டங்கள் தொடர்பான கேள்விகளுக்கு தோழர்கள் 6 குழுக்களாக பிரிந்து கலந்துரையாடி விடையளித்தனர்.
1848ல் மார்க்சும் ஏங்கெல்சும் எழுதிய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையின் இன்றைய பொருத்தப்பாடு பற்றி பேராசிரியர் முருகன் உரையாற்றினார். அவரது உயிரோட்டமான உரை தொழிலாளர்கள் இயல்பாக பற்றிக் கொள்ளும்படி இருந்தது.
சென்னை உயர்நீதிமன்ற மூத்த வழக்கறிஞர் கே.எம்.ரமேஷ், தொழிலாளர்களுக்கான உரிமைகளைப் பெற்றுத் தருவதில் நீதிமன்றங்களுக்கு உள்ள எல்லைகளை சுட்டிக் காட்டினார். வலுவான தொழிலாளர் போராட்டங்களே உண்மையிலேயே உரிமைகளை உத்தரவாதம் செய்யும் என்றார். தொழிலாளர்களின் சட்டரீதியான பல்வேறு சந்தேகங்களுக்கு வழக்கறிஞர் கே.எம்.ரமேஷ் விளக்கமளித்தார். ராணிப்பேட்டை பெல் நிறுவனத்தின் ஒப்பந்த உணவு விடுதித் தொழிலாளர்களின் வழக்கு தொடர்பான அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டார்.
ஏஅய்சிசிடியு மாநிலத் தலைவர் தோழர் எ.எஸ்.குமார், அடுத்த கட்ட வேலைகள் பற்றிய சித்திரத்தை முன்வைத்தார். வழக்கறிஞர்களின் போராட்டத்தில் முன்னணிப் பங்காற்றிய தோழர் பாரதி பார் கவுன்சில் பணியிடை நீக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளதை ஒட்டி ஒருமைப்பாடு பத்திரிகையில் வெளிவந்துள்ள அவரது பேட்டி வாசித்து விவாதிக்கப்பட்டது.
செப்டம்பர் 2 வேலைநிறுத்தத்தை வெற்றி பெறச் செய்வது பற்றியும் 10 லட்சம் கையெழுத்து இயக்கத்தை வெற்றிகரமாக்குவது பற்றியும் பயிலரங்கில் கலந்துகொண்ட முன்னணிகள் இரண்டு குழுக்களாக பிரிந்து விவாதித்தனர். குழு பிரதிநிதிகள் இந்தக் கடமைகள் தொடர்பான தங்கள் விவாதங்களை தொகுத்து முன்வைத்தனர்.
ஏஅய்சிசிடியு அகில இந்தியத் தலைவர் தோழர் குமாரசாமி, தொழிலாளர் முன்னோடி களிடம் உள்ள ஆற்றலை யதார்த்தமாக்க என்ன செய்ய வேண்டும், எப்படி செயலாற்ற வேண்டும் என உரையாற்றினார். தீப்பொறி, ஒருமைப்பாடு பத்திரிகைகளின் அவசியம் பற்றியும் பேசினார்.
பயிற்சி முகாமின் முதல் நாள் இரவு, நியுமெக்சிகோ சுரங்கத் தொழிலாளர் போராட்டத்தில் அவர்கள் குடும்பத்து பெண்கள் பங்கு பற்றிய ‘சால்ட் ஆஃப் த எர்த்’ என்ற ஆங்கிலப் படம் திரையிடப்பட்டது. 
பயிலரங்க பங்கேற்பு தொடர்பான உணர்தல்கள் பற்றி பேசி பணியிடை நீக்கம் செய்யப்பட்ட ஏசியன் பெயின்ட்ஸ் ஊழியர், சங்கத்தில் சேர்ந்ததற்காக தன்னை நிர்வாகத்தினர் கேலி பேசியதைக் குறிப்பிட்டு, தனது உடலில் தொழிலாளர் ரத்தம்தான் ஓடுகிறது என்று அவர்களுக்கு பதில் சொன்னதாகவும் சங்கத்தில் சேர்ந்ததற்காக தான் பெருமைப்படுவதாகவும் சொன்னார்.
கோவையை பொலிவுறு நகராக்கும் பணியில் 60 ஆண்டுகளுக்கு மேல் உழைக்கும் அருந்ததியர் மக்களுக்கு குடிமனைப் பட்டா கோரி இயக்கம்
கோவை மாநகராட்சி 21ஆவது வட்டம் பகுதியில் சுமார் 200 குடும்பங்கள் புறம்போக்கு நிலத்தில் குடும்பத்துடன் 60 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் வசித்து வருகிறார்கள். மாநகர பகுதியில் பல்வேறு மேம்பாட்டு பணிகள், சுத்திகரிப்பு பணிகள் போன்றவற்றில் பணியாற்றி வரும் இவர்களுக்கு குடிமனைப் பட்டா இல்லை. நகரக் கட்சியமைப்பும், புரட்சிகர இளைஞர் கழகமும் பகுதி மக்களிடம் ஆலோசனை நடத்தின.
குடிமனைப் பட்டா கோரி தனித்தனியாக விண்ணப்பங்கள் தயாரித்து, 08.08.2016 அன்று கோவை மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்டோர் திரண்டு ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தினர். ஆட்சியரை சந்தித்து மனுக்கள் தரப்பட்டன. ஆட்சியர் இரண்டு தினங்கள் கழித்து நேரில் வந்து மீண்டும் சந்திக்கும்படி கூறினார்.
ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு மாவட்டக் கமிட்டி உறுப்பினர் தோழர் வேல்முருகன் தலைமையேற்றார். மாவட்டச் செயலாளர் தோழர் கே.பாலசுப்பிரமணியன், மாநிலக் கமிட்டி உறுப்பினர் தோழர் தாமோதரன், மாவட்டக் குழு உறுப்பினர் தோழர் நாராயணன், சுபா பிளாஸ்டிக் தோழர் ஜான், 21ஆவது வட்டச் செயல்வீரர்கள் தோழர்கள் மணிவண்ணன், விஜயன், நாகராஜ், ஸ்ரீதர், சரவணக்குமார் உட்பட நூற்றுக்கும் மேற்பட்டோர் கலந்துகொண்டனர்.
ரயில்வே தொழிலாளர் கூட்டத்தில் ஏஅய்சிசிடியு மாநிலத் தலைவர்
சென்னை சென்ட்ரல் ரயில் நிலைய உணவு விடுதியில் 1983ல் துப்புரவு தொழிலாளர்களாக வேலை செய்த 60 ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் பணி நிரந்தரம் கோரி போராடியபோது, ஏஅய்சிசிடியு மாநிலத் தலைவர் தோழர் எ.எஸ்.குமார், போராட்டத்தின் முன்னணியில் இருந்தார். பல கட்டங்களில் வெவ்வேறு வடிவங்களில் விடாப்பிடியாக நடந்த உறுதியான போராட்டங் களின் விளைவாக அவர்கள் 60 பேரும் ரயில்வே ஊழியர்களாக நிரந்தர அந்தஸ்து பெற்றார்கள். ஆகஸ்ட் 9 அன்று தோழர் எ.எஸ்.குமார் அந்தத் தொழிலாளர்கள் பெரம்பூர் ரயில் மேடையில் நடத்திய கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டு, செப்டம்பர் 2 வேலை நிறுத்தப் போராட்டம் பற்றி உரையாற்றினார். தாங்கள் நிரந்தரத் தொழிலாளர்களாக இருப்பதற்கு தோழர் எ.எஸ்.குமார் மேற்கொண்ட முயற்சிகள் முக்கிய காரணம் என்று சொன்ன அந்தத் தோழர்கள், தோழர் எ.எஸ்.குமாரின் டர்பன் பயணத்துக்கு நிதி திரட்ட அந்தக் கூட்டத்தில் முடிவு செய்தனர்.
கன்னியாகுமரி மாவட்டம் ராஜக்கமங்கலம், பேயங்கோயில் பகுதிகளில் 
சாலையை சீரமைக்க வலியுறுத்தி இகக(மாலெ) போராட்டம்
ராஜக்கமங்கலம் மேற்குக் கடற்கரை சாலையை சீரமைக்க வலியுறுத்தி ஜ÷லை 24 அன்று இகக(மாலெ) மாவட்டக்குழு உறுப்பினர் தோழர் அய்யப்பன் தலைமையில் வாழைக்கன்றுகள் நடும் போராட்டம் நடத்தப்பட்டது. மாவட்டச் செயலாளர் தோழர் அந்தோணிமுத்து, மாவட்டக் குழு உறுப்பினர்கள் தோழர்கள் மேரிஸ்டெல்லா, சுசீலா உட்பட கலந்து கொண்டனர்.
பேயங்கோயில் முத்தாரம்மன் வீதியிலும் குண்டும் குழியுமான பாதையை செப்பனிடக் கோரி 31.07.2016 அன்று ஆர்ப்பட்டம் நடைபெற்றது. தோழர் அர்ச்சுணன் தலைமையில் நடைபெற்ற ஆர்ப்பாட்டத்தில் தோழர்கள் அந்தோணிமுத்து, மேரிஸ்டெல்லா, சுசீலா, கணபதி, செல்வராஜ் உட்பட பலரும் கலந்து கொண்டனர்.
இகக(மாலெ) நடத்திய போராட்டங்களால் இப்போது சாலையை செப்பனிடும் பணி துவங்கி நடைபெறுகிறது.
விஷவாயு தாக்கி தூய்மைப் பணியாளர் மரணம்: இகக(மாலெ) தலையீடு
ஆகஸ்ட் 6 அன்று மதுரை, கோச்சடையிலுள்ள குடியிருப்பு வளாகத்தில் அடைப்பை சுத்தம் செய்ய சென்ற தலித் தொழிலாளி சோலைநாதன் விஷவாயு தாக்கி மரணமடைந்தார். இளம் தொழிலாளியான அவரது மனைவி கர்ப்பிணியாக உள்ளார். இவரைப் பணிக்கமர்த்திய குடியிருப்பின் செயலாளர், போதிய பாதுகாப்பு வசதிகள் செய்து தரவில்லை. அதனாலேயே இந்த மரணம் நிகழ்ந்துள்ளது. இகக(மாலெ)யின் தோழர் திவ்யபாரதி சம்பவ இடத்திற்குச் சென்று சோலையப்பனின் மனைவி காவல் நிலையத்தில் புகார் கொடுக்க உதவி செய்தார். மனிதக் கழிவுகளை மனிதர் அள்ள தடை செய்யும் சட்டம் 2013 மற்றும் வன்கொடுமை திருத்தச் சட்ட விதிகள் படி முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்ய தோழர் திவ்யபாரதி உதவினார்.
ஆகஸ்ட் 7 அன்று அருந்ததிய மக்கள் குடியிருக்கும் மேலவாசல் பகுதியில் சாலை மறியல் போராட்டம் நடத்தப்பட்டது. தோழர் சோலைநாதன் குடும்பத்துக்கு ரூ.10 லட்சம் இழப்பீடு, அவர் மனைவிக்கு அரசு வேலை என்ற கோரிக்கைகள் முன்வைக்கப்பட்டன. வருவாய் கோட்டாட்சியரிடம் நடந்த பேச்சுவார்த்தையை அடுத்து ரூ.10லட்சம் இழப்பீடு வழங்க முடிவாகி உடனடியாக ரூ.2 லட்சத்துக்கான காசோலை வழங்கப்பட்டது. இந்தப் போராட்டத்தில் இகக(மாலெ) உள்ளிட்ட இடதுசாரி அமைப்புகளும் தமிழ்ப்புலிகள், ஆதி தமிழர் பேரவை, ஆதி தமிழர் கட்சி, விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சி ஆகியவையும் கலந்துகொண்டன. 
செப்டம்பர் 2 வேலை நிறுத்தம் நோக்கி அனைத்திந்திய விவசாய மற்றும் கிராமப்புற தொழிலாளர் சங்க ஊழியர் கூட்டங்கள்
செப்டம்பர் 2, வேலை நிறுத்தம் நோக்கிய தயாரிப்பின் ஒரு பகுதியாக ஆகஸ்ட் 2 அன்று கந்தர்வகோட்டையில் மாவட்ட ஊழியர் கூட்டம் நடைபெற்றது. இதில் அவிகிதொச அகில இந்திய துணைத் தலைவர் தோழர் பாலசுந்தரம் கலந்து கொண்டார்.
ஆகஸ்ட் 9 அன்று கந்தர்வக்கோட்டை ஒன்றிய அளவிலான கூட்டம் தோழர் வளத்தான் தலைமையில் நடைபெற்றது. இகக (மாலெ) மாவட்டச் செயலாளர் தோழர் ஆசைத்தம்பி உரையாற்றினார். செப்டம்பர் 2 வேலை நிறுத்த செய்தியை கிராமப்புறப் பகுதிகளில் திறம்பட எடுத்துச் செல்லவும், வேலை நிறுத்தத்தை வெற்றிபெறச் செய்ய அனைத்து நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடவும் கூட்டம் முடிவு செய்தது.
பகத்சிங் அம்பேத்கர் வழிமரபு படிப்பு வட்ட கூட்டங்கள்
ஆகஸ்ட் 4 அன்று புதுக்கோட்டை மாவட்டம் கறம்பக்குடியிலும், ஆகஸ்ட் 7 அன்று துவாரிலும் புரட்சிகர இளைஞர் கழகத்தின் பகத்சிங் அம்பேத்கர் வழி மரபு படிப்பு வட்டக் கூட்டங்கள் நடைபெற்றன. இகக (மாலெ) மாவட்டச் செயலாளர் தோழர் ஆசைத்தம்பி விளக்கிப் பேசினார். நாகை மாவட்டம் திருமுல்லைவாசலில் கல்லூரி மாணவர்கள், இளைஞர்கள் கலந்து கொண்ட படிப்பு வட்டக் கூட்டம் நடைபெற்றது. இகக(மாலெ) மாவட்டச் செயலாளர் தோழர் இளங்கோவன் விளக்கிப் பேசினார். தோழர்கள் தேவேந்திரன், பாரதி, மகாராஜன் உட்பட பலர் கலந்து கொண்டனர்.
(மாலெ தீப்பொறி தொகுதி 15 இதழ் 2 2016 ஆகஸ்ட் 16 – 31)

Monday, August 1, 2016

திருத்தப்பட்ட நிதிநிலை அறிக்கை 2016 - 2017

தலையங்கம்
திருத்தப்பட்ட நிதிநிலை அறிக்கை
கடன் எங்கே போகிறது...? கன்டெய்னரைத் தேடி....
மறுபடியும் மொதல்ல இருந்தா...? பொதுவாக நம்மை சிரிக்க வைக்கும் இந்த வசனம், 2016 - 2017 ஆண்டுக்கு தமிழக நிதியமைச்சர் முன்வைத்த திருத்தப்பட்ட நிதிநிலை அறிக்கையில் சொல்லப்பட்டுள்ள அம்சங்களோடு சேர்த்துப் பார்க்கும்போது வேதனை தட்டுகிறது.
புதிய வரிகள் இல்லாத நிதிநிலை அறிக்கை என்றும் புதிதாக விலை உயர்வுகள், கட்டண உயர்வுகள் இல்லாத நிதிநிலை அறிக்கை என்றும் சொல்லப்படுகிறது. இலக்குகள், ஒதுக்கீடுகள் சொல்லப்பட்டுள்ளன. அம்மா புகழ் பாடப்படுகிறது. அடுத்து என்ன?
கடந்த ஆட்சி அமைந்தவுடன் வெளியேற்றப்பட்டு கடந்த அய்ந்தாண்டுகளாக வேலை கேட்டு பல்வேறு போராட்டங்கள் நடத்திக் கொண்டிருக்கும் மக்கள்நலப் பணியாளர்களுக்கு மீண்டும் வேலை கிடைக்குமா? அரசு காலிப் பணியிடங்கள் நிரப்பப்படுமா? முதல் படியில் 500 டாஸ்மாக் கடைகள் மூடப்பட்டுவிட்டன என்றால் அடுத்தடுத்த படிகள் என்ன, எப்போது, எப்படி? அந்தத் தொழிலாளர்கள் படிப்படியாக வேறு என்ன வேலைகளில் அமர்த்தப்படுவார்கள்? சிறுகுறு விவசாயிகளுக்குக் கடன் தள்ளுபடி என்றால், விவசாயம் இல்லாததால் வேலை இல்லாமல் தவித்த விவசாயத் தொழிலாளர்களுக்கு என்ன வழி? கிராமப்புற, நகர்ப்புற இளைஞர்களுக்கு பொருளுள்ள கவுரவமான வேலை வாய்ப்புக்கு பொருளுள்ள திட்டம் உள்ளதா? கடந்த அய்ந்தாண்டுகளில் விடை தரப்படாத இது போன்ற பல்வேறு கேள்விகளுக்கு இந்த நிதிநிலை அறிக்கையும் விடை தரவில்லை. இன்னும் அய்ந்து ஆண்டுகள் இருக்கின்றன என்று சொன்னாலும் அந்தக் கேள்விகளுக்கு விடை தரும் அறிகுறி கூட ஏதும் நிதிநிலை அறிக்கையில் இல்லை. அடுத்து வரும் அய்ந்தாண்டு கால அஇஅதிமுக ஆட்சி தமிழக மக்களுக்கு ஏமாற்றமே தரும் என்றுதான் இந்த நிதிநிலை அறிக்கையில் இருந்து அறிந்துகொள்ள முடிகிறது.
அளப்பரிய கருணைக்கும் மதிநுட்பத்துக்கும் உறைவிடமாக ஜெயலலிதா திகழ்வதாக அறிக்கை சொல்கிறது. அந்த மதி நுட்பத்தால் தமிழக அரசின் கடன்களை ஏன் திருப்பச் செலுத்த முடியவில்லை? மேலும் கடன் வாங்குவதை ஏன் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை? ஏன் வட்டி மட்டுமே ஆண்டுக்கு ரூ.20,000 கோடிக்கும் மேல் தர வேண்டிய நிலை உள்ளது? அல்லது அப்படி கடன் வாங்குவதுதான் மதிநுட்பம் என்று அஇஅதிமுககாரர்கள் சொல்கிறார்களா? இதற்கு வாய்ப்பு இருப்பதாகத்தான் தெரிகிறது.
கடந்த அஇஅதிமுக ஆட்சி 2011 மே மாதம் அமைந்தது. 31.03.2011 அன்று தமிழக அரசின் மொத்த கடன் ரூ.1,01,349.45 கோடி. இந்த நிதிநிலை அறிக்கை முன்வைக்கப்பட்ட ஜுலை 21, 2016 அன்று தமிழக அரசின் மொத்த கடன் ரூ.2,52,431 கோடி. கடந்த அய்ந்து ஆண்டுகளில் ரூ.1,51,082 கோடி கூடுதல் கடன் வாங்கப்பட்டு ரூ.66,704.31 கோடி அளவுக்கு வட்டி தரப்பட்டுள்ளது. இந்த நிதிநிலை அறிக் கையில் மானியம் மற்றும் உதவித் தொகைகளுக்காக, அதாவது சாமானிய மக்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்டுள்ள நிதி ரூ.68,211.05 கோடி. ஆனால் அரசு வாங்கியுள்ள கடன்களுக்கு வட்டி செலுத்த ரூ.21,215.67 கோடி என மதிப்பிடப்படுகிறது.
நிதிநிலை அறிக்கையில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ள பல்வேறு திட்டங்கள் மத்திய அரசின் நிதி ஒதுக்கீடுடனான திட்டங்கள். இன்னும் சில திட்டங்கள், நபார்டு மற்றும் சர்வதேச வங்கிகளின் கடன் பெற்று நடத்தப்படுபவை. இந்தக் கடன்கள் தமிழக மக்களின் அடிப்படை வாழ்வாதாரங்கள் தொடர்பான திட்டங்களுக்குத்தான் வாங்கப்படுகின்றன. இந்த நிதிநிலை அறிக்கைப்படி இந்த நிதியாண்டுக்கு அரசு வாங்கவுள்ள கடன் ரூ.40,529 கோடி. நபார்டு வங்கி, ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி, உலக வங்கி, ஜப்பான் பன்னாட்டு கூட்டுறவு முகமை, ஜெர்மன் வங்கி ஆகிய வங்கிகளிடம் இருந்து இந்தக் கடன்கள் வாங்கப்படுகின்றன.
இந்த நிதிநிலை அறிக்கையில் பின்வரும் திட்டங்கள் கடன் வாங்கி செயல்படுத்தப்பட உள்ளதாக சொல்லப்படுகிறது. ஒவ்வொரு அறிவிப்பு பற்றியும் கேள்விகள் எழுகின்றன. (கேள்விகள் அடைப்புக் குறிக்குள்).
             வறுமை ஒழிப்புக்கான தமிழ்நாடு கிராமப்புற புதுவாழ்வுத் திட்டம் உலக வங்கியின் நிதி உதவியுடன் ரூ.900 கோடி செலவில் 120 வட்டாரங்களில் செயல்படுத்தப்பட உள்ளது. (இது எப்படி சாத்தியம்?)
             பன்னாட்டு நிதிநிறுவனங்களிடம் இருந்து கடனுதவி பெறும் திட்டங்களின் வாயிலாக, மாநிலத்தில் உள்ள மின்கடவுப் பாதைகள் வலுப்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. ஜெர்மன் வங்கி உதவியுடன் பசுமை ஆற்றல் மின்தொடர் திட்டம் ரூ.1,593 கோடியில் செயல்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. ரூ.5,014 கோடி ஜப்பான் பன்னாட்டு கூட்டுறவு முகமை உதவியுடன் தமிழ்நாடு மின் தொடரமைப்பு மேம்பாட்டுத் திட்டத்தில் பல்வேறு பணிகள் நடைபெற்று வருகின்றன. இந்தத் திட்டங்களுக்கு இந்த ஆண்டு ரூ.1,738 கோடி ஒதுக்கப் படுகிறது. (மின்பகிர்மானக் கழகத்தின் கடன்களை அரசு ஏற்றுக்கொண்டதற்கு ஒதுக்கீடு என்று தனியாக நிதி ஒதுக்கப்படுகிறது. மின் வழங்கலின் இந்த அடிப்படைப் பணிகள் கடன் வாங்கித்தான் நடக்கிறது. இதில் அஇஅதிமுக அரசின் சாதனை என்ன இருக்கிறது?)
             அனைத்து மீன்பிடி படகுகளுக்கும் தொலை தொடர்பு வசதி, உயர்அதிர்வெண் தொடர்பு சாதனங்கள் வாங்க உலக வங்கி நிதியுதவியுடன் ரூ.62.14 கோடி செலவிடப்பட உள்ளது. (இனிதான் இந்த அடிப்படை விசயம் கூட நடக்கப் போகிறதா?)
             ஜப்பான் பன்னாட்டு கூட்டுறவு முகமை உதவியுடன் பல்லுயிரினப் பாதுகாப்பு பசுமைத் திட்டத்துக்கு ரூ.109.51 கோடி ஒதுக்கப்படுகிறது. (வன வளங்கள் கொள்ளையடிக்கப்படுவதைத் தடுக்க பொருளுள்ள நடவடிக்கைகள் எடுக்காமல் பல்லுயிரினத்தை எப்படி பாதுகாப்பது?)
             ரூ.745.49 கோடி உலக வங்கி உதவியுடன் அணைகள் புனரமைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டுத் திட்டத்தில் 105 அணைகள் புனரமைக்கப்பட வேண்டும். 66 அணைகளில் பணிகள் தொடங்கப்பட்டுவிட்டன. இந்த ஆண்டு ரூ.258.46 கோடி இதற்கு செலவிடப்படும்.
ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி உதவியுடன் பருவநிலை மாற்றத் தழுவல் திட்டம் ரூ.279 கோடியில் நடக்கின்றன. எஞ்சியுள்ள பணிகள் இந்த ஆண்டு முடிக்கப்படும். நீர்வள, நிலவளத் திட்டத்தின் முதல் கட்டம் வெற்றிகரமாக முடிக்கப்பட்டுவிட்டது. இரண்டாம் கட்டம் உலக வங்கி உதவியுடன் ரூ.2,950 கோடி செலவில் நடக்கும். (முதல் கட்டத்தில் எவ்வளவு கடன் வாங்கப்பட்டது? என்னதான் நடந்தது? நீர்வளம், நிலவளம் இரண்டும் விவசாயிகளை தற்கொலை செய்துகொள்ளும் நிலைக்கு அல்லவா விரட்டுகின்றன?)
             சாலைகள், மேம்பாலங்கள் மேம்படுத்த இந்த ஆண்டுக்கு நபார்டு வங்கிக் கடன் ரூ.300 கோடி ஒதுக்கீடு செய்யப்படுகிறது.
146 கி.மீ நீளமுள்ள மூன்று மாநில நெடுஞ்சாலைகள் அரசு - தனியார் பங்களிப்பு முறை யில் உலக வங்கி உதவியுடன் ரூ.1,541 கோடி செலவில் நான்கு வழிச்சாலைகளாகும். இந்த ஆண்டு இதற்கு ஒதுக்கீடு ரூ.1,220.28 கோடி. (ஒப்பந்ததாரர் யார்?)
             கடலூர் மாவட்டத்தில் நிரந்தர வெள்ளத் தடுப்பு நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ள நபார்டு வங்கி உதவியுடன் ரூ.140 கோடி செலவில் இந்த ஆண்டில் வடிகால்கள் அகலப்படுத்துதல், வாய்க்கால் வரப்புகளை, நதிக்கரைகளைப் பலப்படுத்துதல் ஆகியவை செய்யப்படும்.
சென்னை போன்ற எளிதாக பாதிப்புக்கு உள்ளாகக் கூடிய கடலோர மாவட்டங்களுக்கு விரிவான வெள்ளப் பாதுகாப்புத் திட்டத்தை அரசு தயாரித்து வருகிறது. இந்தத் திட்டங்கள் படிப்படியாக செயல்படுத்தப்படும். இந்த நிதியாண்டில் நபார்டு வங்கி உதவியுடன் வெள்ளத் தடுப்பு மற்றும் நீராதாரங்களை மேம்படுத்தும் திட்டங்களுக்கு ரூ.445.19 கோடி ஒதுக்கப்படுகிறது. (வெள்ள நிவாரண நிதிக்காக மத்திய அரசு ஒதுக்கியதும் பொது மக்கள் கொடுத்ததும் என்ன ஆயிற்று?)
             கடல் நீரை குடிநீராக்கும் திட்டம், பேரூரில் ரூ.3,227.84 கோடியிலும் நெம்மேலியில் ரூ.1,258.88 கோடியிலும் ஜப்பான் மற்றும் ஜெர்மனி நிறுவனங்களிடம் இருந்து கடன் பெற்று நடந்து வருகிறது. (இந்தத் திட்டம் அமலாகிறது என்றால் அம்மா குடிநீர் எதற்கு?)
             நபார்டு வங்கி உதவியுடன் பள்ளிக்கூட வகுப்பறைகள், கழிப்பறைகள், குடிநீர் போன்ற வசதிகளுக்கு ரூ.333.61 கோடி ஒதுக்கப்படுகிறது.
ரூ.12 கோடி நபார்டு வங்கி உதவியுடன் வனத்துறையால் நடத்தப்படும் பழங்குடியினர்க்கான பள்ளிகளில் உட்கட்டமைப்பு வசதிகள் மேம்படுத்தப்படும். (பள்ளிகளில் குறைந்தபட்ச வசதிகள் இல்லாதது மிகப்பெரிய பிரச்சனையே).
             ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி உதவியுடன் செயல்படுத்தப்பட்டு வரும் தமிழ்நாடு சுற்றுலா உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டு முதலீட்டுத் திட்டத்தின் கீழ் சுற்றுலாத் தளங்களில் உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் மேம்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. இந்த வகையில் இதுவரை ரூ.33.62 கோடி செலவிடப்பட்டுள்ளது. (சுத்தமான கழிப்பறைகளைக் காண முடிவதில்லை. குடிநீர் வசதி கூட இருப்பதில்லை).
இவை தவிர மெட்ரோ ரயில் நீட்டிப்புத் திட்டத்துக்கு ஜப்பான் பன்னாட்டு கூட்டுறவு முகமை ரூ.3,770 கோடி கடன் தர ஒப்புதல் தந்துள்ளது. தமிழ்நாடு முதலீடு ஊக்குவிப்புத் திட்டத்தின் இரண்டாம் கட்டத்துக்கு ரூ.1,560 கோடி கடன் வழங்க ஜப்பான் பன்னாட்டு கூட்டுறவு முகமை ஒப்புக்கொண்டுள்ளது.
ஒவ்வோர் ஆண்டும் இதே தலைப்புகளில் கடன்கள் வாங்கப்பட்டு செலவு செய்யப்பட்ட தாகக் காட்டப்படுகின்றன. செலவு செய்யப்பட்டதற்கான ஆதாரங்கள், மக்கள் வாழ்வில் காணப்படும் மாற்றத்தில் வெளிப்பட வேண்டும். கணக்கு கணக்காகவே இருந்துவிடுவதுதான் தெரிகிறது. ஆக, கடனாக வாங்கப்பட்டு மக்கள் தலையில் வட்டியாகவும் சேர்த்து சுமத்தப்படும் சுமையில் பெரும்பகுதி தமிழ்நாட்டில் எங்கு போய்ச் சேருகிறது? கடன் அதிகரிப்பது பற்றி தொடர்ந்து கேள்வி எழுப்பும் கருணாநிதியும் ராமதாசும் அந்தக் கடன் எங்கு போய்ச் சேருகிறது, எப்படி பயன்படுத்தப்பட்டது என கேள்வி எழுப்புவதில்லை. மக்கள் பெயரால் வாங்கப்படும் இந்தக் கடன்கள் மூலம் பெரும் சூறையாடல் நடக்கிறதா என்ற கேள்வியையே ஒதுக்கீடுகளும் திட்டங்களும் எழுப்புகின்றன. ஒருவேளை இங்குதான் ஜெயலலிதாவின் மதிநுட்பம் நின்று பேசுகிறதா? இந்த ஒதுக்கீடுகள், திட்டங்கள் அமலாக்கம், பற்றி வெள்ளையறிக்கையும் முன்வைக்க மதிநுட்பம் இடம் தருமா?
இது போன்ற அறிவிப்புகளுடன் இன்னும் சில வழக்கமான அறிவிப்புகள் கொண்டதையே நிதிநிலை அறிக்கையாக பன்னீர்செல்வம் முன் வைத்துள்ளார். அடுத்த அய்ந்து ஆண்டுகளுக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்துவிட்டதால், இனி மக்கள் பிரச்சனைகள் பற்றிய எந்தக் கேள்விக்கும் பதில் சொல்ல வேண்டியதில்லை என்ற முடிவுக்கு அஇஅதிமுக அரசு வந்துவிட்டதை அறிக்கை காட்டுகிறது.
மக்கள் வாழ்வு மேம்பட அவசியத் தேவை வேலைவாய்ப்பு. 2 லட்சம் இளைஞர்களுக்கு திறன் மேம்பாட்டு பயிற்சிக்கு ரூ.150 கோடி ஒதுக்கீடு என்பது எந்த வகையிலும் கவுரவமான வேலைவாய்ப்பை உறுதி செய்யாது என்பதை கடந்த அய்ந்தாண்டுகளாகப் பார்க்கிறோம். உலக முதலீட்டாளர்கள் மாநாட்டுக்குப் பிறகு ரூ.23,258 கோடி முதலீடு செய்யப்பட்டு, 48,145 வேலை வாய்ப்பு உருவாகியுள்ளது என்று சொல்லப்படுகிறது. 2023ல் 2 கோடி பேருக்கு வேலை வாய்ப்பு என்ற லட்சியத்துக்கு வெகு தூரத்தில் இந்த எண்ணிக்கை உள்ளது.
வேலைவாய்ப்பற்ற இளைஞர்களுக்கு வேலை வாய்ப்பு உருவாக்கும் திட்டம் மற்றும் பிரதம மந்திரி வேலை வாய்ப்பு உருவாக்கும் திட்டம் ஆகியவற்றின் கீழ் தமிழ்நாடு தொழில் முனைவோர் மேம்பாட்டு நிறுவனம் அளிக்கும் பயிற்சிக்கு மொத்தமாக ரூ.30 கோடி, இதில் வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்பட்டப் பகுதிகளுக்கு மட்டும் ரூ.15 கோடி என்று சொல்லப்படுகிறது. வெள்ள நிவாரணம் என்று வந்த பல ஆயிரம் கோடி ரூபாய் என்ன ஆனது என்று நமக்கு மீண்டும் கேள்வி எழுகிறது.
ஒன்பது தென்மாவட்டங்களில் 19,000 ஏக்கர் நிலப்பரப்புடன் நில வங்கி அமைக்க முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருவதாகவும் மதுரை - தூத்துக்குடி தொழில் வழித்தடத் திட்டம், 1 லட்சம் வேலை வாய்ப்புகளை ரூ.25,000 கோடி முதலீட்டை ஈர்த்து உருவாக்க உதவும் என்றும் அறிக்கை சொல்கிறது. அந்த மாவட்ட விவசாயிகள் தங்கள் நிலத்தைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள, தங்கள் குறைந்தபட்ச வாழ்வாதாரத்தைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள உடனடியாக ஏதாவது செய்தாக வேண்டும்.
ஓரளவு தொட்டுணரத்தக்க பயன் தரும் அறிவிப்பு என்றால், அது சிறு குறு விவசாயிகள் கடன் தள்ளுபடிக்கு இந்த ஆண்டு ஒதுக்கப்படு கிற ரூ.1,680.73 கோடி. 5 ஆண்டுகளில் மொத்தம் 8,35,360 குறு விவசாயிகள், 8,58,785 சிறு விவசாயிகள் பயனடைவார்கள். இந்தப் பயனாளிகள் பெயர்ப் பட்டியல் வெளியிடப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் பொது அரங்குக்கு வந்துவிட்டது.
முதலமைச்சர் உழவர் பாதுகாப்புத் திட்டத்தில் 2011 - 2012  முதல் 2015 - 2016 வரை 37.67 லட்சம் விவசாயிகளுக்கு ரூ.3,039 கோடி தரப்பட்டுள்ளது. அய்ந்து ஆண்டுகளில் சராசரியாக ஒருவருக்கு ரூ.8,000 கொடுத்தது சாதனை அல்ல. வேதனை. ஆடு, மாடு, மகப்பேறு உதவி, மடிக்கணினி, நோட்டு புத்தகம், பசுமை வீடுகள் என அஇஅதிமுகவினர் பெருமை பேசும் திட்டங்களில் இதே போல் சொற்பத் தொகைதான் மக்களுக்குச் சென்று சேருகிறது.
கண்துடைப்பு, மேம்போக்கு அறிவிப்புகள், திட்டங்களுக்கு அப்பால், மோடி அரசுடனான இசைவான போக்கு தூய்மை தமிழகத்திற்கான இயக்கத்தில் வெளிப்படுகிறது. இந்த இயக்கம் 2023 தொலைநோக்குத் திட்டத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ள இலக்குகளை எட்டும் அய்ந்து இயக்கங்களில் ஒன்றாகச் சொல்லப்படுகிறது. கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக 9,000 கிராம ஊராட்சிகளில்  ஒருங்கிணைந்த திடக்கழிவு மேலாளுமைத் திட்டம் நூறு நாள் வேலைத் திட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டு நடக்கிறது. இந்த ஆண்டில் மீதமுள்ள ஊராட்சிகளில் இந்தத் திட்டம் அமலாகும். உள்ளாட்சிகளுக்கு ஒதுக்கப்படும் நிதியில் இருந்து ரூ.150 கோடி இந்தத் திட்டத்துக்கு ஒதுக்கப்படும். மோடியின் தூய்மை இயக்கம் இசுலாமியர்களும் தலித்துகளும் இல்லாத இந்தியாவை உருவாக்கும் என்றால் ஜெயலலிதாவின் தூய்மை இயக்கம் மாநிலத்தில் உள்ள செல்வங்கள் அனைத்தையும் துடைத்து எடுத்துத் தூய்மையாக்கும்.
கடந்த அய்ந்து ஆண்டுகளாக முன்வைக்கப்பட்ட நிதிநிலை அறிக்கைகளில் மாநில மொத்த உற்பத்தி மதிப்பு தொடர்பான விவரங்கள் இருந்தன. இந்த நிதிநிலை அறிக்கையில் அது தரப்படவில்லை. குறித்த நேரத்தில் தேவையான விவரங்கள் வரவில்லையா? அல்லது இந்த விவரம் வெளியிட்டால், எங்கள் உழைப்பில் உருவானதில் எங்களுக்கு மிகச் சொற்பமே கிடைத்துள்ளது என்று தமிழக மக்கள் கேள்வி எழுப்பக் கூடும் என்று தவிர்த்துவிட்டார்களா? மக்கள் உருவாக்கிய செல்வம் கண்முன் இருக்கிறது. அதை மறைக்க முடியாது. தமிழக மக்கள் அஇஅதிமுக ஆட்சிக்கு சங்கடம் தருகிற, நெருக்கடி தருகிற கேள்விகளை நிச்சயம் எழுப்புவார்கள்.
ஒரு சட்டத் திருத்தம் உயிர் பெற்றது
எஸ்.குமாரசாமி
எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்,  தமிழ்நாட்டின் சட்டமன்றம், 14.05.2008 அன்று சட்டத் திருத்த மசோதா எண்.47/2008அய், ஏகமனதாக நிறைவேற்றியது. ஏப்ரல் 2011 வரை அந்தத் திருத்தத்திற்கு, அந்தத் திருத்தத்தை கொண்டு வந்த திமுக அரசால், மத்திய அரசின் ஒப்புதல் பெற முடியவில்லை. 2011 முதல் 2016 வரை ஆட்சியில் இருந்த அஇஅதிமுக அரசாலும், அந்தத் திருத்த சட்டத்திற்கு ஒப்புதல் பெற முடியவில்லை. இப்போது 26.06.2016 அன்று குடியரசுத் தலைவர், அந்தத் திருத்தச் சட்டத்திற்கு ஒப்புதல் தந்துள்ளார். 04.07.2016 அன்று தமிழக அரசு அரசாணை எண்.163 மூலம் இந்தத் திருத்தச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது என்பதற்கான அரசாணையை வெளியிட்டுள்ளது.
திருத்தச் சட்டம் எதற்காக வந்தது?
1946 முதலே இந்தியா முழுவதற்குமான தொழிலக வேலைவாய்ப்பு (நிலையாணைகள்) சட்டம் அமலில் உள்ளது. தொழிலகங்களின் வேலை செய்பவர்களின் பணி நிலைமைகள் இந்தச் சட்டத்தால் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன. இந்தச் சட்டத்தின் பிரிவு 2ஜி, நிலையாணைகள் என்பதற்கு, அட்டவணையில் சொல்லப்பட்டுள்ள விஷயங்கள் தொடர்பான விதிகள் என்று விளக்கம் சொல்கிறது. இந்தச் சட்டத்தின் பிரிவு 3(2) படி, அட்டவணையில் உள்ள ஒவ்வொரு விஷயம் தொடர்பாகவும் நிலை ஆணைகள் வகுக்கப்பட வேண்டும். அட்டவணையில் தலைப்பு பின்வருமாறு உள்ளது: ‘இந்தச் சட்டப்படியான நிலையாணைகளில் இடம் பெற வேண்டிய விஷயங்கள்.’ ஆக, அட்டவணையில் உள்ள விஷயங்கள் தொடர்பாக மட்டுமே நிலையாணைகள் கொண்டு வர முடியும்.
14.05.2008 தேதிய திருத்த மசோதா 47/2008, அட்டவணையில் ஏற்கனவே உள்ள விஷயங்கள் போக 10ஏ 10பி என்ற அயிட்டங்கள் மூலம் புது விஷயங்களைக் கொண்டு வந்தது.
10 ஏ: பயிற்சியாளர்கள், தகுதிகாண் பருவ நிலையினர் அல்லது பதிலிகள் அல்லது தற்காலிக அல்லது தற்செயல் தொழிலாளர்களின் வேலைவாய்ப்பு மற்றும் மறு வேலைவாய்ப்பு மற்றும் அவர்களது பணி நிலைமைகள்.
10பி: நிறுவனத்தில் வேலை பார்க்கும் மொத்த தொழிலாளர்களில் பயிற்சியாளர்கள், தற்காலிக/தற்செயல் தொழிலாளர்கள், தகுதி காண் பருவ நிலையினர், பதிலிகள் எத்தனை சதவீதம் இருக்கலாம் என நிர்ணயிப்பது.
சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டு 62 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு திருத்தச் சட்டம் வந்தது. தொழிலாளர் தொடர்பான விஷயங்கள் மத்திய அரசு மற்றும் மாநில அரசு பட்டியலில் (கன்கரன்ட் லிஸ்டில்) இருக்கிறது என்பதால், இந்தச் சட்டங்களில் மாநில அரசுகள் திருத்தங்கள் கொண்டு வரலாம். அந்த அடிப்படையில்தான் தமிழ்நாடு அரசு 14.05.2008 இந்தத் திருத்தச் சட்டம் கொண்டுவந்தது.
திருத்தச் சட்டம் ஏன் வந்தது?
சட்டத் திருத்த மசோதா 47/2008 ஏன் கொண்டு வரப்படுகிறது என்பதற்கான காரணங்களை, அப்போதைய தொழிலாளர் அமைச்சர் தா.மோ.அன்பரசன் மற்றும் தொழிலாளர் மற்றும் வேலைவாய்ப்புத் துறைச் செயலாளர் எம்.செல்வராஜ், மசோதாவின் நோக்கங்கள் மற்றும் காரணங்கள் என்ற பகுதியில் பின்வருமாறு குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
  1. பல தொழிலகங்கள் மூன்றாண்டுகளுக்குப் பலரைப் பயிற்சியாளர்கள் எனப் பணியில் அமர்த்தும் விசயம் அரசாங்கத்தின் கவனத்துக்குக் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளது. பயிற்சியாளர் முறை என்பது, முறையான வேலையில் ஈடுபடுத்தும் முன்பு புதியவர்கள் வேலையைக் கற்க பயிற்சி தருவதுதான் என இருந்தாலும், பயிற்சியாளர் என்ற போர்வையில் இவர்கள் நேரடி உற்பத்தியில் ஈடுபடுத் தப்படுகிறார்கள். இவர்களுக்குக் குறைந்த சம்பளம் தரப்படுகிறது. தொழிலாளர் சட்டப் பயன்கள் மறுக்கப்படுகின்றன. குறிப்பாக, பல ஜவுளி மில்களில் திருமணமாகாத இளம்பெண்கள் பயிற்சியாளர்களாக அமர்த்தப்படுகின்றனர். மூன்றாண்டுகள் பயிற்சிக் காலம் முடிந்த பிறகு, இவர்கள் வேலையில் வைக்கப்படுவதில்லை. புதிய நபர்கள், பயிற்சியாளர்களாக அமர்த்தப்படுகிறார்கள். ஜவுளித் தொழிலில் பரவலாக உள்ள இந்த நடைமுறை, மற்ற தொழில்களுக்கும் பரவி உள்ளது.
  2. இந்த நீண்டகால பயிற்சி முறையையும் தொழிலாளர் விரோத அநியாய நடவடிக்கையையும் முறியடிக்க, மாதிரி நிலையாணைகளை, இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் வரும் அனைத்துத் தொழிலகங்களுக்கும் பொருத்த, அரசாங்கம், தொழிலக நிலையாணைகள் சட்டம் 1946 பொருந்தும் தொழிலகங்களில் பணி புரியும் பயிற்சியாளர்கள், தகுதிகாண் பருவ நிலையினர் அல்லது பதிலிகள் அல்லது தற்காலிக தொழிலாளர்களின் வேலை வாய்ப்பு, மறுவேலை வாய்ப்பு, மொத்தத் தொழிலாளர்களில் இவர்கள் எத்தனை சதம் என நிர்ணயம் செய்வது தொடர்பான சரத்துக்களை, விதிகள் மூலம், மாதிரி நிலையாணைகளில் உள்ளடக்க வழிவகை செய்ய முடிவு செய்துள்ளது. அந்த வகையில், தமிழகத்திற்குப் பொருந்தும் வகையில், இந்தச் சட்டத்தைத் திருத்த முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
3.மேலே சொல்லப்பட்ட முடிவை அமலாக்கவே இந்த மசோதா கொண்டு வரப்படுகிறது.
இந்த மசோதாவின்படிதான் தொழிலக நிலையாணைகள் சட்டத்தில் தமிழக சட்டமன்றம் அயிட்டம் 10ஏ மற்றும் அயிட்டம் 10பி என்பவற்றைக் கொண்டு வந்தது. மாநிலம் கொண்டு வந்த திருத்தச் சட்டம் குடியரசுத் தலைவர் ஒப்புதல் பெற்று, அதன் அடிப்படையில், மாநில அரசு அறிவிப்பாணை வெளியிட்டால் மட்டுமே சட்டமாகும்.
சட்டத்திற்கு ஒப்புதல் தர மறுத்த மத்திய அரசு
அய்முகூ அரசில் திமுக அங்கம் வகித்தபோதும், மத்திய அரசு மாநில திருத்தச் சட்டத்திற்கு ஒப்புதல் தரவில்லை. அதேபோல், அய்முகூ அரசாங்கத்தில் அமைச்சரவைப் பதவிகளைச் சண்டையிட்டு வாங்கிக் கொண்ட திமுக, தான் இயற்றிய திருத்தச் சட்டத்திற்கு ஒப்புதல் தருமாறு மத்திய அரசுக்கு நிர்ப்பந்தம் தரவில்லை. 2011ல் தமிழ்நாட்டில் ஆட்சி மாற்றம் நடந்தது. புதிய மாநில அரசு 16.06.2011, 20.07.2011, 15.09.2011, 26.12.2011, 24.01.2012, 28.02.2012, 15.10.2012, 26.11.2012, 18.01.2013 மற்றும் 13.02.2013 தேதிகளில் மத்திய அரசிடம் திருத்தச் சட்டத்திற்கு ஒப்புதல்தர நினைவூட்டுக் கடிதங்கள் எழுதியது. மத்திய அரசு விளக்கம் கோரி 27.02.2012 எழுதிய கடிதத்திற்கு 14.08.2012 அன்று ஒரு பதிலும் தந்தது.
மத்திய அரசு, மூன்று விஷயங்களில் எதிர்ப்பு தெரிவித்தது.
  1. திருத்தச் சட்டத்தில் பயிற்சியாளர்களைச் சேர்ப்பது சரியல்ல.
  2. நிரந்தரத் தொழிலாளர் எண்ணிக்கையில் எவ்வளவு சதவீதம் வரை நிரந்தரமற்ற தொழிலாளர்கள் இருக்கலாம் என வரையறை செய்வது, முதலீட்டாளர்களை முதலீடு செய்ய விடாமல் விரட்டும்.
  3. திருத்தச் சட்டத்திற்கு முன், இயற்கை நீதிக் கோட்பாடுகள்படி, திருத்தம் கொண்டு வரலாமா வேண்டாமா எனக் கருத்து சொல்ல வேலையளிப்பவர் தரப்பிற்கு வாய்ப்பு தரப்படவில்லை.
ஒப்புதல் தந்தாக வேண்டும் என எடுக்கப்பட்ட முயற்சிகள்
திருத்தச் சட்டம் 47/2008, பல லட்சக் கணக்கான பயிற்சியாளர்கள் மற்றும் நிரந்தரமற்ற தொழிலாளர்கள் நலன் காப்பது என்பதால், ஏஅய்சிசிடியு 2008 முதல் அயராமல் இயக்கரீதியாகவும், மத்திய மாநில அரசுகளை அணுகுவதன் மூலமும், மற்றவர் உதவியை நாடியும், இந்தத் திருத்தச் சட்டத்திற்கு ஒப்புதல் பெற முயற்சிகள் எடுத்தது. மத்திய மற்றும் மாநிலத் தொழிலாளர் துறை அதிகாரிகளைச் சந்தித்தது. கடிதங்கள் எழுதியது. சம்பந்தப்பட்ட கோப்பின் நடமாட்டத்தை விடாப்பிடியாய்ப் பின் தொடர்ந்தது. முத்தரப்பு கூட்டங்களில் வலியுறுத்தியது. தனது மாநிலம் தழுவிய பிரச்சாரப் பயணங்களில் கையெழுத்து இயக்கங்களில் இந்தப் பிரச்ச னையை எழுப்பியது. பாலியல் பலாத்காரம் மற்றும் கொலைக் குற்றம் செய்ததாகத் தண்டிக்கப்பட்ட ஒரு குற்றவாளி இறந்த பிறகு, அவரது மரண தண்டனை தொடர்பான கருணை மனுவை ஏற்றுக் கொண்ட குடியரசுத் தலைவர், உயிருள்ள, பல லட்சம் உழைக்கும் மக்கள் விஷயத்தில் கையெழுத்திடாமல் இழுத் தடிப்பது ஏன் எனக் கேள்வி எழுப்பியது.
மத்திய அரசு எழுப்பிய மூன்று எதிர்ப்புக்களுக்கும், தமிழக அரசின் தொழிலாளர் துறை அதிகாரிகள் பதில் எழுதி இருப்பார்கள் எனத் தெரிகிறது. ஏஅய்சிசிடியு தன் பங்கிற்கு மத்திய அரசு எழுப்பிய 3 எதிர்ப்புக்களுக்கும் திரும்பத் திரும்ப பதில் எழுதியது.
  1. பயிற்சியாளர்களை திருத்தச் சட்ட அட்டவணையின் 10 ஏவில் கெண்டு வந்தது சரி எனச் சுட்டிக்காட்டியது. தமிழ்நாட்டில் பயிற்சியாளர்கள் நேரடியாய் உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்தப்படுவது சாதாரண நிகழ்வு என்றும், பயிற்சியாளர் பயிற்சி தருதல் என்பது மோசடியே என அரசே ஒப்புக் கொண்டுள்ளதையும், அதற்கு ஆதாரமாக வெவ்வேறு அரசு அதிகாரிகளின் அறிக்கைகள் இருப்பதையும், இந்தப் பிரச்சனையில் தமிழக அரசைத் தலையிட நீதிமன்றம் வலியுறுத்தியதையும் சுட்டிக்காட்டியது.
பயிற்சியாளர் சுரண்டல் முறை தீவிரமாக இருக்கும் ஜவுளித் தொழிலில் அவர்களுக்குக் குறைந்தபட்ச  சம்பளம் நிர்ணயிக்க முதல்படி யாக, குறைந்தபட்ச சம்பளச் சட்ட அட்டவணையின் பகுதி 1ல் அயிட்டம் 88ஆக ஜவுளித் தொழிலை 03.01.2007 அன்று தமிழக அரசு சேர்த்ததையும், அரசாணை எண். (2டி) 61 தொழிலாளர் மற்றும் வேலைவாய்ப்பு, நாள் 07.11.2008 மூலம் குறைந்தபட்சச் சம்பளம் நிர்ணயம் செய்துள்ளதையும் சுட்டிக்காட்டியது.
இந்த அரசாணை செல்லாது என முதலாளிகள் உயர்நீதிமன்றத்தை நாடினார்கள், 30.04.2009 அன்று சென்னை உயர்நீதிமன்றம் அரசாணைக்கு எதிரான ரிட் மனுவைத் தள்ளுபடி செய்துவிட்டது என்பதையும், அந்தத் தீர்ப்புக்கு எதிரான மேல் முறையீட்டையும் தள்ளுபடி செய்துவிட்டது என்பதையும் சுட்டிக்காட்டியது. (மேல்முறையீடு தள்ளுபடி செய்யப்பட்ட விவரம், 2010 என்எல்என் பாகம் 3 பக்கம் 837ல் பிரசுரமாகி உள்ளது). சம்பளம் என்ற பணி நிலைமையை அரசாங்கம் பயிற்சியாளர்கள் விஷயத்தில், சட்டப்படி நிர்ணயம் செய்ய முடியும் என்றால், வேலை, மறு வேலை உள்ளிட்ட இதர பணி நிலைமை களையும் நிர்ணயிக்க முடியும் என்பது தர்க்கரீதியாகவும், சட்டப்படியும் உறுதியாகிறது எனச் சுட்டிக் காட்டப்பட்டது. (01.04.2016 முதல் 31.03.2017 வரை ஜவுளி மில் பயிற்சியாளரின் ஒரு நாள் குறைந்தபட்சச் சம்பளம் ரூ.325.30)
  1. பயிற்சியாளர் மற்றும் பிற நிரந்தரமற்ற தொழிலாளர் எண்ணிக்கையை வரையறுப்பது, முதலீட்டை விரட்டும், தொழில் நடத்தும் உரிமையில் குறுக்கிடுவதாக அமையும் என்ற வாதத்திற்கும் பதில் சொல்லப்பட்டது. தொழில் தகராறுகள் சட்டம் 1947ன் அத்தியாயம் 5 பி, முந்தைய ஆண்டில் சராசரியாய் 100 பேருக்கும் மேல் பணியாற்றியுள்ள நிறுவனங்களில், அரசு முன் அனுமதி பெறாமல், லே ஆஃப், ஆட்குறைப்பு, ஆலை மூடல் செய்யக் கூடாது என்கிறது. இது தங்கள் தொழில் நடத்தும் உரிமையில் குறுக்கிடுவது என முதலாளிகள் வழக்காடியபோது, உச்சநீதிமன்றம், மீனாட்சி மில்ஸ் வழக்கில், சமூகத்தின் நலன் கருதி, முதலாளிகளின் தொழில் நடத்தும் உரிமையில் சில வரையறைகள்/வரம்புகள் நிர்ணயிக்க அரசுக்கு உரிமை உண்டு எனத் தீர்ப்பளித்துள்ளதால், வரைமுறையில்லாமல், நிரந்தரமற்ற தொழிலாளர் எண்ணிக்கையை பிரம்மாண்டமாய் அதிகரிக்கும் முதலாளிகளின் சுதந்திரத்தில் குறுக்கிடுவது, சமூக நலனுக்கு உகந்தது, சட்டப்படி செல்லும் எனச் சுட்டிக் காட்டினோம்.
  2. திருத்தச் சட்டம் இயற்றுவதற்கு முன்பு முதலாளிகளுக்கு வாய்ப்பு தரப்பட்டதா என்ற பிரச்சனையைப் பொறுத்தவரை, திருத்தச் சட்டம் அரசின் இறையாளுமை அதிகாரத்திற்கு இயற்கை நீதிக் கோட்பாடுகள் பொருந்தாது என்பதையும், விவரங்கள் அடிப்படையில், திருத்தச் சட்ட விவகாரம், முதலாளிகளும் உறுப்பினர்களாய் இருக்கும் மாநில தொழிலாளர் ஆலோசனை வாரியம் முன் வைக்கப்பட்ட விஷயத்தைச் சுட்டிக் காட்டினோம். (பிரிக்கால் வழக்கில் மாநில அரசு தொழில் தகராறு சட்டம் 1947ன் 10பி பிரிவின் கீழ் சமூக நலன், அவசரம் கருதி முதலாளிகள் மற்றும் தொழிலாளர்கள் மீது சில நிபந்தனைகளைப் போடும் போது, அங்கு இயற்கை நீதிக் கோட்பாடுகள் பொருந்தாது, முதலாளிகளுக்கு வாய்ப்பு தர வேண்டியதில்லை என வழங்கப்பட்டுள்ள தீர்ப்பு, இப்போது இறுதியாகி உள்ளது என்பது கவனிக்கத்தக்கது. இந்தத் தீர்ப்பும், இரட்டை ஆயுள் தண்டனை வழக்கு ஜோடிக்கப்படுவதற்கு ஒரு காரணமாக இருந்தது.
இதுபோக, தமிழக சட்ட அமைச்சர் ஒருவர் ஒரு கட்டத்தில், இந்தக் கோப்பின் மீது ‘பேசுக’ என எழுதி ஏறி அமர்ந்த விஷயத்தையும் சுட்டிக்காட்டினோம்.
திருத்த மசோதா 47/2008க்கு ஒப்புதல் பெறுவதில் தொமுச பேரவையின் பொதுச் செயலாளர் திரு.சண்முகம் எடுத்த முயற்சிகளையும் நாம் நினைவுகூருகிறோம். ஒரு கட்டத்தில் வலுவான தலையீடுகள் செய்த ஜவுளி முதலாளிகள் தரப்பு, மத்தியில் உள்ள ஆட்சி நமது ஆட்சி என்ற மிதப்பில், ஏதும் செய்யாமல் இருந்தது. நமது விடாப்பிடியான முயற்சிகளால் நகர்ந்த கோப்பில் மத்திய அரசும் கையொப்பமிட்டுவிட்டது. (தெரியாமல் செய்து விட்டார்கள்!). அதன் பின், மாநில அரசு, அறிவிப்பாணை தந்து சட்டமாக்குவது கட்டாயமாகிவிட்டது.
திருத்தச் சட்டத்தின் உடனடி அவசியம்
ஜுலை 26, 2016ல் தமிழக சட்டமன்றத் தில் வேலைவாய்ப்பு பிரச்சனை தொடர்பாகக் கூட பேசி உள்ளனர். ஓ.பன்னீர்செல்வம், உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்புப்படி, விளம்பரங்கள் தந்து, வேலை வாய்ப்பகங்கள் மூலமே ஆளெடுப்பதாகவும், கடந்த 4 ஆண்டுகளில், தமிழ்நாடு அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் மூலம் கிராம நிர்வாக அலுவலர்கள் 8,500 பேர், குரூப் 4 தேர்வு மூலம் 15,481 பேர், குரூப் 1 மூலம் 131 பேர், குரூப் 2 மூலம் 1,207 பேர் எனப் பல்வேறு பணிகளுக்கு 58,190 பேர் தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளதாக பதிலளித்தார். அமைச்சர் சொன்ன 8500+15481+131+1207 கூட்டினால் 25,319தான் வருகிறது.
பல்வேறு பணிகளுக்கு தேர்வு செய்யப்பட்ட 32,871 பேர் பற்றி விவரம் தர முடியாமல் தடுமாறுகிறார். அல்லது மறைக்கிறார்.
ஓ.பன்னீர்செல்வம் தந்த விவரங்களையும் உள்ளடக்கி தொழிலாளர் துறை அமைச்சர் நிலோபர் கபில் ஒரு பதில் தந்துள்ளார். ‘வேலை வாய்ப்பகங்களில் பதிவு செய்துள்ள 85 லட்சம் பேரில் 60% பேர் 10 ஆம் வகுப்பு மற்றும் +2 முடித்தவர்கள். அவர்கள் தற்போது உயர்கல்வி படித்து வருகின்றனர்.’ அமைச்சர் வாதப்படி பதிவு செய்தவர்களில் 51 லட்சம் பேர் வேலை வாய்ப்பை தற்சமயம் வற்புறுத்தாமல் உயர் கல்வி பெறுகின்றனர். 34 லட்சம் பேருக்கே வேலை தேவைப்படுகிறது. (தமது இந்தக் கூற்றுக்கு அமைச்சர் எந்தச் சான்றுகளும் ஆதாரமும் தரவில்லை)
2011 - 2016 வரை, வேலை வாய்ப்பு அலுவலகங்கள் மூலம் 86,696, ஆசிரியர் தேர்வு வாரியம் மூலம் 56,328, தமிழ்நாடு சீருடைப் பணியாளர் தேர்வாணையம் மூலம் 32,997, தனியார் வேலைவாய்ப்பு முகாம் மூலம் 1 லட்சத்து 42 ஆயிரத்து 114 பேர் உட்பட மொத்தம் 5,01,874 பேருக்கு வேலை வாய்ப்பு கிடைத்துள்ளதாக அரசு தரப்பில் சொல்லப்படுகிறது. திரும்பவும் ஒன்றைப் பார்ப்போம். 86,696+56,328+32,997+42,114 கூட்டினால் 3,18,135தான் வருகிறது. 1,83,739 வேலைகள் தொடர்பாக விவரம் இல்லை.
தனியார் வேலை வாய்ப்பு முகாம்கள் மூலம் 1,42,114 வேலைகள் என்ற தன் கூற்றையும் அதே நாளில் அமைச்சர் பின்வரும் தன் கூற்றின் மூலம் மறுத்துள்ளார். ‘சிறப்பு வேலை வாய்ப்பு பயிற்சி முகாம்கள் 15 மாவட்டங்களில் நடைபெற்றன. இதில் 3,530 நிறுவனங்கள் பங்கேற்றன. பங்கேற்ற 4,47,496 பேரில், 59,232 பேர் பணி வாய்ப்பு பெற்றனர். 53,440 மாணவர்களுக்கு திறன் பயிற்சி தரப்படுகிறது.’ அமைச்சர் நிலோபர் கபில் வாதப்படியே, 34 லட்சம் பேரில் 5 லட்சம் பேர் போக 29 லட்சம் பேருக்கு வேலை கிடைக்கவில்லை.
தனியார் வேலை வாய்ப்பு மூலம் வேலை கிடைத்தவர்களுக்கு ரூ.10,000, ரூ.12000 சம்பளம் தாண்டாது என்பதும், சராசரி சம்பளம் ரூ.8,000 என்பதும் ஏற்கனவே வந்த தீப்பொறி கட்டுரைகளில் சுட்டிக் காட்டி உள்ளோம். தமிழக அரசு காவல் துறையில் மட்டும் ஆள் பற்றாக்குறை இல்லாமல் பார்த்துக் கொள்கிறது. ஆனால் அங்கும் தொகுப்பூதிய சிறப்பு காவலர் முறை புகுத்தப்பட்டுவிட்டது.
இந்த விவரங்கள் அனைத்தும் பகிரங்கமாகச் சொல்லாமல் ஒரு விஷயத்தை மறைக்கின்றன. தமிழகத்தின் பெரும்பான்மை நகர்ப்புற, கிராமப்புற மக்கள், குறை கூலி, பாதுகாப்பற்ற, நிச்சயமற்ற வேலைகளில் உள்ளனர். வேலையே கிடைக்காமல் இருப்பவர்களும், சில நாட்கள் மட்டுமே வேலை கிடைக்கப் பெற்றவர்களும் உண்டு. வேலை வாய்ப்பு உள்ள தொழிலகங்களில், தொழில்களில், கடைகள் மற்றும் வர்த்தக நிறுவனங்களில், ஏகப்பெரும்பான்மைத் தொழிலாளர்கள் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள், பயிற்சித் தொழிலாளர்கள் மற்றும் அனைத்து வகைப்பட்ட நிரந்தரமற்ற தொழிலாளர்களே. பயிற்சி மற்றும் நிரந்தரமற்ற வேலைகளில் பொறியியல் பட்டம், பட்டயம் பெற்றவர்கள், சமீப காலங்களில் சேருகின்றனர்.
ஆகவே, பயிற்சியாளர் உள்ளிட்ட நிரந்தர மற்ற தொழிலாளர் வேலை, மறு வேலை மற்றும் பணி நிலைமைகளும், இவர்கள் மொத்த தொழிலாளர்களில் எவ்வளவு சதவீதம் வரை இருப்பார்கள் என்பதும், தொழிலாளர் இயக்கத்தின் அடிப்படைப் பிரச்சனைகளாகும்.
அடுத்து செய்ய வேண்டியது என்ன?
அட்டவணை 10ஏ, 10பி அயிட்டங்களுக்குப் பொருத்தமான சட்டப் பிரிவுகள் நிலையாணைகளில் சேர்க்கப்பட வேண்டும். மகாராஷ்டிரா மாநில அரசு, நிலையாணைகள் சட்ட அட்டவணையில், தகுதிகாண் பருவ நிலை தொழிலாளர்கள், தற்காலிக தற்செயல் தொழிலாளர்கள், பதிலிகள், வேலை மறு வேலை மற்றும் பணி நிலைமைகள் சேர்க்க திருத்தம் கொண்டுவந்து உடனடியாய் ஒப்புதலும் பெற்று விட்டது. (தமிழ்நாட்டில் 10ஏ பயிற்சியாளர்களைச் சேர்த்துக் கொண்டுள்ளது). அதற்குப் பிறகு 17.11.1977 அன்று மாதிரி நிலையாணைகளில் இந்தத் தொழிலாளர் நலன் காக்க 4ஏ 4பி 4சி 4டி என்ற புதிய ஷரத்துக் களைச் சேர்த்தது. 4சி பிரிவு ஒரு வருடத்தில் 240 நாட்கள் பணியாற்றிய நிரந்தரமற்ற தொழிலாளியை நிரந்தரமாக்கச் சொல்கிறது. 4டி பிரிவு நிரந்தரமற்ற தொழிலாளர்களின் காத்திருப்போர் பட்டியல் ஒன்றை பராமரித்து, அதன்படி மட்டுமே நிரந்தரமற்ற தொழிலாளர் நியமனம் நடக்க வேண்டும் என்கிறது. அதாவது பழைய நிரந்தரமற்ற தொழிலாளரை வெளியேற்றி விட்டு திரும்பவும் அவர்களுக்கு வேலை தராமல், புதிது புதிதாக வேலைக்கு நிரந்தரமற்ற தொழிலாளியை எடுப்பதைத் தடுக்கிறது. 1977ல் மகாராஷ்டிரா கொண்டு வந்த திருத்தத்தை, 40 ஆண்டுகள் கழித்துக்கூட, தமிழக அரசு கொண்டு வராமல் இருக்க முடியுமா?
தமிழகம் கொண்டு வந்துள்ள அயிட்டம் 10பி உண்மையிலேயே முன் மாதிரியானதுதான். இதன்படி மாதிரி நிலையாணைகளிலும், நிரந்தரமற்ற தொழிலாளர்கள் ஒரு தொழிலகத்தில், தொழிலில், கடையில், வர்த்தக நிறுவனத்தில், 5% பேருக்கு மேல் இருக்கக் கூடாது எனக் கொண்டு வருவது, அவசர அவசியமாகும். திமுக ஆட்சிக் காலத்தில் அப்போதைய தொழிலாளர் இணை ஆணையர் ஒருவர் மூலம் நகர்ந்த கோப்புப்படி, முதல்வரே இந்த சதவீதம் 5% இருக்கலாமா அல்லது 10% இருக்கலாமா என்று பரிசீலித்ததாக தொழிற்சங்க வட்டாரங்களில் கேள்விப்பட முடிந்தது. ‘முதலிட முதல்வர்’ அட்டவணை அயிட்டம் 10பிக்கு ஏற்ப, மாதிரி  நிலையாணைகளில், நிரந்தரமற்ற தொழிலாளர் எண்ணிக்கை ஒட்டுமொத்த தொழிலாளர் எண்ணிக்கையில் 5% தாண்டக் கூடாது என்ற திருத்தத்தைக் கொண்டு வர வேண்டும்.
இந்த திசையில், தமிழக தொழிற்சங்க இயக்கத்தை வரும் காலங்களில் செலுத்த வேண்டும். ஹுண்டாயிலிருந்து கோவை பிரிக்கால் வரை உள்ள பல லட்சம் நிரந்தரமற்ற தொழிலாளர் நலன் காக்கும் இந்த மாற்றங்களுக்காக போராட, இடதுசாரி தொழிற்சங்கங்கள் முன்னணிப் பங்கு வகிக்க வேண்டும். இடதுசாரி நிகழ்ச்சிநிரல் அடிப்படையிலான, சுதந்திரமான இடதுசாரி அரசியல் காலத்தின் கட்டாயம்.

Search

Loading...